LOGINTinalikuran ko ang tauhan ni Anthony at naglakad papasok sa malaking banyo ng suite. Mabilis kong inilagay ang lock sa pinto. Hinarap ko ang malaking salamin at pinagmasdan ang aking sarili. Sirang-sira ang aking mukha dahil sa mga pasa at pamamaga, ngunit sa kauna-unahang pagkakataon ngayong araw, may munting apoy ng pag-asa at paghihiganti na muling nag-alab sa aking dibdib. Patay na si Crisostomo, at malapit nang mapasakamay ni Anthony si Gia. Kung nawala man sa akin ang lahat—ang aking karera, ang aking reputasyon, at ang pagtingin ng publiko—sisiguraduhin kong babayad si Gia sa bawat luhang pumatak mula sa aking mga mata.Pinalabas ko ang mainit na tubig sa malaking bathtub hanggang sa mapuno ito at mag-usok sa buong banyo. Kinuha ko ang pinakamahaling bath oils at scented soaps na nakatabi sa cabinet at ibinuhos ang napakarami sa tubig. Gusto kong mabura ang amoy ng takot, at amoy ng dugo mula sa aking balat.Dahan-dahan kong inalis ang aking mga punit at duguang kasuotan. Baw
POV: Aila"P-Paanong nangyari 'to... Hindi! Hindi 'to maaari!"Hinihingal ako habang nakatitig sa malaking flat screen TV sa loob ng marangyang suite ni Anthony sa casino. Ang mga kamay ko ay nanginginig nang matindi habang hawak ang remote control. Ang mga luhang umaagos sa aking mga pisngi ay humahapdi sa tuwing dumadampi sa mga pasa at sariwang sugat sa aking mukha. Masakit ang buo kong katawan—ang aking mga kasukasuan at tadyang ay sumasakit pa rin sa bawat paghinga dahil sa walang awang pambubugbog sa akin ni Anthony.Ngunit ang sakit sa aking katawan ay walang-wala kumpara sa impyernong bumubukas sa akin ngayon habang pinapanood ang tanghaling balita."Muling nabaliktad ang kontrobersyal na kaso matapos lumabas ang mga panibagong ebidensya at opisyal na pahayag mula sa mga awtoridad," wika ng balita sa TV habang ipinapakita ang mukha ni Crisostomo na pinalalabas na ngayon bilang isang marangal at inaaping biktima. "Ang pampublikong prosecutor na si Crisostomo Ricaforte ay opis
Napatingin ako kay Blaze bago siya tuluyang makalabas ng pinto. Bahagya kong itinaas ang aking kamay upang patigilin siya sa kaniyang paghakbang."Teka muna, Blaze," malamig kong wika mula sa likod ng aking itim na maskara.Lumingon si Blaze, may patatanong na reaksyon sa kaniyang mga mata. "Bakit, Boss? Hindi pa ba natin tatapusin si Anthony pagpasok niya rito?"Isang mababa, kalkulado, at mabalasik na halakhak ang humulagpos mula sa aking lalamunan. Sumandal ako sa aking swivel chair at dahan-dahang pinagdaop ang mga dulo ng aking mga daliri."Masyadong mabilis at madali para sa kaniya kung tatapusin natin siya agad ngayong araw," pabulong kong sagot. "Ang taong tulad ni Anthony na napakaraming isinalansan na kasamaan at paghihirap sa buhay ni Gia kaya hindi nararapat sa isang mabilis na kamatayan. Lalaruin muna natin ang gunggong na 'yan. Ipaparanas ko muna sa kaniya ang matinding tamis ng maling pag-asa... bago ko iparamdam ang tunay na pait ng impyerno."Naintindihan agad ni Bl
POV: CrisostomoDahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata nang humalik ang unang sikat ng araw sa mga bintana ng silid. Ang init ng umaga ay nagbigay ng panibagong liwanag sa magandang silid na aming pinagsaluhan kagabi. Tumingin ako sa aking tabi at napangiti nang makita ko ang aking asawang si Gia na mahimbing pa ring natutulog. Ang kaniyang mukha ay napakapayapa, malayo sa takot at panginginig na naramdaman niya kagabi. Marahang inilayo ko ang aking braso mula sa kaniyang ulo upang hindi siya magising, at inayos ang makapal na kumot na nakabalot sa kaniyang balikat.Bumangon ako nang walang kaunting ingay at dinala ang aking sarili sa banyo. Hinayaan kong bumuhos ang malamig na tubig sa aking katawan upang gisingin ang bawat ugat sa aking katawan. Ngayong araw na ito magsisimula ang huling yugto ng aking plano. Ang bawat galaw ay kailangang maging pino, mabilis, at walang pagkakamali.Matapos mag-ayos at isuot ang aking pormal na kasuotan, lumapit ako muli sa gilid ng kama. Yum
