LOGINTiga tahun menjadi istri penurut Elvano, Kalina justru terpaksa keluar daei rumah dalam kondisi hamil, difitnah, dan dikhianati hingga perusahaannya terancam bangkrut. Di tengah pelarian dari kejaran mata - mata suaminya, Kalina bersembunyi di sebuah penthouse mewah milik Cedric. Di balik pintu penthouse yang tertutup rapat, sebuah kesepakatan rahasia yang dingin dan berbahaya pun dimulai.
View MoreCelestia's POV
"Pakibilisan naman po, pakibilisan," bulong ko habang pilit na sumisingit sa siksikang pila ng mga pasahero sa pier. Nakasuot ako ng hoodie mula sa all-black jacket ko, shades, facemask, sneakers, fitted jeans, at designer sling bag. Halos nababangga ko na ang mga tao sa pagmamadali, pero wala akong pakialam. Kung maabutan ako ng mga tauhan ni Daddy, goodbye freedom, hello forced business partner at arranged marriage with a matandang billionaire na sa tingin ko ay malapit nang kainin ng lupa. "Miss, may pila po tayo," reklamo ng isang babae. "Sorry po, emergency. May sakit po ang lola ko sa barko," bulong ko habang kunwari'y nagpipigil ng luha. Sinamantala ko ang pagkagulat niya at mabilis na dumiretso, halos tumatakbo na ako. Almost there… kaunti na lang… Hanggang sa may nabangga akong isang matigas, mainit, at malapad na bagay. Literal na parang pader ang nasalubong ko. Pero hindi ito pader. Isa itong dibdib. Malapad. Maskulado. At mabango. Napaatras ako at nanlaki ang mga mata nang makita ko ang lalaking nasa harapan ko. Good Lord! Para siyang hinugis mismo ng Diyos. Matangkad, tan, at may buhok na medyo magulo in a charming kind of way. "Miss, okay ka lang?" tanong niya sa baritonong boses. Medyo seryoso ang tono pero malambing ang mga mata. For a moment, parang tumigil ang mundo ko. Sumikip ang dibdib ko, pero hindi dahil sa kaba. Dahil... grabe. Ang gwapo niya! Mas gwapo pa sa mga ex ko. Kung naging loyal lang sana sila. Aist. Para siyang naglalakad na model sa commercial ng pabango. O tipong male lead sa mga music video. Napatanga ako sandali. Parang nakalimutan kong magsalita. "Ahh…" Pero biglang bumalik sa utak ko ang imahe ng itim na SUV, ng tatlong bodyguard na may earpiece, at ng Daddy kong siguradong galit na galit ngayon dahil tinakbuhan ko ang pakikipagkita sana namin sa magiging business partner niya at sa bilyonaryong gusto niyang ipakasal sa akin. "Oh my gosh! Sorry!" bigla kong sigaw sabay ikot sa gilid ng lalaki. "Ang laki kasi ng dibdib mo, hindi ka madaling iwasan, promise!" At tulad ng hangin, mabilis akong naglaho sa gitna ng mga pasahero. Naiwan ko siyang nakatayo roon, nakakunot ang noo. Pagkapasok ko sa loob ng barko, halos hingalin ako sa pagmamadali. Tinanggal ko ang shades ko at bahagyang natawa habang nagtatago sa likod ng vending machine. "Ano 'yon? Prince Charming with pectoral muscles? Nakaka-inis! Hindi pa ako ready sa love life, tapos ganoon ka-gwapo? Hay naku, Celestia. Focus. Takas muna. Kilig later," bulong ko sa sarili. Agad kong tinungo ang hallway ng barko habang iniikot ang mga mata. Hawak ko ang ticket ko at hinanap ang room na nakalaan sa akin. Sa isip ko, may sarili akong kwarto. 'Yung may puting bedsheet, complimentary robe, at soft jazz na tumutugtog sa background. Pero pagdating ko sa harap ng pintuang bakal na may faded na numerong basta na lang ipininta, napatigil ako. Tiningnan ko ulit ang ticket. Tumitig. Binaligtad. Tumitig ulit. "Shet... Bakit dito? Bakit pang-mahirap ang deck ko?" Gusto ko sanang batuhin ng Dior perfume ang p***o, pero naalala kong wala nga pala akong dalang gamit kundi ang sling bag ko, cellphone, at credit card. Biglang may sumalubong na boses ng babae mula sa loob ng kwarto. "Ah, Miss? Dito ka rin ba?" tanong nito. Nakatayo siya sa gilid ng p***o, nakasuot ng pink na bestidang floral at may hawak pang bayong na amoy daing. Hayup na Klea. Dito ako matutulog? With Bayong Girl? Napapikit ako at agad na dinukot ang cellphone sa designer sling bag ko. Pilit kong ikinukubli ang pagkadismaya habang lumilinga-linga sa paligid. "Sumagot kang babae ka! Kundi ipapadukot kita sa mga tulisan! Sagot na!" paulit-ulit kong bulong habang hinihintay na sagutin ng kaibigan ko ang tawag. Sa wakas, sumagot din siya. "Oh Celes! Ano na, kumusta ka diyan? Nakaalis ka na?" masayang tanong ni Klea. Malamang naka-aircon habang umiinom ng tea sa bahay nila sa Forbes. "Anak ka ng sampung delubyo naman na babae ka!" bungad ko agad, pabulong pero galit. "Bakit ganito ang deck ko? Hindi na nga kita mapapatawad sa kinuha mong public fare na ticket, tapos ganito rin ang tutulugan ko?" "Girl, 'di ba sinabi ko na sa'yo, mas safe ka diyan!" sagot niya, deadma sa emote ko. "Mas hindi iisipin ng daddy mo na sasakay ka sa public fare na barko dahil alam niyang napaka-arte mo." "Arte? Hello? High standards 'yun, hindi arte. May difference." "Kung private ang kinuha ko, mas mahuhuli ka. 'Yun lang 'yon, Celes. Be thankful." "Oo na, tanggap ko na ang explanation mo. Pero yung ganito ang tutulugan ko? Parang bodega ng sardinas na walang sardinas pero amoy danggit? Hindi ko talaga kaya." "Celes, isipin mo na lang. Kapag nag-utos ang daddy mo sa mga tauhan niya, sure akong sa mga VIP cabin sila unang maghahanap. Hindi sa deck ng mga… poor... alam mo na." Tumawa pa siya sa kabilang linya. "You should thank me." Napairap ako nang sobra. "Thank you? I'll thank you kapag nakalabas ako ng buhay mula rito nang hindi nangangamoy danggit!" Tahimik akong napahawak sa ulo ko. Nakakainis man aminin, may punto ang kaibigan ko. "Fine. Logical ka. Pero hindi ako emotionally prepared," buntong-hininga ko. Biglang sumabat ang boses ni Bayong Girl mula sa loob ng kwarto. "Miss, ilalagay mo na ba ang gamit mo?" Tumingala ako sa kisame at pinisil ang sentido. "Celestia, anak ng alta sosyedad, heiress ng Del Rance Group, fashion icon sa debut mo, ngayon ay roommate ka na ni Bayong Girl na amoy danggit. Kaya mo 'to!" bulong ko sa sarili. Tumango ako, pilit na ngumiti, at dahan-dahang pumasok sa loob ng kwarto. Wala naman akong choice. Kailangan kong makarating sa Isla Satelmo, ang islang malayo sa mainland, walang signal, walang masyadong turista, at perfect hiding place. Matagal nang ikinukuwento sa akin ng dati kong yaya na si Yaya Graciela ang tungkol sa islang iyon. Tahimik daw doon at hindi masyadong napupuntahan ng mga tao. Kaya naisip kong iyon ang pinakaligtas na lugar para magtago. Pero hindi ko talaga kinaya. "Hindi ako makakatulog sa amoy ng pinatuyong danggit. Chanel No. 5 ako, hindi Daing No. 2!" reklamo ko sa sarili habang tinatakpan ang ilong gamit ang manggas ng hoodie ko. Tahimik kong binuksan ang p***o at lumabas ulit ng deck. Dala ang designer sling bag ko at, siyempre, ang attitude ko, umakyat ako patungo sa upper deck ng barko kung saan mas malamig, mas tahimik, at mas amoy hangin kaysa ulam. Tumayo ako sa pinakadulo, sa isang madilim na bahagi malapit sa bay railing kung saan bihirang pumunta ang mga pasahero. Doon ko pinakawalan ang bigat ng dibdib ko kasabay ng malamig na hanging humahampas sa mukha ko. "Hays... namimiss ko na agad ang room ko. Yung feather pillows ko at mini bar. Yung wine sa tabi ng kama." Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang palad. "Ano ba 'to, Celestia? Bakit ba kasi gusto akong ipakasal ni Dad? Ayoko pang mag-asawa, noh! I'm only twenty-five! Hindi pa ako sawa sa party, sa shots, sa paglalasing habang sumasayaw sa countertop!" Sa sobrang frustration, umakyat ako sa railing na para bang nagdedeklara ng kalayaan mula sa arranged marriage. Itinaas ko ang kamay ko sa ere at pumikit. "I'm Celestia Del Rance. Bitch, but rich. I'm the Queen of the World," bulong ko. Tahimik ang paligid. Tanging hampas ng mga alon ang naririnig ko. Sa malayo, tanaw ko ang mga ilaw mula sa baybayin ng bayan ng San Narciso, ang huling hintuan ng barko bago ako sasakay ng motorbanca patungong Isla Satelmo. Pero bago ko pa maituloy ang dramatic moment ko, may biglang nagsalita sa likuran ko. "Miss… if you have a problem, you can talk to me. I'm here. Don't waste your life." Napalingon ako, gulat na gulat. "The water is so cold. Baka may pating pa sa tubig… tapos kainin ka." "Wait… what?" kunot-noo kong tanong. Sino ba 'tong drama king na 'to? Sinubukan kong ayusin ang hood ng jacket ko na nililipad ng hangin. Pero sa pagsapo ko rito, nadulas ako. Ang sapatos ko, basang railing, at dramatic pose? Bad combination! "Aaaaaaahhh!" Napahiyaw ako nang matumba ako patalikod. Pero bago pa ako tuluyang bumagsak sa sahig, may dalawang kamay ang mabilis na sumalo sa akin at sabay kaming bumagsak sa sahig. Eksakto sa kanyang... "Oh my..." napasinghap ako. Nakahiga ako sa dibdib ng lalaki. Nang bahagya ko siyang lingunin, nakilala ko siya kaagad. Yup. Siya ulit. Ang gwapong nabangga ko sa pier kanina. Ang living, breathing perfume commercial. "Shet… ang tigas!" bulong ko. "Ang tigas ng… dibdib mo." Pero bigla akong natigilan. May... may iba pang matigas. Parang hindi lang dibdib ang matigas kundi pati... Napasinghap ako. "OMG." Mabilis akong tumayo na para bang sinilaban. "Are you alright?" tanong niya, habang tumatayo. "Okay lang ako, okay lang ang hair ko, okay lang ang dignity ko kahit medyo naiwan siya sa sahig," mabilis kong sagot habang naglalakad paatras. Hindi ko pa siya matingnan nang diretso. Hindi dahil sa hiya. Kundi dahil sa... Hindi ako ready for that bulge! Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Tumakbo ako nang dire-diretso at nagkubli sa likod ng vending machine. Halos mawalan ako ng hininga sa katatawa at pagkabigla. "Ano 'yon?! Prince Charming, Deck Edition?! May abs, may accent, may bukol pa?!" Tinakpan ko ang mukha ko habang ramdam na ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko. Focus, Celestia. Takas muna. Landi soon."Hidungku terus mencium anyir darah, Leon." Cedric duduk bersandar di kursi kerja seraya menatap nanar telapak tangannya sendiri, membiarkan beberapa kancing kemeja gelapnya terbuka. Di hadapannya, Leon Ross tampak sibuk merapikan tumpukan berkas investigasi di atas meja kerja mahoni yang luas. "Anda sudah mencuci tangan puluhan kali sejak malam itu, Tuan Cedric." Tiga ketukan lambat pada daun pintu kayu mahoni mendadak memotong kalimat Leon. Cedric menurunkan tangannya, mendapati Martha Vance sudah berdiri di ambang pintu ruang kerja. Asisten rumah tangga berusia empat puluh lima tahun itu melangkah masuk dengan remasan tangan yang gelisah pada celemeknya. "Nyonya Kalina masih mengunci pintunya dari dalam, Tuan." Cedric seketika mengepalkan tangannya di atas meja, membuat keheningan di dalam ruangan itu mendadak terasa mencekam. Ia mendongak lambat-lambat, menatap mata Martha yang menyiratkan kecemasan mendalam. "Dia sama sekali tidak mau menyentuh nampan sup yang saya ant
