Kabanata 3

Dalawang taon na si Winona sa ganitong elihenteng lipunan, kaya paano niya hindi malalaman ang ibig sabihin ng kanyang mga salita.

Si Xavier, noong high school sila, ay tumangging makipag-ugnayan sa sinumang babae at kahit sa ibang bansa, walang tsismis na kumalat tungkol sa lovelife nito.

Sa gabing nagkita sila nang hindi sinasadya, he said these incredible words about what he wanted tonight.

Baliw ba siya?

Ilang taon lang naman silang hindi nagkita, bakit ang laki na ng pinagbago niya?

Itinago ni Winona ang kanyang pagtataka at kalmadong nagtanong "A-ako ba ang tutulong maghanap para sayo Mr. Zalvariano? Anong klaseng babae ba ang gusto ninyo?"

Winona Perez was a competent secretary. Dati, may mga kahilingan si Clifford na tulad ng hiling ng lalaking kaharap niya at tinulungan din niya itong maghanap.

Kung ano ang nangyari sa kanila ay wala na sa kanyang isip, it wasn't her concerns anymore.

He surveyed her once, his fingers tightening slightly.

"Ikaw, Miss Perez. Pwede ba?"

Gusto niya ang dalaga?

Nagulat si Winona, hindi niya alam kung ano ang iniisip ng lalaking ito sa harapan niya sa mga oras na to?

Medyo nagalit siya, but her good professional ethics kept her calm. "Mr. Zalvariano, your request cannot be fulfilled."

Nang makita ang mapulang pulso nito, binitawan ng lalaki ang kanyang kamay matapos ay itinago ang emosyon sa kanyang mga mata.

"Nagbibiro lang ako, Miss Perez. please don't mind my jokes."

Inilagay ni Winona Perez ang kanyang kamay sa likod niya at mabilis na sinabi "Kung gayon ay aalis na po ako."

Hindi rin niya alam kung bakit siya kinakabahan nang tingnan siya ng kalmadong mga mata ng binata, pakiramdam niya ay hindi siya komportable sa mga titig nito.

"But if Miss Perez needs anything, you can call me."

Hindi huminto ang dalaga at nagmamadaling umalis.

Tiningnan ng lalaki ang nagmamadaling likod nito, matapos ay nawala ang ngiti saka kinuha ang kahon ng condom sa bulsa niya upang tingnan.

Tsk...

Ayaw hulaan ni Winona ang intensyon ng lalaking nakaharap niya kanina. What this man did today had already exceeded her understanding of him.

······

Ilang araw na ang nakalipas, patuloy na nagsisikap si Winona sa trabaho.

Narito siya ngayon sa Mendoza Group of Companies, sa opisina niya sa departamento ng mga Sekretarya.

"Miss Wina, malapit na magsimula ang meeting natin, ngunit..."

Nagmamadaling lumapit ang isa nilang Assistant niya na si Jasper at nag-aalangan.

Ibinigay ni Winona ang inihandang materyales sa kanyang assistant. "Hmm, huwag kang kabahan."

Normal lang na kinakabahan ang mga bagong empleyado. Dati, ganoon din siya, kaya naiintindihan niya ang kanilang nararamdaman.

"Iyon nga, hindi naman po... pero kasi... Si Sir Clifford at ang babaeng iyon ay nasa opisina pa rin... I didn't dare to disturb them."

Sa Mendoza Group of Companies, walang sinuman ang nangahas na galitin ang amo nilang si Clifford lalo na kung may kasama itong mga babae, dahil ang buong kumpanya ay pag-aari ng Mendoza Group of Companies at batas ang salita nito.

Kung magkamali ka, direkta kang sisisantehin.

Alam ni Winona Perez ang kanilang pag-aalala. "Titingnan ko, teka lang."

"Salamat, Miss Winona." Nakahinga ng maluwag si Jasper.

Kumatok naman si Winona sa opisina ni Clifford.

Tok. Tok. Tok.

Paulit-ulit na kumakatok ngunit hindi pinansin ito ng mga tao sa loob ng opisina.

Napilitan si Winona na buksan ang pinto.

