LOGINหลังโดนปรับทัศนคติไปยกใหญ่เพื่อนสาวผู้เศร้าซึมก็ก้มหน้าก้มตาอ่านชีทเรียนตามคำสั่ง แต่ตั้งใจอยู่ได้ไม่กี่นาทีก็โยนมันทิ้งลงบนโต๊ะแล้วหันไปให้ความสนใจกับโลกโซเซียลแทน
ใบบัวแอบชำเลืองตามองหน้าจอเพียงนิดหลังได้ยินเสียงโทรศัพท์ในมือของเพื่อนสาวสั่นเตือนอยู่ตลอดเวลา
'ต้นไม้'
คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากันแน่นเมื่อพบว่าเป็นเจ้าเก่าเจ้าเดิมที่ตามคุยกับเพื่อนสนิทของเธอมาตั้งแต่ช่วงเก็บตัวประกวดดาวเดือนด้วยกัน ชายหนุ่มมักเสนอหน้ามาก่อกวนพวกเธออยู่บ่อย ๆ
ด้วยบุคลิกที่ดูเจ้าชู้เพลย์บอยและมีผู้หญิงคอยพัวพันข้างกายตลอดเวลา ใบบัวจึงไม่ค่อยชอบใจนักที่อีกฝ่ายยังหน้าด้านมาทำกะลิ้มกะเหลี่ยกับเพื่อนของเธออยู่แบบนี้
แต่ครั้นจะห้ามคุยก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอควรเข้าไปก้าวก่าย จึงทำได้แค่คอยตักเตือนเพื่อนเท่านั้น
"หมอนี่อีกแล้วเหรอ"
"ทำไม ๆ หึงเหรอออออ"
"หึงบ้านแกสิ ฉันห่วงว่าแกจะเสียรู้คนแบบนี้มากกว่า"
"ไม่ใช่ฉันหรอกน่าาาา อ๊าย แก ๆ ดูนี่สิ! สีผมใหม่ของต้นไม้โคตรสวยอ่ะแก ฉันอยากทำบ้างจังง"
"ผมสีน้ำตาลแบบนี้ แกก็สวยแล้ว"
"แต่อันนี้เก๋มากเลยนะ นี่ไง ๆ ดูดิ อย่างสวยเลย!"
"เวอร์จริง ขนาดนั้นเลย? "
ใบบัวย้อนถามด้วยสีหน้าหมั่นไส้ ไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนจะต้องตื่นตาขนาดนั้น เพราะหมอนั่นมักจะเปลี่ยนสีผมแทบทุกไตรมาส จนบางครั้งเธอก็แอบคิดขำ ๆ ว่าตกลงเป็นคนหรือกิ้งก่ากันแน่นะ
เธอส่ายหน้ายิ้ม ๆ นึกขบขันกับท่าทางกระตือรือร้นของเพื่อนสาวจนอดที่จะชะโงกหน้าไปมองหน้าจอตามคำเชิญชวนไม่ได้
พลันดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้น มือเล็กยกขึ้นวางทาบบนหน้าอกข้างซ้ายแล้วลูบคลำป้อย ๆ เมื่อใจดวงน้อยเกิดปฏิกิริยากับภาพในสตอร์รี่ที่ปรากฏสู่สายตาอย่างห้ามไม่อยู่
ใบบัวเหม่อมองภาพเคลื่อนไหวนิ่งนานราวกับตกอยู่ในห้วงภวังค์ กระทั่งเพื่อนสาวดึงโทรศัพท์กลับคืนหลังคลิปที่มีความยาว 15 วินาทีจบลงเธอจึงสะดุ้งได้สติ
"แหม ๆ ๆ หล่อจนตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความร้ากกกกกเลยเหรอ"
"หะ! บะ.. บ้า! แกควรไปตัดแว่นได้แล้วนะ ถ้าจะมองว่าหมอนั่นหล่อ!"
ใบบัวกระแหนะกระแหนแล้วทำท่าขนลุกขนพอง ก่อนจะก้มหน้าลงมองแผ่นกระดาษในมือต่อ ทำทีเป็นว่ากำลังอ่านมันทั้ง ๆ ที่ภายในจิตใจวุ่นวายเสียจนไม่สามารถเข้าใจมันได้เลย
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเผลอนึกถึงความรู้สึกวาบหวามที่ชายแปลกหน้าทำจนเกิดร่องรอยตามเนื้อตัวของเธอในคืนนั้น
ไม่หรอก ไม่ใช่คนเดียวกันหรอก!
