Kabanata 4

Bago umalis, muling isinuot ni Xavier ang kanyang jacket sa dalaga. Nagtatakang tumingin si Winona Perez sa binata.

"Don't wear this in front of others."

Hindi alam ng dalaga kung gaano kalaki ang atraksyon ng suot na iyon sa mga lalaking nakapaligid sa kanya.

He really came prepared!

But luckily, she was the one he found.

"Ehem, s-sige."

Nagmamadaling isinuot ni Winona ang jacket. Ang kanyang damit ay may mabangong amoy, walang amoy ng sigarilyo o alak. Malamang sa malamang ay wala siyang masamang bisyo.

Nauna ang lalaking maglakad at sumunod ang dalaga palabas ng silid.

Nang makita ng binata na hindi siya makasunod sa hakbang niya, sinadya ni Xavier na bagalan ang kanyang lakad.

"Miss Perez, nandito ka pala, magkakape ka rin?"

Sa pasilyo, nagkasalubong si Winona Perez ang mga kasamahan niya sa Mendoza Group of Companies dati.

"Oo, kumusta naman kayo." Ngumiti siya at tumango.

Pinagmamasdan siya ng lalaki nang may pagmamahal, ngunit abala si Winona sa pagbati sa kanyang mga kasamahan kaya hindi niya ito napansin.

"Boyfriend mo ba siya, Miss Perez?" Tanong ng isang mausisang kasamahan.

Tiningnan ni Winona si Xavier na tahimik sa likod niya. "Hindi, I have something else to do. Sa susunod na lang tayo mag-usap ulit."

"Oh ganoon ba? sige, sa susunod na lang ulit, Miss Perez."

Mahirap pigilan ang bibig ng mga tao, at ayaw nang magpaliwanag pa ni Winona Perez sa mga bagay bagay.

Ngunit nang marinig ng isang tao ang katagang "hindi" ay bahagyang kumunot ang kanyang noo, ngunit nanatili siyang normal sa panlabas na ekspresyon.

Pagkaalis ng dalawa, nagbulungan ang dalawang empleyado, pinagtitsismisan ang nakita.

"Bakit parang pamilyar ang lalaking iyon? Ang lakas ng kanyang aura, parang nakita ko na siya kung saan." Kinulbit ng empleyado 1 ang kanyang kasamahan.

"Siya ang CEO ng Zalvariano Group of Companies, si Mr. Zalvariano, kaya natural na pamilyar siya sayo." Ang empleyado 2 ay parang baliw na nakatitig sa likod ng lalaki.

Ang mga tagapagmana ng pamilya Mendoza at Zalvariano sa Pilipinas ay parehong kilalang single, may guwapong mukha at mayamang background, kaya maraming babae ang naghahabol sa kanila.

"Kaya pala nagbitiw si Miss Perez, lumipat pala siya sa kalaban natin." Parang naintindihan agad ng empleyado 1 ang nangyayari.

"Hindi ko akalain na ganoon pala si Miss Perez, hays." Buntong-hininga ng empleyado 2.

"Hindi rin natin masisisi si Miss Perez, alam nating lahat kung paano siya tinatrato ni sir Mendoza."

"Sabagay, Oo nga no at sa tingin ko mas mabuti si Mr. Zalvariano kaysa kay Sir Mendoza kay Miss Perez."

Patuloy na nagdaldalan ang dalawang babaeng empleyado.

Sa kotse.

Hinubad ni Winona Perez ang jacket, matapos ay tinupi ito at ibinigay sa binata.

"Maraming Salamat, Mr. Zalvariano"

Bahagyang tiningnan lamang ng binata ang damit, matapos ay nagsalita ulit. "Put it on, if you want to, even in the car."

Nag-aalangang isinuot ni Winona ang jacket, at tumingin sa labas ng bintana. Patuloy ang daloy ng di mawala walang trapiko at hindi rin mapakali ang kanyang kalooban.

Pero matapos ang mahabang pagbabaybay sa daan ay huminto ang kotse sa harap ng isang villa.

"Sir, Ma'am, narito na tayo."

Mabilis na binuksan ng mga bodyguard ang pinto ng kotse.

"Mr. Zalvariano, nasaan tayo?"

