Chapter 2

Shanai Lux POV

Nanginginig pa rin ang mga tuhod ko sa inis habang pabalik ako sa aming VIP table. Inayos ko ang strap ng aking backless silk dress at huminga nang malalim. Gosh, Shanai, forget about that jerk. Lalaki lang ’yon. Isang bastos, walang-modo, at sobrang landing lalaki na nagkataong guwapo.

"Oh, look who’s back! Akala namin nilamon ka na ng flush button, Shanai!" biro agad ni Alodia pagkaupo ko. Humilig siya sa akin, may tama na ng alak. "But seriously, you missed it! Rhamesis is finally here! At may kasama siyang mga kaibigan, and shocks, girl... they are to die for!"

Agad na bumilis ang tibok ng puso ko sa pangalan ni Rhamesis. Tumingin ako sa tapat na bahagi ng aming pabilog na couch. Doon, nakaupo si Rhamesis Wilton, seryosong nakikipag-usap kay Capt. Kim Mendoza-Sanchez na kararating lang din mula sa kabilang lounge. Mukhang pormal at napaka-bango pa rin ni Rhamesis tulad ng dati. Napalunok ako. Bakit ba kasi sa dinami-rami ng puwedeng magustuhan, ang kaibigan ko pa?

"Hey, Shanai," bati sa akin ni Rhamesis nang mapansin niya ako. Ngumiti siya at ito iyong ngiting palaging nagpapalambot sa akin. "Kanina ka pa rito? Sorry, I had to entertain some business partners kanina."

"It’s fine, Rham. Kasama ko naman si Alodia at Mary," sagot ko, pinipilit na huwag magbago ang boses ko.

"Good. Anyway, waiting for one more guy. Late na naman ang gago," sabi ni Rhamesis sabay tingin sa kaniyang mamahaling relo.

"Speaking of the devil," natatawang singit ng cruise ship captain na si Kim, sabay turo sa entrance ng VIP area. "Ayan na pala ang certified playboy ng grupo natin."

Lumingon ako, handa sanang makisali sa asaran ng mga kaibigan ni Rhamesis. Pero literal na huminto ang mundo ko nang makita ko kung sino ang naglalakad palapit sa table namin.

Naka-unbutton na ang unang dalawang butones ng kaniyang polo, gulo-gulo ang buhok na tila ba nanggaling sa isang matinding pakikipagtuos sa kama—which was actually true at nandon parin ang pamilyar, nakakairita, at pilyong ngisi sa kaniyang mga labi.

Ang lalaki sa banyo.

"Bro! Akala namin na-stuck ka na naman sa kung saang banyo!" salubong ni Kim sabay high-five dito.

"Well, close guess. May asungot lang na umistorbo sa laro ko," nakangising sagot ng binata, bago tuluyang humarap sa table. Ang kulay-abong mga mata niya ay agad na dumaan sa akin. Sandali siyang natigilan, ngunit mas lalong lumawak ang ngisi niya. "Oh. Well, well. Life is full of sweet surprises."

Gusto kong lamunin ng lupa sa sobrang hiya at inis. So, kaibigan siya ni Rhamesis?!

"Jeriel, sa wakas dumating ka rin," untag ni Rhamesis, bago tumingin sa akin. "Guys, since magkakasama naman tayo rito, let’s do a proper introduction. Shanai, Alodia, Mary... this is Jeriel Ford Severin. One of my closest friends. Jeriel, si Alodia, si Mary na kapatid ni Kim, at si Shanai Lux, matalik kong kaibigan."

Jeriel Ford Severin. So, iyon pala ang pangalan ng bwisit na ito.

"Hi, Jeriel! Happy birthday to me, by the way!" masayang bati ni Alodia na agad na na-charm sa presensya ng lalaki.

"Happy birthday, beautiful," malambing na sagot ni Jeriel, pero ang paningin niya ay agad na bumalik sa akin. Umupo siya sa bakanteng espasyo sa mismong tapat ko, bago sumandal at itinuod ang kaniyang siko sa gilid ng couch. "And hello there... Shanai. Beautiful name for a feisty lady."

"Magkakilala na kayo?" takang tanong ni Rhamesis, napatingin sa aming dalawa.

"Hindi," mabilis at matabang kong sagot. "Ngayon ko lang nakita ang lalaking iyan."

Jeriel chuckled, a low, vibrating sound that made the hairs on my arms stand up. "Ouch. Amnesia agad, Miss? Parang five minutes ago lang, ang daldal mo pa sa banyo. You even told me to play with my joystick somewhere else."

Nanlaki ang mga mata ni Alodia at Mary. Maging si Rhamesis ay napa-kunot ang noo, habang si Kim naman ay napahalakhak nang malakas.

"Bro, seryoso?! Banyo agad?!" asar ni Kim.

"Shut up, Kim," saway ko, bago hinarap si Jeriel ng isang matalim na titig. "Mister, kung may natitira ka pang hiya sa katawan mo, please don't bring up your disgusting bathroom habits here."

