로그인“Titingnan ko muna ang mga bata, Kuya,” mahinang sabi ni Iris, mga sampung minuto matapos umalis si Jenesis.Maikli lamang na tumango si Duke. Nakatitig pa rin siya sa pintuan na kanina pa tahimik.Lumabas si Iris mula sa living room. Pero napahinto siya.Nandoon si Riven, mag-isa sa sofa. Tahimik.Nagkatinginan sila. May kung anong kakaiba sa mga mata ng bata. Para bang may iniisip ito na hindi niya masabi.Hindi pa man nakakapagsalita si Iris, tumayo na si Riven at tahimik na naglakad lampas sa kanya. Sinundan nito ang dalawang nakababatang kapatid papunta sa garden.“Imagination ko lang ’to, ’di ba?” mahina niyang bulong sa sarili.Agad niya silang sinundan palabas.Sa garden, masayang naglalaro sina Rheana at Rayan kasama si Bernice. Malakas ang tawanan nila habang naglalaro at nag-uunahan sa damuhan.Si Riven lang ang nananatiling mas tahimik kaysa sa kanila.“Tita!” bati ni Rayan nang makita si Iris sa may pintuan.Ngumiti si Iris at pilit na kumalma. Lumapit siya at u
“Pupunta tayo sa bahay ni Bernice today, ha,” malumanay na aya ni Jenesis sa tatlo niyang anak. “Para hindi kayo laging nasa bahay at ma-bored.”Agad namang sabay-sabay na tumango ang tatlo.“Come on, Mom! Itutuloy namin ni Bernice yung laro namin kahapon sa school. Ang tagal pa kasi bago mag-Monday,” masayang sabi ni Rayan.Napangiti nang bahagya si Jenesis. Kahit sandali, nakaramdam siya ng gaan sa puso dahil sa excitement ng mga anak niya.“Kung gano’n, let’s go.”Hindi nagtagal, umalis na silang apat sa bahay.Tahimik na umaandar ang sasakyan sa mga kalsadang hindi gaanong matao. Sa backseat, paminsan-minsan ay maririnig ang maliliit na tawanan ng tatlong bata habang pinag-uusapan nila ang laro nila, mga kuwento tungkol sa school, at ang mga plano nila ngayong araw.Samantala, tahimik lang si Jenesis sa front seat.Paminsan-minsan ay tumitingin siya sa labas ng bintana. Pero kahit nakatingin siya sa kalsada, wala roon ang isip niya.Nananatili pa rin ito sa ibang lugar. Sa
“Mommy, ang tagal nang hindi umuuwi ni Daddy,” reklamo ni Rheana habang binubuksan ang libro niya.Sa isang pahina nito, may nakaguhit na labing-isang maliliit na bituin. Isang bituin para sa bawat araw mula nang umalis ang kanilang ama.“Eleven days na, Mommy,” dagdag niya nang muli niyang bilangin ang mga bituin.Pagkaalis ng private tutor nila, agad na lumapit kay Jenesis ang tatlong magkakapatid. Nakatayo lamang sa tabi sina Riven at Rayan, tahimik na naghihintay at binibigyan ng pagkakataon ang nakababata nilang kapatid na magsalita.“Hindi rin tumatawag si Daddy at hindi na rin siya nagvi-video call,” dagdag pa ni Rheana. Mas malungkot na ang tono niya nang hindi agad sumagot ang kanilang ina.Dahan-dahang huminga si Jenesis bago siya lumuhod para maging kapantay ng mga anak niya.“Busy lang si Daddy, anak,” malumanay niyang sabi. “Hindi lang naman si Rheana ang nami-miss si Daddy. Mommy misses him too.”Isa-isa niyang tiningnan ang mga mukha ng mga anak niya.“Ang trabah
“Simula noong nangyari ’yon, bihira ka nang kumain,” mahinang sabi ni Caizer habang inilalagay ang isang plato ng hiniwang prutas sa harap ng asawa. “Or is there anything else you want to eat?”Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Karina. Pagod ang mga mata niya habang tinitingnan ang asawa.“Paano ako makakakain, Caizer? Wala nga akong gana.”Napabuntong-hininga si Caizer bago hilahin ang isang upuan at umupo sa tabi niya.“Piliting mo, Rina,” malumanay niyang sabi. “You’re not alone anymore. May anak tayo na kailangan mo ring alagaan.”Iniabot niya ang kamay at maingat na hinawakan ang kamay ni Karina.“I know you’re stressed right now.”Napatawa nang mahina si Karina, pero mapait ang tunog nito.“Paano naman ako hindi ma-stress?” Nanginginig ang boses niya. “Ikaw at si Mama lang ang kumakampi sa akin. Tapos kahit si Mama, ganito pa ang kondisyon niya ngayon.”Napayuko siya. Marahan niyang hinaplos ang tiyan niya.“Buntis ako, pero ako pa ang pinagbintangang gumawa nito.”Mu
“Paano mo nalaman na si Karina ang nasa likod ng aksidente ni Kuya Raoul?” mahinang tanong ni Duke. Nananatiling nakatutok ang mga mata niya sa daan, kahit paminsan-minsan ay napapalingon siya sa asawa.Napalunok si Iris. Hindi mapakali ang mga daliri niya habang magkakaugnay sa ibabaw ng kandungan.“Sa phone mo.” Saglit na natahimik si Duke.“From my phone?” ulit niya, bahagyang lumalim ang tono ng boses.Maikling tumango si Iris.“Noong gabing ’yon, hindi mo man lang ako pinansin.” Bahagyang nanginig ang boses niya habang nagsasalita. “Pumunta ka sa bathroom, tapos may pumasok na message galing doon sa katulong. Nakita ko.”Muling bumigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan.Huminga nang malalim si Duke. Halatang mabigat sa kanya ang pag-uusap na iyon.“You shouldn’t have gotten involved in this, Ris.”“Hindi ako pwedeng manahimik, Duke!” mabilis na putol ni Iris, halatang tumataas na ang emosyon. “Naaawa ako kay Kuya Raoul, kay Jenesis, at sa mga anak nila. Pwedeng maging b
Bahagyang ngumiti si Iris habang marahang hinihimas ang kanyang tiyan.Pero agad na nawala ang ngiting iyon nang may marinig siyang mga yabag na papalapit.Paglingon niya, nakita niyang magkasamang naglalakad sina Jenesis at Karina.“Ikaw?” Biglang naging matalim ang boses niya. “Jenesis, hindi mo ba siya gustong tanungin hanggang umamin siya?”Napahigpit ang paglunok ni Jenesis, pero nanatili siyang tuwid sa kinatatayuan.“Hindi na kailangan, Ate. Hindi naman lubusang may kasalanan si Karina. Narinig ko na mismo ang paliwanag niya.”Kumunot ang noo ni Iris at bahagyang sumikip ang mga mata.“What explanation?”Matiyagang ipinaliwanag ni Jenesis ang tungkol sa pagkain, tungkol sa pagpayag ni Raoul na pumasok si Karina sa kotse nito, at tungkol sa tunay na intensyon ni Karina na gusto lamang siyang pakalmahin.Pero hindi nagbago ang mukha ni Iris. Nanatili itong malamig. At halatang duda pa rin siya.“That wasn’t an interrogation, Jenesis,” sarkastikong putol ni Iris. “You onl
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan







