วาจาแช่งชักของสตรีร้ายกาจ ดันกลายเป็นคำทำนายศักดิ์สิทธิ์

วาจาแช่งชักของสตรีร้ายกาจ ดันกลายเป็นคำทำนายศักดิ์สิทธิ์

last updateHuling Na-update : 2026-04-24
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
31Mga Kabanata
2.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพียงแค่เห็นตะไคร่น้ำบนรองเท้า นางก็แช่งคนให้ตกน้ำได้ เพียงแค่ได้กลิ่นชื้นจากกระถางกำยาน นางก็ทายทักเรื่องอาการป่วยได้ หลินเฟิงเหมียน อาศัยความทรงจำอันเป็นเลิศและไหวพริบ เอาตัวรอดจากการถูกรังแกในจวนจนได้ฉายาว่ามีวาจาศักดิ์สิทธิ์ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งนางไปเตะตาชินอ๋องฉู่อี้หาน บุรุษจอมจับผิดแห่งศาลต้าหลี่เข้า เขาใช้ข้ออ้างสารพัดเพื่อดึงนางเข้ามาพัวพันกับการสืบคดีและเรื่องวุ่นวาย “ข้าเพียงอยากรู้ ว่าวาจาของเจ้าจะช่วยข้าไขคดีฆาตกรรมได้หรือไม่” “หม่อมฉันมิใช่เทพเซียน หากชินอ๋องทรงว่างมากนัก ก็จงไปงมเข็มในมหาสมุทรเถิด”

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1

AMELIA’s POV…

As he dragged me out of the car, I tried to get free from him, because staring at the building, I immediately knew why he’d brought me here.

“Please, let me go. I promise, I won’t do anything to ruin your relationship. You’ve already rejected me, Alpha Aiden , there’s no need to do this. Please, I beg of you, don’t do this to me.” I begged, tears streaming down my cheeks as Alpha Aiden dragged me across the hallway, to a strange room where a woman, some strange men, and half-dressed girls my age stood, and I gulped as I tried to run out of the room, but he pushed me back into the room, taking out his dagger as he placed it to my throat, angrily.

“Don’t make me lose it, Amelia, because, trust me, if I lose it, I won’t even give you the chance to get auctioned, I’ll kill you right here.” He told me, and I swallowed, tears streaming down my cheeks as I stepped into the room, away from him and his sword.

I closed my eyes, these weren’t threats from him, he could do it, he would, and he wouldn’t even care to do it. That was something I couldn’t risk.

He chuckled after the strange men now had me in their arms. “That’s good. Don’t worry, Amelia. You’re a virgin, I’m sure you’ll get sold at a good price, so come on, don’t fret, but trust me, if you do anything stupid, I’ll make sure it’s the last time. You know what I mean.” He told me, putting the knife aside as he turned away from me, walking out of the room as he banged the room, and I gasped.

Looking around the room, I could see the fear in the eyes of the girls, and tears streamed down my cheeks even more. Was this what my life had come to? Was this how the moon goddess had decided I would end? A whore for some lustful man? Being a hybrid omega, I had been through a lot already, but this? I couldn’t believe it, but then, what could I do? This was my life, this was what I would have to deal with for the rest of my being.

“Hey, what do you think you are? Some sort of princess? Come on, get changed.” The woman said, and just then, she threw the clothes in my face, and I gasped.

Taking the clothes out of my face, my jaw dropped in disgust at the sight of the top. What in the name of holy guacamole was this? I turned to her, and she frowned as she growled at me, like she was planning to eat me up, and I took in a deep inhale.

“I can’t wear this, I’m sorry. This isn’t the kind of thing I would wear.” I told her, and next thing, everyone in the room started to burst into laughter.

“What do you think? You’re advertising clothes? Give them what they need to see, and you’ll be sold, so come on, if you don’t want me to call Alpha Aiden back in here for your life to be over, you…” before she could finish speaking, I took the clothes, shaking my head as fear surged through me.

I swallowed, “there’s no need for that, I’ll wear it, but please, don’t call Alpha Aiden back in here.” I told her, tears streaming down my cheeks, and she gave me a little feigned smile as she pushed me into a small curtain that seemed to be a dressing room.

