Library
Search
Home / Romance / Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+) / CHAPTER 87: Criminal Mind

Share

CHAPTER 87: Criminal Mind

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-05-04 00:22:36

POV: Jansen

Malala na talaga ang ginagawa ni Chantal.

Habang nakatayo ako sa gilid ng hospital bed, hindi ko maiwasang magdilim ang paningin ko sa nakikita. Nanginginig ang mga daliri ko, hindi ko alam kung dahil ba iyon sa galit o sa kaba.

Paano niya nagawang bungiin ang ngipin at baliin ang ilong ni Veronica?

Anong klaseng pag-iisip meron ang babaeng iyon? Kriminal na ba talaga siya ngayon?

Huminga ako nang malalim, pilit kinokontrol ang sarili habang pinagmamasdan ang umiiyak na si Veronica.
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 95: Sorry, Mahal

    At ang walanghiyang ito…Aalis nga.Nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin sa likod niyang papalayo. Akala ko magmamakaawa pa siya. Akala ko pipigilan niya ako. Akala ko ipaglalaban niya.Pero hindi.Tumalikod siya.At naglakad patungo sa pinto.Hindi maaari.Bigla akong napahawak sa baso ng tubig sa gilid ng kama. Hindi ko na pinag-isipan pa. Sa sobrang inis at pagkainis sa lalaking iyon, buong lakas ko iyong ibinato sa kanya.“Hoy!”Pero huli na.Bago pa man niya mahawakan ang doorknob, tumama na sa likod niya ang tubig mula sa baso.Napahinto siya.Nanigas.Dahan-dahan siyang lumingon, una sa basang damit niya, saka itinaas ang tingin patungo sa akin.At doon ko nakita ang gulat sa mukha niya.Halos manginig ako sa inis.“Sige!” sigaw ko, kahit pa nanginginig ang boses ko. “Lumabas ka na!”Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko.“Huwag na huwag kang babalik dito!”Napahugot ako ng malalim na hininga bago ko ibinuhos ang huli kong bala.“Ididivorce na talaga kita!”Tumahimik ang buo

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 94: Asarin ng konti si Jeremiah

    Napatingin ako kay Jeremiah sa huli niyang sinabi.“Mahal kita…”Parang umalingawngaw iyon sa buong silid—paulit-ulit—hanggang sa hindi ko na alam kung totoo ba ang narinig ko o gawa-gawa lang ng isip kong pagod na sa kakaisip.Totoo ba iyon?Mahal niya ako?Pero bakit… paano?Ang bilis naman.Napako ang tingin ko sa kanya, tila sinusuyod ko ang bawat detalye ng kanyang mukha—ang paggalaw ng kanyang panga, ang bahagyang panginginig ng kanyang labi, ang lalim ng kanyang mga mata na parang may kinikimkim na hindi masabi.Hinahanap ko ang kasinungalingan.Hinahanap ko ang kahit maliit na senyales na hindi siya totoo.Yung tipong biglang iwas ng tingin. Yung pilit na pagngiti. Yung awkward na pause.Pero ang nakita ko…Sakit.At pagsisisi.At iyon ang mas nakakalito.Paanong mamahalin ng isang kagaya niya ang katulad ko?Hindi ako perpekto.Hindi na ako ‘yung tipo ng babaeng ipinagmamalaki. Hindi na ako ‘yung tipo ng babaeng ipapakilala sa pamilya na may proud na ngiti. Hindi na ako inose

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 93: Patawad

    Nakaupo si Chantal sa kama nang gabing iyon. Tahimik siya—sobrang tahimik na parang ang bawat segundo ay may bigat na dumadagundong sa pagitan namin. Hindi siya umiimik, ngunit hindi ko kailangang makarinig ng salita para malaman kung gaano kasama ang loob niya.Ramdam ko iyon.At mas masakit—alam kong tama siya.Kasalanan ko ang lahat.Sinabi na iyon ni Elizza, pero hindi ko na kailangan pang marinig mula sa iba. Ako mismo ang huhusga sa sarili ko. Ako mismo ang magpaparusa.Kaya narito ako ngayon.May dalang pagkain.May dalang bulaklak.May dalang pag-asang baka… kahit kaunti… mapatawad niya ako.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya. Parang bawat hakbang ko ay may kasamang takot—takot na baka tuluyan na niya akong itulak palayo."Para sa’yo…" mahina kong sabi habang iniabot ang bouquet.Daisy at sunflower.Paborito niya.Ilang beses ko iyong inalala habang nasa tindahan ako. Ilang beses kong sinigurado na iyon nga ang tama. Kasi kahit sa maliit na paraan, gusto kong ipakita na kilala

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 92: Galit ba siya?

