Chapter 4 : The Woman Behind The Rabbit

Third Person POV :

"May mga pagkakataong kahit alam mong mali ang isang bagay, hindi mo ito mapigilang yakapin, lalo na kung ang yakap na iyon ang unang nagparamdam sa'yo na kumpleto ka."

_______

"Mommy!" Lalong humigpit ang pagkakayakap ni Amerie sa binti ng malaking pink rabbit.

Sa loob ng mascot costume, halos hindi na alam ni Bella ang gagawin.

Ano'ng nangyayari?

Marahan niyang hinaplos ang likod ng bata gamit ang malambot na mascot paw.

"Sweetie" Mahina niyang sabi. "Baka nagkakamali ka."

Umiling si Amerie. "No! Mommy."

Napakagat ng labi si Bella. Hindi niya kayang itulak ang bata. Lalo na't ramdam niyang nanginginig ito sa kaiiyak.

Kaya dahan-dahan siyang lumuhod. "What's your name?"

Humihikbi pa ring tumingala si Amerie.

"I'm Amerie"

Napangiti si Bella sa loob ng costume. "Ang ganda naman ng pangalan mo."

"You gave it to me." Natigilan siya.

"H-Ha?" nalilito pa ding sabi ng dalaga.

"You said Amerie means miracle." Napakamot siya sa loob ng mascot head.

"Naku, Lord... mukhang malala na 'to." Bago pa siya makapagsalita, may isang malamig na boses ang narinig niya sa likuran.

"Amerie." Malalim, punong-puno ng awtoridad ang boses.

Lumingon si Bella. Kahit hindi niya makita nang maayos dahil sa mascot head, alam niyang may lalaking nakatayo ilang hakbang ang layo.

Matangkad, kaka-itim na suit. At seryosong-seryoso ang mukha.

"Daddy" Mas lalong yumakap si Amerie kay Bella.

"I found Mommy."

Huminga nang malalim si Luca. "I know."

"She's really Mommy."

"Amerie, I checked." Napapikit si Luca.

"I compared the pictures, same eyes, same smile."

"And the mole"

Napahawak si Luca sa noo.

Si Bella naman ay tuluyan nang nalito. "Pictures? Mole? Daddy?" Hindi na niya talaga maintindihan ang nangyayari.

Lumapit si Jerome habang pilit na pinipigilan ang tawa.

"Little boss" Mahina niyang sabi. "Baka pwede mo nang pakawalan si Miss Rabbit?"

Umiling si Amerie "No."

"Bakit?"

"She'll disappear again, if i would" malungkot na sabi nito

Napahinto si Jerome. Maging si Bella ay hindi nakapagsalita.May kung anong kirot siyang naramdaman sa simpleng linyang iyon.

"She'll disappear again."

Hindi niya alam kung bakit, pero parang biglang bumigat ang puso niya.

"Sweetheart..." Mahina niyang sabi.

"Hindi ako mawawala." Hindi niya alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig niya. Siguro,

Dahil ayaw niyang mas umiyak ang bata.

Biglang umangat ang mukha ni Amerie. "Promise?"

Napalunok si Bella. Sandaling napatingin siya sa lalaking nasa harapan niya. Walang emosyon ang mukha nito.Pero nakatingin lang ito sa kanya.

Parang hinihintay ang isasagot niya.

Napabuntong-hininga siya. "Promise..."

Ngumiti si Amerie, sa unang pagkakataon simula nang tumakbo ito palabas ng sasakyan. Tumigil ang pag-iyak nito.

Napakamot si Jerome sa batok. Mahina siyang lumapit kay Luca saka pabulong na nagsalita. "Sir" Hindi ito sumagot. "Feeling ko.." Huminto siya para pigilan ang sariling tumawa."na-demote ka na."

Dahan-dahang napalingon si Luca."Ano?"

"Ikaw na lang yata ang second favorite."

