LOGINShare
Wrong Room 1.
publish date:
2026-07-11 14:05:24P O V : CRYSTAL VERSAILLES
"What the hell is this? Isang malaking ulo na may parang slide sa ibabaw... tapos isang napakahabang katawan na litaw na litaw ang mga ugat?! At ano naman 'yung dalawang... egg na nakasabit sa dulo ng maugat na katawan na 'yon?! Oh my God... nananaginip ba ako?" halos pabulong kong sabi sa sarili habang nakasilip sa isang maliit na butas patungo sa kabilang silid. Hindi ko alam kung nasaan ako, pero isang bagay lang ang sigurado... hindi pangkaraniwan ang tanawing nasa harapan ko. Bigla akong napahawak sa sariling bibig nang gumalaw ang bagay na kanina'y nakatayo lamang. Unti-unti itong tumindig nang mas mataas, tila lalo pang lumaki. Bahagyang umindayog ang dalawang egg, habang ang ulo nitong may kakaibang hugis sa gitna ay dahan-dahang... tumapat sa mismong butas na pinagsisilipan ko. Nanlaki ang mga mata ko. "OH! MY GOD! It's... it's a big Samurai!" gulat na gulat kong sambit, halos mapatalon sa kinatatayuan. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o matatawa sa sariling iniisip. Basta ang alam ko, gusto nang kumawala ng kaluluwa ko sa hiya at kaba. Sakto namang isang malalim at baritonong boses ang biglang umalingawngaw mula sa loob ng silid. "Do you like watching me like that... o gusto mong samahan akong pahirapan ang sarili ko?" Natigilan ako. Sandaling tumigil ang mundo ko. Huwag mong sabihing... ako ang kinakausap niya? Sumilip akong muli sa maliit na butas. And guess what I saw... Isang hubad na katawan ng isang matipunong lalaki ang nakatayo, diretso pang nakaharap sa direksiyon ko. Nanlaki ang mga mata ko, habang unti-unting bumuka ang bibig ko sa sobrang pagkabigla. "Ohhhh... my... Jusko po!" mahina ngunit nanginginig kong bulalas. "Katawan nga talaga... ng may malaking Samurai!" Mabilis akong napaatras ng isang hakbang, pero tila may sariling isip ang mga mata ko dahil muli na naman akong sumilip. "Ano ba 'yan, self? Tumigil ka na!" pabulong kong saway sa sarili, kahit alam kong ako rin ang unang sumisilip. Ramdam kong namumula na ang magkabilang pisngi ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa hiya, kaba, o sa katotohanang nahuli ko ang sarili kong nakatitig nang mas matagal kaysa sa dapat. Naniniwala pa naman ako sa kasabihan ng mga matatanda na kapag sumilip ka raw at nakakita ng malaking Samurai... mamumunga raw ang mga mata. Sana hindi totoo 'yon... Kasi kung totoo man, mukhang malapit na akong magtanim ng buong taniman. Grabe... ang ganda talaga ng tanawin. Hindi ko namalayang napapakagat na pala ako sa ibabang labi habang nakatitig pa rin sa maliit na butas. Eksaktong sandaling iyon, muling umalingawngaw ang malalim na boses ng lalaki. "Come out of there... and I will teach you how to Dougie." Kasabay no'n, dahan-dahan niyang hinawakan ang mala-artistang mukha niya, na para bang alam na alam niyang may nakamasid sa kanya. Nanigas ako sa kinatatayuan. "My God..." Nahuli ba niya ako? O... nang-aasar lang talaga siya? Hindi na ako nagdalawang-isip. Mabilis akong napaatras sa butas at mariing ipinikit ang mga mata, na para bang mabubura sa isip ko ang lahat ng kakakita ko. "Kalma... kalma..." pabulong