Chapter 5

Primrose's Point Of View.

Thaddeus Moss?

Ang ganda naman ng pangalan. . .

"Anong itsura niya?" tanong ko ngunit umilang si Rina.

"Bago lang kasi natin siyang costumer pero mukhang high profile na tao kaya walang picture na binigay 'yung amo natin."

Napakunot ang noo ko. "Eh paano ko makikilala na siya ang pagbibigyan ko?"

"Magtanong-tanong ka na lang siguro. . . Pero mukha namang matanda na 'tong costumer na 'to dahil usually naman matanda ang mga bumibili sa'tin kaya hindi mahihirapan."

Tumango ako bago kunin ang brief case at ilagay 'yon sa totebag. "Sana lang, walang masamang mangyari ngayon, 'no?" wika ko sa kaniya ngunit ngumiti lang siya sa'kin.

"Magtiwala ka lang, Prim."

Nagpaalam na akong umalis na para maibigay ko ito kaagad. Habang naghihintay ako sa terminal ng bus, tumunog ang phone ko at nakita ang chat ni Sir Emman.

Sir Emman:

4 days na lang ang natirirang araw mo, Primrose. Makakapagbayad ka pa ba o ihahanda ko na ang warrant of arrest?

Hindi ko maiwasang kabahan dahil sa narinig, kaagad akong nagtipa ng reply.

Primrose:

Huwag kang mag-aalala, Sir. Makakapagbigay po ako.

Sir Emman:

Sigurado mo lang, Prim.

Hindi na ako sumagot pa at tinago ang cellphone, sakto namang dumating na ang bus kaya pumasok na ako. Hindi katulad noong nauna, sa isang hotel ang location ng client ngayon. Hindi ko alam pero mas gumaan ang loob ko doon kaysa naman noong nakaraan na walang ibang katao-tao bukod sa'min noong estranghero at si Jose Cruz na walang buhay.

Sa totoo lang, hanggang ngayon ay palaisipan pa rin sa'kin kung bakit niya pinatay 'yung matanda. Mukhang wala rin namang pakialam 'yung amo namin na namatay ang costumer, ang mahalaga lang talaga ay maihatid ang brief case. Hindi rin lumabas sa balita 'yung nangyari kahit pa hinihintay ko, baka kasi mamaya ay nahagip sa CCTV footage ang ginawa namin.

Bakit niya kaya pinatay si Jose Cruz? Anong dahilan niya? At anong klaseng tao ba siya?

Kakaisip ko sa taong 'yon, hindi ko napansin na narating ko na pala ang Golden Hotel—kung saan nandoon ang client ko ngayon. Kaagad akong bumaba ng bus, mahigpit ang kapit ko sa totebag. Buong akala ko, titingnan 'yon ng guard ngunit hinayaan niya lang ako pumasok. Sinabi ko lang sa lobby ang hotel room na pupuntahan ko at tinura naman nila sa'kin kung saan.

6th floor.

Mabilis akong pumasok ng elevator, mabuti na lang wala akong kasama dahil mapapansin talaga nilang balisa ako. Hindi ko alam kung bakit hindi tiningnan ng guard ang bag na dala ko pero mabuti na lang din kung gano'n, wala kasi akong maisip na dahilan kapag nakita niya ang drugs sa loob ng brief case.

Ilang sandali lang, narating ko na ang 6th floor. Kaagad kong hinanap ang room 1097 na mabilis ko namang nakita dahil nasa bungad lang 'yon. Hindi ko alam kung bakit hindi ko maiwasang kabahan lalo na noong nakarating ako sa tapat ng pinto.

Sana naman wala akong makitang patay na tao sa loob... O kaya naman—

"Shit," bulaslas ko noong biglang bumukas ang pinto at bumungad sa'kin ang lalaking iniwan akong mag-isa noong nakaraang araw.

"Oh you're finally here. . . Bakit ang tagal mo?"

Napakurap ako. Gusto ko na lang tumakbo pero hindi makakilos ang mga tuhod ko. Bakit sa lahat ng tao siya pa ang magiging costumer ko?

"Yes, I'm Thaddeus Moss. Why do you look so shocked?" wika niya. "Hmmm? Why are you late?"

Umiwas ako ng tingin, paniguradong hindi niya pa rin ako nakakalimutan dahil wala pa namang isang linggo simula noong una naming pagkikita. "Traffic lang."

Akala ko sasagot siya ngunit nagulat ako nang bigla niya 'kong hatakin sa loob, muntik pang mahulog ang totebag na dala ko. Nang makapasok ako sa loob ay mabilis niyang sinarado ang pinto.

"Ano ba 'yon? Bakit bigla-bigla kang manghihila?" inis kong sabi bago tingnan ang braso kong namumula dahil sa paghatak niya.

Napansin ko ang pag-upo niya sa sofa at seryoso akong tiningnan. "You're really new to this work, aren't you?"

Hindi ako nakasagot. Bakit ba lagi niya 'kong pinapakaba?

"Bakit magbibigay ka ng drugs habang nasa labas ka pa lang ng pinto? Aren't you aware of the CCTVS outside?"

Mas lalo akong natahimik sa narinig. . . Oo nga 'no? Bakit hindi ko naisip 'yon? At saka, paano kung bigla na lang may mga taong dumaan? Edi nasa kulungan na sana ako.

Malakas akong bumuntong hininga bago kunin ang brief case. "Kunin mo na 'to at aalis na ako," sabi ko bago i-abot 'yon ngunit tinitigan niya lang ako bago mag-cross arms.

Ngayon nakikita ko siyang maayos nang wala akong masyadong kabang nararamdaman dahil hindi nakatutok sa akin ang baril niya. Napansin kong ang gwapo niya naman pala—matangos ang ilong, mapungay ang mga malamig na mata, makapal ang kilay at maputi. At kapansin-pansin din ang maganda niyang katawan, halatang palang nasa gym at ang tangkad niya pa.

Hindi na nakakagulat na ang laki rin ng kaniya...

Shit! Ano ba 'yang iniisip mo, Prim? May girlfriend na 'yung tao!

Nang wala siyang sinabi ay inis akong lumapit at nilagay sa tabi niya ang brief case. "Ayan na, okay na. Aalis na ako," wika ko ngunit bago pa ako tuluyang makatalikod ay muli niyang hinawakan ang braso ko.

"Who says your work here is already done?"

Napakunot ang noo ko. "Nabigay ko na naman ang brief case. Ano bang sinasabi mo?"

"Didn't your boss mention you something about why I choose you to deliver this drugs?"

Kaagad akong umilang. . . Wala namang sinabi sa'kin si Rina na kung ano.

"Pero paniguradong alam mo na 100 thousands ang matatanggap mo ngayong gabi?"

Dahan-dahan akong tumango at napangisi siya.

"Sa tingin mo ba pagdeliver lang talaga ang gagawin mo ngayon at makukuha mo na kaagad ang gano'n kalaking pera?" seryosong sabi niya at bumaba ang tingin sa labi ko, hindi ko maiwasang kabahan. "100 thousands 'yon dahil ipagpapatuloy natin ang hindi natin natapos noong nakaraang araw."

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig at bago pa man ako tuluyang makapagsalita ay hinigit niya ako papalapit at napaupo ako sa kandugan niya, mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko dahi sa nangyari.

"I'll fvck you so hard tonight."