นอนไม่หลับ

“โนเอลโกรธพี่ เขากลัวว่าพี่จะกลายเป็นผู้หญิงสำส่อนและตอแหล” มินนี่เฉลยทุกอย่าง

“เมื่อไหร่เธอจะเลิกเอาเรื่องของฉันมาพูดกับคนอื่นสักที” พี่สาวมองน้องตาขวาง “เธอเป็นน้องของฉันหรือเปล่า ไปนอนได้แล้วย่ะ”

“ถ้าฉันไม่เล่าเรื่องของพี่ ฉันจะไปเล่าเรื่องของใครล่ะ” มินนี่ยิ้มทะเล้นแล้ววิ่งหนีไป อเล็กซิสหัวเราะเบา ๆ แต่พอเห็นสายตาเทสซ่าดุจนน่ากลัว อารมณ์ขันนั้นหายวับไปทันที

“โทษที...” เด็กสาวมองนาฬิกาข้อมือของตัวเอง สามทุ่มแล้ว “เอาล่ะ ฉันขอตัวก่อนนะ”

เทสซ่าหันไปหาออสโล่เหมือนขอความเห็น หนุ่มผมแดงสั่นหัว เธอจึงหันกลับมาหาอเล็กซิสอีก “ไม่ ไม่ ไม่ได้สิ นี่ยังไม่ดึกเลยนะ” โทนเสียงไม่เห็นด้วยสุด ๆ แต่เธอหยุดพูดสักพักเพื่อมองเวดจูบดูดดื่มกับสาวคนนั้น “อเล็กซิส เธอทำตัวเป็นยายแก่เลย”

“คงจะแก่แล้วมั้ง”

“เพราะเวดหรือเปล่า”

เธอหัวเราะ “ไม่ใช่ สำหรับเรื่องนั้น ฉันสบายดี ยินดีเสียอีกที่เขาเจอคนใหม่ ดูเธอสิ สวยเป็นบ้าแถมยังมีชีวิตชีวากว่าฉันเป็นไหน ๆ ไม่เกี่ยวกับเขาหรอก เทสซ่า มันเป็นที่ตัวฉันเอง”

สาวผมสีทองคนนั้นดึงดูดสายตาหนุ่ม ๆ มากมาย เธอแต่งหน้าบาง ๆ ดวงตาแพรวพราวเป็นประกายราวกับมีเพชรประดับข้างใน อเล็กซิสชอบท่วงท่าของเธอเวลาเต้น มันน่ามองไปหมด พอเห็นผมสีทองเป็นเกลียวพลิ้วไหว เธออดนึกถึงเจ้าชาร์ลีน้องเล็กและผมสีทองของเขาไม่ได้

“มันเป็นเพราะฉันเอง” เธอย้ำ

“เธอใช้เวลานอนมากขึ้นทุกทีแล้วนะ” ออสโล่พูดดัก “อย่าหมกมุ่นกับความฝันจนเกินไป มันเป็นแค่ความฝันนะอเล็กซ์” เธอแน่ใจว่าเขาคงสังเกตเห็นว่าเธอเข้านอนเร็วขึ้นทุกวัน

อเล็กซิสไม่สบตาออสโล่กับเทสซ่า “ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”

ฝันเป็นหนทางเดียวที่เธอจะเจอพวกเขาอีก บางคืนเธอนั่งคุยกับพ่อเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ นั่งกินพายแอปเปิลของแม่ หรือบางทีเธอกำลังอ่านหนังสือ มีไบรซ์เล่นกีตาร์คลอ ส่วนเจสซี่นอนอ่านตำราอยู่บนพื้น จูนยังเป็นเพื่อนรักของเธอ เดวี่ก็ยังเป็นแฟนของเธอ แม้แต่เจ้าสุนัขแบลกกี้และแมวแคทเธอรีนยังฟื้นจากหลุมวิ่งเล่นไปทั่วบ้าน คืนนี้เป็นอีกคืนที่เธอเจอเดวี่ เขานั่งอยู่บนโซฟาเพื่อดูแข่งฟุตบอล ส่วนอเล็กซิสนอนอยู่บนตักของเขา

“น่าเสียดายที่นายไม่มีตัวตนจริง ๆ” เธอบอกเขา และหมายถึงเดวี่ที่เธอโหยหา ไม่ใช่เดวี่ที่หลอกลวงเธอ ภายในดวงตาสีฮาเซลคู่นี้ เธอสัมผัสได้ถึงความรักอันบริสุทธิ์ที่เดวี่ตัวจริงไม่มี มันเป็นภาพหลอนที่หอมหวาน ภาพของเด็กหนุ่มที่เธอรักและคิดถึงทุกลมหายใจ