Akala niya kasi ay dadalhin siya nito sa hotel, ngunit tila dinala siya nito sa bahay.

"I prefer to be at home."

"Ah... ganoon ba"

Kung gayon, bakit siya nag-book ng hotel noong nakaraang araw? Bagaman nagtataka si Winona ay hindi na siya nagtanong pa.

Habang nag-iisip siya, bumaba na ang lalaki at binuksan ang pinto ng kotse para sa kanya.

"Salamat." Nagmamadaling bumaba si Winona dahil roon.

Sa pamilya Mendoza niya unang nakita na ang marangyang buhay ng mga mayayaman.

Kung ikukumpara sa kayamanan ng pamilya Mendoza ang mansyon ng binata, mas simple ito at modernong estilo ang kanyang bahay.

Nakahanay ang mga katulong sa magkabilang panig, tinitingnan siya nang may pagtataka at pagkamangha. Naglakad si Winona Perez sa likod niya nang may pag-aalinlangan.

Pagdating sa kanyang silid-tulugan, simple pa rin ang ayos nito ngunit ang kulay ng kanyang silid ay madilim, na nagpaparamdam ng kaunting kalungkutan sa dalaga sa di malamang dahilan.

Bagaman paulit-ulit niyang pinaalalahanan ang sarili kung ano ang mangyayari bago siya dumating, pagdating niya sa kwarto nito ay medyo kinakabahan pa rin si Winona.

"You can sit." simpleng saad ng binata kaya naman ay umupo sa sofa si Winona.

"Thank You."

Tahimik na umupo si Winona Perez sa single sofa. Siya ay parang isang hari, na tinitingnan ang lahat.

Patuloy niyang kinukuyom ang kanyang mga daliri, tila kalmado ngunit sa totoo lang ay kinakabahan na talaga siya.

"Gusto mo bang uminom ng kahit ano?" Napansin ni Xavier ang kanyang kaba. In fact, he wasn't much better himself.

"Salamat sa alok pero hindi ako nauuhaw." Napakasimple ng kanilang pag-uusap, ngunit pakiramdam ni Winona ay parang nababasa siya nito.

"Nervous?" He asked again.

"Hindi."

Ngumiti nang bahagya si Winona Perez, pawis na pawis ang kanyang palad.

Paano hindi kakabahan? Niloloko lang niya ang sarili.

Tok. Tok. Tok~

Biglang may kumatok kaya naman awtomatikong tumayo si Winona.

"Ako na ang magbubukas ng pinto."

Hindi ito pinigilan ng binata, hinayaan siyang gawin ang gusto niya ngunit ang kanyang tingin ay nanatili sa dalaga at hindi umalis.

Binuksan ni Winona Perez ang pinto, at ipinasok ng mga katulong ang prutas at meryenda na inutos ng binata, pagkatapos ay mabilis na umalis.

"Kumain ka, mahaba pa ang gabi."

"Hmm, M-magbabanyo lang po ako..."

Bahagyang tumango ang binata.

Sa banyo, tiningnan ni Winona Perez ang kanyang sarili sa salamin. Mas mapula ang kanyang mukha kaysa sa inaakala niya.

Akala niya ay hindi siya nagpakita ng takot, ngunit tila, siya lang ang nag-iisip ng ganon.

Hinugasan ni Winona ang kanyang mukha ng malamig na tubig. Ang malamig na tubig ay bahagyang nagpagaan sa kanyang mainit na pisngi.

Pareho silang matatanda at matured na, facing it frankly, each getting what they needed, pilit niyang sinasabi sa sarili.

Pagbalik sa silid, dahan-dahang kumain si Winona, walang lasa ang pagkain ngunit totoo ang sinabi niya, malamang na nakakapagod ang gabing ito.

Tahimik siyang kumakain, at tahimik na pinagmamasdan siya ng lalaki.

Nang makita niyang hindi ito kumikilos para kumain ay magalang na nagtanong si Winona, "Mr. Zalvariano, hindi po ba kayo kakain?"

Ngumiti nang bahagya ang lalaki. "Kumain ka na, hindi pa ako nakakapaghugas ng kamay."