As I got changed, more tears streamed down my cheeks. Was this really what the moon goddess wanted for me? I gasped in pain, it felt like I couldn’t even breathe properly, and I didn’t know what to do.

Getting changed, I stared at myself in the mirror as tears streamed down my cheeks. I hated this, and before I could even get the chance to make a few changes to it, one of the guards rushed in as he dragged me away.

“It’s your turn. Remember, behave yourself, or else, instead of being placed in front of those alphas, your corpse will be placed outside, for you to suffer.” He told me, and I swallowed, tears streaming down my cheeks.

“Presenting to you next, from the Moon crystal pack, a hybrid omega…” before the woman could even finish speaking, the men started to murmur, and I heaved a sigh of relief, of course, no one would want a hybrid omega, and just as I turned, she calmed them down.

“No, no, I’m not done yet. She’s a hybrid omega, yes, but she’s a virgin.” She said, and hearing this, I gasped as I turned back to her, tears streaming down my cheeks.

Did Alpha Aiden really tell them this? How disgusting could he be?

The moment she mentioned that I was a virgin, the men started to cheer loudly, and I closed my eyes, hoping that this would all be a dream, but the moment I heard my name, “Amelia Aniston!” With the guards pushing me, I realized it wasn’t, and as the spotlight came on me, I tried to cover myself, but it wasn’t helping.

“So, place your bids.” The woman said, and turning to her, I couldn’t help but wonder one thing, how could one woman be comfortable doing this to another woman? Did she even sleep at night after doing these despicable things?

“Five hundred thousand!” I heard one of the men in the crowd yell and I gasped, wanting to move away from there. I didn’t care about death anymore, I couldn’t do this, no way, but these men weren’t having this, and next thing I knew, they rushed to me, and held me down.

“Save me, Selene, save me, please.” I pleaded to the moon goddess, tears streaming down my cheeks as I tried to cover myself so these men wouldn’t see through my dignity, but it was of no use. The outfit was too revealing for me to be able to do anything.

“One million!” I heard another man yell, and tears started to stream down my cheeks as I struggled to get free, but it wasn’t helping. They were just stronger than me, and there was nothing I could do about it.

“Let’s see the back.” One of the men yelled, and the moment they turned me, I started to pick a scent.

I closed my eyes as I shook my head, no, not again, I recognized this feeling, it was the same way I’d felt the very day I found out Alpha Aiden was my mate.

When I prayed for the moon goddess to help me, this wasn’t what I meant.

Standing there while they twirled me, the scent started to get stronger and I could feel my wolf jumping in me.

“Five million.” I heard another man yell, but that wasn’t my concern now. What was wrong with me, why was I feeling this way?

I was turned to face the crowd again, and just then, from behind me, I heard a little gasp and call, “mate.”

Hearing this, I froze, and I swallowed. I closed my eyes, my heart beating even faster, and just then, following the little call, a voice that was deep enough to make me weak in the knees called, “well, hello, mate.”

Hearing this, I turned immediately, and seeing who it was, my jaw dropped in shock. His cold eyes, scanning me from my head to my toes,his hands swooshing through his dark hair, and then those lips finally parting, his next words shook me. Before I could even get a grasp of what was happening, he yelled,

