LOGINHapon na ng makauwi kami ni Papa Magnus, at naabutan namin si Eros sa doorway, salubong ang kilay habang humihithit ng sigarilyo.
"Son! it's nice to see you again!" masayang bati ni Papa Magnus at agad na niyakap si Eros, pero ang mata ni Eros, matalim na nakatingin sakin. "Pasok" maotoridad nitong utos, habang titig na titig sakin. Nakita ko ang pagkunot ng noo ni Papa Magnus. "Hey! kausapin mo ng maayos ang asawa mo!" pigil na galit na sabi ni Papa Magnus. "Umuwi ka ba para diktahan ako kung paano ko kakausapin ang asawa ko? kung paano ko siya tratuhin? " inis na sagot ni Eros. "Eros ano ba! papa mo 'yang kausap mo!" sita ko sakaniya. "So?" sagot nito at ngumisi. "Sa susunod, wag mong dinadala dala sa kung san san 'tong babaeng 'to. She is not allowed to go outside of this mansion." litanya ni Eros. "Don't be so arrogant, Eros. I can take all what you have. Remember that." Banta ni Papa Magnus, na nagpatahimik kay Eros... "Whatever!" inis na sabi nito at naglakad papasok. "Is this how he treat you. Eve?" tanong ni Papa Magnus, halong pag aalala at inis sa mukha niya. Hindi na ako kumibo pa bagkus ay nakayuko lang akong pumasok at umakyat patungo sa kuwarto ko. Agad akong humilata sa kama pag pasok na pagpasok ko. Huminga ako ng malalim dahil sobrang bigat bigla ng pakiramdam ko. Kanina lang habang nasa mall kami ni Papa Magnus sobrang gaan sa pakiramdam, tapos ngayon na nakaharap ko si Eros at ganon ang pinakita niya sa papa niya ay parang may kung ano nanamang nakadag-an sa dibdib kong mabigat. Mabilis na lumipas ang oras at hindi ko namalayan na maghahapunan na kung hindi lang ako tinawag ni Tesa. "Ma'am Eve, kakain na po." tawag nito mula sa labas ng pinto. Dahan dahan akong tumayo mula sa pagkakahiga, at matamlay na naglakad patungo sa pinto. "Oh, si Eros ayain mo na rin, palabasin mo na rin" nakangiting bungad sakin ni Papa Magnus habang sumisipat sipat sa loob ng kuwarto, maging si Tesa ay nagulat na nasa likuran na pala niya ito. Magsasalita na sana ako para magdahilan kay Papa Magnus pero lahat kami napatigil at napatingin kay Eros na kalalabas lang sa kuwarto nito. "What?" tanong niya at patuloy lang sa paglalakad pababa. "Sumunod ka agad, mag uusap usap tayo!" galit na sabi ni Papa Magnus at mabilis na bumaba upang sundan si Eros. Nagkatitigan lang kami ni Tesa at mabilis naring kumilos, naglakad papunta sa dinig, hindi pa man kami nangangalahati sa hagdan ay nadinig ma agad namin ang sigaw ni Eros. "Pwede ba! umalis ka nalang dito! tutal jan ka naman magaling e! tapos ngayon uuwi ka at makikialam samin ng asawa ko!" sigaw ni Eros, napahinto kami ni Tesa sa paglalakad dahil narin sa tensyon sa baba. "Hindi ko kayo pinapakialaman! tinatanong kita kung bakit ganyan mo kung tratuhin ang asawa mo!" sigaw rin ni Papa Magnus. "E ano bang pakialam mo?! kahit alilain ko siya wala kang pakialam!" sigaw ulit ni Eros. Bigla akong napakapit sa kamay ni Tesa dahil sa sinabing iyon ni Eros, habang si Tesa naman ay marahang hinahaplos ang likod ko. "Gago kaba Eros ha?! nakita mo ba kung paano ko pahalagahan ang mama mo noong nabubuhay pa siya?! kung ayaw mo dyan sa asawa mo isauli mo sa pamilya niya! kesa sa pinapahirapan mo dito!" sigaw pa ulit ni Papa Magnus. "E ulila na nga 'ya siya e! saan ko pala siya isasauli?! naawa nalang ako sakaniya kaya ko yan siya pinakasalan! hindi ko nga alam kung bakit yun pa naisipan kong gawin e, nakakapagsisi!" litanya ni Eros halata sa boses niya ang pagkadismaya. "You're unbelievable Eros! unbelievable!" galit na sigaw ni Papa Magnus. Hindi ko na hinintay pang magsalita ulit si Eros dahil sapat na lahat ng mga narinig ko para madurog ako ngayong gabi. Bumaba kami ni Tesa at peke akong ngumiti sa mag ama. "A-ayos lang po ba kayo?" kunwari'y tanong ko. "Obvious ba?! syempre hin—" "Don't worry hija, we're