Tiningnan lang siya ni Luca."Shut up, Jerome."

Napakamot na lang si Jerome sa ilong "Copy, boss."

Sa di kalayuan, sumigaw ang event coordinator.

"Miss Rabbit!"

Napalingon si Bella. "Picture taking na!"

Napataas siya ng kamay. "Coming po!"

Susubukan sana niyang tumayo, pero hindi pa rin bumibitaw si Amerie.

Napatawa siya nang mahina "Sweetie..."

"Hmm?"

"Hindi makakalakad si Rabbit kapag yakap mo pa rin siya."

Nag-isip ang bata, pagkatapos dahan-dahan nitong binitiwan ang binti ni Bella.Ngunit,

hinawakan naman nito ang kamay ng mascot.

Mahigpit.

Na para bang natatakot ulit siyang mawala ito.

Napailing na lang si Bella.

Mukhang, hindi talaga siya makakatakas ngayon.

Hindi pa rin bumibitaw si Amerie.

Mahigpit pa rin nitong hawak ang malambot na kamay ng pink rabbit mascot na para bang isang kisapmata lang ay mawawala na naman ito.

Napabuntong-hininga si Bella."Mukhang hindi talaga ako makakaalis hangga't hindi ito kumakalma."

Sa kabilang banda, halos mawalan na ng pasensya ang event coordinator. "Miss Rabbit!"

Napalingon silang lahat."Picture taking na po! Ang dami nang batang naghihintay!"

Napakamot si Bella sa ulo—o sa mascot head pala. "Pasensya na po!"

Pagkatapos ay yumuko siya kay Amerie. "Sweetie."

Mahina niyang sabi "Can Mommy, I mean..."

Napapikit siya."Bella! Ano ba'ng sinasabi mo?" saway niya sa sarili.

Napatawa si Jerome.Narinig iyon ni Bella.

Napairap siya kahit hindi nila makita ang mukha niya. "Can Ate Rabbit take pictures with the other kids first?"

Umiling si Amerie "No."

"Five minutes lang."

"No."

"Three?"

"No."

"One?"

"No."

Napailing si Bella "Ang hirap mo namang kausap."

Napangiti ang bata "Because I'm smart."

Napahalakhak si Jerome. "Sir, mana sa'yo. Parehong matigas ang ulo."

Hindi siya nilingon ni Luca. "Jerome."Stop talking."

"Copy." Tahimik itong umurong ng dalawang hakbang. Pero makikita sa mukha nitong gustong-gusto na niyang tumawa.

Lumuhod si Luca sa harap ng anak."Amerie."

The little girl looked at him. "Listen to Daddy."

"But Daddy, I found Mommy."

"I know." he tapped her head gently.

"And she'll leave again." maiiyak na namang sabi nito

Napakurap si Bella. May kung anong kumurot sa puso niya.Hindi niya kilala ang batang ito.

Hindi niya alam ang buong kuwento.

Pero ramdam niya ang takot sa boses nito.

Takot na maiwan, takot na mawalan.

Takot na muling maghintay. Napabuntong-hininga si Bella.

Marahan niyang hinaplos ang ulo ng bata.

"Sweetheart"

Napatingin sa kanya si Amerie."I'm not going anywhere." Huminto siya"for now."

Ngumiti ang bata."Promise?"

"Promise." Hindi niya alam kung bakit ang dali niyang magbitaw ng pangako. Siguro dahil,

hindi niya kayang makitang umiiyak ang isang bata.

"Excuse me." Napalingon silang lahat sa event coordinator."Miss Rabbit, puwede bang matapos na tayo?"

"Ah" Napatingin si Bella kay Amerie. "Sweetie..."

"Will you wait for me?"

Hindi agad sumagot ang bata, sa halip... Lumingon ito kay Luca.

"Daddy, Can Mommy work first?" inosenteng tanong nito.

Napabuntong-hininga si Luca. "Yes."