"Mr. Clifford"

Hindi nasiyahan si Clifford na naabala ang kanyang magandang sandali, at sumigaw ito sa dalaga "What the hell are you doing? Did I tell you to come in?"

May isang babaeng may magandang katawan na nakaupo sa kanyang hita at malinaw kung ano ang ginagawa ng dalawa sa loob.

Ibinaba ni Winona ang kanyang ulo at magalang na sinabi "Sir Clifford, malapit na magsimula ang meeting natin with the board. Tinawagan ko kayo, ngunit hindi ninyo sinagot..."

Preventing him from delaying company business was also part of Winona's job. Kung sakaling maapektuhan ang kumpanya dahil sa isang bagay, si Mrs. Mendoza naman ay unang hahanapin si Winona para pagalitan ito dahil hindi niya ginagawa ng maayos ang trabaho niya.

"Winona Perez, what right do you have to control me!? Lumabas ka nga." Galit na galit si Clifford. This woman was using a feather as an arrow. Sa tuwing nakikita niya akong kasama ng ibang babae, gumagawa siya ng dahilan para pigilan ako. Kung gusto niya ako, sabihin niya lang.

Although he would never look at her properly in this lifetime.

Hindi nagbago ang ekspresyon ni Winona, at responsableng sinabi, "Since Mr. Mendoza is busy, is the meeting canceled then?"

"Do whatever you want with it. Now, immediately, get out of here." Sa tuwing nakikita niya ito, naiinis siya.

She always had that mature look. Everyone knew she was jealous, but wala siyang lakas ng loob na umamin.

"Baby, why get angry with a little secretary? Hindi naman siya mahalaga."

Ang babaeng nakaupo sa hita ni Clifford ay malambing na nagpakalma sa binata at ang kanyang maliit na kamay ay hinaplos ang dibdib ng lalaki.

"Anong sekretarya? Calling her a secretary is giving her too much credit. She's just a nanny, isa lang siyang katulong, muchacha, alalay."

Hinaplos ni Clifford ang mukha ng babae, at walang awa na nagtawa.

Sa mga taong ito, hindi alam ni Winona kung gaano karaming beses niya narinig ang ganoong mga salita. Alam niya ang kanyang pagkatao at estado, palagi niyang itinago ang pagmamahal na iyon sa kanyang puso.

Slowly, that affection had soured.

"Katulong? Kung katulong siya, paalisin na lang natin siya? Pwede ba ako nalang ang maging sekretarya mo, baby? Hmm"

Ang babae ay nagpatuloy, sinamantala ang pagkakataon na sabihin dahil maraming babae sa paligid ni Clifford. Hangga't siya ay nasa tabi ng binata ay mas malaki ang kanyang pagkakataon.

Tiningnan ni Clifford ang babae nang walang pakialam, at ngumisi "I've told her to get lost many times. This woman, for her old, dying grandmother..."

Nagbago ang kulay ng mukha ni Winona. Pwede siyang insultuhin ng binata kahit kailan niya gustuhin, ngunit ang kanyang lola ang limitasyon niya. Hindi niya matitiis na sabihin ang ganoon tungkol sa kanyang lola.

"Clifford, apologize for what you said"

Ito ang unang pagkakataon na nakita ni Clifford ang kanyang galit. Wasn't she always calm about everything? No matter how much he bullied her, she always had that deadpan expression. How could she be angry?

"Listen, baby. She asked you, pinapahingi ka niya ng tawad sa sinabi mo." Natatawa ang babae nang labis at nagkunwaring takot na yumakap sa kanya. "You're telling your boss to apologize to you? Baby, ang empleyadong ito ay napakawalang-galang, natatakot ako."

Bahagyang hinaplos ni Clifford ang balikat ng babae. "Anong kinatatakutan mo? Nandito ako para protektahan ka, So what if I said it? Your old, dying grandmother..."

Humigpit at lumuwag ang kamay ni Winona. She could endure humiliation and abuse for money, but hindi niya papayagan na ang tanging nagmamahal sa kanya at lola niya ay tratuhin din ng ganoon.

"Clifford, I told you to apologize."

Nakatikom ang kanyang mukha, at may luha sa kanyang mga mata.

