Wrong Room 1.

P O V : CRYSTAL VERSAILLES

"What the hell is this? Isang malaking ulo na may parang slide sa ibabaw... tapos isang napakahabang katawan na litaw na litaw ang mga ugat?! At ano naman 'yung dalawang... egg na nakasabit sa dulo ng maugat na katawan na 'yon?!

Oh my God... nananaginip ba ako?" halos pabulong kong sabi sa sarili habang nakasilip sa isang maliit na butas patungo sa kabilang silid.

Hindi ko alam kung nasaan ako, pero isang bagay lang ang sigurado... hindi pangkaraniwan ang tanawing nasa harapan ko.

Bigla akong napahawak sa sariling bibig nang gumalaw ang bagay na kanina'y nakatayo lamang. Unti-unti itong tumindig nang mas mataas, tila lalo pang lumaki. Bahagyang umindayog ang dalawang egg, habang ang ulo nitong may kakaibang hugis sa gitna ay dahan-dahang... tumapat sa mismong butas na pinagsisilipan ko.

Nanlaki ang mga mata ko.

"OH! MY GOD! It's... it's a big Samurai!" gulat na gulat kong sambit, halos mapatalon sa kinatatayuan.

Hindi ko alam kung matatakot ba ako o matatawa sa sariling iniisip. Basta ang alam ko, gusto nang kumawala ng kaluluwa ko sa hiya at kaba.

Sakto namang isang malalim at baritonong boses ang biglang umalingawngaw mula sa loob ng silid.

"Do you like watching me like that... o gusto mong samahan akong pahirapan ang sarili ko?"

Natigilan ako.

Sandaling tumigil ang mundo ko.

Huwag mong sabihing... ako ang kinakausap niya?

Sumilip akong muli sa maliit na butas.

And guess what I saw...

Isang hubad na katawan ng isang matipunong lalaki ang nakatayo, diretso pang nakaharap sa direksiyon ko.

Nanlaki ang mga mata ko, habang unti-unting bumuka ang bibig ko sa sobrang pagkabigla.

"Ohhhh... my... Jusko po!" mahina ngunit nanginginig kong bulalas. "Katawan nga talaga... ng may malaking Samurai!"

Mabilis akong napaatras ng isang hakbang, pero tila may sariling isip ang mga mata ko dahil muli na naman akong sumilip.

"Ano ba 'yan, self? Tumigil ka na!" pabulong kong saway sa sarili, kahit alam kong ako rin ang unang sumisilip.

Ramdam kong namumula na ang magkabilang pisngi ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa hiya, kaba, o sa katotohanang nahuli ko ang sarili kong nakatitig nang mas matagal kaysa sa dapat.

Naniniwala pa naman ako sa kasabihan ng mga matatanda na kapag sumilip ka raw at nakakita ng malaking Samurai... mamumunga raw ang mga mata.

Sana hindi totoo 'yon...

Kasi kung totoo man, mukhang malapit na akong magtanim ng buong taniman.

Grabe... ang ganda talaga ng tanawin.

Hindi ko namalayang napapakagat na pala ako sa ibabang labi habang nakatitig pa rin sa maliit na butas.

Eksaktong sandaling iyon, muling umalingawngaw ang malalim na boses ng lalaki.

"Come out of there... and I will teach you how to Dougie."

Kasabay no'n, dahan-dahan niyang hinawakan ang mala-artistang mukha niya, na para bang alam na alam niyang may nakamasid sa kanya.

Nanigas ako sa kinatatayuan.

"My God..."

Nahuli ba niya ako?

O... nang-aasar lang talaga siya?

Hindi na ako nagdalawang-isip.

Mabilis akong napaatras sa butas at mariing ipinikit ang mga mata, na para bang mabubura sa isip ko ang lahat ng kakakita ko.

"Kalma... kalma..." pabulong kong sabi habang pinapaypayan ang namumulang mukha ko. "Wala kang nakita. Wala kang nakita."

Pero ang traydor kong utak...

