Share

บทที่ 15

Penulis: Wabibi
last update Tanggal publikasi: 2026-07-20 15:00:50

"อ๊ะ... พี่วี..." หญิงสาวหลุดเสียงครางเครือออกมา มือบางพยายามจะยกขึ้นผลักไส แต่ไทม์ก็คว้าข้อมือทั้ง
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 89

    เสียงเพลงจังหวะสนุกสนานต้อนรับการมาเยือนของพวกเขา บรรยากาศภายในโซนจัดงานเลี้ยงรุ่นเต็มไปด้วยกลุ่มคนในวัยยี่สิบปลายๆ ที่กำลังยืนจับกลุ่มพูดคุยและดื่มสังสรรค์ ทันทีที่แก๊งของเทมส์ก้าวเข้ามาในบริเวณงาน เสียงพูดคุยรอบข้างก็ค่อยๆ เบาลง สายตาหลายสิบคู่หันมาจับจ้องที่พวกเขาทั้งสี่คนเป็นจุดเดียวเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนรู้จักเทมส์ ไทม์ และวีรวิชญ์เป็นอย่างดี พวกเขาคือกลุ่มชายหนุ่มที่โดดเด่นและมีฐานะทางสังคมเป็นที่ยอมรับ และหลายคนก็คุ้นหน้าคุ้นตาผู้หญิงที่เดินควงแขนพวกเขาเข้ามาด้วยเช่นกัน"เฮ้ย นั่นมันน้องอิน น้องสาวไอ้กฤตไม่ใช่เหรอวะ" ผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อนตะโกนขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ "ทำไมถึงมาเดินควงแขนไอ้เทมส์กับไอ้ไทม์ได้วะเนี่ย แล้วทำไมไอ้วีต้องเดินคุมหลังขนาดนั้นด้วย"เสียงซุบซิบเริ่มดังระงมไปทั่วบริเวณ กลุ่มผู้หญิงหลายคนที่เคยหมายปองชายหนุ่มทั้งสามคนต่างส่งสายตาไม่พอใจและตั้งคำถาม อินทิราเริ่มรู้สึกประหม่า มือบางที่คล้องแขนเทมส์อยู่เผลอบีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวเทมส์รับรู้ถึงความสั่นไหวของคนข้างกาย เขายกมืออีกข้างขึ้นมาตบลงบนหลังมือของเธอเบาๆ เพื่อส่งผ่านความ

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 88

    "รับทราบครับ... อยู่บ้านก็ล็อกประตูให้ดีนะ มีอะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอด"ไทม์และวีรวิชญ์ที่เดินตามมายืนมองอยู่ด้านหลังพ่นลมหายใจออกทางจมูกพร้อมกัน"มึงจะสวีตอะไรนักหนาวะไอ้เทมส์ รีบๆ ไปทำงานได้แล้ว" วีรวิชญ์เร่งเร้าเทมส์ปรายตามองเพื่อนทั้งสองคนก่อนจะหมุนตัวเปิดประตู แต่ในจังหวะที่บานประตูเปิดออก เขาก็สังเกตเห็นซองจดหมายสีขาวหนาเตอะสอดอยู่ใต้ช่องประตู ชายหนุ่มก้มลงหยิบมันขึ้นมา พลิกดูชื่อผู้รับที่จ่าหน้าซอง

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 87

    ในขณะที่หญิงสาวกำลังง่วนอยู่กับการกลับด้านไส้กรอกในกระทะ ความรู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามาใกล้จากด้านหลังก็ทำให้เธอชะงัก ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักสอดเข้ามาโอบรัดรอบเอวคอด ร่างสูงหนาของวีรวิชญ์แนบชิดเข้ากับแผ่นหลังบาง ชายหนุ่มวางคางเกยลงบนลาดไหล่ของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ที่เจือกลิ่นยาสีฟันอ่อนๆ เป่ารดซอกคอ"ตื่นเช้าจังวะอิน ทำไมไม่นอนต่ออีกหน่อย" วีรวิชญ์งึมงำถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน เขาหลับตาลงซึมซับความหอมจากผิวเนื้อเนียน ไม่ยอมปล่อยมือจากเอวบาง"ถ้าอินตื่นสาย พี่วีก็บ่นหิวอีกน่ะสิคะ" อินทิราตอบกลั้วเสียงหัวเราะ เอียงคอหลบปลายจมูกของเขาเล็กน้อย

