LOGINMATAPOS ang tensyonadong hapunan kanina ay nagkanya kanya ng nagsipasok ang mag ama sa bawat kuwarto nila. Si Eros deretsyo sa kuwarto niya, habang si Papa Magnus naman ay dumeretsyo sa Master Bedroom, kung saan ang kuwarto niya.
Habang ako kasama si Tesa ngayon at tinutulungan siyang maghugas ng mga pinagkainan. "Ayos ka lang ba Ma'am?" tanong ni Tesa, hindi ako sumagot bagkus ay nginitian ko na lang siya. Sobra akong nahihiya sa father in-law ko ngayon, unang araw pa lamang niya ulit dito sa mansyon niya ganito na agad ang bungad sakaniya. "O Ma'am kanino tsaa yan? kay Sir Eros?" tanong ni Tesa sakin, habang pinapanuod ako sa pag prefer ng tsaa. "Para kay Papa Magnus, nakakahiya naman kasi na ganito ang naabutan niya... Mag sosorry lang ako." saad ko. "Ang bait mo talaga madam, ikaw na ang the best!" ani Tesa at siniko ako sa tagiliran. Nang matapos ako sa pagprepare ay agad na akong umakyat pataas, sa dulo ng hallway ay naroon ang master bedroom, kaya naman dahan dahan akong naglakad hawak ang tray na may lamang tasa ng tsaa. Nang marating ko ang pinto ay agad akong kumatok. "Papa, may dala po akong tsaa para sayo" matamlay kong tawag. "Come in" utos niya at agad naman akong pumasok. Pagsara ko ng pinto ay muntik ko ng mabitiwan ang hawak kong tray dahil sa pagkamangha sa katawan ni Papa Magnus. Grabe mas matikas pala ang dibdib at balikat niya pag sando lang ang suot... Kitang kita rin ang naghihimutok niyang mga biceps, kung titignan sa unang tingin hindi mo aakalaing 52 na siya. "Ahh- d-dinalhan ko po kayo ng tsaa." naka ngiti kong sabi at naglakad palapit sakaniya. "You should rest Eve, hindi maganda sa'yo ang laging puyat." bilin ni Papa Magnus. "And... about earlier, wag mo nalang isipin ang sinabi ni Eros, he didn't mean that okay?" pang aalo nito, tumango nalang ako at ngumiti kahit sa kaloob looban ko, alam kong alam ni Eros ang sinabi niya and i know he mean it. "Maupo ka muna rito Eve, may itatanong lang ako sayo." ani Papa Magnus. agad naman akong umupo sa upuan sa harap ng desk niya at prenteng umupo lang. "Mahal mo ba si Eros?" tanong nito na ikinagulat ko. "O-opo.." sagot ko. "Mahal kaba niya?" tanong naman nito... Hindi ako agad nakasagot, nakakahiyang sabihing ‘oo’ kahit alam namana ng nakakakita kung paano niya ako tratuhin. "Hindi ko po alam Pa." natatawa kong sambit pero deep inside gusto kong umiyak. "Ganito na ba siya noon pa man?" tanong ni Papa Magnus sakin. "Kung ganito na po siya noon pa man, hindi ko na po siya magagawang pakasalan. If i knew his true color at the very first place, hinding hindi ko hahayaang maitali sakanyan..". sagot ko. "Then bakit ayaw mo pa siyang iwan? i can't help to see my son insulting a woman." Saad pa nito. "Because.... i love him?" hindi ko siguradong sagot. "You're such a sweet girl Eve. I hope, matauhan soon ang anak ko." nakangiting sabi nito, kaya ngumiti narin ako. "M-mauna na po ako Pa." saad ko, at agad na tumayo hindi ko alam na babangga pala ako sa mesa kaya malakas itong umugong dahilan para matapon ang tsaa kay Papa Magnus. Dali dali akong tumayo at lumapit sakaniya, kumuha ako ng maraming tissue sa desk niya at dali daling pinunasan ang nabasa niyang hita, hindi ko tinigilan iyon hanggang hindi ko napifeel na kaunti nalang ang basa nito. Mas pinunasan ko pa ang mga parte na natapunan gamit ang tissue at nagulat nalang ako ng makuskos ko ang parte ng kahabaan ni Papa Magnus. Napalunok ako bigla dahil, nakaumbok iyon, ng tignan ko si Papa Magnus ay nakatitig na ito sakin. "S-sorry po, Pa..." saad ko at tumayo, pero dahil sa kaba ay natapilok ako at agad na nasalo ni Papa Magnus at naikulong ako sa mga bisig niya