LOGINHindi na niya tinitingnan ang mga bulkan sa kanyang daraanan.Ngunit kahit hindi siya tumingin, malinaw pa rin niyang nararamdaman ang malamig na mga matang nakasunod sa bawat galaw niya.Samantala, sa iba't ibang bahagi ng Heavenfire Domain—sabay-sabay na lumabas mula sa kanilang saradong pagsasanay ang mga ninuno sa antas ng **Nascent Soul**.Sila ang mga cultivator na nakatayo sa pinakamataas na antas ng isang Rank 3 cultivation country.At malinaw nilang naramdaman ang mapanirang enerhiyang unti-unting namumuo sa buong Heavenfire Domain.Hindi na bago sa kanila ang ganitong pangyayari.Iisa lamang ang ibig sabihin nito.**Malapit nang sumabog ang mga bulkan.**Sa tuwing nangyayari ito, nagtutungo ang bawat Nascent Soul ancestor sa bulkang nakatalaga sa kanya upang selyuhan iyon at pigilan ang pagsabog.Kapag sabay-sabay na sumabog ang mga bulkan, isang napakalaking sakuna ang babagsak sa buong Heavenfire Domain.Maaaring lumikas patungo sa ibang kaharian ang mga ordinaryong morta
Ngunit may kapalit ang bawat pagbabago.Pagkatapos ng bawat isa, pumapasok ito sa isang napakahinang kalagayan sa loob ng **limang daang taon**.Sa panahong iyon, halos hindi nito magamit ang sariling espirituwal na enerhiya.Upang maprotektahan ang sarili, bago sumapit ang bawat pagbabago ay ipinapamahagi nito ang bahagi ng sariling espirituwal na enerhiya upang mapabilis ang paglaki ng susunod na henerasyon ng mga Halimaw ng Apoy.Sila ang nagsisilbing mga tagapagtanggol nito habang mahina ito.Ngunit habang patuloy itong nagbabago, may natuklasan itong paraan upang paikliin ang panahon ng kahinaan.Ang paraan ay—**lamunin ang mga cultivator.**Hindi nito kailangang kumain ng napakarami.Sapat na ang ilang cultivator paminsan-minsan.Dahil dito, inuutusan nito ang mga anak nitong Halimaw ng Apoy na hulihin ang sinumang cultivator na pumapasok sa mga bulkan.Upang hindi makapanlaban ang mga nahuhuling cultivator, ikinukulong muna sila sa loob ng matitigas na bola ng lupa.Sa ganiton
Mabilis na kumalat ang matinding init sa buong bola ng lupa habang maayos na pumapasok dito ang mahiwagang bola ng apoy.Ngunit sa mismong sandaling iyon, biglang sumugod ang **Butil na Sumasalungat sa Langit**.Agad na huminto ang bola ng apoy.Para bang nakaramdam ito ng matinding panganib, bigla itong tumalikod at nagtangkang tumakas nang walang pag-aalinlangan.Ngunit huli na ang lahat.Hindi pinansin ng Butil na Sumasalungat sa Langit ang anumang humarang sa daraanan nito. Direkta itong bumangga sa bola ng apoy.Isang matinis at nakakikilabot na sigaw ang nagmula sa bola ng apoy.Pilít itong lumaban.Ngunit bago pa man ito makagawa ng anumang pagtutol, isang malakas na puwersa ng pagsipsip ang nagmula sa Butil na Sumasalungat sa Langit.Sa isang iglap—**sinipsip nito ang buong bola ng apoy!**Ang mga dahong dating makikita sa loob ng mahiwagang butil ay naglaho at napalitan ng isang maliit na bola ng apoy.Hindi nagtagal, sunod-sunod pang lumitaw ang mga bola ng apoy sa loob nit
Ang bola ng lupang kinalalagyan ni Juan ay lumulutang ngayon sa lava.Sa paligid niya ay may pito o walong katulad na bola.At sa ibabaw ng bawat isa ay nakaupo ang isang Halimaw ng Apoy.Tumingin si Juan sa lava.Nanigas ang kanyang puso.Hindi mabilang na mga matang hugis tatsulok ang nakatingin mula sa ilalim nito.Biglang tumalon mula sa lava ang isa pang Halimaw ng Apoy at umupo sa ibabaw ng bolang kinalalagyan niya.Gayunpaman, tila walang anumang Halimaw ng Apoy ang nakapansin sa banal na pandamang inilabas ni Juan.Unti-unting lumipas ang oras.Parami nang parami ang mga Halimaw ng Apoy na lumalabas mula sa mga lagusan sa itaas.Bawat pangkat ay may dalang isang bola ng lupa.Biglang nagsimulang yumanig ang buong lawa ng lava.Agad na umurong ang lahat ng maliliit na Halimaw ng Apoy at nagbigay-daan.Mula sa lava ay unti-unting lumitaw ang isang dambuhalang Halimaw ng Apoy.Mabilis na binawi ni Juan ang kanyang banal na pandama at tahimik na nagmasid.Ang isang karaniwang Hali
