Chapter 2 - Wedding anniversary gift

Bumalatay ang sakit sa dibdib ni Elara. Napakuyom na lang siya ng kaniyang kamao at mahinang sinabi, "‘Wag na lang natin pag-usapan. May mahal na siyang iba at malapit na rin naman siyang ikasal ulit"

"IKasal ulit? Kasal na ba siya dati?” Nagulat si Sven sa nalaman.

‘Dalawang taon kaming kasal, dalawang taon ko siyang kasama... tapos hindi ko man lang mapantayan ang lalaking matagal na niyang mahal?’

Tumango lang si Nanxi. "Oo, pinilit lang kasi siya ng pamilya niya na pakasalan iyong taong hindi naman niya mahal. Ngayong bumalik na iyong totoong mahal niya, magpapakasal na sila." Nagtagis abg bagang ni Sven sa narinig.

"Ang gago naman niyan, dalawang babae agad iyong tinuhog niya! Hindi mo deserve ng ganyang klaseng lalaki ang pagmamahal mo. Kung may chance ka, maghanap ka na lang ng iba–doon sa mas sasaya ka.”

Muling tumango lang si Elara. "Palagay ko nga rin."

Pero anong magagawa niya?

Umabot na ng sampung taon ang lihim na pagmamahal niya rito. Sampung taon—buong kabataan niya, ang layo at ang tagal na panahon na.

Hindi na niya mababago pa iyon. Kung kaya lang naman niyang palitan ng iba ang laman ng puso ay matagal na niyang ginawa. May mga pagmamahal talaga na kapag lumalim na ay hirap ka nang makaahon pa, hindi mo na kayang basta na iligtas na lang ang sarili sa pagkalunod.

‘Sven, sampung taon kitang minahal, kung alam mo lang. Hindi naman ibang tao iyong mahal ko, eh, ikaw iyon–ikaw!’

Napakunot-noo si Sven at nahulog sa malalim na pag-iisip at pinakatitigan si Elara.

"Elara,” bigla niyang sambit sa pangalan nito.

"Bakit?"

"Wala lang." Umiling si Sven. Tila nabubuang na siya. For a split second kasi, naramdaman niya na parang siya yung tinutukoy ni Elara.

Pero agad din niyang inalis ang isiping iyon. Naalala kasi niya no’ng kasal nila, sinabi ni Elara na walong taon na nitong mahal iyong lalakeng iyon. Eh, apat na taon pa lang silang magkakilala no’n, kaya, imposibleng siya iyon. Sadyang ibang tao talaga.

Nang makaalis na si Sven nagmamadaling kinuha ni Elara ang pregnancy test results sa basurahan. Inayos niya ang sa lamesa at maingat na itinabi.

Sobrang sama ng pakiramdam niya; kahit paghinga, parang masakit. Humiga siya sa kama at nakatulog nga siya subalit paputol-putol naman hanggang sa nag-ring ang cellphone phone nito.

"Hello?" Dahil kagigising lang, medyo paos pa ang boses ni Elara—ang lambot at ang hina pakinggan, parang nakaka-cute na ewan.

"Tulog ka pa?" tanong ni Sven sa kabilang linya, ang sweet pa rin ng boses tulad ng dati.

"Ah, hindi, kagigising ko lang,” tipid na sagot ni Elara.

"Magta-tanghali na, ‘wag mong kalimutang kumain ha? Binigay ko na pala kay Limuel iyong gift, dadalhin na lang niya sa iyo mamaya."

"Gift? Anong gift?" Dahil nga galing sa tulog, pinilit na ring kalimutan ni Elara ang maraming bagay.

"Gift para sa second wedding anniversary natin. Kahit nabanggit ko iyong divorce kaninang umaga at dahil hindi pa naman final, alam ko pa rin naman iyong lugar ko at gagawin ko kung ano ang dapat. Kung anong mero’n ang iba, hindi ko ipagkakait sa 'yo."

Ganyan talaga si Sven. Palaging sobrang gentleman at maalalahanin, parang perpekto at walang kapintasan.

Sobrang bait niya! Ang swerte sana–may isang flaw lang talaga: hindi siya nito mahal.

Habang natutulala si Elara, narinig niya ulit ang boses ni Sven sa kabilang linya "Gusto ko rin palang humingi ng pasensya. May kaunting aberya kasi do’n sa unang gift, kaya pinalitan ko na lang."

"Sige!" Tumango si Elara na ani mo ‘y magkaharap silang nag-uusap, hindi niya maipaliwanag iyong nararamdaman niya. Magdi-divorce na sila, kaya parang ang ironic naman ng anniversary gift na 'to.

Pagkababa ng phone, nagpalit lang ng damit si Elara at sakto namang dumating si Limuel.

Inabot nito ang gift nang may paggalang: "Ma’am, pinapabigay po ni Sir, Sven."

"Sige, salamat."

Ang ganda ng pagkakabalot ng box, halatang galing sa mamahaling brand. Kahit alam niyang hindi ito iyong gift na inaasahan niya no’ng una, binuksan niya pa rin

Nang makita niya iyong ruby necklace at earrings, napangiti na lang siya nang mapait. Bumabawi si Sven sa kanya. Dahil hindi nito mabigay iyong gusto niya, gumastos na lang ito nang malaki para sa isang set ng mamahaling jewelry.