habang ang mukha ko ay nakasubsob sa dibdib niya. "Careful" bulong ni Papa Magnus, kaya napangat ako ng tingin sakaniya at bigla nalang nagtama ang mga mata namin. Napalunok ako sa di malamang dahilan ay napatitig ako sa mata niya, pababa sa ilong niya at sa mga mapupulang labi niya. At sa isang iglap, ang tanging nasa isip ko lang dapat ay hindi ko akalaing nagawa ko... Sinunggaban ko ng halik ang father in-law ko, at hindi siya pumalag, bagkus ay hinawakan niya ang batok ko at mas diniinan ang paghalik sakin, kaya napaakyat ako sa lap niya at kumandong ako paharap sakaniya at muling itinuloy ang halikan naming dalawa. Nagpagiling ako habang nakakandong sakaniya dahil sa naramdaman kong pag umbok ng alaga niya, sarap na sarap ako habang ginagayod ko ang sarili sa matigas na ari ni Father in law "Pa!" ungol ko ng halikan ni Papa Magnus ang leeg ko at s******n ito. Hindi ko alam kung bakit pero hindi ko na napigilan ang sarili ko ngayon, tila ako mismo ang unang natukso sa mga oras na 'to. "Fvck me Pa" bulong ko habang nakayakap sakaniya at sinisipsip nito ang leeg ko. "I will My dear Eve." asik niya at binuhat ako paupo sa mesa at doon ay mabilis na hinubad niya ang suot kong cycling at panty. Ibinuka niya ang dalawang hita ko, at marahas na sinunggaban agad ang pagkabábae ko.Hindi ko po alam kung paano kayo pasasalamatan dahil sa patuloy na pag suporta niyo sa nobelang ito. Mula kina Daddy Magnus At Mommy Eve, hanggang sa kwento ni Kairo at Roxanne.Sa tuwing nababasa ko ang mga comments niyo ay hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. May times pa nga na naluluha ako kasi, hindi ko talaga expect na may mag comment na kung gaano kaganda ang naging takbo ng mga kwento, kung paano kayo nakapulot ng mga aral. Maraming Maraming salamat sainyo. Kayo ang pundasyon ko sa pag buo at pag tapos ng nobelang ito. Hindi ko na po Pahahabain pa ang sasabihin ko, taos puso po akong nagpapasalamat sainyong lahat. Dito na po natatapos ang nobelang ito. At sana ay samahan niyo rin po ako sa mga susunod at bagong mga nobelang sinusulat ko.God bless all po, at ingat ang mga naaapektuhan ng bagyo tulad ko na taga Pampanga. Muli, hanggang dito na lang ang kwento nila Kairo at Roxie, at ito na rin po ang huling kwento sa loob ng nobelang ito. Maraming salamat po my dear Rea
Kairo's POV Limang taon. Kung sasabihin sa akin noon—noong mga panahong halos mabaliw ako sa kakatitig sa isang malamig na laptop screen sa site office, habang iniisip kung paano ko ba ibabalik ang babaeng lumipad palayo sa akin patungong Singapore—na darating ang araw na nakatayo ako rito sa puting buhangin ng isang tahimik na baybayin sa Palawan, suot ang simpleng linen shirt at shorts, habang pinapanood ang dalawang batang tumatakbo sa tabi ng alon... siguro tatawanan ko lang ang sarili ko sa sobrang imposibleng pangarap. Pero nandito na kami. Totoo ang lahat ng ito. Naka-upo ako sa isang kahoy na silya sa ilalim ng lilim ng isang malaking puno ng niyog, hawak ang isang malamig na baso ng iced tea habang pinapanood ang pamilyang binuo ko mula sa mga basag na piraso ng aming nakaraan. "Daddy! Tignan niyo po si Kuya Kaiz! Ayaw niyang ipahiram sa akin ang pail ko!" Isang matinis ngunit masayang boses ang umalingawngaw sa hangin. Si Riley—ang aming bunsong anak na apat na t
