LOGINSage POV
Andito ako ngayon sa opisina sa safehouse, nakatitig sa naglalakihang monitors na nagpapakita ng mga CCTV footage mula sa hotel. Nagbabaga ang aking ulo habang pinapanood ko ang replay ng sandaling bumagsak si Papa. Ang napkin na iyon... tila isang simpleng bagay pero naging instrumento ng kamatayan. Andito pa rin ang takot sa puso ko, ang alaala ng kaniyang nangingitim na labi at maputlang mukha.
Sage’s POVLumabas ako ng suite ni Papa nang hindi lumilingon. Ang bawat hakbang ko sa tiles ng ospital ay tila selyo ng isang hatol. Sa bawat segundong lumilipas, nararamdaman ko ang paglamig ng aking pakiramdam, isang pamilyar na numbness na nararamdaman ko tuwing kailangan kong maging isang halimaw para sa pamilyang ito.Pagdating ko sa parking lot, mabilis kong pinaandar ang makina ng aking kotse. Ang ungol nito ay tila tugon sa nagngangalit kong kalooban.Pinaharurot ko ang sasakyan, binabaybay ang kalsada patungong South Port habang ang mga ilaw ng siyudad ay nagiging malabong guhit na lang sa aking paningin.Kinuha ko ang aking earpiece at ikinabit ito."Ron, I'm five minutes away," matigas kong sabi.
Sage’s POVMabilis kong pinaharurot ang sasakyan sa maluwag na kalsada. Pero bago ako tuluyang bumalik sa ospital, dumaan muna ako sa aking condo. Kailangan kong magpalit. Ang suot kong "Thor" costume kanina ay punung-puno na ng dugo ng lalake sa underground at amoy ng pawis at galit.Iniwan ko si Ron sa safehouse para sa patuloy na hanapin ang kuta ni Agila.Habang nagbibihis, tumingin ako sa salamin. Ang mga mata ko ay pagod na, pero ang alab ng determinasyon ay hindi pa rin namamatay.Isinuot ko ang isang simpleng itim na shirt at leather jacket, magaan, madaling kumilos, at madaling magtago ng armas.Pagdating ko sa ospital, sinalubong ako ng mas mahigpit na seguridad. Bawat kanto ng floor ni Papa ay may nakat
Sage POVAndito ako ngayon sa opisina sa safehouse, nakatitig sa naglalakihang monitors na nagpapakita ng mga CCTV footage mula sa hotel. Nagbabaga ang aking ulo habang pinapanood ko ang replay ng sandaling bumagsak si Papa. Ang napkin na iyon... tila isang simpleng bagay pero naging instrumento ng kamatayan. Andito pa rin ang takot sa puso ko, ang alaala ng kaniyang nangingitim na labi at maputlang mukha.Si Ron ay nasa tabi ko, tahimik na nagsusuri ng mga data."Nakakuha na ba ng impormasyon sa posibleng mastermind ng gawaing ito?" tanong ko, ang boses ko ay puno ng pait."Wala pa, Sir," sagot ni Ron."Ang lalake sa underground ay nagsisimula pa lang magsalita matapos niyong ipakita ang larawan ng kaniyang anak.
Elena’s POVSinundan ko sila nang ilipat na si Don Carlos sa kaniyang suite. Nakatayo lang ako sa may pinto, pinapanood silang tatlong mag-usap. Si Sage, Audrey, at Nick, tila isang kumplikadong triangle na hindi ko kayang pasukin.Narinig ko ang seryosong tanong ni Nick at ang puno ng pagsisising sagot ni Sage. Bawat salita ni Sage tungkol sa kaniyang pagkukulang sa security ay parang sampal sa akin. Dahil bilang lead secret guard ni Audrey, bahagi rin ako ng pagkukulang na iyon."They are Dad’s competitors sa negosyo," sabi ni Sage, ang kaniyang boses ay naging malamig at puno ng banta.Tahimik akong lumabas ng silid at tumayo sa tapat ng pinto. Hinawakan ko ang aking earpiece."Sniper," tawag ko sa mababa
Elena’s POVHumakbang ako nang bahagya, ang aking kamay ay tila may sariling isip na gustong abutin ang balikat ni Sage. Gusto ko siyang damayan. Gusto kong sabihin na nandito ako, na hindi niya kailangang pasanin ang lahat ng sisi.Ngunit napatigil ako. Napaatras ako sa dilim nang makita kong lumapit sa kanya ang partner niyang si Ron.Mabilis na nag-usap ang dalawa, mga bulong na puno ng seryosong impormasyon tungkol sa imbestigasyon. Nakita ko ang pagtango ni Sage, ang pagtiim ng kanyang bagang.Sa puntong iyon, naramdaman ko ang isang matinding hiya.Sino ba ako para lumapit? hamon ko sa aking sarili.
Elena’s POVHindi ako makahinga nang maayos habang pinapanood ang papalayong bulto ni Sage. Ang kaninang "Thor" na puno ng dangal at tatag ay tila gumuho sa isang kurap lang.Kitang-kita ko ang panginginig ng kanyang mga kamay at ang pagdausdos ng kulay sa kanyang mukha bago siya tuluyang lamunin ng galit.Pero wala akong oras para maawa. Galit din ako, sa sarili ko, sa team, sa kung paanong ang isang pinaghandaang gabi ay nauwi sa trahedya.Paano ito nangyari sa ilalim ng ilong namin?Inayos ko ang aking earpiece at mabilis na naglakad palayo sa gulo ng ballroom, pilit na iniiwasan ang mga rumagasang medics na tila mga puting aninong nagmamadali.






![HIS SECRET OBSESSION [A.G.S #1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