Dahil matagal na siyang kasama ni Clifford, natuto si Winona kung paano basahin ang isip ng kanyang amo.

Ngunit mahirap intindihin si Xavier. Hindi niya alam kung may intensyon ito o kung anong iniisip nito, ngunit mas mabuti nang gawin kaysa hindi ang bagay na tingin niyang makakapagpasaya sa binata.

Inabot ni Winona Perez ang binalatang mansanas sa kanyang bibig, at nakangiting sinabi "Mr. Zalvariano, kakahugas ko lang ng kamay, kumain na po kayo."

Tiningnan siya nito ng may kakaibang ekspresyon.

"Ganyan ka rin ba kay Clifford?"

Huminto ang kanyang kamay.

"I try my best to do every job well."

Hindi pa kailanman ginawa ni Winona ang ganitong bagay. Clifford only ordered her around, never giving her a shred of hope.

Trabaho? She considered this intimate act as work?

Bahagyang binuksan ng binata ang kanyang manipis na labi. Nang kainin niya ang mansanas ay dumampi ang malambot na labi ng binata sa mga daliri ni Winona, na nagdudulot ng kiliti.

Mabilis niyang binawi ang kanyang kamay.

Patuloy na nagbalat ng mansanas si Winona. Kung gaano karami ang kanyang binalatan, hindi ito tumanggi sa pagpapakain ng dalaga.

Nang magbabalat na naman siya ng isa pa ay doon na nagsalita ang binata at sinabi "Since you're so dedicated, come work at my company."

Tinaas ni Winona ang kanyang kilay. "Mr. Zalvariano, dati po akong nagtatrabaho sa Mendoza Group of Companies. Hindi po ba kayo nag-aalala na baka ibunyag ko ang mga sikreto ng kumpanya niyo sa kanila?"

Ang dalawang kumpanya ay magkaribal, at parehong nangungunang mayayamang pamilya sa bansa, kaya't labis silang nag-iingat sa pagkuha ng empleyado.

"Well, if that's true. napaka generous naman ni Clifford, ibinigay ka niya sa akin." Ngumisi siya, at binuhat ang dalaga.

Awtomatikong ipinulupot ni Winona ang kanyang mga binti sa payat na baywang ng lalaki, at ipinatong ang kanyang mga kamay sa leeg nito ngunit hindi niya magawang hawakan ang katawan ng binata.

"Mr. Zalvariano, hindi na po ba kayo kakain pa?" She hadn't had time to wash her hands.

"I'd rather eat..." Mabilis na naglakad ang lalaki patungo sa kama.

Ang kanyang mga salita ay maaaring matamis para sa mga magkasintahan, ngunit para sa kanila, mahirap husgahan ang ganong kataga.

Dahan-dahan siyang inilapag ng lalaki sa kama. Matapos ay dahan-dahang lumapit ang kanyang malaking katawan sa dalaga. Kinakabahang ipinikit ni Winona ang kanyang mga mata.

Matagal siyang naghintay, ngunit hindi pa rin ito kumikilos. Lihim siyang sumilip, at nakita niyang nakatingin sa kanya si Xavier.

"Natatakot ka ba?"

"I still have grape juice on my hands." Ikinaway ni Winona Perez ang kanyang kamay, ayaw niyang makita nito ang kanyang takot.

Hinawakan ng binata ang maliit na kamay at ang kanyang hintuturo, matapos ay dahan-dahan...

Boom~

Namula ang buong mukha ni Winona at mahinang sinabi: "Mr. Zalvariano, marumi po iyan..."

"Na, uh. It taste very sweet"

Paano niya nasabi ang ganoong bagay?

"Natatakot ka pa ba?" Umiling si Winona Perez. "Um, we haven't showered yet."

"I forgot about that. Do you want to shower first or with me?" He played with her fair little hand.

Maaga o huli ay haharapin niya parin ang ganitong sitwasyon kaya naman mas mabuti pa ngayon, kaya naman ay kalmadong sinabi ni Winona Perez "Kahit ano."

"Then let's go together."

"······"

Kaya, muling binuhat si Winona ni Xavier at dinala sa banyo.

They stood facing each other, and he was very relaxed, as if they were discussing whether the weather was good or bad?