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 86

    "ไอ้เชี่ยเอ๊ย นอตเบอร์สี่กับเบอร์ห้าแม่งหน้าตาเหมือนกันเป๊ะ แล้วกูจะรู้ไหมว่าต้องเอาอันไหนไปเสียบตรงไหน" วีรวิชญ์สบถอย่างหัวเสีย โยนคู่มือกระดาษทิ้งลงบนพื้นอย่างหมดความอดทน มือหนาคว้าไขควงมาถือไว้เตรียมจะขันนอตมั่วๆ ด้วยความหงุดหงิดไทม์ที่กำลังจัดวางของตกแต่งอยู่บนชั้นวางหนังสือหันมามองเพื่อนรักแล้วหัวเราะร่วน "มึงเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถภาษาอะไรวะไอ้วี แค่ประกอบตู้ไม้โง่ๆ ใบเดียวยังทำไม่ได้ เสียชื่อช่างใหญ่หมด""มึงหุบปากไปเลยไอ้ไทม์ เครื่องยนต์รถมันไม่ได้มีคู่มือเขียนงงๆ แบบนี้นะเว้ย แน่จริงมึงมาทำเองสิ" วีรวิชญ์ชี้หน้าเพื่อนอย่างเอาเรื่อง

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 85

    "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะอิน" เทมส์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลอินทิราเงยหน้าขึ้นสบตาคนพูด รอยยิ้มกว้างขวางปรากฏบนใบหน้า "ขอบคุณค่ะพี่เทมส์... อินดีใจที่สุดเลยที่ได้กลับมาที่นี่"ไทม์ที่เพิ่งเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาวชะโงกหน้าขึ้นมาส่งยิ้มหวาน "ไม่ใช่แค่หนูหรอกที่ดีใจ พวกพี่ก็ดีใจจนแทบจะปิดซอยฉลองอยู่แล้ว รู้ไหมว่าตอนที่ไม่มีหนูเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในห้องนี้ ห้องมันกว้างจนดูน่าเบื่อไปเลย""มึงก็พูดเวอร์ไปไอ้ไทม์" วีรวิชญ์สอดขึ้นมาขณะกำลังเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่ม "แต่มันก็จริง... ขาดคนทำกับข้าวให้กินไปสองวัน กูกินข้าวกล่องจนจะอ้วกอยู่แล้ว"คำพูดของวีรวิชญ์ทำให้อินทิราหลุดเสียงหัวเราะออกมา เธอกำลังจะเดินตามเข้าไปในครัวเพื่อรินน้ำให้พวกเขา แต่เทมส์กลับรั้งข้อมือเล็กของเธอเอาไว้เสียก่อน ชายหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลขนาดเล็กออกมาและยื่นมันไปตรงหน้าเธอ"อะไรคะพี่เทมส์" หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย"ลองเปิดดูสิ" เทมส์พยักพเยิดหน้าเป็นเชิงอนุญาตอินทิรารับซองนั้นมาถือไว้ ค่อยๆ รูดซิปเปิดปากซองออก สิ

  • Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 84

    "ส่วนข้อสุดท้าย..." กฤตชูนิ้วนางขึ้นมา นัยน์ตาคมเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดุดันของวีรวิชญ์ "พวกมึงสามคน ต้องช่วยกันดูแลอินให้ดีที่สุด ปกป้องน้องกูด้วยทุกอย่างที่พวกมึงมี ถือซะว่าอินคือหัวใจของพวกมึง... ถ้าวันไหนที่พวกมึงดูแลไม่ไหว หรือเริ่มรู้สึกเบื่อ ให้เดินมาบอกกูตรงๆ กูจะรับน้องกูกลับมาเอง อย่าปล่อยให้อินต้องทนทุกข์อยู่คนเดียว"วีรวิชญ์แค่นยิ้มมุมปาก เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ท้าวแขนลงบนโต๊ะเพื่อประจันหน้ากับกฤต "ข้อนี้มึงเอาตีนขยี้ทิ้งไปได้เลยไอ้กฤต... เพราะกูไม่มีวันเบื่อ และกูก็ไม่มีวันเดินไปบอกมึงให้มารับอินกลับไปด้วย ถ้าใครในสามคนนี้ทำให้อินเสียใจ กูจะเป็นคนกระทืบมันเอง รวมทั้งตัวกูด้วย มึงจำคำกูไว้เลย"

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status