“แล้วที่นั่งอยู่คือใครล่ะ” เขาหัวเราะและก้มลงจูบเธอ แม้จะฝันอยู่ แต่ลมหายใจของเขาอุ่น ทั้งริมฝีปาก และไออุ่นจากตัว เหมือนมีตัวตนอยู่จริง เด็กสาวลุกขึ้นนั่งบนตักแล้วกอดร่างเดวี่ที่ตัวเธอสร้างขึ้น เธอยังรู้ตัวว่านี่คือความฝัน ในภาพหลอน อเล็กซิสพอใจที่จะเสพความสุขแม้เพียงชั่วคราว

“เธอกอดฉันแน่นจัง” เขาว่า “มีอะไรหรือเปล่า”

“ฉันแค่คิดถึงนาย” เธอตอบ แต่สายตากลับเห็นเพดานที่คุ้นเคย อเล็กซิสพยายามรั้งตัวเองให้ฝันต่อไป แต่สุดท้าย ภาพทุกอย่างละลาย เธอตื่น

ห้องที่แต่งแต้มด้วยสีขาวจนเว่อร์ เตียงเดี่ยว ตู้เสื้อผ้า โต๊ะเขียนหนังสือ และนาฬิกาดิจิทัล เธอหลับตา พยายามกลับไปยังห้องนั่งเล่นและหาเดวี่อีกครั้ง แต่เธอไม่อาจข่มตาหลับต่อไปได้

อเล็กซิสเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองทำถูกหรือไม่ที่ปฏิเสธเวดไป ในเมื่อเธอต้องการอ้อมกอดของใครสักคน และเวดก็คงให้ความอบอุ่นเธอได้แน่นอน เขามีแขนและแผ่นอกที่กว้างเหมือนเดวี่ แต่ถ้าเธออยู่เคียงข้างเวด จูบของพวกเขาจะเป็นอย่างไร เธอนึกถึงภาพเวดจูบกับสาวผมบลอนด์คนนั้น อเล็กซิสแทบไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธออยากจูบกับใครสักคนแบบนั้นบ้าง มันทั้งเร่าร้อนและวาบหวาม น่าเสียดายที่ทุกครั้งที่เธอพยายามนึกถึงช่วงเวลาที่เธออยู่กับเดวี่ หน้าสวยคมของจูนกลับปรากฏขึ้นมาแทน แม้มันไม่เจ็บเหมือนตอนนั้น แต่ใช่ว่าจะมีอารมณ์นึกต่อ

สิ่งที่น่าแปลกอีกอย่างคือ เธอมักรู้สึกตัวเสมอเวลาฝัน มันเกิดขึ้นแบบนี้มาหลายคืนแล้ว อย่างที่ออสโล่ว่า มันไม่ใช่หนทางหลบหนีความจริงที่ดีที่สุด เพราะเธอไม่สามารถมีความสุขได้อย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ อันเนื่องมาจากอาการรู้สึกตัวอยู่ตลอด ดังนั้นเวลาเธอฝัน เธอมักหวาดระแวงว่าจะตื่น

เด็กสาวลุกออกจากเตียงแล้วเดินตรงไปยังกระจก เธอมองภาพสะท้อนตัวเอง แทบไม่รู้จักเด็กผู้หญิงในนั้นเลย อเล็กซิสไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้ พ่อเคยบอกว่า รอยยิ้มของเธอสวยที่สุด แต่เป็นไปไม่ได้แล้วที่จะกลับไปยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ออกมาจากใจได้เหมือนเดิม

ในเมื่อเธอนอนต่อไม่ได้เพราะเข้านอนเร็วเกินไป สมองไม่ยอมพักต่อ เธอจึงล้างหน้าแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นตัดสินใจออกจากห้อง เธอมุ่งหน้าไปยังทีวีจอยักษ์ ทว่าพบแต่ข้อความที่อ่านเมื่อเช้านี้ ไม่มีข้อความใหม่ใด ๆ ถึงแม้ไม่มีหน้าต่าง แต่เธอยังรับรู้ถึงความแตกต่างระหว่างกลางวันและกลางคืนได้จากจำนวนคนและบรรยากาศที่เงียบสงบ ในเวลานี้ คนอื่นอาจเข้านอนแล้ว หรือไม่ก็ยังปาร์ตี้กันต่อ

เธอนึกถึงห้องท้องฟ้าจำลองที่มักมีกลิ่นกัญชาตลอดเวลา บางทีเวลานี้กลิ่นนั้นอาจจะหายไปแล้ว และคงไม่มีใครรบกวนเวลาเธอนั่งดูดาว

