Chapter 02 - Her Burden

Abala ako sa pag inom ng alak. Wala na ang mga tao sa loob ng bar at ako na lang mag isa. Ayoko rin umuwi dahil parang walang katapusang problema ang kakaharapin ko sa oras na umuwi ako sa bahay.

“Let's go home,” sambit ng lalaking nakatayo sa harapan ko.

Kinusot kusot ko pa ang mata ko upang mahagilap kung sino ito. Umupo ito sa harapan ko at nagtama ang paningin naming dalawa. I felt my heart beat faster as our eyes locked. He's here. Even if I deny it multiple times…I find solace in his presence.

“Life is very unfair,” usal ko.

Hindi niya inaalis ang tingin sa akin na para bang ipinapahiwatig niya na handa siyang makinig sa lahat ng sasabihin ko. I look at him feeling vulnerable. I just hope he never left 3 years ago.

“Para bang pasan-pasan ko ang problema ng buong pamilya namin. It feels so heavy, Cassian.” I tried to stand but failed.

Inaalalayan niya akong maupo muli but this time, he's sitting beside me. Kumapit ako sa blazer na suot niya. Pakiramdam ko ay lasing na ako dahil kung ano na lang ang mga katagang lumalabas sa bibig ko.

“Do you love me less?” tanong ko sa kaniya.

Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang lakas ng loob ko na tanungin siya ng ganito. Maybe because I'm drunk. Hinawakan niya ang pisnge ko. I felt the warmth of his palm…it's soothing. Parang kinakalma nito ang puso kong kanina pa nagwawala.

“There's no time that I didn't think of you, my love. My heart craves for you each passing day,” a look of tenderness crossed his face.

Tumatalon ang puso ko sa bawat katagang binibitawan niya. Ramdam ko ang pagtulo ng mga luha ko. Sobrang tagal akong umasang sasabihin niya ito, na pinagsisisihan niyang umalis. All those years I thought he hated me, but here he is, right in front of me. God, I want to kiss him.

“But why did you left?” umiiyak na tanong ko.

“I'm sorry. I was a coward, but now I'm here. I will fix it,” naniniguradong sabi niya. “Marry me, Eloise.”

Napatayo ako. Fuck! Masyado akong nagpapadala sa mga emosyon ko.

“Are you taking advantage of my vulnerable side to manipulate me into marrying you?” galit na tanong ko sa kaniya.

I hate this feeling. Kaya ayokong may nakakakita ng pagiging mahina ko dahil ginagamit nila ito laban sa akin.

“Of course not! Eloise, listen to me, baby.” Lumapit ito sa akin.

I can see a worried expression drawn in his face.

“What made you think that I will accept your offer, Cassian?” I asked, trying to calm down myself.

“Because I know you. You will do anything for the sake of your family,” I saw a hint of hope in his eyes.

Sinubukan niyang abutin ang kamay ko ngunit tinalikuran ko siya. Lumayo ako sa kaniya. Nasasaktan akong makitang nasasaktan siya. There’s something in his eyes that makes me want to trust him again. But I couldn't. Not now….not yet.

Nakakailang hakbang pa lang ako nang magsalita siyang muli.

“Be my wife, Eloise.”

“I can't, Cassian.” Wika ko habang patuloy sa paglalakad.

Nakakailang hakbang pa lang ako nang mahawakan niya ang pulso ko at pinaharap muli sa kaniya. Magsasalita pa sana ako ngunit pinutol niya ito nang idinampi niya ang labi sa akin. My eyes widened as I feel his soft lips against mine. Mas lalong kumabog ang dibdib ko dahil sa ginawa niya.

He hugged my body as if there's no tomorrow without breaking the kiss. Ipinikit ko ang mga mata at sumabay sa ritmo ng labi niya. It was a passionate kiss. I can sense something inside me burning, igniting, my body is craving for more.

Napakapit ako sa damit niya habang naka pikit at habol-habol ang hininga. Hindi niya pa rin ako binibitawan at mas lalo niya pa akong idiniin sa kaniya.

“I'll do whatever it takes to win you back.”

Those were the last words I hear from him that night before my vision became blurry and everything went black.