kong sabi habang pinapaypayan ang namumulang mukha ko. "Wala kang nakita. Wala kang nakita." Pero ang traydor kong utak... Paulit-ulit na nire-replay ang eksena. "Ano ba 'yan!" marahan kong hinampas ang sarili kong noo. Tahimik ang buong paligid. Napalunok ako. Baka naman... nagbibiro lang siya? Baka hindi naman talaga niya alam na may nakasilip? Dahan-dahan akong yumuko at muling inilapit ang isang mata sa maliit na butas. Kasabay no'n... Biglang tumapat ang mukha ng lalaki sa kabilang panig. Eksaktong nakatitig siya sa butas. "AAAAAHHHH!" Napasigaw ako sa sobrang gulat at napatalon paatras. Dahil sa pagmamadali, natisod ako sa sarili kong paa at tuluyang napaupo sa sahig. "N-Nakita kaya niya ako?" garalgal kong bulong habang napapalinga-linga. "Anong gagawin ko? B-Baka nakita niya talaga ako! Hindi... imposible! Imposibleng nakita niya ako!" Napahawak ako sa dibdib ko dahil halos lumundag na palabas ang puso ko sa sobrang kaba. "Nasaan ba talaga ako?" Diyos ko... Panaginip lang ba ito? O... realidad talaga? Ilang sandali pa ang lumipas nang muli kong marinig ang malalim at baritonong boses ng lalaki mula sa kabilang silid. "Ayaw mo ba talagang lumabas? Then... ako na lang ang pupunta sa'yo para maumpisahan na natin." Seryoso ang tono niya. Napasinghap ako. Ha?! Gwapo ang boses. Gwapo rin ang mukha. At base sa... ehem... mga hindi ko sinasadyang makita, masasabi kong halos lahat sa kanya ay... perfect. Pero... Bakit ako? Ako ba talaga ang kausap niya? At seryoso ba siyang tuturuan niya akong... mag-Dougie? Mabilis kong natakpan ang bibig ko bago pa tuluyang makatakas ang impit kong tili. "My God..." Ano ba'ng klaseng lugar ang napuntahan ko? "Last na talaga. Hinding-hindi na ako sisilip..." mariin kong sabi sa sarili. Pagkatapos ng isang segundo... Agad akong sumilip muli. Pagdungaw ko sa maliit na butas, halos mahulog ang panga ko sa nakita. Hawak ng gwapong lalaki ang... Samurai niya habang tila inaangat at ibinababa niya ito. "Look, babe... it's so yummy, right?" nakangiti niyang sabi. Napakurap ako. "Ha?" Mabilis kong sinundan ng tingin ang direksiyon ng mga mata niya. Doon ko nakita... May isang malaking larawan pala ng isang babae sa harapan niya. Doon siya nakatingin habang nagsasalita. Napasinghap ako at mabilis na tinakpan ang sariling bibig. "Jusko..." halos pabulong kong sambit. "Manyakis pala ang lalaking ito!" Napalunok ako at napaatras ng isang hakbang. "Paano na lang kapag nalaman niyang pinapanood ko siya sa ginagawa niya? Tiyak na... lalaspagin ako ng lalaking 'yon! Sa laki at tindig pa lang ng... Samurai niya..." mabilis kong tinakpan ang bibig ko. "Ooooppsss... mapapa-OMG talaga ako!" sa SARAP!” Napailing nalang ako bigla. "Ano ba'ng sinasabi mo, self?!" Napakagat ako sa labi habang pilit inaalala kung paano ako napunta sa kakaibang lugar na iyon. "Paano ba ako napunta rito?" Hindi ko namamalayang nakasilip na naman pala ako sa maliit na butas. Grabeee... "Aaaaggghhh..." ungol ng guwapong lalaki. "You're so fvcking... ahhh..." sambit niya. Kasabay no'n ay dahan-dahan siyang napalingon sa mismong butas kung saan ako nakasilip. Nanlaki ang mga mata ko. "SHIT!" Nakita niya ako!