fine." putol ni Papa Magnus kay Eros at sinamaan ito ng tingin, tsaka na naglakad patungo sa dining at naupo. "Let's eat." saad nito ng makaupo kami ni Eros. "Fix yourself Eros." parang bantang sabi ni Papa Magnus kay Eros. "Hindi tama ang ginagawa mo" saad pa nito at dinig ko ang pagbuntong hininga ni Eros. Naging tahimik lang kami sa hapag, hanggang sa matapos kami at tatayo na sana ng marahang tinapik tapik ni Papa Magnus ang mesa. "Answer all my questions." panimula nito. "Bakit magkahiwalay kayo ng kuwarto?" tanong nito, nagkatinginan lang kami ni Eros habang siya ay minamatahan ako, sign na magsinungaling ako sa harap ng father niya. "Ahh... h-hindi po kasi ako sanay na may katabi..." palusot ko. "Then why you marry my son? paano kayo makakabuo kung magkahiwalay ang kuwarto ninyo" may inis sa boses ni Papa Magnus. "Lahat nalang talaga nakikita mo, i can fuck her kahit magkahiwalay kami ng kuwarto! pakadaling bagay e." inis nama na bwelta ni Eros. "And you think maniniwala ako?" saad naman ni Papa Magnus. "If you want, i can fuck her in front of you, para maniwala k—" "EROS!" halos dumagundong sa loob ng mansyon matapos mapatayo ni Papa Magnus at sumigaw. "Wala ka na ba sa katinuan?! how can you say that right in front of your wife?! right in front of my face!" gigil na sigaw ni Papa Magnus. Hindi na maiwasan ang tensyon sa pagitan nila habang ako ay nakayuko lang at pilit pinapakalma ang kamay kong kanina pa nanginginig. Ngayon lang may nagtanggol sakin, akala ko matutuwa ako pero mas lalo akong nasasaktan ngayon, naiinis sa sarili ko dahil... dahil sakin nagkakainitan ang mag ama..Hindi ko po alam kung paano kayo pasasalamatan dahil sa patuloy na pag suporta niyo sa nobelang ito. Mula kina Daddy Magnus At Mommy Eve, hanggang sa kwento ni Kairo at Roxanne. Sa tuwing nababasa ko ang mga comments niyo ay hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. May times pa nga na naluluha ako kasi, hindi ko talaga expect na may mag comment na kung gaano kaganda ang naging takbo ng mga kwento, kung paano kayo nakapulot ng mga aral. Maraming Maraming salamat sainyo. Kayo ang pundasyon ko sa pag buo at pag tapos ng nobelang ito. Hindi ko na po Pahahabain pa ang sasabihin ko, taos puso po akong nagpapasalamat sainyong lahat. Dito na po natatapos ang nobelang ito. At sana ay samahan niyo rin po ako sa mga susunod at bagong mga nobelang sinusulat ko. God bless all po, at ingat ang mga naaapektuhan ng bagyo tulad ko na taga Pampanga. Muli, hanggang dito na lang ang kwento nila Kairo at Roxie, at ito na rin po ang huling kwento sa loob ng nobelang ito. Maraming salamat po my dear
Kairo's POV Limang taon. Kung sasabihin sa akin noon—noong mga panahong halos mabaliw ako sa kakatitig sa isang malamig na laptop screen sa site office, habang iniisip kung paano ko ba ibabalik ang babaeng lumipad palayo sa akin patungong Singapore—na darating ang araw na nakatayo ako rito sa puting buhangin ng isang tahimik na baybayin sa Palawan, suot ang simpleng linen shirt at shorts, habang pinapanood ang dalawang batang tumatakbo sa tabi ng alon... siguro tatawanan ko lang ang sarili ko sa sobrang imposibleng pangarap. Pero nandito na kami. Totoo ang lahat ng ito. Naka-upo ako sa isang kahoy na silya sa ilalim ng lilim ng isang malaking puno ng niyog, hawak ang isang malamig na baso ng iced tea habang pinapanood ang pamilyang binuo ko mula sa mga basag na piraso ng aming nakaraan. "Daddy! Tignan niyo po si Kuya Kaiz! Ayaw niyang ipahiram sa akin ang pail ko!" Isang matinis ngunit masayang boses ang umalingawngaw sa hangin. Si Riley—ang aming bunsong anak na apat na t