Unti-unting binitiwan ni Amerie ang kamay ni Bella.

Pero bago ito tuluyang umatras, may inilabas siya mula sa maliit niyang backpack.

Isang maliit na pink na hair clip.

May hugis itong paru-paro.

Iniabot niya iyon kay Bella"For you."

Napakurap si Bella "Hala, akin na to?"

Amerie nodded "So you'll remember me."

Biglang nanikip ang lalamunan ni Bella.

Hindi niya alam kung bakit parang gusto niyang maiyak.

Tinanggap niya ang hair clip "Thank you."

"I'll wait here." desididomg sabi ng bata

Napangiti siya. "Okay."

Halos isang oras ding natapos ang programa.

Habang sumasayaw. Habang nagpapakuha ng litrato. Habang nagpapatawa sa mga bata,

paminsan-minsan ay napapatingin si Bella sa isang direksyon.

Naroon pa rin ang maliit na babae.Tahimik lang itong nakaupo sa bench. Katabi ang seryosong mukhang ama, at ang lalaking mukhang comedian na panay ang daldal.

Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya.May mga matang nakatingin sa kanya buong oras.

Natapos din sa wakas ang event. Pagod na pagod na hinubad ni Bella ang mascot head.

Agad niyang sinuklay ang buhok gamit ang mga daliri.

"Grabe, hindi pala rabbit" Mahina ang boses ni Jerome. "ang nasa loob."

Napalingon si Bella."Ha?"

Ngumiti ito. "Akala ko kasi cute lang ang mascot."

"Sirain mo na lang araw ko" asik ni bella

Napatawa si Jerome. "Sorry,Natural beauty pala."

Napairap si Bella. "Kuya, lahat ba ng nakikita mo binobola mo?"

"Hindi totoo naman 'yon."

"Jerome."Muli na namang nagsalita si Luca.

"Enough."

"Okay na po." Napakamot ito sa batok.

Napatingin naman si Bella kay Luca.Ito ang unang pagkakataong nakita niya nang malinaw ang mukha nito, matangos ang ilong. matalim ang panga, mga matang malamig tumingin

At parang, hindi marunong ngumiti.

"Grabe naman 'to, mukhang ipinanganak na galit sa mundo."

"Miss" Napatuwid siya.

"Yes?" Iniabot ni Luca ang isang mamahaling business card.

Tinanggap niya iyon. LUCA DE SILVA President & CEO— De Silva Global Holdings

Nanlaki ang mga mata niya. "CEO?!"

"Tomorrow." Napakurap siya.

"What? ano po? di ko kayo maintindihan" naguguluhang sabi niya.

"Nine o'clock."

Napatingin siya sa card. Tapos sa lalaki. "Bakit po?"

"I need to talk to you." he sounded like it was a commancd.

"Tungkol saan po?"

"I'll explain." Napakunot-noo siya.

"Pwede n'yo na lang pong sabihin ngayon? May tatlo pa po akong sideline mamaya."

Hindi sumagot si Luca, bagkus, tumingin lang ito sa kanya. "I'll pay for your time."

Napairap si Bella. "Sir" Itinupi niya ang business card at ibinalik sa kamay nito. "Hindi po lahat nadadaan sa pera."

Sandaling natahimik ang paligid. Maging si Jerome ay napaawang ang bibig. Mukhang hindi ito sanay na may tumatanggi sa boss niya.

Ngunit bago pa makapagsalita si Luca, biglang hinila ni Amerie ang laylayan ng damit ni Bella.

Tumingala ito habang nakangiti "Mommy,Please come tomorrow. I'll be waiting."

Napayuko si Bella. Sumulyap siya sa inosenteng mukha ng bata.

Unti-unti niyang pinisil ang business card sa kamay. Nung nakita niya nag inosenteng mukha ng bata at lungkot sa mga mga nito.

Nagdalawang-isip siyang tumanggi.