CHAPTER SIX: The Eyes Of Sin

MATAPOS kong saluhin ang lahat ng galit ni Tomi, iniwanan niya lang ako rito sa kwarto niya. Simula kagabi ay hindi pa siya bumabalik. Sinubukan kong buksan ang pinto pero naka-lock iyon mula sa labas.

Pabagsak kong hiniga ang katawan sa kama. Ilang beses ko ng sinubukang buksan iyon, pero wala pa rin. Hindi rin naman ako makatulog ng maayos kagabi sa isiping matindi ang galit ni Tomi sa akin.

Bumangon ako mula sa kama subalit agad ding napahinto nang nilukob ng pangingirot ang buong katawan ko. Kanina noong magising ako at naghilamos-hindi na ako nakapagpalit pa ng damit kagabi dahil kusang bumigay ang katawan ko-kitang-kita ko ang mga bagong pasa sa aking katawan. Wala sa mukha o leeg o braso o kahit saan man na puwedeng may makakita. Tago lahat. Sinigurado ni Tomi na walang makakahalata ng pananakit niya.

And all I could do is to endure it... Accepted it.

"Ate Diamon?" boses mula sa labas.

Doon ako nabuhayan ng loob kaya dali-dali akong tumayo at nagtungo mula sa pinto kahit pa ramdam na ramdam ko ang pagkirot ng aking buong katawan. Nagmamakaawang ipahinga ko siya.

"Sino iyan?" tanong ko. Nanginig ang aking labi at nag-init ang gilid ng aking mga mata.

Please let me out...

"Si Elsie po Ate..." mahinang bulong niya sa labas. "Gusto niyo po bang buksan ko ang pinto? Hawak ko po ang spare key."

"A-ano..."

"Hindi na mahalaga Ate kung paano ko ito nakuha... Bubuksan ko ang pinto tapos hahatiran ko kayo ng pagkain. Wala po si Sir Anthony ma'am..."

Napakagat labi ako. Kung tatanggapin ko ang alok niya, madadamay pa siya. Panigurado iyon. Pumikit ako at kasabay ng aking pagpikit ay ang pagtakas ng luha mula sa aking mga mata.

Hindi pwede...

Humakbang ako ng isang beses paatras.

"U-umalis ka na Elsie... Ayos lang ako."

"Ate..." dinig ko ang pangangatal sa boses niya dahilan upang mas lalo akong mapapikit ng madiin.

"Umalis kana Elsie. Hindi ko kailangan iyan."

"Pero Ate wala naman si Sir Anth-"

"Sinabi kong umalis ka na!"

Sigurado ako na namimilog at kumukamot na sa kaniyang noo si Elsie ngayon. Iyon kasi ang natural na reaksyon niya pag nagugulat o tila hindi alam ang gagawin.

Tila may kung anong dumagan sa aking puso nang marinig ang mabagal na yapak niya papaalis. Yapak ng nag-aalinlangan.

DALI-DALI akong nagtungo sa kama nang marinig ang boses ni Tomi mula sa labas. Bumalik na siya.

Awtomatikong pumikit ang mga mata ko nang marinig ko ang pagbukas ng pinto. Kahit hindi ko nakikita si Tomi, gising na gising ang diwa ko sa lahat ng kilos niya. Muling akong nakarinig ng pagbukas at pagsarado ng pinto. Pumasok siya sa banyo. Maya-maya lang ay lumabas din siya matapos kong marinig ang lagasgas ng shower.

Bawat kilos niya ay sumasabay sa tambol ng aking puso. Masyadong gising na gising ang katawan ko sa presensiya niya.

Akala ko, muli niya akong iiwanan dito sa kwartong ito subalit nagtayuan ang lahat ng balahibo sa aking katawan nang maramdamang lumubog ang kama sa tabi ko.

"I'm sorry, Love..."

Dumagungdong ang puso ko.

Malambing ang boses niya, nagsusumamo. Parang may kung anong humaplos sa puso ko subalit may pumipiga rin.

"I know you're awake,"

I felt his kisses on my timple. Soft kisses that made my heart melt. All of my worries flying away in spun of seconds.

It's funny isn't? Earlier, it felt like I am no difference with an animal who got caught and caged up and being played but then... Right now, it feels like I am in complete paradise.

"I would never do that again..."

You always said that, but there's no changes at all. Always the toxic cycle.