ห้องนั้นห่างจากห้องอาหารอยู่ไม่เท่าไร ใช้เวลาเดินราวหนึ่งถึงสองนาทีก็ถึง อเล็กซิสยืนอยู่หน้าประตูสีดำซึ่งเป็นสีที่แปลกจากประตูอื่น โชคดีเหมือนที่เธอคิดไว้ ไม่มีใครอยู่ในห้อง แต่ยังมีกลิ่นกัญชาหลงเหลืออยู่บ้าง ดวงดาวมากมายส่องแสงระยิบระยับต้อนรับอยู่ด้านใน แม้มันไม่ใช่ท้องฟ้าจริง ๆ แต่เธอประทับใจกับภาพที่เห็นอยู่ดี เพราะมันสวยเกินจริง และเพราะเธอไม่ได้เห็นท้องฟ้ามานานแล้ว

เด็กสาวเดินตรงไปที่เครื่องฉาย พอเธอแตะมัน เสียงสังเคราะห์ดังขึ้น “คุณต้องการให้เราฉายหนังสารคดีหรือไม่”

“บอกรายละเอียดมาทีสิ” เธอพูดกับเจ้าโพรเจกเตอร์ เริ่มคุ้นชินกับการทำงานของระบบต่าง ๆ ในนี้

“มีภาพยนตร์สารคดีสามเรื่อง กำเนิดจักรวาล จุดจบของดวงดาว และโลกของเรา”

“จุดจบของดวงดาว” อเล็กซิสเลือกโดยไม่ลังเล

ดวงดาวนับพันที่รายล้อมรอบกายค่อย ๆ อับแสงลงเรื่อย ๆ จนห้องมืดสนิท อเล็กซิสมองไม่เห็นอะไรเลย ทันใดนั้นดวงดาราส่องสว่างวาบ เธอยืนดูต้นกำเนิดดาวแคระขาว ซูเปอร์โนวา ดาวนิวตรอน และหลุมดำ ด้วยคุณภาพของเครื่องฉายที่ล้ำสมัยเกินกว่าที่เธอเคยเจอ อวกาศจำลองจึงสมจริงราวกับเธอสามารถหายใจอยู่ในห้วงอวกาศได้ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดและดับ การชนกันระหว่างดวงดาวทำให้เธอยืนมองนิ่งไม่ไหวติง ประหนึ่งต้องมนตร์ดารา ความคิดต่าง ๆ ถูกปล่อยให้ไหลไปกับสรรพสิ่งที่ดำรงอยู่ในอวกาศเทียม จากนั้นภาพเหตุการณ์ในชีวิตปรากฏขึ้นในมโนสำนึก ตั้งแต่วันแรกที่เธอกลายเป็นอเล็กซิส เดวิส ช่วงเวลาของเธอกับครอบครัว และเมื่อครั้งที่จากกัน เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเด็กกำพร้าด้วยซ้ำ ไม่เคยแม้แต่ค้นหาพ่อแม่ตัวจริงที่ทิ้งเธอไป ไม่เคยคิดว่าคาเลบและเบียนน่าเป็นเพียงผู้อุปการะ แต่คือพ่อแม่ของเธอจริง ๆ แต่ถึงกระนั้น ไม่ว่าชีวิตจะผ่านอะไรมาแค่ไหน เธอยังเป็นเพียงเศษฝุ่นในจักรวาล มีอายุขัยสั้นกว่าซูเปอร์โนวาเสียอีก

จะเป็นอย่างไรหากเธอไม่เคยรู้จักคำว่า ‘รักและความอบอุ่นของครอบครัว’ มาก่อน อเล็กซิสจะยอมรับความจริงได้ดีกว่านี้หรือเปล่า ถ้าเกิดพระเจ้ามีอยู่จริง เหตุใดท่านจึงให้เธอสัมผัสถึงความรักและความอบอุ่นของพวกเขาแล้วพรากมันไป การรับมือกับความเจ็บปวดนั้นไม่ง่ายเลย

จุดประสงค์ของแต่ละฝ่ายคืออะไรกัน ทั้งพระเจ้าและรัฐบาล อเล็กซิสครุ่นคิดเมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืน หวังว่าดวงดาวจะให้คำตอบแก่เธอ เกิดอะไรขึ้นหลังจากยุคหายนะ รัฐบาลปิดบังเรื่องอะไรไว้บ้าง

“มีหนังสารคดีเรื่องอื่นอีกไหม”

“ต้องใช้เวลาในการดาวน์โหลด”

“ได้”

“โปรดป้อนคีย์เวิร์ด”

“เหตุการณ์หลังยุคหายนะ”

“ไม่มีข้อมูลที่คุณต้องการ”

แหม เร็วไปไหม อเล็กซิสแค่นยิ้มให้กับตัวเอง นึกขันที่พยายามจะหาคำตอบจากเครื่องฉาย ฉับพลันจมูกได้กลิ่นกัญชาลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ

แย่ที่สุด