ไม่มีทาง!!
ยังดีที่เพื่อนของเธอก็เป็นประเภทเศร้าไม่นานก็ฮีลตัวเองได้ ใบบัวชำเลืองมองรอยยิ้มกรุ้มกริ่มของเพื่อนสาวแล้วอดฉีกยิ้มตามไปด้วยไม่ได้
เมื่อเห็นเพื่อนสาวสบายใจแล้วเธอจึงหันกลับไปสนใจกับเอกสารตรงหน้าต่อ ก่อนจะสะดุ้งตกใจจนตัวลอยหลังมีวัตถุบางอย่างแตะเข้ากับข้างแก้มของเธอเบา ๆ
"อ๊ะ!"
ใบบัวอุทานเสียงหลงพลางหดคอหนีสัมผัสเย็นเฉียบและเปียกชื้น ตวัดสายตาไปมองด้วยความขุ่นเคืองพลันดวงตาก็เบิกกว้างแล้วแปรเปลี่ยนเป็นแววตาตื่นตกใจหลังมองเห็นใบหน้าของเจ้าของการกระทำ
"หน้าบูด ๆ แบบนี้ รับของหวานสักหน่อยไหมครับ"
ต้นไม้ยักคิ้วหลิ่วตาอย่างทะเล้นขี้เล่น วางแก้วชานมไข่มุกลงบนโต๊ะก่อนจะหันไปยื่นอีกแก้วให้น้ำค้างซึ่งฉีกยิ้มกว้างพร้อมยื่นมือมารอรับอยู่ก่อนแล้ว
"ของเธอแบบหวานน้อย ส่วนของคุณหนูน้ำค้างเป็นแบบหวานปกติครับบบบ"
"ขอบคุณน้าต้นไม้ อุตส่าห์ไปต่อแถวซื้อมาให้ด้วย"
"เล็กน้อยน่าาา ก็เห็นบ่นว่าอยากกินนี่"
แม้จะเอ่ยตอบน้ำค้างก็จริง ทว่าสายตากลับแอบเหล่มองใบหน้าบึ้งตึงของหญิงสาวอีกคนแล้วคลี่ยิ้มอย่างนึกสนุก
"เหอะ!"
ใบบัวส่งเสียงเหอะในลำคอเบา ๆ กรอกตามองบนให้กับคารมของผู้ชายเจ้าชู้ที่พยายามจะหลอกล่อเพื่อนสาวด้วยของกิน ส่วนเพื่อนของเธอนี่ก็กระไร รู้ทั้งรู้ว่าหมอนี่เป็นผู้ชายอันตราย ยังจะไปยิ้มหวานให้มันมีความหวังอีก
"ใครเขาขอกัน"
"พอดีเป็นคนมีน้ำใจน่ะ"
"แต่แบบนี้แถวบ้านฉันเรียกว่าเสนอหน้านะ"
"โหววว ด่ากันตรง ๆ แบบนี้เลยเหรอ ฉันเจ็บนะ"
"ดูจากหนังหน้าแล้ว นายไม่น่าจะสะเทือนหรอก!"