Hindi niya alam kung bakit, ngunit medyo naiinis din si Clifford. Ang babaeng ito ay nagiging mapangahas, this woman was pushing her luck, and he wouldn't let her have her way.

"Get out, I don't want to see you. You don't need to be a secretary anymore.

Farah, I think you're suitable."

"Sige, bab—I mean Sir Clifford, pwede ba akong magsimulang magtrabaho dito kaagad?" Masayang niyakap ni Farah ang lalaki at hinalikan si Clifford ng ilang beses.

"I approve that."

She would definitely come back to beg him. Naniniwala si Clifford na ang isang babaeng walang pera ay hindi maaaring mawalan ng trabaho, hindi nito isusuko ang trabaho niya at magmamakaawa.

Ipinikit ni Winona ang kanyang mga mata, huminga ng malalim at gumawa ng desisyon na gusto niyang gawin ngunit hindi niya magawa.

Kinuha niya ang kanyang ID at inilagay sa kanyang mesa.

"Ano ang ginagawa mo? Binabantaan mo ba ako?" Kumunot ang noo ni Clifford.

"Hindi mo na kailangang paalisin ako, ako mismo ang magre-resign. Ipapaalam ko kay Mrs. Mendoza."

She could be insulted for as long as he wanted, but not her grandmother.

Ngumisi si Clifford. "Akala mo ba hindi ako mabubuhay nang wala ka? Winona Perez, huwag kang mag-ilusyon."

"Kaya pa ring umikot ng mundo kahit wala ang sinuman." Walang pag-aalinlangang umalis si Winona. Hindi niya kailanman inisip na siya ay mahalaga sa kung sino bukod sa lola niya.

This woman was just playing hard to get; she would definitely come back. Ganto ang iniisip ni Clifford matapos ay tiningnan ang ID sa mesa, at nagalit.

"Hehe, Sir Clifford, you're so good."

Maaaring ipagmalaki ni Farah sa mga babae sa paligid niya na siya ang nanalo at pinalayas niya ang babaeng palaging nasa tabi ni Clifford.

"Sino ang nagsabing pwede mo itong hawakan?"

Inagaw ni Clifford ang ID mula sa kamay ni Farah at medyo hindi nasiyahan ang babae sa inakto nito ngunit hindi niya ipinakita.

Bumalik si Winona sa kanyang workstation at nagsimulang makipag-ugnayan sa kanyang mga kasamahan tungkol sa trabaho.

"Miss Winona, magre-resign na ba talaga kayo? Pero kasi si Sir Clif..." Lumapit si Jasper at ang iba pang empleyado ng kumpanya.

"Oo, pumayag na si Sir Clifford. Thank you for all your care."

"Miss Winona, mamimiss ka namin."

"Salamat, marami pa tayong pagkakataon na magkita sa hinaharap. Kailangan ninyong magtrabaho nang mabuti."

Dalawang taon na siyang nagtatrabaho dito, at mayroon na siyang kaunting damdamin para sa mga iiwan niyang katrabaho, naka-close na niya ang mga ito. Lahat sila ay magkakasundo, maliban kay Clifford.

······

Nawalan ng trabaho si Winona, ngunit hindi siya nalungkot. Sa halip, nakahinga siya ng maluwag. Kahit na may utang siya, masaya pa rin siya.

Mula ngayon, mabubuhay siya para sa kanyang sarili.

Walang oras si Winona Perez para maging malungkot. Kailangan niyang makahanap ng trabaho kaagad upang mabayaran ang utang ng kanyang pamilya at ang mga gastusin sa medikal ng kanyang lola.

Habang masigasig na naghahanap ng trabaho si Winona, nagkaroon ng atake sa puso ang kanyang lola.

Nagmamadali siyang pumunta sa ospital.

Sa silid ng pasyente, nakakabit ang oxygen tank sa lola ni Winona.

"Doktor Castro, kumusta ang kalagayan ni lola?" Nag-aalalang tanong ni Winona Perez.

Bumuntong-hininga si Dr. Castro. "Iminumungkahi ko na mas maaga ang operasyon ay mas mabuti, Miss Perez. Hindi na makontrol ng gamot ang sakit ni lola Sally. Kaya naman kayo na pamilya ng pasyente, magdesisyon na kayo hanggat maaga pa."