“Fifty million!”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Ketchup_Syrup
Ketchup_Syrup
ขึ้นว่าจบ แต่ยังไม่จบ ...
2026-08-04 00:41:43
0
0
31 Kabanata
ตอนที่ 1
ยามซื่อ ตลาดกลางเมืองหลวงเสียนหยางคึกคักไปด้วยผู้คนที่สัญจรไปมา กลิ่นซาลาเปานึ่งสุกใหม่จากร้านแผงลอยริมทางลอยปะปนกับกลิ่นสุราเลิศรสที่โชยมาจากโรงเตี๊ยมฝูหม่านอันเลื่องชื่อ บรรยากาศของเมืองหลวงที่เจริญรุ่งเรืองแผ่ซ่านไปทั่วทุกตรอกซอกซอย ทว่าความสนใจของชาวบ้านในยามนี้กลับไม่ได้อยู่ที่สินค้าล้ำค่าหรืออาหารเลิศรส แต่มุ่งตรงไปยังบริเวณหน้าร้านเครื่องประดับจินอวี้หลินเฟิงเหมียน คุณหนูใหญ่แห่งจวนอันผิงโหว ยืนอยู่อย่างสงบเสงี่ยม อาภรณ์สีฟ้าอ่อนปักลายกล้วยไม้พลิ้วไหวตามสายลม ใบหน้างดงามหมดจดของนางราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ดวงตาหงส์เรียวยาวทอดมองบุรุษเบื้องหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ชุนสือ สาวใช้คนสนิทที่ยืนอยู่เบื้องหลังนางมีสีหน้าขุ่นเคือง สองมือขยำผ้าเช็ดหน้าจนยับย่น บุรุษที่ยืนประจันหน้าอยู่คือกัวรุ่ย ซื่อจื่อแห่งจวนเจี้ยนอานโหว เขาสวมผ้าไหมสีเปลือกมังคุด บนศีรษะสวมกวานหยกประดับมุก ในมือถือพัดจีบด้ามจิ้ว ท่าทางเย่อหยิ่งจองหองดุจไก่ชนที่กำลังพองขนอวดอ้างบารมี อาฟู่ บ่าวรับใช้ข้างกายเขายืนยืดอกเชิดหน้า ราวกับว่าเจ้านายของตนคือผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า“หนังสือถอนหมั้นส่งไปถึงจวนอันผิงโหวตั
Magbasa pa
ตอนที่ 2
หลินเฟิงเหมียนเดินลัดเลาะออกจากความวุ่นวายของถนนสายหลัก เข้าสู่ตรอกแคบที่ปลูกต้นกุ้ยฮวาไว้เรียงรายตลอดแนวสองข้างทาง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุ้ยฮวาช่วยปัดเป่ากลิ่นอับของตลาดไปได้มาก“คุณหนูของบ่าวยอดเยี่ยมที่สุด แค่พูดประโยคเดียวซื่อจื่อก็ร่วงลงคูน้ำไปเลย เทพเซียนต้องเข้าข้างคุณหนูแน่ๆ เจ้าค่ะ” ชุนสือเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้น“เทพเซียนที่ไหนกัน เจ้าก็งมงายตามชาวบ้านไปได้” หลินเฟิงเหมียนส่ายหน้าขบขัน “ฝนเพิ่งตกไปไม่กี่วัน แดดส่องเข้าไปในซอกหลืบท้ายเมืองไม่ถึงหรอก เขาไปเที่ยวย่านคณิกามา ตะไคร่น้ำถึงได้ติดส้นรองเท้ามาเป็นแผง เดินไม่ดูตาม้าตาเรือไปเหยียบน้ำล้างผักเข้า ไม่ล้มหัวฟาดพื้นก็ถือว่าสวรรค์เมตตามากแล้ว ข้าก็แค่คาดเดาจากสิ่งที่เห็น ไม่ได้มีวาจาศักดิ์สิทธิ์อันใดทั้งสิ้น”ในขณะที่นายบ่าวกำลังสนทนากันอยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้น หลินเฟิงเหมียนเงยหน้าขึ้นมอง และพบกับบุรุษผู้หนึ่งยืนตระหง่านอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่บุรุษผู้นั้นสวมอาภรณ์ผ้าไหมสีดำขลับปักดิ้นเงินเป็นลวดลายพยัคฆ์ซ่อนลาย รูปร่างสูงใหญ่สง่างามแผ่กลิ่นอายกดดันจนผู้คนที่เดินผ่านไปมาต้องลอบหลบตา ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคายราวกับรู
Magbasa pa
ตอนที่ 3
ข่าวลือเรื่องวาจาศักดิ์สิทธิ์ของคุณหนูใหญ่แห่งจวนอันผิงโหวก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงเสียนหยางประดุจไฟลามทุ่ง เรื่องราวถูกนำไปเล่าต่อปากต่อปากผ่านโรงเตี๊ยมฝูหม่าน ร้านน้ำชา และตลาดสด จากซื่อจื่อจวนเจี้ยนอานโหวที่เดินสะดุดตะไคร่น้ำตกคูน้ำคลำธรรมดา กลับถูกแต่งแต้มจนกลายเป็นว่าสวรรค์ลงทัณฑ์บุรุษมักมากตามคำสาปแช่งของสตรีผู้มีบุญญาธิการเมื่อรถม้าของจวนอันผิงโหวแล่นมาจอดเทียบหน้าประตูใหญ่ บ่าวไพร่ที่คอยเฝ้าประตูต่างพากันก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีผู้ใดกล้าสบตากับหลินเฟิงเหมียนแม้แต่คนเดียว ท่าทีของพวกเขามีทั้งความยำเกรงและหวาดกลัว คล้ายกับเกรงว่าหากล่วงเกินนางแม้เพียงครึ่งคำ อาจจะถูกสาปแช่งให้ฟ้าผ่าตายกลางวันแสกๆหลินเฟิงเหมียนก้าวลงจากรถม้าด้วยท่วงท่าสง่างาม อาภรณ์สีฟ้าอ่อนพลิ้วไหว นางปรายตามองบ่าวไพร่เหล่านั้นด้วยความขบขันในใจ ก่อนจะมุ่งหน้ากลับสู่เรือนอู๋ถงของตนอย่างเงียบเชียบเรือนอู๋ถงตั้งอยู่ลึกเข้าไปทางทิศตะวันตกของจวน แม้จะมีขนาดกว้างขวางสมฐานะบุตรีภรรยาเอก ทว่ากลับดูทรุดโทรมและขาดการดูแลเมื่อเทียบกับเรือนอื่นๆ ต้นอู๋ถงใหญ่กลางลานปลิดใบแห้งร่วงหล่น บรรยากาศเงียบเหงาไร้ชีวิตชีวา บ่าวรับใช้
Magbasa pa
ตอนที่ 4
จมูกของหลินเฟิงเหมียนได้กลิ่นหอมของแป้งขนมกุ้ยฮวาผสมกับกลิ่นน้ำมันงาชั้นดี ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่ใช้ทำขนมมงคลราคาแพงในครัวใหญ่เท่านั้น นอกจากนี้ นางยังสังเกตเห็นว่าที่ขอบแขนเสื้อของสวีมามามีรอยนูนของห่อผ้าขนาดเล็กซ่อนอยู่ และปลายนิ้วชี้ของบ่าวชราก็มีคราบผงทองคำเปลวที่ใช้ประดับขนมติดอยู่การเป็นผู้ดูแลการเบิกจ่ายเสบียงในจวน ทำให้สวีมามามีช่องทางยักยอกของมีค่าและอาหารชั้นเลิศกลับไปบำรุงตนเองและครอบครัวอยู่เสมอ วันนี้นางคงเพิ่งแวะไปที่โรงครัวและแอบหยิบฉวยขนมกุ้ยฮวาที่เตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยงต้อนรับท่านโหวมาซ่อนไว้ในแขนเสื้อเป็นแน่หลินเฟิงเหมียนแย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่งดงามทว่าแฝงความหมายลึกล้ำ “สวีมามา ท่านเป็นคนสนิทของฮูหยินรอง ช่วยจัดการเรื่องราวในเรือนหลังมานาน ย่อมรู้ดีว่ากฎของการดูแลคลังสมบัติคือสิ่งใด”“คุณหนูใหญ่หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ” สวีมามาขมวดคิ้ว“ข้าเพียงแต่รู้สึกเป็นห่วงคลังส่วนตัวของเรือนหรงฮวาเท่านั้น” หลินเฟิงเหมียนหมุนตัวเดินกลับไปที่โต๊ะหนังสือ “คนโบราณกล่าวไว้ ผู้ใดที่ตระหนี่ถี่เหนียวจนเกินควร เบียดเบียนแม้กระทั่งเสบียงอาหารของผู้ที่สมควรได้รับ ทรัพย์สินเงินทองที
