LOGINUMAGA na ng maisip kong hindi man lang ako nakatulog ng maayos kakaisip sa nangyari samin ng Father in-law ko, that was the best night, best sèx i've ever had... pero mali, maling nakipagtalîk ako sa ama ng asawa ko.
Nakaupo ako ngayon sa kama ko, nag iisip kung dapat ba akong lumabas... Parang hindi ko kayang harapin ngayon ang father in-law ko, at mas lalong hindi ko kayang harapin ang asawa ko. Tumayo ako mula sa pagkakaupo at sumilip sa bintana ng kuwarto ko, tanaw rito ang garden at di ko akalaing makikita ko ang father in-law ko roon na naka upo malapit sa fountain ang nakatingala sa bintana ko, dahilan para magtama ang mga mata namin kaya napaupo ulit ako sa kama ko. Hinihintay niya ba akong dumungaw? "Ma'am Eve? pinapatawag na po kayo ni Sir Magnus, mag bebreakfast na raw ho" tawag ni Tesa mula sa labas. Napalunok ako at napakuyom, hindi ko alam kung kaya ko bang harapin ang father in-law ko... pano kung iniisip niya na... na ang landi ko? lalo na't ako ang unang humalik sakaniya?! tangina! Naglakad ako palapit sa pinto at binuksan iyon, nakangiting bumungad sakin si Tesa kaya ngumiti na rin ako. "S-si Eros, nasa baba narin ba?" tanong ko. "Opo, kanina pa po siya nasa baba." sagot nito, kaya diamayado akong ngumiti. Sabay kaming bumaba ni Tesa, hindi ko alam kung anong gagawin ko para mapakalma ang sarili, sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko hanggang sa marating namin ni Tesa ang dining. Agad na naglandas ang tingin ko kay Papa Magnus, na prenteng nakangiti lang sakin... Parang walang nangyari. Habang si Eros naman ay abala lang sa pagkain. Ganito na talaga si Eros, kung may pag kain kakain siya di baling hindi ako kumain. Minsan nga kahit ako ang nagluto, sasabihan pa niya ako na huli ng kumain at mauuna na siya... dahil ayaw niya akong kasabay kumain. Pero ngayon, tatlo kaming magsasabay. "Maupo ka na Eve, hindi na masarap ang pag kain kapag malamig na." nakangisi nitong sabi, hindi ko alam kung pagkain ba ang tinutukoy niya o kami ni Eros. Naupo ako sa right side ni father in-law, habang si Eros naman ay nasa leftside niya at magkaharap kami. "Dinalaw ka ba ng asawa mo sa kuwarto mo?" tanong ni Papa Magnus kaya napatingin ako sakaniya, habang si Eros ay pabagsak na ibinaba ang kutsara. "Disgusting." singhal nito. "Ts. Maghinay hinay ka sa pananalita mo Eros, baka biglang matauhan 'tong asawa mo at maisipan nalang na iwan ka, ayos lang sana kung iiwan ka lang because na out of love, e pa'no kung iwan ka dahil nakahanap, o nakatikim ng iba, malaking insulto para saating lalaki ang ganoon" litanya ni Papa Magnus, kaya napalunok ako at napakapit sa hawak kong kutsara. "Dare me Dad, she can't do that! hindi ba Eve?" ani Eros sakin habang nakangisi. Tinignan ko lang siya pagtapos ay sinamaan ko ng tingin ang father in-law ko na pasimpleng natatawa. "Gaano ka kasigurado Eros?" tanong pa ni Papa Magnus at halos mapaigtad ako ng may maramdaman akong humaplos sa hita ko. Napasinghap ako at napatingin sa mag ama, parehong nasa mesa ang kamay ng father in-law ko, kaya sigurado akong paa ng father in-law ko ang humaplos roon, at ng tignan ko siya ay kinindatan niya ako, dahilan para magsitayuan ang mga balahibo ko. "Hundred percent Dad, trust me." ani Eros at nginisian ang ama. "Really" saad ng father in-law ko, habang patuloy siya sa pagpadulas ng paa niya sa legs ko, dahilan para mapalunok ako. "Satingin mo ba, may magkakagusto parin sa babaeng 'yan? look at her." ani Eros at tinignan nila