Mag-log inHindi ako nakatulog nang gabing iyon.
Paulit-ulit kong binabasa sa isip ang maliit na papel na itinago ko mula sa kahon ni Mama.
"Ang taong nagkanulo sa amin ay hindi ang lalaking inaakala mo."
Hindi si Nikolai Valtieri.
Kung hindi siya ang nagtaksil, sino?
At bakit may mga taong handang gumawa ng lahat para manatiling nakatago ang katotohanan?
Muli kong inilabas ang papel mula sa ilalim ng unan. Maingat kong sinuri ang bawat sulok nito,
Hindi ako nakatulog nang gabing iyon.Paulit-ulit kong binabasa sa isip ang maliit na papel na itinago ko mula sa kahon ni Mama."Ang taong nagkanulo sa amin ay hindi ang lalaking inaakala mo."Hindi si Nikolai Valtieri.Kung hindi siya ang nagtaksil, sino?At bakit may mga taong handang gumawa ng lahat para manatiling nakatago ang katotohanan?Muli kong inilabas ang papel mula sa ilalim ng unan. Maingat kong sinuri ang bawat sulok nito, umaasang may iba pa akong mapapansin.Napabuntong-hininga ako."Ma, ano ba talaga ang pinasok mo noon?"Walang sumagot. Tanging mahinang pag-ihip ng hangin mula sa bukas na kurtina ang narinig ko.Mabilis kong itinago ang papel nang makarinig ako ng katok."Pasok."Pumasok si Roman kasama si Alex. May hawak na maliit na kahon ang bata, habang nakasunod naman sa kanila si Shadow."Good morning," bati ni Roman."Kung good morning talag
Hindi ako mapakali habang nakatitig sa pahina ng itim na kuwaderno."Kapag dumating ang araw na matagpuan mo ang susi, huwag mong hayaang ang mga Valtieri ang unang makaalam kung ano ang nasa loob."Napahawak ako sa noo.Paano ko itatago kay Roman ang tungkol sa susi kung nasa kamay na niya ang mismong bagay na hinahanap ko?Hindi ko alam kung bakit ganoon ang bilin ni Mama. Hindi ko rin alam kung ano ang laman ng kahong mabubuksan nito.Pero isang bagay ang malinaw.May dahilan kung bakit ayaw niyang malaman iyon ng mga Valtieri.Maingat kong isinara ang kuwaderno at itinago sa ilalim ng mga damit ko."May problema ka na naman."Napalingon ako kay Duchess. Nakaupo siya sa may paanan ng kama habang inaayos ang balahibo."Marami," bulong ko."Kung tungkol iyan sa susi, alam kong may alam ka."Napatingin ako sa kanya."Paano mo nalaman?""Kanina ka pa nakatitig sa bag mo na
Hindi pa rin mawala sa isip ko ang litrato.Ako iyon noong bata pa ako. Kasama ko ang aking ina, at may maliit na asong nakaupo sa aking kandungan. Hindi ko maalalang nakita ko na ang larawang iyon noon.Mas lalong hindi ko maintindihan kung bakit nakatago iyon sa isang kahong nakabaon sa likod ng puntod ni Gabriel Sr."Kanina ka pa tahimik."Napalingon ako kay Roman. Nasa kabilang upuan siya, hawak ang evidence folder na naglalaman ng litrato at mga dokumentong nakuha namin."Iniisip ko lang kung bakit may nag-iingat ng litrato ko.""Malalaman natin kapag natukoy natin kung sino ang naglagay niyon.""At kung sino ang nagbabantay sa puntod?""Siya rin ang gusto kong makilala."Pagdating namin sa mansiyon, sinalubong kami ni Tiyo Gustavo. Ipinaalam niyang walang nangyaring kakaiba habang wala kami. Nasa kani-kaniyang puwesto ang mga guwardiya at nanatiling ligtas si Alex.Agad akong nagtungo sa silid
Hindi ko maalis ang tingin ko sa papel na hawak ko."Ang kasunduang ito ay hindi tungkol sa pera. Ito ay tungkol sa batang ipinanganak upang magmana ng lihim."Paulit-ulit kong binasa ang mga salita. Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko ay may kinalaman iyon sa akin."Roman, ano sa palagay mo ang ibig sabihin nito?"Hindi agad siya sumagot. Abala siyang sinusuri ang dokumentong nakuha namin mula sa metal na kahon."May tinutukoy silang bata. Pero hindi natin alam kung sino o kung anong lihim ang mamanahin niya.""Posible kayang anak ni Gabriel?"Tumingin siya sa akin."Posible. Pero wala tayong patunay."Bumaling ako sa puntod. Kung si Gabriel Sr. nga ang taong nakipagkasundo sa aking ina at sa ama ni Roman, bakit kailangan nilang ilibing ang kasunduang iyon?At bakit may taong nagbabala sa akin na huwag buksan ang susunod na pahina ng kuwaderno?"Sir!"Napalingon kami sa isang
Hindi ko maalis sa isip ko ang huling pahina ng kuwaderno."Ang unang pangako ay nakabaon kasama ng taong hindi dapat nakalimutan."Hindi iyon basta pangungusap lamang. Para sa akin, isa iyong direksiyon. Isang pahiwatig na sadyang iniwan ng aking ina upang matagpuan ko balang-araw.Pero bakit kailangang ilibing kasama ng isang tao ang isang pangako?At bakit may kinalaman dito ang pamilya Valtieri?Nasa silid-aklatan ako nang dumating si Roman. May hawak siyang folder at mukhang galing sa mahabang pakikipag-usap sa kanyang mga tauhan."Kanina ka pa rito?" tanong niya."May hinahanap lang ako."Inilapag niya ang folder sa mesa."May nakuha akong impormasyon tungkol sa litrato."Agad akong napatingin sa kanya."Ano iyon?""Ang kuha ay halos tatlumpung taon na ang nakalipas. Sa likod ng lumang gusali na dating pag-aari ng isang organisasyong konektado sa negosyo ng pamilya namin.""Organisasyon?""Isang pribadong samahan. Hindi ko alam kung ano ang tunay na layunin nila noon. Pero may i
Hindi ako nakatulog nang maayos nang gabing iyon.Paulit-ulit kong binabasa sa isip ang pangalang nakasulat sa kuwaderno ng aking ina.Roman Valtieri.Bakit niya isinulat ang pangalan ng lalaking kasama ko ngayon? Ano ang kaugnayan niya sa lihim na matagal nang itinatago ni Mama?Muli kong binuksan ang itim na kuwaderno.Maingat kong binalikan ang pahina kung saan nakasulat ang pangalan ni Roman. May ilang pangungusap sa itaas nito na hindi ko gaanong napansin kanina."May mga taong ipinanganak sa pamilyang may kapangyarihan, ngunit hindi nila alam ang mga kasalanang ipinasa sa kanila ng kanilang mga magulang. Huwag mong sisihin ang isang tao sa mga bagay na hindi pa niya nalalaman. Ngunit huwag mo ring ipikit ang iyong mga mata kapag may katotohanang kailangang harapin."Napahinga ako nang malalim.Hindi ko alam kung babala ba iyon o payo.Sa ibaba ng pahina ay may isa pang pangungusap."Ang pangalan ni Valtieri ay konektado sa pangakong hindi natupad."Pangakong hindi natupad?Ano a