"Do you want me to help you?" The man generously asked.

"H-Hindi na, hindi. A-ako na lang."

Ikinaway ni Winona Perez ang kanyang maliit na ulo,at hindi mapigilang manginig ang kanyang katawan.

Walang pag-aalinlangang inalis ni Xavier ang mga butones ng kanyang puting kamiseta.

Isa, dalawa, tatlo...

Sinubukan ni Winona Perez na ayusin ang kanyang naguguluhang puso, ngunit hindi sinasadyang nakita niya ang hubad na dibdib ng binata.

His muscles were clearly defined, he must exercise regularly, not a single one of his eight-pack abs was missing.

Nang mapagtanto niyang pinupuna niya ito, mabilis na binawi ni Winona ang kanyang tingin. Nang aalisin na niya ang kanyang damit ay niyakap ng binata ang payat na baywang ng babae, at lumapit dito.

"Why aren't you taking it off?"

Ang hininga ng lalaki ay dumampi sa kanyang leeg, dahan-dahan, malambot, parang hinaplos ng simoy ng tagsibol.

"Mamaya na." Mahinang bulong ni Winona Perez habang iniiwas ang kanyang mukha.

Matapos ay muling idinikit ang maliit niyang kamay sa pagitan nila ng binata, mainit ang balat sa ilalim ng palad niya kaya naman ay nag-aalangang inalis niya ito.

Tiningnan ng binata ang nalilitong dalaga at bahagyang ngumiti ang kanyang labi.

"Miss Perez, are you satisfied with what you see?"

Ikinawit ang hintuturo sa maliit na baba ni Winona, na nagpilit sa dalaga na tumingin sa kanya.

"...Satisfied."

The confined space was a suffocatingly ambiguous atmosphere.

Ang mga tingin ni Xavier ay gumala sa malambot na mukha ng babae, pagkatapos ay bumaba at dumulas sa maputing leeg nito. Hanggang sa dumating sa kaakit-akit na collarbone ng dalaga, at sa wakas ay huminto sa pink na laso na suot suot nito.

Dahan dahan itong hinatak ng binata na parang binubuksan ang isang regalo.

Like unwrapping a gift, the bow, touched by the man's slender fingers, opened Pandora's box.

Walang hanggan ang kagandahan.

Bigla, ang mga mata ni Xavier ay puno ng pagnanasa.

Nang dumampi ang malambot na balat ng dalaga sa malamig na hangin ay walang malay na niyakap ni Winona ang kanyang katawan.

Bagaman patuloy niyang sinasabi sa sarili na maging kalmado, after they were naked, she felt like she was going to burst into flames.

Dahan-dahang inalis ni Xavier ang mga kamay ng dalaga at niyakap ang payat na baywang nito.

Ipinikit ni Winona ang kanyang mga mata. Narating na nila ang puntong ito, hindi na siya maaaring umatras pa at hindi rin niya papayagan ang sarili na umatras.

Napakalaki ng bathtub sa banyo ni Xavier, sapat na upang magkasya ang ilang tulad niya.

Napakarelax ng lalaki, samantalang siya naman ay naninigas ang katawan.

"Why are you so nervous?"

He suddenly grabbed her slender waist and lifted her up, and she sat directly on his lap.

Bagaman nakatalikod siya dito, ang pagdampi ng kanilang mga katawan ay patuloy na nagpapaalala sa kanila kung ano ang mangyayari.

Lihim siyang huminga at gusto ring mag-relax, ngunit napakahirap talaga para kay Winona ang bagay na ito ngayon.

"First time?"

Ang kanyang malalim na boses ay umalingawngaw sa kanyang tainga.

"Ehem ehem." Patuloy na umuubo si Winona Perez.

Tila hindi naintindihan ng lalaki, at inikot ang kanyang katawan.

White mist steamed in the bathroom, her eyes were veiled with a hazy glow, and her fair skin was tinged with a faint pink.

Dahan-dahan hinaplos ni Xavier ang kanyang likod. "Bakit ka umuubo? Nilalamig ka ba?"

Pagkatapos nito, mas lumapit pa ang binata kay sa dalaga. Mas gusto pang umubo ni Winona dahil sa kaba.