LOGINPinakinggan ko sila, ngunit walang nagbago sa aking desisyon.“Hindi ako interesado sa mga salitang sinasabi ninyo ngayon,” sagot ko. “Mas interesado ako sa mga dokumentong pinirmahan ninyo, sa perang hindi maipaliwanag ang pagkawala, at sa mga empleyadong nasaktan dahil sa mga desisyon ninyo.”“Ma'am, please.”“Kung talagang nagsisisi kayo, makipagtulungan kayo sa imbestigasyon. Ibigay ninyo ang lahat ng kinakailangang dokumento. Huwag kayong magtago ng impormasyon, at huwag ninyong subukang impluwensiyahan ang mga empleyadong magbibigay ng salaysay.”Tumango ang ilan.“Understood.”“Please, don't worry. We'll cooperate.”“Good. I hope you mean that.”May isang supervisor na lumapit kay Papa. “Sir Wilfred, we've been serving the family for years. I hope you won't allow this.”Tiningnan siya ni Papa nang malamig. “Your service to this family should have meant protecting its interests. Hindi ninyo dapat ginamit ang tiwalang ibinigay inyo para sa sariling kapakinabangan.”“Sir—”“I'm di
Tumayo si Mr. Santos.“Ma'am Lilith, I think this meeting has gone too far. We came here to discuss management, not to be publicly accused of crimes.”“Then perhaps you should have thought about that before questioning my appointment.”“Are you threatening us?”“I'm explaining the situation.”“Hindi ninyo puwedeng gamitin ang pangalan ng pamilya para takutin kami!”Napatawa ako nang mahina. “Takutin?”“Oo. Hindi ninyo kami basta-basta maaaring tanggalin.”“Bakit?”“Because we have contracts!”“Correct. And those contracts include provisions regarding misconduct, breach of duty, and violations of company policy.”“Hindi ninyo puwedeng basta-basta ipatupad iyan!”“Hindi ko kailangang basta-basta. May mga dokumento, may audit findings, may mga reklamo, at may mga taong handang magpatotoo.”“That's not enough!”“Then you can challenge the findings through the proper process.”Nagsalita ang isa pang supervisor. “Sir Wilfred, are you going to allow this?”Tumingin si Papa sa kaniya. “Why wo
Binasa niya ang unang pahina. “Based on the consolidated financial review covering the previous five years of management, the estimated unexplained losses, irregular disbursements, questionable procurement transactions, and unsupported expenses have reached approximately one billion pesos.”Parang biglang nawala ang hangin sa loob ng silid. May isang supervisor na napahawak sa mesa.“Impossible.”“That's not true.”“One billion?”“Where did that number come from?”“That's ridiculous!”Hindi ako kumibo, hinayaan kong maramdaman nila ang bigat ng sinabi ni Alexander.“Isang bilyon,” ulit ko. “Hindi isang milyon. Hindi sampung milyon. Isang bilyong piso.”Tumayo si Mr. Santos. “Ma'am, I strongly object to this accusation. We have proper accounting procedures.”“Kung ganoon, bakit may mga transaction na walang kumpletong supporting documents?”“Perhaps there are missing files.”“Missing files?”“Oo. Records can get misplaced.”“Convenient.”“I'm telling the truth.”“Kung gayon, hindi mo m
Ilang minuto pa akong nanatiling tahimik habang patuloy silang nagsasalita.May ilan sa kanila ang tila nagkakaroon na ng lakas ng loob dahil hindi ko sila sinasagot. Ang iba naman ay nagtatawanan sa bawat mapanuyang komento ng kanilang mga kasamahan, para bang ang pag-upo ko sa harap nila ay isang malaking biro na kailangan nilang pagtawanan.Hindi ko sila pinutol. Hindi rin ako nagpakita ng anumang pagkainis.Sa halip, nakinig lamang ako habang isa-isa nilang inilalabas ang kanilang mga saloobin. Gusto kong marinig ang bawat salita, dahil mas madaling makilala ang isang tao kapag iniisip niyang wala siyang kailangang itago.Sa kabilang dulo ng mesa, napansin kong ilang beses nang gustong magsalita ni Papa. Nakita ko ang bahagyang pagbabago sa kaniyang mukha tuwing may supervisor na nagbibitaw ng insulto; hindi niya nagugustuhang marinig ang mga iyon, lalo na't ako ang pinupuntirya nila.Kaya bahagya akong itinaas ang kamay ko—isang simpleng senyas lamang, ngunit sapat upang pigilan