    "Chantal!"Bahagya akong nataranta nang makita kong nakadilat na ang kanyang mga mata. Halos mapatalon ako sa gulat, saka agad na napasigaw."Elizza! Gising na si Chantal!"Mula sa labas ng silid, narinig ko ang mabilis na yabag. Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas ang pinto at nagmamadaling pumasok si Elizza, bahagyang hinihingal."Nasaan—" hindi na niya natapos ang tanong nang makita niyang nakatingin na si Chantal.Agad siyang lumapit sa kama at sinimulang suriin ang kalagayan nito. Maingat niyang tiningnan ang mga mata ni Chantal, saka pinakinggan ang tibok ng dibdib nito gamit ang stethoscope. Isa-isa niyang hinawakan ang mga kamay at paa, tinitiyak na normal ang reaksyon.Tahimik lang akong nakatayo sa gilid, hindi malaman kung saan ilalagay ang sarili. Hindi ko maipaliwanag ang kaba at saya na magkahalong bumabalot sa akin.Ilang sandali pa, ngumiti si Elizza at napabuntong-hininga."Okay na siya," sabi niya. "Kailangan niya lang munang magpahinga ng isang linggo para tuluy

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 91: Gising na siya

    "Kumusta na siya?" tanong ko kay Elizza, pilit na pinapakalma ang sarili habang nakatitig sa mahina at halos walang kulay na mukha ni Chantal."Kulang lang siya sa sugar, pero okay na siya. Bumaba na rin ang lagnat niya," sagot ni Elizza habang maingat na nag-iinject ng gamot sa dextrose. Nakakunot ang noo niya, tanda ng pag-aalala. "Napaimbestigahan mo na ba ito?"Napabuntong-hininga ako. "Hinahanap pa ang CCTV footage. Nawala raw kasi iyon, pero may paraan naman para ma-retrieve."Saglit siyang natahimik, saka muling nagsalita. "Sino kayang walanghiyang gumawa nito kay Chantal? Kapag nalaman ito ni Lolo, siguradong magagalit iyon."Napailing ako. "Huwag mo na munang banggitin sa kanya," mahinahon kong sabi. "Hayaan mo munang maayos ko ang lahat bago pa ito lumaki."Tumingin siya sa akin, tila may gustong itanong na mas mabigat. "Sa palagay mo ba… delikado ang buhay niya?"Sandali akong napaisip. Ayokong magbigay ng kasiguraduhan na hindi ko kayang panindigan, pero ayokong dagdagan a

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 90: I love you, Chantal!

    Halos liparin ko na ang hallway ng ospital pagkarating ko.Hindi ko na napapansin ang mga taong nadadaanan ko—mga nurse, pasyente, bantay—lahat sila parang anino lang sa gilid ng paningin ko. Isa lang ang malinaw sa isip ko.Si Chantal.Agad kong hinanap si Elizza, pero wala siya sa paligid. Lumingon lingon pa ako, wala talaga!Lalong bumilis ang tibok ng puso ko.Kinuha ko ang phone ko at tinawagan siya.Sumagot naman agad.“Nasaan ka?” halos hingalin kong tanong.“Nasa emergency room ako… inaasikaso ko si Chantal.”Hindi ko na siya pinatapos.Pinatay ko ang tawag at mabilis na tumakbo papunta roon.Pagdating ko sa emergency room— parang may sumuntok sa dibdib ko.Naroon siya. Si Chantal.Nakahiga sa hospital bed.Mahina.Tahimik.Tila ba aping api ang kanyang anyo.Kalunos-lunos ang itsura niya. Parang binugbog. Namumutla ang kanyang mukha—halos wala nang kulay, parang naubusan na siya ng dugo. May mga pasa sa kanyang pisngi at braso, at ang sugat sa noo niya ay maayos nang nalinisa

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status