ต้นไม้ฟังแล้วก็หัวเราะร่วน พึงพอใจที่สามารถหยอกล้อจนทำให้หญิงสาวพูดคุยกับเขามากกว่าสามประโยคแถมยังหันมามองหน้าเขาตรง ๆ อีกด้วย
น้ำค้างหัวเราะชอบใจ มองสีหน้าของคนที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนสลับกันไปมาแล้วโบกไม้โบกมือห้ามทัพก่อนที่เพื่อนสาวจะวีนแตกขึ้นมาจริง ๆ
+++++++++++++++++++
ในเซตมีทั้งหมด 5 คนนะคะ
1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ 4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง 5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้นเสียงร้องโวยวายของสองคู่ชู้ชื่นที่วิ่งเล่นไล่จับกันในน้ำดังลั่นไปทั่วบริเวณ เรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากผู้ชมคนอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดีนัทละสายตาจากภาพวุ่นวายตรงหน้า เคลื่อนตัวมาหยุดที่ด้านหลังของภรรยาสาวแล้ววางมือลงบนไหล่มน ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มนุ่มของเธอหลายฟอด แสดงออกถึงความรักและความเป็นเจ้าของในเรือนร่างเย้ายวนให้ชายอื่นได้เห็นไปพร้อม ๆ กันส่วนอาร์มนั้นเลือกจะหย่อนสะโพกลงนั่งเบียดกับนางแบบสาวบนเตียงอาบแดดตัวเดียวกัน สายตาคมกริบตวัดมองพวกถ้ำมองอย่างดุดันพลางขยับตัวเข้ามาบดบังร่างขาวผ่องแม้จะรู้ยังไม่มีสถานะและเธอคงชินชากับสายตาที่จับจ้องเธอทุกอิริยาบถ แต่เขาก็อดรู้สึกหวงแหนไม่ได้"ที่นั่งก็มีตั้งเยอะแยะ จะมาเบียดฉันทำไมเนี้ย"ยูกิชักสีหน้าไม่พอใจพร้อมกระซิบถามเสียงเขียว คิ้วเรียวยิ่งขมวดเข้าหากันมากขึ้นเมื่ออีกฝ่ายทำมึนซึนไม่ตอบคำถามแต่หยิบเสื้อมาคลุมปิดท่อนล่างเธอทำท่าจะตวัดเสื้อคลุมให้เปิดออกแต่ก็ต้องชะงักไปหลังได้ยินคำดุของเจ้าของการกระทำ"จะคลุมดี ๆ หรือจะให้พี่ควักลูกตาไอ้พวกนั้น ""อันธพาล! "ยูกิแหวใส่อย่างเหลืออด สบประสานสายตากับอีกฝ่ายแล้วเชิดหน้าใส่ สองมือพยายาม
ร่างบางนอนเอนกายอยู่บนเตียงอาบแดด บนใบหน้ามีแว่นกันแดดอันใหญ่แต่ก็ไม่อาจปิดบังความสะสวย อีกทั้งยังความขาวผ่องของเรือนร่างอ้อนแอ้นอรชร เธอจึงตกเป็นเป้าของสายตากะลิ้มกะเหลี่ยอีกหลายคู่อยู่ดีนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองไปยังผืนน้ำเบื้องหน้านิ่งนานคล้ายตกอยู่ในห้วงภวังค์ กระทั่งได้ยินเสียงเสียดสีของผ้าคลุมที่ถูกปลดมาวางพาดบนพนักพิงของเตียงอาบแดดตัวที่อยู่ถัดไป เธอจึงเบนสายตามามองผู้มาใหม่แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ เป็นการทักทาย"สวัสดีค่ะพี่ยูกิ หนีมาอยู่ที่นี่เอง"น้ำค้างในชุดว่ายน้ำทูพีชสีแดงสดเอ่ยทักทายคนที่นั่งอยู่ก่อนพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งลงบนเตียงอาบแดด ใต้ตายังปรากฏร่องรอยของความอิดโรยจาง ๆ แม้ใช้คอนซีลเลอร์ปิดทับแล้วก็ตามมือเรียวหยิบเอาครีมกันแดดออกมาบีบชโลมลงบนผิวกายแล้วนวดคลึงไปตามเรียวขาด้วยท่วงท่าสุดเซ็กซี่ ทำเอาเหล่าหนุ่มน้อยใหญ่ที่แอบเมียงมองถึงกับลอบกลืนน้ำลายเอื้อก"นาน ๆ ทีจะได้พักน่ะ พี่เลยอยากลงมาเก็บบรรยากาศก่อนจะต้องกลับไปทำงาน""เฮ้อ พูดถึงเรื่องงานแล้วก็ขอถอนหายใจล่วงหน้ารอเลยค่ะ"น้ำค้างถอนหายใจพรืด ทำหน้าเหนื่อยหน่ายเมื่อนึกถึงสิ่งที่รออยู่หลังหมดช่วงฮันนีมูน
