Chapter 5

Ang akala ko, kapag sinabing "courtship" o panliligaw, 'yung tipong text-text lang muna, sundo kapag may time, o kaya naman ay dinner tuwing weekend. Pero iba si Jeriel Ford Severin. Ang definition niya yata ng panliligaw ay ang maging anino ko.

Isang linggo na ang nakalipas mula nang pumayag ako sa tatlong buwang deal na 'yon. At sa loob ng pitong araw na 'yon, walang araw na hindi ko nakita ang pagmumukha niya.

"Shan, may naghahanap sa 'yo sa labas ng studio. Ang guwapo, teh! Naka-sports car!" tili ng intern namin habang nag-aayos ako ng gamit pagkatapos ng isang eyewear campaign shoot.

Hindi ko na kailangang hulaan kung sino 'yon. Napabuntong-hininga na lang ako. "Salamat, Kimmy. Lalabas na ako."

Paglabas ko ng gate ng studio, nakasandal nga ang bwisit sa kaniyang makintab na sasakyan, naka-shades kahit palubog na ang araw, at may bitbit na namang paper bag mula sa isang sikat na pastry shop.

"You're late by ten minutes, fierce girl," bati niya sa akin sabay tanggal ng shades niya, ipinakita ang mapang-asar niyang mga mata.

"Sana hindi mo ako hinintay. Sino ba kasing nagsabi sa 'yo na pumunta ka rito?" inis kong sabi habang nilalagpasan siya.

Mabilis naman siyang humabol sa tabi ko. "Wow, walang 'Hello, Jeriel' o kaya 'Salamat sa pagpunta'? Ang taray talaga. May dala akong paborito mong matcha latte at croissants."

Napatigil ako sa paglakad at tiningnan siya nang magkakasalubong ang kilay. "Paano mo nalamang paborito ko ang matcha?"

"I have my ways, Shan. Sabi ko naman sa 'yo, kapag may gusto akong malaman, nalalaman ko," makahulugan niyang sagot sabay abot ng paper bag sa akin. "O, kunin mo na. Sayang naman kung itatapon ko lang."

Gutom na rin ako kaya padabog kong kinuha ang paper bag. "Salamat. O, ayan, nakapagpasalamat na ako. Pwede ka nang umalis."

Jeriel just laughed, that rich, low sound that always made my chest feel a little tight for no reason. "Ang bagsik mo talaga. Hatid na kita sa condo mo. Huwag ka nang mag-argue, traffic ngayon at coding ang Grab mo ngayon base sa plate number na nakita ko kagabi."

Napanganga ako sa sobrang detalyado ng obserbasyon niya. Napaka-stalker lang ng dating! Pero dahil pagod na rin ako at ayaw kong makipag-gitgitan sa commute, sumakay na lang ako sa kotse niya.

Habang nasa biyahe, hindi ko mapigilang mapansin ang bawat kilos niya. He was driving with one hand, the other resting on the gear shift. He looked completely relaxed, loose, and... normal. Malayo sa imahe ng isang playboy na nakita ko sa washroom ng CC9.

"Bakit ganyan ka makatingin? Ngayon mo lang ba napansin na sobrang guwapo ko pala talaga?" biglang untag niya habang nakatingin pa rin sa kalsada, may mapaglarong ngiti sa mga labi.

"Kapal," irap ko, sabay tingin sa labas ng bintana. "Iniisip ko lang kung kailan ka mapapagod sa kakahabol sa akin. Isang linggo pa lang, hindi ka ba nabuburyong? Wala ka bang ibang... pagkaabalahan?" Gaya ng mga babae mo, gustong-gusto kong idugtong pero pinigilan ko ang sarili ko.

Nawala sandali ang ngisi ni Jeriel. Saglit siyang sumulyap sa akin bago ibinalik ang tingin sa daan.

"To be honest? Akala ko nung una mapapagod ako agad," seryoso niyang sabi. Ang boses niya ay walang halong biro, na medyo ikinagulat ko. "Sabi ko sa sarili ko, kapag tinanggihan mo ako ng tatlong beses, baka iwanan ko na 'tong trip na 'to. Pero iba ka, Shan. Habang mas tinataboy mo ako, mas gusto kitang makilala nang totoo. Hindi 'yung Shanaia Lux na nakikita ng lahat sa mga billboard, kundi 'yung Shan na nagtataray sa akin."