Magbasa pa
ตอนที่ 5
ข่าวเรื่องฝูงหนูบุกทำลายคลังสมบัติของฮูหยินรองสกุลสวีกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่เผ็ดร้อนยิ่งกว่าคดีลักลอบค้าเกลือเถื่อน บรรดาบ่าวไพร่ในจวนอันผิงโหวต่างปิดปากเงียบสนิทยามเดินผ่านเรือนอู๋ถง ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะปรายตามองไปทางหน้าต่างของเรือนหลังนั้น ด้วยเกรงว่าหากสบตาคุณหนูใหญ่แล้วจะถูกสาปแช่งให้พบจุดจบเช่นเดียวกับผ้าไหมราคาแพงภายในเรือนอู๋ถง บรรยากาศกลับเงียบสงบและผ่อนคลายเป็นอย่างยิ่ง หลินเฟิงเหมียนนั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้ยาว มืองามพลิกกระดาษตำราเก่าแก่ที่มารดาทิ้งไว้ให้อย่างเชื่องช้า กลิ่นหอมหวานของมันเผาร้อนลอยกรุ่นมาจากเตาใบเล็กที่มุมห้องชุนสือใช้ไม้เขี่ยมันเผาในเตาพลางหัวเราะคิกคัก “คุณหนู ฮูหยินรองถึงกับจับไข้ล้มหมอนนอนเสื่อไปเลยเจ้าค่ะ สวีมามาก็ถูกลงโทษให้ไปล้างจานชามที่ลานซักล้างท้ายจวน บ่าวไพร่ที่เคยกำเริบเสิบสานต่างพากันสงบเสงี่ยมประดุจแมวเชื่อง”“อย่าเพิ่งได้ใจไป ชุนสือ” หลินเฟิงเหมียนละสายตาจากตำรา “สวีซื่อหาใช่คนที่จะยอมแพ้ง่าย ๆ นางเพียงแค่กำลังรอคอยโอกาสและประเมินสถานการณ์เท่านั้น เมื่อใดที่ความหวาดกลัวเรื่องวาจาสิทธิ์เจือจางลง นางย่อมต้องหาทางเล่นงานข้าอีกเป็นแน่”“แต่ถึงอ
Magbasa pa
ตอนที่ 6
เมื่อกลับมาถึงห้องทำงานของฉู่อี้หาน ซือหยวนก็คุกเข่าลงเบื้องหน้าโต๊ะไม้จันทน์แดงทันที เหงื่อเย็นเยียบผุดซึมตามไรผม ม่อไป๋ที่ยืนอยู่มุมห้องเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสหายร่วมรบมีท่าทีตื่นตระหนกเช่นนี้“เหตุใดจึงกลับมาเร็วนัก ข้าสั่งให้เจ้าจับตาดูนางตลอดทั้งคืนมิใช่หรือ” ฉู่อี้หานเงยหน้าขึ้นมอง“เรียนชินอ๋อง กระหม่อมสมควรตายพ่ะย่ะค่ะ ทันทีที่กระหม่อมขึ้นไปซ่อนตัวบนหลังคา คุณหนูหลินก็รู้ตัวทันที นางไม่ได้มองขึ้นมา แต่นางจงใจกล่าวเตือนเสียงดังว่าให้ระวังจวนชินอ๋องจะเกิดอัคคีภัยในคืนนี้พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเกรงว่าวาจาของนางอาจเป็นจริง จึงรีบกลับมารายงานเพื่อความปลอดภัย” ซือหยวนละล่ำละลักอธิบายม่อไป๋มุมปากกระตุกเล็กน้อย “วิชาตัวเบาของเจ้าเสื่อมถอยจนสตรีในห้องหอจับได้ตั้งแต่เมื่อใดกัน”ฉู่อี้หานหลุดเสียงหัวเราะทุ้มต่ำออกมาในลำคอ ดวงตาคมของเขาวาวโรจน์ด้วยความตื่นเต้นและท้าทาย“นางรู้ตัวอย่างนั้นหรือ ช่างเป็นสตรีที่ประสาทสัมผัสเฉียบไวหาตัวจับยากเสียจริง” เขาหยิบป้ายหยกสีเลือดนกขึ้นมาเคาะเบาๆ บนโต๊ะ “นางเพียงแค่หลอกล่อให้เจ้ารีบกลับมาเท่านั้น ซือหยวน เจ้าตกหลุมพรางของสตรีในเรือนหลังเสียแล้ว นาง