"Bakit naman? I was just telling them how memorable our first encounter was," kaswal na sagot ni Jeriel. Kumuha siya ng baso ng whiskey at uminom doon, habang ang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin nang may halo-halong pilyong intensyon. "You know, Rham, your friend here has a really sharp tongue. I like it."

"Jeriel, ayusin mo. Shanai is a lady, huwag mo siyang simulan ng kapilyohan mo," seryosong depensa sa akin ni Rhamesis.

Nang marinig ko ang pagtatanggol ni Rhamesis, medyo lumuwag ang dibdib ko. At least, Rhamesis cared for me. Pero parang walang epekto iyon kay Jeriel. He just raised his glass to Rhamesis, keeping that irritatingly handsome smirk on his face.

"Don't worry, bro. I’m just being friendly," ani Jeriel, sabay tingin muli sa akin. "Right, Shanai? Sasabihin ko lang sana na may nakalimutan ka sa banyo kanina."

"Ano?!" inis kong tanong. Sigurado akong wala akong naiwan doon!

"You left your jaw on the floor after seeing me. Don't worry, pinulot ko naman. Mukhang nagandahan ka kasi sa... view," banat niya sabay kindat.

"Kapal ng mukha mo!" hindi ko na napigilang asik. Kung hindi lang ako model at kung wala rito si Rhamesis, baka naibuhos ko na sa mukha niya itong hawak kong cocktail. "Sobra ka ring assumera, no? Mas marami pang magandang view sa basurahan kaysa sa mukha mo!"

"Wow. Grabe siya," natatawang sabi ni Mary. "I like her energy! Jeriel, mukhang nakatagpo ka ng katapat mo!"

"True! Ngayon lang may nambara kay Jeriel nang ganyan!" dugtong naman ni Alodia.

Habang nagtatawanan sila, uminom na lang ako ng alak para palamigin ang ulo ko. Pero bawat galaw ko, nararamdaman ko ang titig ni Jeriel. Para siyang monitor na nag-aabang na magkamali ako. Nang magkayayaan ang lahat na sumayaw sa dance floor at kasama si Rhamesis na hinila ni Alodia ay naiwan kaming dalawa ni Jeriel sa table.

Agad kong kinuha ang bag ko para umalis na sana, pero bago pa ako makatayo, mabilis na lumipat si Jeriel sa tabi ko. Sumalubong ang kaniyang amoy na pinaghalong whiskey at mamahaling pabango, dahilan para makorner na naman ako sa couch.

"Leaving so soon, Shanai?" bulong niya, ang boses ay mas malalim na ngayon, wala na ang mapang-asar na tono, pinalitan ng isang mapanuksong kalandian.

"Alis nga riyan, Severin. Nababahuan ako sa 'yo," tabig ko sa kaniya pero hindi siya natinag. Napakatigas ng katawan ng lalaking ito.

"Ouch. At least amoy lalaki, hindi amoy duwag," hamon niya, lalong inilapit ang kaniyang mukha sa akin. Ang init ng kaniyang hininga ay dumampi sa leeg ko, dahilan para manginig ako sa hindi maipaliwanag na sensasyon. "Bakit ba ang sungit mo sa akin? Dahil ba nahuli mo akong may kasamang iba? Are you jealous?"

"Jealous?! Nagpapatawa ka ba?!" hinarap ko siya, halos magkadikit ang mga ilong namin sa sobrang lapit. "Bakit ako magseselos sa isang lalaking walang ibang alam kundi makipag-laplapan na parang aso sa pambabaeng banyo? You are not my type!"

"Then what is your type?" masuyong tanong niya, ang kaniyang mga daliri ay dahan-dahan gumahapang sa gilid ng aking hita, at saka marahang pinisil ang ibabaw ng tela ng aking damit. "Si Rhamesis ba?"

Napatigagal ako sa tanong niya. Paano niya nalaman? Halata ba ako?

Nang makita niya ang gulat sa mga mata ko, isang pilyo at mapanganib na ngiti ang sumilay sa mga labi niya. "Oh. I guessed it right. My close friend, huh? Sabi ko na nga ba, may kakaiba sa tingin mo sa kaniya kanina."

"Bitawan mo nga ako!" inis kong tinampal ang kamay niya mula sa hita ko. "Wala kang alam, Severin!"

"I know a lot of things, Lux," bulong niya, ang mukha ay unti-unting bumaba, tila ba tina-target ang mga labi ko. "At alam ko rin na masarap kang halikan. Kitang-kita ko sa mga labi mo kung gaano ka katakam na maranasan ang wild na karanasan na sinasabi ng mga babae tungkol sa akin. You want to try? Just one kiss, at titiyakin kong makakalimutan mo ang pangalan ng kaibigan ko."

"In your dreams, gago!" singhal ko, sabay tulak sa kaniya nang buong lakas at mabilis na tumayo.

Tumawa lang si Jeriel habang nakasandal sa couch, pinapanood akong maglakad palayo nang mabilis. Ramdam ko ang nagngangalit na init sa buong katawan ko. Ang lalaking iyon... siya ang pinakamalaking perwisyo na nakilala ko. At natatakot ako, dahil sa kabila ng galit ko, may kakaibang kuryente siyang iniwan sa balat ko na hindi ko kayang ipaliwanag.