Chapter 4

"So, anong say mo sa place? Hindi naman masama, 'di ba?" tanong ni Jeriel habang prenteng nakasandal sa kaniyang upuan.

Dinala niya ako sa isang exclusive, reservations-only restaurant sa BGC. Ang buong paligid ay gawa sa madidilim na kahoy at glass panels na may overlooking view ng cityscape. Kaunti lang ang tao, at halatang ang mga kumakain dito ay 'yung mga tipong hindi na tumitingin sa presyo ng menu.

"Puwede na. Masarap naman ang steak," matabang kong sagot sabay hiwa sa pagkain ko. I was trying my best to look unaffected, kahit ang totoo ay medyo naiilang ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin. He wasn't even eating much; he was just watching me.

"You know, you're the first girl na dinala ko rito na mas binu-busy ang sarili sa pagkain kaysa sa akin," natatawang saad niya, sumisimsim ng wine mula sa kaniyang baso.

"Ganoon talaga kapag pagod sa trabaho. Mas may silbi ang steak kaysa sa 'yo," pambabara ko sa kaniya. "At saka, huwag mo nga akong ma-kumpara sa mga past babae mo. Sabi ko naman sa 'yo, hindi ako tulad nila."

Napatigil si Jeriel, ang kaniyang mapaglarong ngiti ay dahan-dahang naging isang interesadong ngisi. "I can see that. At mas lalo lang akong nagagandahan sa 'yo kapag nagtataray ka."

"Flattery won't work on me, Severin," irap ko sa kaniya. "Deretsuhin mo nga ako. Bakit ba pinagdidiskitahan mo ako? Sa dami ng babaeng nagkakandarapa sa 'yo sa Metro Manila, bakit ako?"

Bumaba ang tingin niya sa labi ko bago muling tumingin sa aking mga mata. "Sabi ko naman sa 'yo sa studio, gusto ko ng challenge. Siguro dahil sanay ako na lahat ng gusto ko, nakukuha ko nang madali. Pero ikaw... simula pa lang sa washroom ng CC9, tinatarayan mo na ako. Na-curious lang ako."

"Curiosity kills the cat, Jeriel," babala ko.

"But satisfaction brought it back," mabilis niyang ganti na may kasamang kindat. "Gawin nating simple, Shan. Isang deal."

Napatigil ako sa pagsubo at tiningnan siya nang may pagdududa. "Deal? Anong deal?"

"Give me three months," seryoso niyang sabi, bagamat may laro pa rin sa kaniyang mga mata. "Three months to court you. Let me enter your life. Kapag pagkatapos ng tatlong buwan ay wala pa ring talab itong charms ko sa 'yo, I will leave you alone. Hinding-hindi mo na makikita ang mukha ko kahit kailan. Deal?"

Three months. Bakit parang pamilyar ang timeline na 'yon? Pero binalewala ko ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Tatlong buwan? Napakabilis niyon. At sigurado akong hinding-hindi ako magkakagusto sa isang playboy na tulad niya. Ito na siguro ang pinakamagandang paraan para lubayan niya ako habambuhay.

"Three months? At kapag natalo ka, lulubayan mo na ako?" paninigurado ko.

"Of course. Ang isang Severin ay hindi sumisira sa usapan," mayabang niyang sagot.

"Fine. Deal," matapang kong sabi, sabay lahad ng kamay ko sa kaniya. "Three months, Jeriel Ford. At sisiguraduhin kong sa huli, uuwi kang talunan."

Ngumiti nang napakalawak si Jeriel at tinanggap ang kamay ko. Ang kaniyang hawak ay mainit at mahigpit, na tila ba may iba siyang ibig sabihin sa pagkakamay na 'yon.

Matapos akong ihatid ni Jeriel sa condo sa kadahilanang hindi ko na natanggihan dahil nagpumilit siya, agad akong dumeretso sa banyo para mag-half bath at mag-alis ng makeup.

Habang nagpapatuyo ng buhok, hindi ko mapigilang isipin ang deal. Bakit ako pumayag? Pero naisip ko rin, mas mabuti na 'to para matapos na ang pangungulit niya.

Samantala, sa kabilang banda ng lungsod, nasa loob ng kaniyang sports car si Jeriel, nakaparada sa gilid ng kalsada habang mabilis na nag-ta-type sa kaniyang telepono.

[ GROUP CHAT: BBC GC]

Jeriel Ford: Phase 1 complete. Pumayag siya sa 3 months.

Rhamesis: Seryoso? Paano mo napapayag ang pusa ni Velvet Frames?

Jeriel Ford: I challenged her. Matapang ang pusa, eh. Ginusto niyang patunayan na hindi siya mafafall sa akin.

Jeremiah: Hahaha! Gago, pumasok sa sarili niyang bitag.

Damon: You're ruthless, Severin. Millions are waving.

Kim: Siguraduhin mo lang na hindi ikaw ang mafa-fall diyan sa huli, bro.

Jeriel Ford: Bro, si Jeriel Ford Severin ako. Ako ang nagpapaiyak, hindi ang umiiyak. Easy money 'to, pusta niyo na ang mga tseke niyo.

Ibinaba ni Jeriel ang kaniyang phone at tumingin sa kawalan, may mapaglarong ngiti. Pero sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, sa tuwing naaalala niya ang matapang na tingin ni Shan at ang pakiramdam ng palad nito sa kamay niya kanina, may kakaibang pintig sa kaniyang dibdib na hindi niya mabilis na maipaliwanag.

Isang laro na nagsimula sa pustahan... pero unti-unti nang nagbubukas ng pintuan para sa isang bagyong pareho nilang hindi inaasahan.