"พี่รอกิเปิดประตูให้"ยูกิเบือนหน้าหนีสายตาแวววับ ทั้งที่มันเป็นเพียงประโยคธรรมดา ๆ แต่กลับทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรงโครมครามกับสิ่งที่เขาพูดอย่างประหลาด"โรมแรมนายมีห้องเป็นหลักสิบหลักร้อย""มันตะ...""ถ้าบอกว่าเต็มทุกห้อง มันจะลงล็อกแบบในละครหลังข่าวเกินไปหน่อยนะ ฮึ! "ยูกิรีบพูดดักไว้อย่างรู้ทัน ความเจ้าเล่ห์เพทุบายในอดีตที่เคยพานพบทำให้เธอไม่อาจทำใจเชื่อในทุกสิ่งที่เขาเอื้อนเอ่ยได้ลงแถมเขายังเป็นถึงซีอีโอใหญ่ เพราะฉะนั้นมันเป็นไปไม่ได้ที่ทางโรงแรมจะไม่มีห้องรับรองพิเศษให้"ถ้าง่วงก็กลับห้องตัวเองไปซะ ฉันไม่อยากเป็นข่าวกับนายอีก! "ยูกิออกปากไล่พร้อมให้เหตุผล ลำพังแค่ข่าวซุบซิบนินทาทั่ว ๆ ไปเธอก็เหน็ดเหนื่อยกับการสวมหน้ากากมากพออยู่แล้ว หากต้องถูกโจมตีด้วยข่าวชู้สาวกับคนอย่างเขาอีก เธอคงหมดแรงก่อนที่จะทำความฝันให้เป็นจริงได้ยูกิแสร้งทำเป็นไม่เห็นแววตาขุ่นเคืองของอีกฝ่าย หยัดกายลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมกลับเข้าห้องพักแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อถูกชายหนุ่มฉุดรั้งเอาไว้ก่อน"ขอ .... เอ่อ .... ขอนอนด้วยได้ไหม""น..นี่ นายจะบ้าเหรอ!"ยูกิทำตาโต สะบัดแขนออกจากการเกาะกุมพลางก้าวเท้าถอยหนี พวงแก้มนวลเห
"อะ อ๊ายยย""อ๊าาา""อาาาาส์"อาร์มทำหน้าเอือมระอาพลางกดเร่งเสียงเพลงให้ดังมากขึ้น หวังใช้มันกลบเสียงร้องครวญครางของสามคู่ชู้ชื่นที่ผลัดกันโอ้อวดความสุขสมอย่างไม่มีใครยอมใครเพราะเดาไว้แล้วว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ขึ้นเขาจึงสั่งให้ปิดโรงแรม และกำหนดให้ห้องของแขกเหรื่อจากงานวิวาห์ที่ประสงค์จะพักผ่อนต่อนั้นเป็นชั้นล่างทั้งหมด ไม่อย่างนั้นเขาคงได้อ่านคำร้องเรียกเป็นกระบุงสายตาคมกริบเหลือบมองตัวเลขที่ปรากฏบนมุมบนขวาของหน้าจอโทรศัพท์แล้วเอนกายพิงประตูอย่างอ่อนแรงแวบหนึ่งเขาก็นึกยินดีที่ทำให้เจ้าพวกนั้นมีความสุข แต่อีกใจก็นึกอิจฉาแกมหมั่นไส้ที่พวกนั้น ทำอะไรไม่เกรงใจเจ้าภาพอย่างเขาเลยสักนิดเฮ้อ ทั้งที่เป็นเจ้าของโรงแรมแท้ ๆ แต่ดันต้องมานั่งตบยุงอยู่หน้าห้อง ทำไมชีวิตเขาถึงได้น่าอนาจขนาดนี้นะแกรก!ขณะที่กำลังนั่งใจลอย ทันใดนั้นเสียงปลดล็อกของบานประตูที่กำลังนั่งพิงก็ดังขึ้นดึงความสนใจ ปลุกให้คนที่กำลังตัดพ้ออยู่ในใจสะดุ้งหลุดออกจากห้วงของความคิดแล้วหันไปมองมุมปากยกยิ้มเล็กน้อยหลังสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวของบานประตูอย่างที่กำลังรอคอย ปลายนิ้วสากรีบกดปิดเพลงก่อนที่เจ้าตัวจะเอนกายลงน