Nanghina ang katawan ni Winona, buti na lang at inalalayan siya ng nurse.

"Oh my god, inay ko, bakit ka napunta sa ganyan kahirap na sitwasyon? Wala tayong pera para sa operasyon mo." naiiyak na saad ni Rita, ang adopted mother ni Winona. Umiiyak ito tabi ng ina nito at lola ni Winona na nakahiga sa kama, umiiyak na may sipon at luha sa buong mukha.

Kalmadong nagtanong si Winona, na nakabawi na sa pagkabigla "Doktor Castro, magkano po ang kailangan para sa operasyon?"

"Mas mabuting maghanda muna ng 500,000 at ang mga iba pang gastos sa huli, maybe tinatayang aabot sa 1 milyon."

Alam ni Doktor Castro na mahirap ang kanilang kalagayan, kaya medyo konserbatibo ang kanyang sinabi.

Nang marinig ni Rita kung gaano karami ang kailangan nilang pera kaya naman ay mas lalo siyang umiyak. "Inay, hindi sa ayaw naming gamutin kayo ngunit ang sahod ng asawa ko bilang katulong ay halos hindi sapat para sa amin. Saan kami kukuha ng 500,000?"

Nakita ni Rita na tulala ang kanyang ampon na si Winona at hinawakan ang kanyang kamay. "Wina, ikaw ang pinakamamahal na apo ng lola. Dapat may ipon ka, hindi ba?"

Kung hindi siya magbibigay ng pera, wala na silang magagawa. Hindi sa masama ang puso ni Rita, ngunit wala talaga silang pera at hikahos rin sa buhay.

Alam ni Winona Perez ang sitwasyon ng pamilya ng kanyang ina na nag ampon sa kanya at mahinang sinabi rito "Maghahanap ako ng paraan."

Anong paraan ang meron siya?

Hindi siya pahihiramin ni Mrs. Mendoza, at lalong hindi rin si Clifford ang sagot sa kailangan niya.

Ngayon, wala na rin siyang trabaho.

Sino ang pwede niyang lapitan?

Si Liliana kaya? Ngunit napakarami nang naitulong sa kanya ng kanyang kaibigan, hindi na niya ito pwedeng abalahin pa.

Maya maya lang ay hindi sinasadyang nakita ni Winona ang business card sa kanyang bag at mahigpit niya itong hinawakan.

Mukhang siya lang ang pwede niyang lapitan sa ganitong panahon.

······

Nakipagkita si Winona sa isang liblib na coffee shop na nag aalok ng pribadong silid sa mga kustomer.

Nakaupo nang tuwid si Winona Perez. Sadyang nag-ayos siya ngayon, at ang suot niya ay napakagaan.

Ito ang unang beses na nagsuot siya ng ganito ka hapit na damit. Pilit na nagpakalma si Winona ng sarili at palaging may ngiti sa kanyang mukha.

Tiningnan lang siya ng lalaki nang sandali at pagkatapos ay ibinalik ang kanyang tingin.

The woman was wearing a pink bow-tie halter top, revealing her fair, tender neck, sexy collarbone, and a glimpse of her cleavage that couldn't be fully grasped.

Her bold attire formed a stark contrast to her previous professional wear.

Ngayon, sa isang tingin lang, nakakaakit sobra ang dalaga na halos lahat ng makakakita rito ay siguradong mapapalingon.

Mahigpit na napayukon ang maliit na kamay ng dalaga, itinaas niya ang kanyang nakangiting mukha at inilipat ang bag sa mesa sa harap niya.

"Mr. Zalvariano, ito ang inyong Jacket na pinahiram nyo nung nakaraan, maraming salamat at pasensya na ngayon ko lang naibalik."

Her fair, tender arm flashed past, exceptionally dazzling.

"Miss Perez, huwag kang mag-alala. Ayos lang yon" Walang pakialam na sabi ng lalaki.

Nagdahilan lamang si Winona Perez na ibalik ang jacket ni Xavier at inanyayahan itong lumabas. Nang pumayag ang binata na magkita sila ay sinadyang mag-ayos ni Winona.