“Of course,” sagot ko.“Then let me say this. We don't think you're ready.”May ilang tumango, na para bang isa akong kriminal na kailangang husgahan.“Hindi pa sapat ang kaalaman ninyo sa operasyon.”“Wala pa kayong karanasan sa pamamahala sa ganitong kalaking grupo.”“Hindi namin alam kung paano kayo magdedesisyon.”“Hindi rin namin alam kung patas ba kayo.”“Baka mas paboran ninyo ang mga taong malapit sa inyo.”“Baka magkaroon ng mas maraming problema kaysa dati.”“Baka mas lalo lang lumala ang sitwasyon.”May isang supervisor ang bahagyang yumuko sa mesa at nagsalita.“Honestly, Ma'am, if you ask me, we were better off with Celestine.”May sumunod na agad.“Same opinion.”“She's not perfect, but at least we know how she works.”“She's familiar with the system.”“She's someone we can talk to.”“She's someone who understands us.”“Unlike someone who just arrived and suddenly wants to take charge.”Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanila. Isa-isa kong pinagmasdan ang kanilang mga mu
Hindi agad sumagot si Papa.“That's something you can discuss with her. But the decision has already been made.”May isa pang supervisor ang nagsalita. “Sir, with all due respect, we have been working under this management for years. We know how the operations work. We have established a system that has been functioning properly.”Napatingin ako sa kaniya. “Are you saying there's no room for improvement?” tanong ko.Bahagya siyang napatingin sa akin. “I'm saying the current system has been working.”“Then why are we here?”Nagkatinginan ang ilang supervisor. “Because of the changes in management,” sagot niya.“Exactly.”May isang babaeng supervisor ang sumingit. “Ma'am, if I may ask, what exactly do you know about the main house, farm, and poultry?”Napatingin ako sa kaniya. “I'm here to learn the details of each department and review the existing operations.”“That's not an answer.”“It's the answer I can give you right now. I won't pretend to know every detail of a department I've o
Masyadong maingay, masyadong mausok, at masyadong... mapagpanggap. Iyan ang unang pumasok sa isip ni Shanaia habang nakasandal sa leather couch ng CC9. The high-end bar owned by the elusive billionaire Rhamesis Wilton he was the epitome of Manila’s elite nightlife. Glass chandeliers hung like f
Ang akala ko, kapag sinabing "courtship" o panliligaw, 'yung tipong text-text lang muna, sundo kapag may time, o kaya naman ay dinner tuwing weekend. Pero iba si Jeriel Ford Severin. Ang definition niya yata ng panliligaw ay ang maging anino ko. Isang linggo na ang nakalipas mula nang pumayag ako
"So, anong say mo sa place? Hindi naman masama, 'di ba?" tanong ni Jeriel habang prenteng nakasandal sa kaniyang upuan. Dinala niya ako sa isang exclusive, reservations-only restaurant sa BGC. Ang buong paligid ay gawa sa madidilim na kahoy at glass panels na may overlooking view ng cityscape. Kaun
"Girl, are you okay? Kanina ka pa tahimik diyan pagkatapos mong mag-washroom," untag sa akin ni Alodia habang isinasabit ang kaniyang designer bag sa balikat. Medyo humuhupa na ang ingay sa CC9 dahil madaling-araw na rin. "I'm fine. Napagod lang siguro sa ingay," pagsisinungaling ko. Ayokong sab