สองมือบีบเคล้นเต้าอวบอย่างแรงจนมันปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ปรากฏรอยแดงเป็นริ้วบนผิวขาวนวลทันที มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอบิดเร่าร่างกายไปมา สีหน้าบิดเบี้ยวเหยเกยิ่งทำให้บรรยากาศในค่ำคืนอันแสนหวานดูเร่าร้อนขึ้นทันตา"อ๊า พะ..พี่เกมส์ หนูเจ็บบ"เกมส์โน้มใบหน้าลงไปตะโบมดูดดึงยอดถันแล้วตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าจนมันแข็งชันเป็นไต ในขณะที่มือก็ทำหน้าที่ปลุกเร้าท่อนล่าง บดขยี้ลงบนยอดเกสรระรัวเรียกหยาดน้ำหวานออกมาจนชุ่มแฉะ"ยังคิดว่าพี่แก่อยู่ไหม หื้มมม? ""ไม่ อ๊ะ ไม่แล้วค่ะ อ๊า"น้ำค้างส่ายหน้ายิกยิก หอบหายใจหนัก ๆ พลางร่อนสะโพกอวบเป็นจังหวะ พวงแก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำพอ ๆ กับร่างกายที่กำลังร้อนผะผ่าวด้วยไฟปรารถนา"พี่เกมส์ขาาา~ อีกนิดค่ะ นะ..หนูจะเสร็จแล้ว อ๊ะ"เธอออดอ้อนเสียงหวาน ยกแขนที่ถูกพันธนาการขึ้นคล้องรอบคอแกร่งแล้วส่งสายตาเว้าวอน ถูกความเสียวซ่านทรมานจนใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที ทว่าเมื่อทุกอย่างกำลังจะแตกซ่านปลายนิ้วร้ายก็ผละออกห่างไปเสียดื้อ ๆ"อื้ออ พี่เกมส์! "เกมส์ยิ้มขำเมื่อคนใต้ร่างค้อนขวับ แววตาขุ่นขวางด้วยความไม่พอใจถูกทิ้งให้ค้างเติ่ง แต่ใช่ว่าเขาจะกลั่นแกล้งเธอเสียเมื่อ
เกมส์มองคนเมาที่เดินตุปัดตุเป๋แล้วส่ายหน้าไปมา ก็เล่นดื่มและเต้นกันสุดสวิงริงโก้ แถมห้ามปรามทีไรก็เบะปากทำหน้าจะร้องไห้ใส่ กว่าจะแข็งใจลากตัวเธอขึ้นห้องหอมาได้ก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน"น้ำค้าง เดินดี ๆ! "น้ำเสียงกดต่ำบ่งบอกให้รู้ถึงความคุกรุ่นของอารมณ์ผู้พูดได้เป็นอย่างดี หากแต่เจ้าของชื่อกลับทำหูทวนลม ซ้ำยังทำตัวท้าทายด้วยการหันมาแลบลิ้นปริ้นตาแล้วกระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ จนตัวเองเกือบหน้าคะมำลงไปจับกบอยู่หลายหน"หนูเดินไม่ดีตรงหนายยย ม่ายได้เมาซะหน่อยยย นี่ไง ๆ ดูสิ! หนูอ่ะ เขย่งเท้าเดินได้ด้วยน้าาาา อ๊ะ! ""เฮ้ออ ทำไมเมียกูซนแบบนี้วะ! "ในที่สุดเกมส์ก็หมดความอดทน เขาถอนหายใจพรืดแล้วก้าวยาว ๆ ตรงเข้าไปรวบตัวคนปากดีขึ้นมาอุ้มแนบอก ปากก็พึมพำคาดโทษคนในอ้อมแขนไปด้วย"ไม่ฟังกันเลยใช่ไหม ฮึ! ""หื้ออ หนูไม่ฟังตรงหนายยย นี่ก็ฟังยู้วววว"น้ำค้างยิ้มกว้างจนตาหยี สองมือตะปบเข้าที่แก้มสากของคนดุแล้วออกแรงนวดคลึงจนใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวผิดรูป ก่อนที่เสียงหัวเราะด้วยความขบขันจะดังลั่นไปทั่วทั้งทางเดิน ต่างจากคนถูกกระทำที่พ่นลมหายใจแรงพร้อมส่ายหน้าราวกับเอือมระอาเสียเต็มประดาแอดดด ปัง!ประตูห้องเปิดออกก