Ang araw ng kasal ay may dalang kakaibang uri ng liwanag. Hindi lang ito basta sikat ng araw na nagmumula sa mga matatayog na puno at berdeng hardin sa Tagaytay; ito ang liwanag na nagmumula sa pagtatapos ng isang mahaba, madilim, at maunos na paglalakbay.Maagang-maaga pa lang ay gising na kami nina Chloe sa pampamilyang rest house. Ang paligid ay punung-puno ng pagkabalisa, tawanan, at ilang patak ng luha mula kay Chloe na panay ang sabi na hindi niya kaya ang emosyon habang inaayos ang belo ko. Suot ko na ang aking off-shoulder white lace gown, habang ang buhok ko ay nakatali nang elegante palikod na may kaunting hibla na nakalugay sa gilid ng mukha ko. Ang mukha ko ay nilagyan ng natural makeup na lalo pang nagpalitaw ng kislap sa mga mata ko—mga matang punong-puno ng pag-ibig at sabik."O, bago ka lumabas ng pintuan na 'yan, Roxie, huminga ka nang malalim," bilin ni Chloe habang inaayos ang suit niya bilang isa sa mga malapit na kasama sa entourage. "Huwag kang hihimatayin ha, da
Ang gabi bago ang kasal ay laging may dalang kakaibang klase ng tahimik na kaba.Nasa loob na kami ng isang pampamilyang rest house sa Tagaytay na pinaupahan ni Tita Beatrice para sa aming pamilya at sa ilang malalapit na kaibigan. Ang malamig at mahalumigmig na hangin ng Tagaytay ay pumapasok mula sa maliit na siwang ng bintana ng silid ko, habang ang mga ilaw sa labas ng hardin ay kumikinang sa ilalim ng madilim na kalangitan.Ayon sa lumang pamahiin at sa mahigpit na bilin nina Chloe at Tita Beatrice, hindi raw dapat magkita o mag-usap ang mag-asawa sa gabi bago ang kasal. Kinuha pa nga ni Chloe ang phone ko kanina para siguraduhing hindi ako matutuksong mag-text o tumawag kay Kairo.Pero sino ba naman ang mag-aakalang susundin namin nang buong-buo ang pamahiing iyon?Habang nakahiga ako sa malambot na kama, suot ang simpleng puting silk pajamas, naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko na itinago ko sa ilalim ng unan. Nang kinuha ko ito at tiningnan ang screen, isang notification
Kairo's POVNakatayo ako sa roof deck lounge ng isang exclusive bar kasama sina David at Justine, habang ang ilang mga kaibigan namin mula sa engineering firm at mga kasama ko sa site ay nagtatawanan at umiinom sa paligid. Pero sa halip na may hawak akong baso ng mamahaling whiskey o tequila gaya ng iba, ang hawak ko ay isang baso ng cold sparkling water na may lemon."Aba, aba, our groom to be!" biro ni David habang inakbayan ako at iniabot ang bote ng alak. "Ano 'yang iniinom mo? Tubig ng mga nag-a-align ng semento? Minsan lang 'to, pre! Bachelor party mo na!"Umiling ako nang nakangiti at itinaas ang baso ko. "Pass muna ako sa alak, David. May pinapaalalahanan akong misis sa bahay—este, sa suite nila sa Okada. Ayokong umuwi roon na amoy alak habang nag-aabang ang mag-ina ko."Natawa si Justine sabay lagok ng alak mula sa baso niya. "Hay naku, mga pards! Tignan niyo 'to si Kairo. Dati, noong college tayo, ang pinakamalaking problema lang natin ay kung paano tayo aabot sa deadline ng
Ang buhay namin ni Kairo sa mga panahong ito ay parang isang high-speed train na hinding-hindi humihinto. Isang linggo na lang bago ang tinakda naming kasal sa Tagaytay, at ang tanging nasa isip ng bawat isa ay ang kaliwa't kanang preparations, ang biglaang pag-aayos ng corporate issue sa Hong Kong na buti na lang at nailigtas namin sa tulong ng board online, at siyempre, ang pinakamalaking sikreto sa buong mundo na kaming dalawa pa lang ang nakakaalam—ang magiging baby namin.Dahil sa pagbubuntis ko, naging extra protective si Kairo. Tipong kahit ang pag-akyat ko sa hagdan ay binabantayan niya na parang may bombang sasabog anumang oras. Pero kahit ganoon katindi ang pagka-korner niya sa akin sa bahay, may mga tradisyon kaming kailangang sundin bago ang mismong araw ng kasal.At iyon ang tinatawag nilang Bachelor and Bachelorette Night."Sige na, Roxie! Please naman, kahit ngayong gabi lang," sigaw ni Chloe habang hila-hila ang braso ko palabas ng kwarto patungo sa sala."Chloe, teka