Latest chapter
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 86
Unti-unting bumagsak ang katahimikan sa maluwag na sala. Natahimik sina Samuelson, Diego, at Dante nang maramdaman nila ang biglang pagbabago ng hangin sa pagitan ng dalawa. Ang mga pilyong ngiti sa kanilang mga labi ay napalitan ng kuryosidad. Alam nilang pwedeng magbiro si Crystal, pero sa klase ng titig nito kay Bash ngayon, may kakaibang seryosong kulay na nakakubli.Inilapag ni Crystal ang maliit na twalya sa ibabaw ng single sofa, saka muling tumingin nang diretso kay Bash. Nawala na ang bakas ng pamumula dahil sa hiya; ang natira ay ang matatag na ekspresyon na para bang handa na nitong harapin ang anumang gulo na kanina pa nila pinag-uusapan.“Seryoso ka ba talaga, Boss?” basag ni Crystal sa katahimikan, mababa at seryoso ang tono ng boses. “Gusto mo talagang malaman ang totoo?”Hindi nag-alis ng tingin si Bash. Mas lumalim ang kunot ng noo niya habang mahigpit na pinagsalikop ang kanyang mga daliri. “Kailan ba ako nagbiro sa mga ganitong bagay, Crystal? Kung may dapat pag-usa
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 85
Nang makabalik si Crystal sa loob ng SUV—maputla, nanghihina, at halatang hiyang-hiya sa nangyari—tumahimik ang buong sasakyan. Para bang biglang nawala ang lahat ng ingay at biruan na kanina lamang ay pumupuno sa loob nito. Walang nangahas magbiro kina Samuelson at Dante. Ang ina naman niya ay tahimik na nag-abot ng panyo bago muling ibinaling ang tingin sa labas, marahil ay ayaw na ring dagdagan pa ang kahihiyang nararamdaman ng anak.Hinawakan ni Bash ang manibela nang medyo mahigpit. Bahagyang nanigas ang mga daliri niya sa paligid nito habang pilit na pinananatiling kalmado ang sarili. Pinandilatan niya ng mabilis na tingin sa rearview mirror ang tatlo niyang pinsan para siguraduhing sarado ang mga bibig nila, bago lumingon nang bahagya kay Crystal na nakasandal habang nakapikit.“Okay ka lang ba?” basag ni Bash sa katahimikan, mas kalmado ngayon ang boses kaysa kanina.Tumango si Crystal nang hindi nagmumulat ng mga mata. “Medyo nahilo lang siguro sa byahe kanina… at sa mga pina
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 84
“Hoy, sandali lang! Huwag mong buhatin ’yan, mabigat ’yan sa likod!” mabilis na awat ni Crystal nang makitang bubuhatin na agad ng lalaki ang isang sako na naglalaman ng kanilang mga damit. Hindi pinansin ni Bash ang babala nito. Diretso niyang tinungo ang likurang bahagi ng itim na SUV at inilapag nang maayos ang sako. Kasunod niya sina Samuelson at Dante, na agad ding lumabas ng sasakyan para tumulong sa pagbubuhat ng natitirang mga kahon. Halatang hindi sanay ang mga ito sa ganitong gawain, pero pilit pa ring nagpapakitang parang sanay na sanay. “Wala ka bang tiwala sa muscles ko, Crystal?” seryosong tanong ni Bash habang nagpupunas ng bahagyang pawis sa noo gamit ang likod ng kanyang kamay. Namula nang bahagya si Crystal—hindi dahil sa init ng panahon, kundi sa paraan ng pagkakatingin ng binata. Mabilis niyang iniwas ang kanyang paningin. “Hindi sa muscles mo, kundi sa buhok mo. Baka madumihan ka pa rito sa tapat ng laundry shop namin, eh mas mahal pa yata ang pomade mo kaysa
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 83