“Semua itu nggak benar, Tuan.”Kalina menarik napas dalam-dalam. Dia mencengkeram ujung bajunya, mencoba berdiri tegak demi mempertahankan sisa harga dirinya yang mulai runtuh. Seluruh tubuhnya gemetar.Cedric mendengus sinis. Dia melipat kedua tangan di dada tegapnya. “Jangan meremehkan Nexus Corp. Kalau privasiku sampai terganggu karena dramamu, aku akan melemparmu keluar.”Pria itu berbalik dengan acuh tak acuh. Dia melangkah kembali menuju tangga lantai dua, meninggalkan Kalina sendirian di dapur yang dingin.Di dalam kegelapan kamarnya, Kalina terus gelisah. Keringat dingin membasahi keningnya saat kesadarannya perlahan ditarik ke dalam mimpi buruk yang pekat.Dalam mimpinya, Elvano berdiri di ambang pintu dengan senyum yang begitu mengerikan. Pria itu melangkah maju. Bayangannya yang besar mengunci tubuh Kalina hingga tidak bisa bergerak.“Kamu pikir bisa lari dariku, Kalina?”Kalina ingin berteriak, namun suaranya tercekat di tenggorokan. Sebelum dia sempat menjauh, tangan keka
"Belum ada satu hari di sini, kamu sudah membuat kekacauan, Nyonya."Cedric berdiri di ambang pintu kamar tamu. Rambutnya masih agak basah. Kemeja sutra gelap yang digulung hingga sikut memperlihatkan lengan bawahnya yang kokoh. Pria itu tampak tampan, namun tatapan matanya sedingin es. Dia menatap lurus ke arah Kalina yang sedang membekap mulutnya di dalam kegelapan.Kalina mencoba menegakkan tubuhnya yang gemetar. Ulu hatinya terasa melilit perih dan rasa mual kembali bergelombang di dadanya. Aroma parfum mewah Cedric yang menguar tajam ke penjuru ruangan membuat rasa mualnya semakin parah.“Maaf ... aku tidak sengaja menabraknya.”Cedric mendengus ketus. Tatapannya turun, melirik sekilas ke arah perut Kalina yang masih rata."Jangan disentuh," potong Cedric dingin, tepat saat jemari Kalina yang gemetar hampir meraih serpihan kaca paling tajam di lantai.Kalina menarik kembali tangannya dengan ragu. Dia mendongak, menatap pria itu dari lantai. Namun, Cedric sudah memalingkan wajah.
“Baiklah. Dia boleh tinggal di sini.”Hembusan napas panjang mengiringi keputusan tersebut. Wajah pria bertubuh tegap itu mengeras tanpa memancarkan simpati sedikit pun.Keenan tertegun sesaat, memastikan pendengarannya tidak salah di tengah situasi pelarian yang kacau balau ini. “Anda serius, Tuan Vanguard? Dia bisa tinggal?”“Jangan salah paham.”Cedric membuang muka ke arah jendela kaca raksasa yang menampilkan cuaca buruk di luar. Pria itu seolah enggan mengakui sisi kemanusiaannya yang terusik melihat kondisi Kalina yang memprihatinkan.“Kalau adikmu sampai mati di sini, itu cuma bawa sial buatku.”Cedric paling anti berurusan dengan aparat kepolisian maupun birokrasi hukum yang bisa mengusik privasinya.Isyarat dagu yang terkesan angkuh dilemparkannya ke arah sudut ruang tengah. “Bawa dia ke kamar tamu di ujung koridor, tepat di sebelah dapur.”“Terima kasih banyak. Aku nggak akan melupakan ini,” Keenan mengangguk lega.Keenan segera menuntun Kalina dengan hati-hati menyusuri ru






Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.