Chapter 3 : Mommy

Third Person POV ;

"Minsan, ang pinakamalaking himala ay nagsisimula sa isang simpleng pagkakamali... o baka, sa isang batang ayaw maniwalang nagkakamali siya."

_________

Mainit ang sikat ng araw kahit alas-nuwebe pa lamang ng umaga. Dahil Sabado, halos hindi na gumagalaw ang mahabang pila ng mga sasakyan sa pangunahing kalsada ng lungsod.

Nagmistulang parking lot ang buong highway.

Sa loob ng isang itim na SUV, tahimik na nakaupo si Luca De Silva habang walang emosyong nakatingin sa unahan. "Estimated travel time?"

Hindi inaalis ni Jerome ang tingin sa traffic.

"Kung pagbabasehan natin ang bilis ng mga sasakyan ngayon..." Sinilip nito ang oras sa dashboard "mga dalawang birthday pa, sir."

Napalingon si Luca " What the f--????"

Napakamot si Jerome. "Joke lang."

Makalipas ang ilang segundo, "Pero seryoso, sir. Mukhang may event sa mall."

Napabuntong-hininga si Luca.

Sa backseat, abala si Amerie sa tablet nito.

Hindi siya naglalaro, may nakabukas na folder.

Mommy's Missions, mahigit tatlong daang litrato.

Mahigit isang daang email.Dose-dosenang postcards. sa-isang ini-scroll ng bata ang bawat larawan.

Bigla siyang natigilan. "Daddy." "I think Mommy changed her hairstyle."

Napatingin si Luca sa rearview mirror. "Really?"

"Yes, In this picture..." Tinuro ni Amerie ang larawan. '...her hair is longer."

Mabilis na sumagot si Luca. "Maybe she had no time for a haircut."

Amerie nodded. "Possible."

Muli siyang tumingin sa tablet. Pagkatapos ng ilang segundo... "Daddy."

"Yes?"

"Mommy looks prettier when she smiles."

Humigpit ang hawak ni Luca sa manibela.

"I know."

Tahimik na muling umusad ang sasakyan.

Pagdating sa tapat ng malaking mall, tuluyang huminto ang daloy ng trapiko.

Maraming lobo, .akukulay na banderitas.

At dose-dosenang mascot ang sumasayaw sa harap ng entrance.

Napatingin si Jerome. "Oh..Toy Kingdom grand opening."

Hindi sumagot si Luca.

Samantala...

Sa kabilang bahagi ng entrance...

Isang malaking kulay rosas na kuneho ang halos mapaupo sa init.

"Hala..."

Mahinang reklamo ni Bella mula sa loob ng mascot costume.

"Parang niluluto na ako rito."

Pinaypayan niya ang sarili gamit ang malaking mascot paw.

Lumapit ang event coordinator.

"Miss Bella!"

Lumingon siya.

"Opo?"

"Five minutes!"

"Copy po!"

Ngumiti siya.

Pagkaalis ng coordinator, napabuntong-hininga siya.

"Konting tiis na lang..."

Maya-maya'y napansin niyang may isang batang lalaki ang umiiyak habang hawak ang lobo nitong pumutok.

Lumapit agad si Bella.

Kahit hirap gumalaw sa makapal na costume, lumuhod siya sa harap ng bata.

Inilabas niya ang isang ekstrang balloon na itinago niya sa bulsa ng costume.

Pagkatapos ay mabilis niya itong pinalobo.

Ikinaway niya iyon sa bata.

Unti-unting tumigil ang pag-iyak nito.

Sa loob ng mascot head...

Napangiti si Bella.

"Mission accomplished."

Hindi niya napansin...

Na may isang pares ng maliliit na mata ang tahimik na nakatingin sa kanya mula sa kabilang kalsada.

"Daddy..."

Mahinang tawag ni Amerie.

Napatingin si Luca sa anak.

Nakaturo ito sa pink rabbit mascot.

"Daddy..."

Unti-unting lumaki ang mga mata ng bata.

Parang may naalala.

Parang may nakita.

Parang may nag-click sa isip niyang hindi kailanman nakakalimot.

Mahina niyang binuksan ang tablet.

Tinapat niya ang litrato ng Mommy niya.

Pagkatapos...

Tumingin ulit sa mascot.

Isang beses.

Dalawang beses.

Tatlong beses.

Tahimik na nag-compute ang isip ng batang may photographic memory.

Shape ng mukha.

Taas ng katawan.

Paraan ng pagyuko.

Ngiti.

At ang maliit na nunal sa ibaba ng kaliwang tenga...

Na bahagyang nakita nang umangat ang mascot head para makahinga ang babae.

Nanlaki ang mga mata ni Amerie.

"Daddy..." Mahina niyang bulong. "I found Mommy."

Hindi agad nakasagot si Luca.Inakala niyang isa na naman iyong inosenteng hula ng anak.

"Amerie." Mahinahon niyang sabi habang nakatingin pa rin sa unahan "That's not Mommy."