Pagdating niya sa gilid ng bato, walang pag-aalinlangan siyang tumalon patungo sa lava.Kumislap ang mga mata ni Juan.Mabilis niyang iniunat ang kamay.Habang bumabagsak si Sonny Yusi, mabilis na hinablot ni Juan ang bag na nakasabit sa katawan nito bago siya umatras.Hindi na niya hinintay na makita kung ano ang mangyayari kay Sonny Yusi.Isang nakakabinging dagundong ang biglang umalingawngaw mula sa likuran niya.**ROOOAAAR!**Kasabay nito, biglang tumaas nang ilang ulit ang temperatura sa paligid.Habang mabilis na tumatakbo si Juan sa lagusan, napansin niyang namumula ang mga pader sa paligid niya dahil sa matinding init.Kung may taong makakakita sa buong Heavenfire Domain mula sa himpapawid, mapapansin nitong halos sabay-sabay na nagbuga ng makapal na itim na usok ang malalaki at maliliit na bulkan.Pinakamapanganib ang isa sa pinakamalalaking bulkan.Mula rito ay kumalat ang isang matingkad na pulang liwanag.Lahat ng madaanan ng liwanag na iyon ay agad na nagkulay pula dahil
Nanginginig ang buong katawan ni **Sonny Yusi** habang mabilis siyang tumatakas sa ilalim ng lupa. Dahil sa matinding takot, pakiramdam niya ay halos hindi na siya makahinga.Sa sandaling iyon, naramdaman niyang unti-unting umiinit ang lupang nasa harapan niya. Lihim siyang napamura sa isip.Ang **Pamamaraang Pagtakas sa Lupa** ay isang pambihirang teknik na lubhang kapaki-pakinabang sa ibang lugar. Ngunit dito sa **Heavenfire Domain**, kung saan nagkalat ang napakaraming bulkan, malaki ang limitasyon nito.Kapag nagkamali siya ng direksiyon at aksidenteng nakapasok sa lava, wala siyang ibang masisisi kundi ang kanyang sarili.Karaniwan, kapag ginagamit ni Sonny Yusi ang teknik na ito, maingat muna niyang tinutukoy ang direksiyon. Sa sandaling makaramdam siya ng matinding init sa kanyang daraanan, agad siyang lumilihis.Ngunit ngayon ay iba ang sitwasyon.Naniniwala siyang isang eksperto sa **Soul Formation** ang humahabol sa kanya. Dahil sa matinding takot, hindi na niya napansin ang
Matamang pinag-isipan niya iyon bago lumingon kay Juan. “Juan, iniligtas mo ako ngayon. Hindi ko ’to makakalimutan. Pero hindi na ako puwedeng manatili sa Samahang Liwayway. Kapag natagpuan nila ang bangkay ni Leon, ako ang unang paghihinalaan. Kukunin ko ang mga bagay na ’to. At itong talisman na
Ikalawang Araw at Ikatlong ArawKinabukasan, duguan ang mga kamay ni Juan. Nag-iiwan siya ng bakas ng dugo sa bawat hakbang. Hindi niya alam kung paano siya nakakapagpatuloy—tila may isang bagay na nagtutulak sa kanyang katawan kahit halos mawalan na siya ng ulirat.Sa pagsikat ng araw sa ikatlong
“Hindi masama! Isang 300-taong-gulang na kabute. At ang kahon… tinatakan ng isang cultivator. Kaya pala hindi mabuksan ng ama mo.”Tumigil siya sandali, saka nagsalita nang may pag-aalinlangan:“Kailangan ko ng katulong sa aking alchemy. Handa ka bang maging katulong ko?”Nanlaki ang mata ni Hector
Ang Tanawin ng Samahang LiwaywaySa harap ni Juan ay isang tanawing parang paraiso—mga bundok na luntian, mga bulaklak na makukulay, malinaw na ilog, at malamig na simoy ng hangin. Para itong larawan mula sa isang lumang alamat.Sa di-kalayuan ay nakatayo ang isang napakataas na bundok, ang tuktok