ako ng sabay. "We don't know, Eros. Hindi pare -parehas ang mga lalaki. Maybe ayaw mo sakaniya, but when someone saw your wife, trust me Son, no can resist to her simplicity." nakangising sabi ni Papa Magnus, bahagya akong napangiti sa di malamang dahilan. "I'm asking you again son, why you can't let go her?" biglang tanong ni Papa Magnus, napatingin sakin si Eros at inirapan ako. "I can, wala namang matutuluyan yan" sagot ni Eros. "If you truly not love her, wala ka na dapat talagang pakealam sakaniya—but look at you son, you cage her in this mansion, as if you hard to let go someone so precious to you." nakangising sabi pa ni Papa Magnus. Napaigtad naman ako ng biglang tumayo si Eros, nagpunas ng bibig at pabagsak na itinapon ang towel napkin sa mesa at naglakad na palayo. Nang tignan ko si Papa Magnus, ay nakangiti lang ito, tila ba may hinahanap siya kay Eros and finally, nakita niya rin. At kung ano ma'n iyon, gusto kong malaman.Hindi ko po alam kung paano kayo pasasalamatan dahil sa patuloy na pag suporta niyo sa nobelang ito. Mula kina Daddy Magnus At Mommy Eve, hanggang sa kwento ni Kairo at Roxanne.Sa tuwing nababasa ko ang mga comments niyo ay hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. May times pa nga na naluluha ako kasi, hindi ko talaga expect na may mag comment na kung gaano kaganda ang naging takbo ng mga kwento, kung paano kayo nakapulot ng mga aral. Maraming Maraming salamat sainyo. Kayo ang pundasyon ko sa pag buo at pag tapos ng nobelang ito. Hindi ko na po Pahahabain pa ang sasabihin ko, taos puso po akong nagpapasalamat sainyong lahat. Dito na po natatapos ang nobelang ito. At sana ay samahan niyo rin po ako sa mga susunod at bagong mga nobelang sinusulat ko.God bless all po, at ingat ang mga naaapektuhan ng bagyo tulad ko na taga Pampanga. Muli, hanggang dito na lang ang kwento nila Kairo at Roxie, at ito na rin po ang huling kwento sa loob ng nobelang ito. Maraming salamat po my dear Rea
Kairo's POV Limang taon. Kung sasabihin sa akin noon—noong mga panahong halos mabaliw ako sa kakatitig sa isang malamig na laptop screen sa site office, habang iniisip kung paano ko ba ibabalik ang babaeng lumipad palayo sa akin patungong Singapore—na darating ang araw na nakatayo ako rito sa puting buhangin ng isang tahimik na baybayin sa Palawan, suot ang simpleng linen shirt at shorts, habang pinapanood ang dalawang batang tumatakbo sa tabi ng alon... siguro tatawanan ko lang ang sarili ko sa sobrang imposibleng pangarap. Pero nandito na kami. Totoo ang lahat ng ito. Naka-upo ako sa isang kahoy na silya sa ilalim ng lilim ng isang malaking puno ng niyog, hawak ang isang malamig na baso ng iced tea habang pinapanood ang pamilyang binuo ko mula sa mga basag na piraso ng aming nakaraan. "Daddy! Tignan niyo po si Kuya Kaiz! Ayaw niyang ipahiram sa akin ang pail ko!" Isang matinis ngunit masayang boses ang umalingawngaw sa hangin. Si Riley—ang aming bunsong anak na apat na t
Ang araw ng kasal ay may dalang kakaibang uri ng liwanag. Hindi lang ito basta sikat ng araw na nagmumula sa mga matatayog na puno at berdeng hardin sa Tagaytay; ito ang liwanag na nagmumula sa pagtatapos ng isang mahaba, madilim, at maunos na paglalakbay.Maagang-maaga pa lang ay gising na kami nina Chloe sa pampamilyang rest house. Ang paligid ay punung-puno ng pagkabalisa, tawanan, at ilang patak ng luha mula kay Chloe na panay ang sabi na hindi niya kaya ang emosyon habang inaayos ang belo ko. Suot ko na ang aking off-shoulder white lace gown, habang ang buhok ko ay nakatali nang elegante palikod na may kaunting hibla na nakalugay sa gilid ng mukha ko. Ang mukha ko ay nilagyan ng natural makeup na lalo pang nagpalitaw ng kislap sa mga mata ko—mga matang punong-puno ng pag-ibig at sabik."O, bago ka lumabas ng pintuan na 'yan, Roxie, huminga ka nang malalim," bilin ni Chloe habang inaayos ang suit niya bilang isa sa mga malapit na kasama sa entourage. "Huwag kang hihimatayin ha, da