Ang araw ng kasal ay may dalang kakaibang uri ng liwanag. Hindi lang ito basta sikat ng araw na nagmumula sa mga matatayog na puno at berdeng hardin sa Tagaytay; ito ang liwanag na nagmumula sa pagtatapos ng isang mahaba, madilim, at maunos na paglalakbay.Maagang-maaga pa lang ay gising na kami nina Chloe sa pampamilyang rest house. Ang paligid ay punung-puno ng pagkabalisa, tawanan, at ilang patak ng luha mula kay Chloe na panay ang sabi na hindi niya kaya ang emosyon habang inaayos ang belo ko. Suot ko na ang aking off-shoulder white lace gown, habang ang buhok ko ay nakatali nang elegante palikod na may kaunting hibla na nakalugay sa gilid ng mukha ko. Ang mukha ko ay nilagyan ng natural makeup na lalo pang nagpalitaw ng kislap sa mga mata ko—mga matang punong-puno ng pag-ibig at sabik."O, bago ka lumabas ng pintuan na 'yan, Roxie, huminga ka nang malalim," bilin ni Chloe habang inaayos ang suit niya bilang isa sa mga malapit na kasama sa entourage. "Huwag kang hihimatayin ha, da
Ang gabi bago ang kasal ay laging may dalang kakaibang klase ng tahimik na kaba.Nasa loob na kami ng isang pampamilyang rest house sa Tagaytay na pinaupahan ni Tita Beatrice para sa aming pamilya at sa ilang malalapit na kaibigan. Ang malamig at mahalumigmig na hangin ng Tagaytay ay pumapasok mula sa maliit na siwang ng bintana ng silid ko, habang ang mga ilaw sa labas ng hardin ay kumikinang sa ilalim ng madilim na kalangitan.Ayon sa lumang pamahiin at sa mahigpit na bilin nina Chloe at Tita Beatrice, hindi raw dapat magkita o mag-usap ang mag-asawa sa gabi bago ang kasal. Kinuha pa nga ni Chloe ang phone ko kanina para siguraduhing hindi ako matutuksong mag-text o tumawag kay Kairo.Pero sino ba naman ang mag-aakalang susundin namin nang buong-buo ang pamahiing iyon?Habang nakahiga ako sa malambot na kama, suot ang simpleng puting silk pajamas, naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko na itinago ko sa ilalim ng unan. Nang kinuha ko ito at tiningnan ang screen, isang notification
Kairo's POVNakatayo ako sa roof deck lounge ng isang exclusive bar kasama sina David at Justine, habang ang ilang mga kaibigan namin mula sa engineering firm at mga kasama ko sa site ay nagtatawanan at umiinom sa paligid. Pero sa halip na may hawak akong baso ng mamahaling whiskey o tequila gaya ng iba, ang hawak ko ay isang baso ng cold sparkling water na may lemon."Aba, aba, our groom to be!" biro ni David habang inakbayan ako at iniabot ang bote ng alak. "Ano 'yang iniinom mo? Tubig ng mga nag-a-align ng semento? Minsan lang 'to, pre! Bachelor party mo na!"Umiling ako nang nakangiti at itinaas ang baso ko. "Pass muna ako sa alak, David. May pinapaalalahanan akong misis sa bahay—este, sa suite nila sa Okada. Ayokong umuwi roon na amoy alak habang nag-aabang ang mag-ina ko."Natawa si Justine sabay lagok ng alak mula sa baso niya. "Hay naku, mga pards! Tignan niyo 'to si Kairo. Dati, noong college tayo, ang pinakamalaking problema lang natin ay kung paano tayo aabot sa deadline ng
Ang buhay namin ni Kairo sa mga panahong ito ay parang isang high-speed train na hinding-hindi humihinto. Isang linggo na lang bago ang tinakda naming kasal sa Tagaytay, at ang tanging nasa isip ng bawat isa ay ang kaliwa't kanang preparations, ang biglaang pag-aayos ng corporate issue sa Hong Kong na buti na lang at nailigtas namin sa tulong ng board online, at siyempre, ang pinakamalaking sikreto sa buong mundo na kaming dalawa pa lang ang nakakaalam—ang magiging baby namin.Dahil sa pagbubuntis ko, naging extra protective si Kairo. Tipong kahit ang pag-akyat ko sa hagdan ay binabantayan niya na parang may bombang sasabog anumang oras. Pero kahit ganoon katindi ang pagka-korner niya sa akin sa bahay, may mga tradisyon kaming kailangang sundin bago ang mismong araw ng kasal.At iyon ang tinatawag nilang Bachelor and Bachelorette Night."Sige na, Roxie! Please naman, kahit ngayong gabi lang," sigaw ni Chloe habang hila-hila ang braso ko palabas ng kwarto patungo sa sala."Chloe, teka







