Chapter 4

Shanaia Lux POV

Mabilis na tinahak ng sports car ni Jeriel ang kahabaan ng BGC. Sa labas, kumukititap ang mga ilaw ng mga dambuhalang building, pero sa loob ng kotse, tanging ang mabigat na hininga ko at ang banayad na ugong ng makina ang naririnig.

Tahimik akong nakatingin sa bintana, ngunit ang utak ko ay parang binaligtad na puzzle. Ang alok ni Jeriel ay masyadong mapangahas. Gagamitin ko siya para pagselosin si Rhamesis? Isang laro na ang kapalit ay ako mismo?

"We're here," basag ni Jeriel sa katahimikan habang swabeng itinigil ang kotse sa tapat ng lobby ng aking high-rise condominium.

Hindi ako agad kumilos. Tumingin ako sa kaniya. Tamad siyang nakasandal sa kaniyang upuan, nakapaling ang ulo sa direksyon ko habang ang isang daliri ay ritmikong tumutuktok sa manibela. Ang kaniyang mapanuring titig ay tila ba binabasa ang bawat takot sa mukha ko.

"So, ano na, Shan?" hamon niya, ang boses ay mababa at puno ng kapilyohan. "Are you going to take the risk, o mananatili ka na lang na best friend na tinitignan si Rhamesis habang may kalandian siyang iba?"

"Bakit ba pursigido ka?" tanong ko sa kaniya, pinipilit na huwag manginig ang boses. "You’re a total stranger. Bakit mo gustong makisali sa buhay ko? Don't tell me na-love at first sight ka sa akin sa banyo?"

Jeriel let out a husky, amused laugh. "Love at first sight? Damn, no. Hindi ako naniniwala sa shit na 'yan. I told you, I love games. At ikaw? You are the most interesting wild cat I've met in a long time. Gusto ko lang makita kung paano ka mapapaamo."

"I am not a pet, Severin."

"I know. That’s why it’s fun," sagot niya, biglang umayos ng upo at inilapit ang mukha sa akin. Ang kaniyang kulay-abong mga mata ay mariing tumitig sa akin. "Think about it. Hindi ka na lugi dito. You get your revenge attraction para kay Rhamesis, and you get to hang out with a guy who can actually rock your world. No strings attached. Just pure, thrilling fun."

Napakagat-labi ako. Naalala ko kung paano hawakan ni Alodia ang braso ni Rhamesis kanina. Naalala ko ang pitong taon ng lihim na pag-iyak tuwing may dinadalang bagong babae si Rhamesis sa mga barkada naming pagtitipon. Pagod na akong maging dakilang taga-hanga sa gilid.

"Paano kung malaman ni Rhamesis na palabas lang ang lahat?" tanong ko, hudyat ng pag-atras ng depensa ko.

Isang mapaglarong ngiti ang gumuhit sa mga labi ng pilyong lalaki. "Then we make it look so real na maging ikaw, mapapaisip kung acting pa ba 'to."

Bago pa ako makasagot, biglang umalingawngaw ang tunog ng ringtone ng cellphone ko sa loob ng kotse. Kinuha ko ito sa aking bag. Ang pangalan ni Rhamesis ang nakarehistro sa screen.

Napatingin ako kay Jeriel. Bahagyang tumaas ang kanyang kilay, mukhang alam na kung sino ang tumatawag.

Sinagot ko ang telepono. "Hello, Rham?"

"Shan? Naka-uwi ka na ba? I just wanted to check on you. Medyo nag-aalala ako, baka kasi naperwisyo ka ni Jeriel sa biyahe," halata ang pagiging protective sa boses ni Rhamesis mula sa kabilang linya.

Tumingin ako kay Jeriel. Big bigla, iniabot niya ang kaniyang kamay at dahan-dahang hinawakan ang aking panga, ang kaniyang hinlalaki ay marahang humahaplos sa ibabang labi ko habang nakatitig sa akin nang may nag-aalab na kapilyohan. Ang hawak niyang iyon ay nagpadala ng matinding kuryente sa buong katawan ko, dahilan para mapasinghap ako nang bahagya.

"Shan? Are you okay? Bakit parang hinihingal ka?" tanong ni Rhamesis.

Tinitigan ko si Jeriel sa mata bago ako sumagot sa telepono. "I-I'm fine, Rham. Kasama ko pa si Jeriel. Actually... he's been really nice to me tonight."

Narinig ko ang panandaliang katahimikan sa kabilang linya. "Talaga? That's... rare for him. Sige, mabuti naman kung ganoon. Magpahinga ka na."

"You too, Rham. Bye," sabi ko sabay patay ng tawag.

Mabilis kong tinampal ang kamay ni Jeriel mula sa mukha ko, bagaman ang puso ko ay parang sasabog na sa bilis ng tibok. "Ang bastos mo talaga!"

"But it worked, right? Narinig mo ba 'yung pause niya? He was surprised," bulong ni Jeriel, lalong lumapit ang mukha sa akin hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang init. "So, is it a deal, Shanai Lux?"

Huminga ako nang malalim, tinitigan ang guwapo ngunit mapanganib na mukha ng lalaking nasa harap ko. "Fine. It's a deal, Severin. Pero oras na lumampas ka sa limitasyon ko, tapos na ang laro."

"Don't worry, babe," bulong niya, isang pilyong kindat ang ibinigay niya sa akin habang binubuksan ko ang pinto ng kotse. "Ako ang master ng larong ito, at sisiguraduhin kong mag-e-enjoy ka sa bawat round. See you very soon, my girlfriend."

Hindi ko na siya sinagot at mabilis na bumaba ng kotse, ngunit ramdam ko ang kaniyang nakatutunaw na titig habang naglalakad ako papasok sa lobby. Ang laro ay opisyal nang nagsimula, at alam kong simula ngayong gabi, wala nang balikang magaganap.