Magbasa pa
ตอนที่ 7
ยามเฉิน แสงแดดอ่อนละมุนสาดส่องลงบนหลังคากระเบื้องสีเข้ม รถม้าคันใหญ่ทำจากไม้หนานมู่ชั้นดี ประดับตราสัญลักษณ์ศาลต้าหลี่อันน่าเกรงขาม จอดเทียบอยู่หน้าประตูใหญ่ของจวนอันผิงโหวอย่างสง่าผ่าเผยม่อไป๋ยืนกอดกระบี่พิงข้างรถม้าด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ในขณะที่ซือหยวนซึ่งรับหน้าที่เป็นสารถีจำเป็นในวันนี้ เอาแต่ชะเง้อคอมองขึ้นไปบนหลังคาจวนอันผิงโหวเป็นระยะ ท่าทางระแวดระวังราวกับกลัวว่าจะมีผู้ใดซุ่มซ่อนอยู่“เจ้ามองหาอันใด ซือหยวน หลังคาจวนโหวมีทองคำร่วงหล่นลงมาหรืออย่างไร” ม่อไป๋เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงแววเย้าแหย่สหายซือหยวนละสายตาจากหลังคากลับมามองสหายร่วมรบ “เจ้าไม่เข้าใจหรอกม่อไป๋ สตรีที่เรารออยู่นี้มิใช่สตรีธรรมดา ประสาทสัมผัสของนางเฉียบไวเสียยิ่งกว่ายอดฝีมือ ข้าแค่ตรวจสอบให้แน่ใจว่านางไม่ได้วางค่ายกลหรือกับดักอันใดไว้ต้อนรับพวกเรา”ม่อไป๋ส่ายหน้าช้าๆ “เจ้าก็แค่อับอายที่ถูกสตรีในหอห้องจับได้ว่าไปแอบซุ่มดูนางกลางดึก”ซือหยวนเบิกตากว้างกำลังจะอ้าปากเถียง ทว่าเสียงฝีเท้าม้าที่ดังก้องกังวานมาจากสุดถนนก็ทำให้องครักษ์ทั้งสองต้องหุบปากลงทันทีและยืดตัวตรงยืนประจำการชินอ๋องฉู่อี้หานคว
Magbasa pa
ตอนที่ 8
“สืบคดีทางลับ ย่อมต้องทำตัวให้กลมกลืนเพคะ” หลินเฟิงเหมียนถอนหายใจ “ปล่อยให้การสังเกตเป็นหน้าที่ของหม่อมฉันเถิด พระองค์เพียงแค่นั่งจิบชาเงียบๆ ก็พอ”ฉู่อี้หานแค่นเสียงในลำคอ แต่ก็ยอมเดินนำขึ้นไปยังห้องรับรองชั้นสามโดยไม่กล่าวโต้แย้ง เมื่อเข้ามาในห้องส่วนตัวที่สามารถมองเห็นลานกว้างด้านหลังโรงเตี๊ยมได้อย่างชัดเจน เขาก็ทรุดตัวลงนั่ง พยักหน้าให้ม่อไป๋และซือหยวนคุมเชิงอยู่ที่หน้าประตูหลินเฟิงเหมียนไม่ได้นั่งลง นางเดินไปที่หน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ ทอดสายตามองลงไปยังลานด้านหลังซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับขนถ่ายสินค้าและเสบียงของโรงเตี๊ยมลานกว้างนั้นเต็มไปด้วยรถเข็นหลายคัน บ่าวรับใช้ชายร่างกายกำยำกำลังช่วยกันแบกกระสอบข้าวสาร ไหสุรา และตะกร้าผักลงจากรถเข็นเพื่อนำไปเก็บในคลังสินค้าด้านหลัง ทุกอย่างดูเป็นปกติธรรมดา ไม่มีสิ่งใดบ่งบอกถึงการซ่อนเกลือเถื่อน“เจ้าเห็นสิ่งใดผิดปกติหรือไม่” ฉู่อี้หานที่นั่งจิบชาอยู่เอ่ยถาม“เกลือเป็นของหนักและละลายน้ำได้ง่าย” หลินเฟิงเหมียนรำพึงเบาๆ “หากจะซ่อนไว้ในไหสุราหรือถังน้ำ ก็เสี่ยงที่เกลือจะละลายและเสียรสชาติ หากซ่อนในกระสอบข้าวสาร เมื่อศาลต้าหลี่มาตรวจค้นย่อมใช้เหล็กแ
Magbasa pa
ตอนที่ 9