Ngayon, wala na siyang ibang paraan, kundi umasa sa binatang kaharap niya.

Ngunit ang lalaking ito, mula nang magkita sila ay hindi man lang siya tiningnan nang diretso. Hindi maiwasang mag-alala ni Winona, hindi na ba siya interesado sa kanya?

Matagal na katahimikan ang bumalot sa dalawa bago tuluyang nagpasya si Winona na gumawa ng unang hakbang at magsalita "Mr. Zalvariano, ang sinabi ninyo noong nakaraan, Valid pa rin ba?"

Tumingin ang lalaki sa kanya. "What thing?"

Nakalimutan na ba niya?

Naging matigas ang ngiti sa mukha ni Winona Perez, huminga siya ng malalim, at naglakas-loob na magtanong "I wonder if Mr. Zalvariano wants it, tonight?"

Sinikap niyang huwag magkaroon ng anumang abnormalidad sa kanyang boses, but what she didn't know was that the blush on her face had already betrayed her nervousness and unease.

Bahagyang humigpit ang kamay ng lalaki sa ilalim ng mesa at isang bahagyang ngiti ang sumilay sa kanyang labi ngunit mabilis ring na nawala.

"Bakit? Is Miss Perez, who resigned from Mendoza's, so eager to find a new employer?" Ang mahaba niyang daliri ay ritmikong kumakatok sa mesa at walang pakialam siyang nagtanong.

Alam niyang nag-resign ang dalaga sa Mendoza Group of Companies? Hindi rin naman ito balak itago ni Winona.

Nanatili pa rin ang ngiti sa kanyang mukha. "Nag-resign ako sa Mendoza Group of Companies, but if Mr. Zalvariano doesn't want to, I won't force it."

Alam niyang magkakaroon ang binata ng sama ng loob sa kanya. Dalawang taon nang nagtatrabaho si Winona sa Mendoza Group of Companies, at nakilala niya rin ang maraming malalaking tao.

Dati, may nag-alok din na suportahan siya. Kung hindi ito gumana sa binatang kaharap ay kailangan niyang maghanap ng ibang paraan.

"Mr. Zalvariano, I'm sorry, naabala ko ang inyong oras..."

She was about to get up when the man said, "Miss Perez, you should know, there's a big difference between me offering and you offering."

Ano ang ibig niyang sabihin?

Hinawakan ni Winona ang laylayan ng kanyang damit at kalmadong nagtanong "Mr. Zalvariano, please speak directly."

Ngumiti si Xavier. "Come here."

Nang marinig ito, tumayo si Winona at dahan-dahang lumapit sa binata. Hindi niya alam ang intensyon nito, ngunit kailangan niyang sumunod.

Nakatayo na si Winona sa harap ng binata matapos ay nagsalita. "Mr. Zalvariano, please magsalita po kayo."

Biglang hinawakan ng lalaki ang kanyang baywang dahilan paramawalan siya ng balanse at nahulog sa kanyang yakap.

"Mr. Zalvariano."

Nagulat si Winona sa kanyang ginawa, at ang kanyang maliit na kamay ay nakahawak sa pagitan nila.

He leaned slightly, his expression no longer unchanging, seemingly even with a smile.

"Tell me, Miss Perez, why did you suddenly change your mind?"

Bahagyang nakayuko ang ulo ni Winona at tapat niyang sinabi "Kailangan ko ng pera."

Ang ganitong pag-uugali ay itinuturing na kahiya-hiya ng karamihan, ngunit kung walang pera, walang pagkakataong mabuhay.

Napakahalaga ng pera para sa buhay ni Winona, lalo pa't nakasalalay rito ang buhay ng lola niya.

Hindi nagulat si Xavier sa kanyang sinabi.

Ang kanyang mahabang daliri ay hinawakan ang mapulang mukha ng dalaga at ang kanyang hinlalaki ay hinaplos ang kanyang mapulang labi. "Magkano ang gusto mo?"

Mahigpit na napayukom ang maliit na kamay ng dalaga at kinagat niya ang kanyang labi matapos ay sinabi "6 milyon."

Itinaas ni Xavier ang kanyang kilay, at ang kanyang daliri ay nanatili sa malambot na labi ng dalaga "Sa tingin ba ni Miss Perez na worth it siya para pagkagastusan ko ng anim na milyon?"