Ang gabi bago ang kasal ay laging may dalang kakaibang klase ng tahimik na kaba.Nasa loob na kami ng isang pampamilyang rest house sa Tagaytay na pinaupahan ni Tita Beatrice para sa aming pamilya at sa ilang malalapit na kaibigan. Ang malamig at mahalumigmig na hangin ng Tagaytay ay pumapasok mula sa maliit na siwang ng bintana ng silid ko, habang ang mga ilaw sa labas ng hardin ay kumikinang sa ilalim ng madilim na kalangitan.Ayon sa lumang pamahiin at sa mahigpit na bilin nina Chloe at Tita Beatrice, hindi raw dapat magkita o mag-usap ang mag-asawa sa gabi bago ang kasal. Kinuha pa nga ni Chloe ang phone ko kanina para siguraduhing hindi ako matutuksong mag-text o tumawag kay Kairo.Pero sino ba naman ang mag-aakalang susundin namin nang buong-buo ang pamahiing iyon?Habang nakahiga ako sa malambot na kama, suot ang simpleng puting silk pajamas, naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko na itinago ko sa ilalim ng unan. Nang kinuha ko ito at tiningnan ang screen, isang notification
Kairo's POVNakatayo ako sa roof deck lounge ng isang exclusive bar kasama sina David at Justine, habang ang ilang mga kaibigan namin mula sa engineering firm at mga kasama ko sa site ay nagtatawanan at umiinom sa paligid. Pero sa halip na may hawak akong baso ng mamahaling whiskey o tequila gaya ng iba, ang hawak ko ay isang baso ng cold sparkling water na may lemon."Aba, aba, our groom to be!" biro ni David habang inakbayan ako at iniabot ang bote ng alak. "Ano 'yang iniinom mo? Tubig ng mga nag-a-align ng semento? Minsan lang 'to, pre! Bachelor party mo na!"Umiling ako nang nakangiti at itinaas ang baso ko. "Pass muna ako sa alak, David. May pinapaalalahanan akong misis sa bahay—este, sa suite nila sa Okada. Ayokong umuwi roon na amoy alak habang nag-aabang ang mag-ina ko."Natawa si Justine sabay lagok ng alak mula sa baso niya. "Hay naku, mga pards! Tignan niyo 'to si Kairo. Dati, noong college tayo, ang pinakamalaking problema lang natin ay kung paano tayo aabot sa deadline ng
Ang buhay namin ni Kairo sa mga panahong ito ay parang isang high-speed train na hinding-hindi humihinto. Isang linggo na lang bago ang tinakda naming kasal sa Tagaytay, at ang tanging nasa isip ng bawat isa ay ang kaliwa't kanang preparations, ang biglaang pag-aayos ng corporate issue sa Hong Kong na buti na lang at nailigtas namin sa tulong ng board online, at siyempre, ang pinakamalaking sikreto sa buong mundo na kaming dalawa pa lang ang nakakaalam—ang magiging baby namin.Dahil sa pagbubuntis ko, naging extra protective si Kairo. Tipong kahit ang pag-akyat ko sa hagdan ay binabantayan niya na parang may bombang sasabog anumang oras. Pero kahit ganoon katindi ang pagka-korner niya sa akin sa bahay, may mga tradisyon kaming kailangang sundin bago ang mismong araw ng kasal.At iyon ang tinatawag nilang Bachelor and Bachelorette Night."Sige na, Roxie! Please naman, kahit ngayong gabi lang," sigaw ni Chloe habang hila-hila ang braso ko palabas ng kwarto patungo sa sala."Chloe, teka