However, even though I absolutely knew this scenario would repeat ten times in the future I love to take this moment. To felt the warmth of his body towards mine. To feel that he loves me...

Tuluyan na ngang kumawala ang luhang kanina ko pa pinipigilan.

"Hush..."

Naramdaman ko ang palad ni Tomi sa aking pisngi, pilit na pinupunasan ang mga takas na luha roon habang ang isang braso niya ay pumulupot sa bewang ko.

Sa mga panahong ganito, hinihiling ko na sana wala itong katapusan. Hinihiling ko na sana ganito na lang palagi si Tomi dahil ganito naman siya noong una ko siyang makilala... Ito naman talaga ang Tomi na minahal at pinakasalan ko.

Inangat niya ang mukha ko, bago ko naramdaman ang pagpatak niya ng halik sa nakapikit kong mga mata. Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata at nasalubong ko ang sa kaniya.

"Tahan na, hmm? Hindi ko na po uulitin. Bati na tayo please?"

Muling nag-init ang gilid ng mata ko sa mga nagbabadyang luha. Kung bibigyan ako ng isang pagkakataong matupad ang isang hiling ko, iyon ay ang ibalik kami sa dati.

Dahan-dahan akong tumango. Sumilay ang ngiti sa labi ni Tomi.

"Talaga? Ikaw kasi, alam mo namang hindi ko gustong pinapahiya ako pero inuulit-ulit mo pa rin.. Ayan tuloy lagi kitang nasasaktan. Huwag mo na ring uulitin?"

At ganoon na lang kabilis napunta sa akin ang sisi. Ano pa nga ba ang bago?

Tumango ako. Wala naman akong ibang magagawa kundi ang sumang-ayon sa kaniya. Hindi ko na gustong pahabain pa ito.

"Nag-sorry na ako, hindi ba't ikaw naman talaga ang may kasalanan?"

Bakit pa nga ba ako umaasa?

Nanginig ang labi, nagsalita ako. "I-I'm sorry..."

"Pinapatawad na kita," he said before kissing my lips.

His kisses are rough, driven by a frantic sense of urgency. A loud moan escapes me as I realize his hand has already slipped beneath my shirt, teasing my skin. My back arches instinctively when he rolls my nipple between his fingers, right before his mouth claims mine again, hungrily pulling at my tongue.

"Love.. stop it , w-we can't do it here.." I whispered, trying to stop him.

"Why not?" he asked before sucking my lower lip.

"Kasi naririto tayo sa bahay ng magulang mo..."

"They won't mind," ang mga labi ay nasa leeg ko na ngayon.

"Please..." pagmamakaawa ko pero tila wala siyang narinig.

"Fuck, I'm horny so shut up!" he growls before biting my neck.

Tatlong katok mula sa labas ng kwarto ang nagpahinto sa kaniya. His teeth were about to pierced my skin. Inis siyang bumangon upang magtungo sa pinto paramg handa na siyang gilitan ng buhay ang kung sino man ang gumambala sa kaniya.

Nagpapasalamat ako kung sino man ang nasa likod ng nakasaradong pinto.

"Who the fuc- Kuya, hey,"

Nag-unahan ang sa pagtibok ang puso ko nang malaman ang tao sa likod ng pinto. It was already too late to look away. Our gazes had already locked-and I found myself staring straight into those eyes of his, each one a different color; blue-grey.

Nakakunot ang kilay niya, tila ba naiinis na hindi ko malaman. Nag-iigting din ang panga niya. Maraming tumatakbo sa isip ko na baka narinig niya ang nangyayari sa amin ni Tomi. Napalunok ako bago umiwas ng tingin sa kaniya. Hindi ko narinig ang pinag-usapan nila dahil malayo si Tomi sa kinalalagyan ko.

Makalipas ang ilang sandali bumalik si Tomi.

"I'll be back," he said before kissing my lips but the moment our lips touched, my eyes landed onto someone's that I shouldn't did in the first place.

Lazarro's two colored eyes met mine. Once again.

I gulped.

I couldn't look away. There was something in there, something I couldn't name-not anger, not pity and not curiosity. Just... something that made the air heavier between us.

Bago pa ako makaiwas ng tingin, sumarado na ang pinto. Kanina pa pala nakalayo sa akin si Tomi pero hindi ko man lang napansin dahil nalunod ako sa mga mata niya...

Danger...