How ironic. Winona didn't want to admit it, But she had to admit her hypocrisy and realism.

"Whether it's worth it or not is not up to me. If Mr.Zalvariano likes it, even 60 million is affordable."

Walang katiyakan si Winona na kukunin ng binata ang alok niya. Nagsusugal siya sa mga oras na ito at buhay ng lola niya ang nakataya.

Muling bumalot ang katahimikan sa kanilang dalawa.

Hindi alam ni Winona Perez kung ano ang iniisip ng binata? Marahil ay iniisip niya kung sulit ba siya sa presyong binigay niya.

Ang paghihintay ay pahirap.

Hindi siya gumalaw sa bisig ng binata, naghihintay sa resulta ng kanyang paghuhusga.

Pagkaraan ng mahabang panahon, mahinang bumulong ang manipis na labi ng binata "Such a clever tongue."

Pumayag na va siya? Hindi makapaniwalang tumingin sa binata si Winona Perez.

"Kiss me."

Natanggap ni Winona Perez ang utos, at walang pag-aalinlangang lumapit rito upang idikit ang labi sa binata ngunit umatras din agad na parang isang mabilis na halik.

Medyo kinakabahan siya, hindi niya alam kung tama ba ang ginawa niya? "Mr. Zalvariano, is that okay?"

Ang tingin ng lalaki ay nanatili sa mapulang labi ng dalaga "Miss Perez has never been kissed?"

Nahihiya ang ekspresyon ni Winona Perez. Malamang ay bihasa siya sa pag-ibig, kung hindi, paano niya agad malalaman ang ganong bagay? Sana ay nag aral siya muna bago gawin ito.

"I'm sorry, pinasama ko ang loob ni Mr. Zalvariano." Hindi niya ito itinanggi.

Bahagyang ngumiti ang manipis na labi ng binata matapos ay nagtanong ulit "Ang paghalik ay hindi parang pagdikit lang ng labi. Did Clifford Mendoza not touch you?"

"He hated me too much to even bother." Clearly, her words carried a hint of sarcasm.

Hinawakan ng malaking palad ng lalaki ang likod ng kanyang ulo, at pinanood ni Winona ang paglapit nito sa kanya.

Ang mabangong, sariwang amoy ay bumalot sa paligid at ang kanyang eksklusibong amoy ay nasa bawat paghinga ng binata na tumatama sa kanya.

Lalong bumilis ang paghinga ni Winona, his fierce attack made her completely collapse.

Pagkaraan ng mahabang panahon, nanghina si Winona sa mga bisig ng binata.

Until the kiss ended, the man said, "Breathe."

His low voice was in her ear, seemingly with a faint smile, her mind was in a daze, unable to care.

Malakas na huminga si Winona, namumula ang kanyang mukha at ang pagiging mahiyain ng babae ay malinaw na ipinapakita.

"This is kissing, understand?"

Ang kanyang hinlalaki ay humaplos sa mapulang pisngi ng dalaga, hindi niya maiwan ang malambot na pakiramdam ng pisnge nito.

"Mm."

Sinubukan ni Winona Perez na pakalmahin ang kanyang puso matapos ng mga pangyayari, ngunit ang matinding nangyari kanina ay mas nagpahirap sa kanyang kalooban na bumalik sa normal.

They just held each other for a long time.

She was adjusting and he was losing control more and more.

"I've thought about it, let's go."

Ang kanyang mga salita ay mahina, ngunit sapat na upang makagulat, lalo na sa dalaga.

Hindi pa nakakabangon si Winona mula sa nangyari kanina, nakatingin lang siya sa binata nang walang imik.

"Does Miss Perez want to stay here?" tanong ng binata na may mapanukso tono.

"No... hindi sa ganon."

Mabilis na bumangon ang dalaga ngunit dahil sa panghihina ng kanyang katawan, muli siyang nahulog sa kanyang bisig ni Xavier.

Narinig niya ang mahinang tawa ng binata dahil rito "Hindi pa tayo nakakarating, and you're already throwing yourself into my arms so quickly?"

Lalong namula ang kanyang mukha.