Paulit-ulit na nire-replay ang eksena.

"Ano ba 'yan!" marahan kong hinampas ang sarili kong noo.

Tahimik ang buong paligid.

Napalunok ako.

Baka naman... nagbibiro lang siya? Baka hindi naman talaga niya alam na may nakasilip?

Dahan-dahan akong yumuko at muling inilapit ang isang mata sa maliit na butas.

Kasabay no'n...

Biglang tumapat ang mukha ng lalaki sa kabilang panig.

Eksaktong nakatitig siya sa butas.

"AAAAAHHHH!"

Napasigaw ako sa sobrang gulat at napatalon paatras. Dahil sa pagmamadali, natisod ako sa sarili kong paa at tuluyang napaupo sa sahig.

"N-Nakita kaya niya ako?" garalgal kong bulong habang napapalinga-linga. "Anong gagawin ko? B-Baka nakita niya talaga ako! Hindi... imposible! Imposibleng nakita niya ako!"

Napahawak ako sa dibdib ko dahil halos lumundag na palabas ang puso ko sa sobrang kaba.

"Nasaan ba talaga ako?"

Diyos ko...

Panaginip lang ba ito?

O... realidad talaga?

Ilang sandali pa ang lumipas nang muli kong marinig ang malalim at baritonong boses ng lalaki mula sa kabilang silid.

"Ayaw mo ba talagang lumabas? Then... ako na lang ang pupunta sa'yo para maumpisahan na natin."

Seryoso ang tono niya.

Napasinghap ako.

Ha?!

Gwapo ang boses.

Gwapo rin ang mukha.

At base sa... ehem... mga hindi ko sinasadyang makita, masasabi kong halos lahat sa kanya ay... perfect.

Pero...

Bakit ako?

Ako ba talaga ang kausap niya?

At seryoso ba siyang tuturuan niya akong... mag-Dougie?

Mabilis kong natakpan ang bibig ko bago pa tuluyang makatakas ang impit kong tili.

"My God..."

Ano ba'ng klaseng lugar ang napuntahan ko?

"Last na talaga. Hinding-hindi na ako sisilip..." mariin kong sabi sa sarili.

Pagkatapos ng isang segundo...

Agad akong sumilip muli.

Pagdungaw ko sa maliit na butas, halos mahulog ang panga ko sa nakita.

Hawak ng gwapong lalaki ang... Samurai niya habang tila inaangat at ibinababa niya ito.

"Look, babe... it's so yummy, right?" nakangiti niyang sabi.

Napakurap ako.

"Ha?"

Mabilis kong sinundan ng tingin ang direksiyon ng mga mata niya.

Doon ko nakita...

May isang malaking larawan pala ng isang babae sa harapan niya. Doon siya nakatingin habang nagsasalita.

Napasinghap ako at mabilis na tinakpan ang sariling bibig.

"Jusko..." halos pabulong kong sambit. "Manyakis pala ang lalaking ito!"

Napalunok ako at napaatras ng isang hakbang.

"Paano na lang kapag nalaman niyang pinapanood ko siya sa ginagawa niya? Tiyak na... lalaspagin ako ng lalaking 'yon! Sa laki at tindig pa lang ng... Samurai niya..." mabilis kong tinakpan ang bibig ko. "Ooooppsss... mapapa-OMG talaga ako!" sa SARAP!”

Napailing nalang ako bigla.

"Ano ba'ng sinasabi mo, self?!"

Napakagat ako sa labi habang pilit inaalala kung paano ako napunta sa kakaibang lugar na iyon.

"Paano ba ako napunta rito?"

Hindi ko namamalayang nakasilip na naman pala ako sa maliit na butas.

Grabeee...

"Aaaaggghhh..." ungol ng guwapong lalaki.

"You're so fvcking... ahhh..." sambit niya.

Kasabay no'n ay dahan-dahan siyang napalingon sa mismong butas kung saan ako nakasilip.

Nanlaki ang mga mata ko.

"SHIT!"

Nakita niya ako!