"She is, I'm sure." siguradong sabi nito.

"I told you—"

"It is."

Napatingin si Luca sa rearview mirror.

Hindi ito ang karaniwang tono ni Amerie.Hindi siya nagtatanong.Sigurado siya.

"Daddy." Mabilis na binuksan ng bata ang tablet at ipinakita ang litrato ng babaeng ilang taon na niyang ipinapakitang "mommy" nito.

"I compared them.They have the same height.The same smile.The same mole."

Tumigil si Luca. "Mole?"

Amerie nodded. "Left side."

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa likod ni Luca. Impossible. Ang lahat ng litrato,

Siya mismo ang gumawa. Hindi totoong tao ang nasa mga iyon.

Mukha lang na binuo gamit ang iba't ibang larawan. Hindi maaaring may eksaktong kamukha.

"Daddy."Mahina ngunit puno ng pananabik ang boses ng bata. "Please, I want to see Mommy."

Bago pa makapagsalita si Luca... Click!

Narinig nila ang tunog ng seatbelt.

Nanlaki ang mata ni Jerome. "Little boss!"

Mabilis na binuksan ni Amerie ang p***o ng sasakyan.

"Amerie!"Sigaw ni Luca.

Pero huli na. Mabilis na tumakbo ang maliit na bata palabas ng sasakyan.

"Damn it!"Agad ding bumaba si Luca.

"Sir!" Kasunod niyang lumabas si Jerome.

Huminto ang ilang sasakyan.May mga bumusina.

May traffic enforcer na sumigaw. "Hoy! Bata!"

Pero wala iyong narinig si Amerie.

Ang tanging nakikita niya, ang malaking kulay rosas na rabbit mascot.

Samantala, hindi pa alam ni Bella na may maliit na batang papatakbo na palapit sa kanya.

Kasalukuyan niyang pinapasayaw ang tatlong batang nakapaligid sa kanya.

"Very good!" Palakpak siya nang palakpak.

"Talon!" Tumalon ang mga bata. "Ikot!"

Nag-ikutan silang lahat. Napatawa si Bella sa sobrang kulit ng mga ito. "Ate Rabbit!"

Sigaw ng isang bata. "High five!"

Tumawa siya at isa-isang inabot ang malalambot niyang mascot paws. Biglang,

May yumakap sa binti niya.Mahigpit.

Napatingin siya pababa.

Isang maliit na babae.Mahaba ang buhok.

Malalaki ang mata. At nanginginig ang balikat.

Unti-unting lumuhod si Bella."Hello?"

Mahina niyang bati mula sa loob ng mascot.

Hindi sumagot ang bata.Mas lalo lang itong yumakap.

"Sweetie?"Mahina niyang tanong."Are you okay?"

Dahan-dahang tumingala ang bata.

Punong-puno ng luha ang mga mata nito.

Pagkatapos, sa pinakamalakas na boses na kaya nitong ilabas... "Mommy!"

Parang biglang tumigil ang mundo.Napatigil ang mga batang sumasayaw. Napatigil ang host.

Napatigil maging ang coordinator.

Lahat napatingin sa kanila.

Nanigas si Bella "H-Ha?"

Hindi niya halos marinig ang sariling boses.

"M-Mommy..."Umiiyak nang umiiyak ang bata.

"I found you."

Tuluyan nang napayuko si Bella.

Kahit hindi niya makita ang mukha ng bata dahil sa mascot head.

Narinig niya ang paghikbi nito.At iyon ang pinakamasakit sa lahat. Hindi niya kayang itulak palayo ang isang batang umiiyak.

Kaya marahan niyang hinaplos ang likod nito gamit ang malambot na mascot paw. "It's okay..."

Mahina niyang bulong. "It's okay"

"Mommy"Lalong humigpit ang yakap ng bata.

"I missed you"

Napakagat ng labi si Bella sa loob ng costume.

Ano'ng nangyayari?

"Amerie!"Humahangos na nakarating si Luca.

Huminto siya ilang metro ang layo.

At ang eksenang bumungad sa kanya,

Ang kinatatakutan niyang mangyari sa loob ng tatlong taon.

Nagyayakapan ang anak niya, at ang isang estrangherang nakasuot ng pink rabbit mascot.

Tahimik na ipinikit ni Luca ang mga mata.

"Sir..."Mahinang sabi ni Jerome. "What now?"

Hindi agad sumagot si Luca. Muli niyang nakita ang anak niyang umiiyak sa yakap ng babaeng iyon.Sa unang pagkakataon matapos mamatay ang asawa niya

Ngumiti si Amerie nang ganoon kasaya, at iyon ang dahilan kung bakit, hindi niya magawang lumapit para agad silang paghiwalayin.

Hindi pa rin alam ni Bella ang nangyayari.

Hindi rin niya alam kung sino ang lalaking nakatingin sa kanya mula sa di kalayuan.

Pero isang bagay ang sigurado, sa sandaling alisin niya ang mascot head na suot niya...

Magbabago ang buhay nilang tatlo.