Tinitigan ko si Crisostomo sa mga mata. Sa kabila ng matinding takot at panginginig na naramdaman ko kanina habang wala akong malay, ang labis na relief at pagmamahal na nararamdaman ko ngayon sa kaniyang piling ay mas nangingibabaw. Ang maganda, maliwanag, at pribadong silid na ito na akala ko’y magiging pader ng aking paghihirap ay biglang napuno ng init at kaaliwan dahil sa kaniyang presensya.Inilapit ni Crisostomo ang kaniyang mukha sa akin. Marahang dumausdos ang kaniyang mga daliri mula sa aking pisngi patungo sa aking leeg, pinalilipas ang bawat takot na naiwan sa aking balat sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng silid."Patawarin mo ako kung pinag-alala at tinakot kita nang husto, Gia," pabulong niyang wika, ang boses ay puno ng lalim at emosyon na para lamang sa akin nakalaan. "Hindi ako papayag na may humawak o manakit sa 'yo. Sa akin ka lang, my love.""Alam ko, Crisostomo..." pabulong kong tugon habang dahan-dahang itinataas ang aking mga kamay upang hawakan ang kaniyang dibd
"I-Ikaw...?"Hindi ako makapaniwala. Ang lalaking nakatayo sa aking harapan, dahan-dahang nag-aalis ng kaniyang jacket at humahakbang patungo sa akin, ay walang iba kundi si Crisostomo.Sa sobrang takot, relief, at galit na magkakasamang sumabog sa aking dibdib, hindi na ako nagdalawang-isip. Mabilis kong ibinaba ang kumot at nagtatakbo bumaba mula sa mataas na kama. Patakbo kong dinaluhong si Crisostomo at buong lakas na yumakap sa kaniyang leeg, ibinaon ang aking mukha sa kaniyang dibdib habang patuloy na umaagos ang aking mga luha. Nanginginig ang buong katawan ko, halos hindi ako makahinga sa matinding takot na naramdaman ko kanina habang nakagapos at walang malay sa lugar na ito.Agad naman niyang ipinalupot ang kaniyang malalaking braso sa aking baywang. Madiin at mahigpit niya akong niyakap pabalik, idinidikit ang aking ulo sa kaniyang dibdib upang maramdaman ko ang kaniyang tibok ng puso."Shh... tahan na, Gia. Ligtas ka na. Andito na ako," pabulong niyang wika sa aking tainga
“CHANTAL!” Malakas ang tinig ni Jansen habang sinasalubong niya ako sa pasilyo ng aking opisina, “saan ka galing? Pumunta ako sa bahay niyo kanina, sabi ng katulong, hindi ka daw doon natulog!”Medyo nainis ako. Siya pa talaga ang may karapatang tanungin ako ng ganito, gayung siya ang nakalimot sa
Naalimpungatan ako, dahil sa tunog ng cellphone sa gilid ng mesa. Nasa loob pa iyon ng aking bag. Kahit masakit ang aking ulo, lalo na ang aking katawan, kinapa ko iyon, saka dinukot ang aking cellphone. Si Leila!“Hoy! Bruha ka, nasaan ka na? Sabi ko, room 839, bakit wala ka pa dito! Lumamig na yu
POV: ChantalHilong hilo na ako. Masamang masama ang aking loob. Hindi ko akalaing tatraidurin ako ni Jansen ng dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan sa kama! Sisiguraduhin kong nagkakamali siya ng akala, na hahabulin ko siya! Hinding hindi ko na gagawin ang mga katawa tawang bagay na iyon.Sumus
SUMISIGID ang amoy ng disinfectant sa aking ilong. Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisame na parang ulap sa kalangitan.‘Pumanaw na ba ako?’ iyon ang una kong naitanong sa aking sarili.Biglang luminaw ang aking pandinig. Rinig na rinig ko ang