Napatitig ako sa kaniya. May kung anong sinseridad sa tono niya na nagpabilis ng tibok ng puso ko. *No, Shan. Huwag kang magpapaloko. Playboy 'yan. Sanay 'yan sa ganiyang linya,* paalala ng utak ko sa akin.

"Huwag mo akong madaan sa mga ganiyang script, Jeriel. Hindi ako tatablan," matigas kong sabi, kahit medyo nauutal na ako.

"We'll see, fierce girl. May mahigit dalawang buwan pa ako," kindat niya, muling ibinalik ang mapang-asar niyang aura.

Nang maihatid niya ako sa condo, hindi na muna siya umakyat tulad ng dati. Kumaway lang siya bago pinaandar ang sasakyan.

Pagpasok ko sa unit ko, hihiga na sana ako sa kama nang biglang tumunog ang phone ko. Akala ko text ni Jeriel, pero chat pala sa group chat ng mga models sa Velvet Frames kung saan kasali ako. Nagse-send sila ng mga screenshot ng isang sikat na online showbiz forum.

Chika_Manila: Spotted! Ang tagapagmana ng Severin Empire na si Jeriel Ford, sunod-sunod na araw na nakikitang naghihintay sa labas ng iba't ibang fashion studios. Sinong Velvet Frames model kaya ang bago niyang target?

Kinabahan ako bigla. Kung kumakalat na ito sa media, ibig sabihin, seryoso talaga si Jeriel sa ingay na ginagawa niya. Pero bakit? Para lang sa isang hamon?

Samantala, sa isang eksklusibong lounge sa Makati, kasama ni Jeriel ang kaniyang mga bilyonaryong kaibigan na sina Jeremiah, Rhamesis, at Kim. Naka-prenteng nakaupo si Jeriel habang hawak ang kaniyang baso ng alak, habang si Jeremiah ay nakatingin sa kaniyang phone.

"Bro, kalat na sa mga tsismis site ang pang-aabang mo sa labas ng studio, ah?" tawa ni Jeremiah habang ipinapakita ang screen. "Grabe, seryoso ka talaga sa pusta natin?"

"Sinabi ko naman sa inyo, madali lang 'to," sagot ni Jeriel sabay lagok ng alak, bagamat may kaunting kakaibang bigat sa kaniyang dibdib na pilit niyang binabalewala. "Konting tiis na lang, mapapasakin din ang pusa na 'yon. Ihanda niyo na ang mga milyong pusta niyo."

"Siguraduhin mo lang, Severin," seryosong saad ni Rhamesis habang nag-aayos ng kaniyang suit jacket. "Kasi kung sa huli, ikaw ang mafall... hinding-hindi ka lang mawawalan ng pera. Baka mawalan ka rin ng dignidad."

Natawa si Jeriel nang malakas, pero sa loob-loob niya, may bahagi ng kaniyang sarili na nagsisimula nang matakot sa sarili niyang laro.

Dalawang linggo na ang nakalipas mula nang magsimula ang tatlong buwang laro namin ni Jeriel. Kung noong unang linggo ay medyo naaasar pa ako sa presensya niya, ngayon... ewan ko ba. Parang unti-unti nang nasasanay ang sistema ko na lagi siyang nandoon sa dulo ng bawat shoot ko. Parang unti-unti nang nababawasan ang matitigas kong kuta laban sa kaniya.

Pero ngayong gabi, iba ang eksena.

May naganap na charity gala and fashion auction sa isang sikat na hotel sa Makati. Siyempre, imbitado ang mga top models ng Velvet Frames, kabilang ako at si Alodia. At dahil high-society event ito, hindi na ako nagulat nang makita ko ang grupo nina Jeriel. Kasama niya sina Damon, Roman, at si Rhamesis Wilton na siyang nag-organisa ng event.

Naka-suot si Jeriel ng isang tailor-made midnight blue tuxedo na lalong nagpalitaw ng kaniyang pagiging bilyonaryo at playboy. Kung sa banyo ng CC9 ay mukha siyang tarantado, ngayon... aminin ko man o hindi, mukha siyang prinsipe na galing sa isang modernong fairy tale.

"Shan, tingnan mo si Papa Jeriel, o. Grabe, nakatitig sa 'yo mula sa kabilang dulo ng hall," siko sa akin ni Alodia habang humahagikhik.

"Huwag mo ngang pansinin, Alodia. Mag-focus tayo sa mga bidders natin," saway ko, kahit ang totoo ay kanina ko pa nararamdaman ang kaniyang mga mata na nakasunod sa bawat galaw ko habang suot ko ang isang pormal na emerald green gown.