สามวันผ่านไปนับจากเหตุการณ์ทลายแหล่งซ่อนเกลือเถื่อนที่โรงเตี๊ยมฝูหม่าน ข่าวลือเรื่องความสามารถของศาลต้าหลี่ในการดมกลิ่นหาคนร้ายถูกเล่าขานไปทั่วเมืองหลวงเสียนหยาง ทว่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่า ผู้อยู่เบื้องหลังการไขคดีอันมืดแปดด้านนี้ แท้จริงแล้วคือสตรีในเรือนหลังผู้หนึ่งภายในเรือนอู๋ถงอันเงียบสงบ ชุนสือเดินอุ้มหีบไม้จันทน์ขนาดกะทัดรัดทว่าหนักอึ้งเข้ามาในห้องหนังสือ ใบหน้าของสาวใช้เต็มไปด้วยรอยยิ้มเบิกบาน นางวางหีบลงบนโต๊ะตรงหน้าหลินเฟิงเหมียนอย่างระมัดระวัง“คุณหนูเจ้าคะ คนของศาลต้าหลี่นำสิ่งนี้มาส่งให้เมื่อครู่ บอกว่าเป็นค่าตอบแทนสำหรับคำชี้แนะของที่ปรึกษาพิเศษเจ้าค่ะ” ชุนสือรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นหลินเฟิงเหมียนละสายตาจากบัญชีรายรับรายจ่ายของมารดาที่นางเพิ่งทวงคืนมาได้ นางเอื้อมมือไปเปิดฝาหีบออก แสงสีทองอร่ามสะท้อนเข้าตา ภายในบรรจุก้อนทองคำเนื้อดีเรียงรายเป็นระเบียบ พร้อมด้วยตั๋วเงินอีกจำนวนหนึ่ง มูลค่ารวมแล้วมากพอที่จะซื้อจวนหลังเล็กได้สบายนางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ชินอ๋องผู้นี้ แม้จะหน้าตายและชอบบังคับจิตใจผู้อื่น แต่เรื่องการจ่ายค่าจ้างก็นับว่าใจกว้างและตรงไปตรงมาไม่เลว”“ทองคำ
Magbasa pa
ตอนที่ 10
หลินเฟิงเหมียนปัดชายเสื้อที่ไม่มีแม้แต่รอยเปื้อนอย่างใจเย็น นางกวาดสายตามองการกระทำละครฉากใหญ่ของน้องสาว ทันใดนั้น สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบนกิ่งต้นท้อใหญ่ที่อยู่เหนือศีรษะของหลินเยวี่ยหรูขึ้นไปนกตัวสีดำสนิทขนาดใหญ่กำลังเกาะอยู่บนกิ่งไม้ ดวงตาของมันจ้องเขม็งลงมาเบื้องล่าง มันไม่ได้สนใจเศษขนมบนพื้น แต่กำลังให้ความสนใจกับปิ่นทองคำระย้าบนศีรษะของหลินเยวี่ยหรูที่ส่องประกายวิบวับล้อแสงแดด กอปรกับกลิ่นน้ำมันใส่ผมดอกกุ้ยฮวาที่หลินเยวี่ยหรูชโลมมาอย่างหนักหน่วง คงจะไปกระตุ้นสัญชาตญาณของนกที่ชอบเก็บสะสมของแวววาวและของมีกลิ่นหอมเข้าอย่างจังรอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนมุมปากของหลินเฟิงเหมียน นางมองสบตาหลินเยวี่ยหรูแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าดังกังวานพอให้ทุกคนในบริเวณนั้นได้ยินชัดเจน“น้องรองไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ถือสาคนซุ่มซ่ามอยู่แล้ว เพียงแต่ข้าอยากเตือนเจ้าด้วยความหวังดี วันนี้เจ้าประดับประดาด้วยของแวววาวและกลิ่นหอมฉุนจนเกินพอดี สวนแห่งนี้กว้างใหญ่นัก ระวังสัตว์ปีกที่ชื่นชอบของแวววาวจะลงมาร่วมวงสนทนากับเจ้าด้วยนะ”บรรดาคุณหนูที่มุงดูต่างสูดลมหายใจลึก วาจาแช่งชักของคุณหนูใหญ่ส
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status