Napakunot-noo si Bash. “Anong ‘tapos na tayo’?” seryosong tanong niya. “Wala namang tayo.” Napatingin si Crystal kay Bash. Saglit siyang natigilan sa sinabi nito. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa sa pagiging literal ng lalaki. “Uhmmm…” mahina niyang bulong, saka napailing. “Basag ka naman sa drama.” “Ano?” tanong ni Bash. “Ang corny mo, Boss!” mabilis na bawi ni Crystal, sabay hawak sa sariling batok para itago ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi. “Kung wala naman palang tayo, bakit parang kailangan mo pang kontrahin? Sinabi ko lang naman na tapos na ang usapan natin!” “Hindi ko kinokontra,” malamig na sagot ni Bash. “Nililinaw ko lang.” “Eh, ’di malinaw na!” “Hindi sa akin.” Napatingin si Crystal sa kanya. “Hay naku! Ikaw talaga!” Samantala, sa loob ng nakaparadang itim na sasakyan, halos magkandasubsob na sa kakasilip sa bintana sina Samuelson, Dante, at Diego. “Hala!” bulalas ni Dante. “May debate na!” “Hindi debate ’yan,” singit ni Samuelson. “Par
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 82
Ngunit bago pa tuluyang makababa si Bash ng sasakyan, biglang may ilang itim na sasakyan ang huminto sa tapat ng laundry shop.Napakunot ang noo ng magpipinsan nang makitang bumaba mula roon ang mga tauhan ng pamilya ni Bash.“Kuya Bash, mga tauhan nina Tito at Tita,” sambit ni Samuelson.Napabuntong-hininga si Bash at muling isinara ang pinto ng sasakyan.“Mukhang hindi muna ako makakababa.”Nanatili muna siya sa loob ng sasakyan habang pinagmamasdan ang mga tauhan na mabilis na lumapit sa kinaroroonan ni Crystal.“Miss Crystal!”Napalingon si Crystal.Lumapit ang isa sa mga tauhan at seryosong tumingin sa kanya.“Miss, kayo po ang nakita namin kanina sa venue kasama ni Sir Bash. Kayo rin po ang sumakay sa sasakyan kasama niya. Kayo po ba ang kasama niya sa pagtakas sa kasal?”Biglang nanlaki ang mga mata ni Crystal.“Ako?!”“Opo. Kayo po mismo ang nakita namin.”Agad na umiling si Crystal nang mariin.“Hindi ako ‘yon!”Napakunot ang noo ng tauhan.“Pero nakita po namin kayo mismo sa
WRONG ROOM, RIGHT MAN Wrong Room 81
“Nakakainis, Mama! Tinakasan ako ng fiancée ko! Nakakahiya…!” Inis na wika ni Celine habang halos mangiyak-ngiyak at mapaluhod sa tindi ng hiyang dinadanas sa gitna ng marangyang bulwagan. Namumula ang kanyang mukha sa galit at kahihiyan, habang ramdam pa rin niya ang bigat ng mga matang nakatutok sa kanila kanina. Para bang bawat bulong at tingin ng mga bisita ay lalo lamang dumudurog sa kanyang pride.Lumapit ang kanyang ina, hinawakan nang mahigpit ang nanginginig niyang mga kamay, at seryosong tumingin sa kanyang mga mata. Bakas sa mukha nito ang galit, ngunit higit na nangingibabaw ang determinasyon.“Huwag kang mag-alala, anak! Gaganti tayo. Pero sa ngayon, umalis na muna tayo rito at huwag na muna nating pag-aksayahan ng panahon ang paghabol kay Bash.Ang pinakamahalaga ngayon ay mapapayag mo ang mga magulang ni Bash na matuloy ang kasal niyo kahit wala ang kanilang anak. Kaya bumalik na tayo sa venue!”Tumigil sandali si Celine, pinahid ang gilid ng kanyang mga mata, at tila m
You may also like
Take me Kapitan (SPG)Book 1, 2 & 3
Ilocana316.8K viewsSecret Wife Ako ni Professor Darien
Kaswal443.3K viewsThe CEO got me pregnant
B.NICOLAY/Ms.Ash335.3K viewsAFTER DIVORCE: His Ex-Wife becomes CEO
Purple Moonlight503.4K viewsA RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO
Asriel32 viewsThe Return Of The Unwanted Wife with the Billionaire's Heirs
Mac Winster20 viewsNAKATALI SA MAGKAPATID NA VALE.
AlterEgo131 viewsI Ran Away Pregnant, Now My Billionaire Ex Wants Me Back
whiskerwords28 views
