LOGINฝ่ามือเรียวที่เหี่ยวย่นตามวัยวางกรอบรูปกรอบใหม่ลงบนโต๊ะที่อัดแน่นด้วยกรอบรูปมากมาย เศษกระดาษที่ถูกตัดถูกขยำรวบใส่ถังขยะ ก่อนจะยกถังขยะนั้นกลับไปไว้ที่ของมัน มารีแอนน์มองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันหลังให้เมื่อมีเสียงเรียก ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมแสงสว่างของช่วงสายสาดส่องเข้ามาด้านในกรอบรูปที่ติ
“พี่เมอร์ลิน เอ่อ ยินดีด้วยนะครับกับการแต่งงาน” อูรีเอลเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เออ ขอบใจ” และเมอร์ลินก็ขอบใจห้วน ๆ เพราะยังไม่ชอบหน้าอูรีเอลเหมือนเคย“ผมรู้ว่านายเกลียดผม แต่ช่วยรับของขวัญชิ้นนี้ได้หรือเปล่า?” อิการาชิพูดขึ้นมาก่อนวางกล่องบางอย่างที่มีขนาดเท่าฝ่ามือลง เมอร์ลินไม่ได้แสดงท่าทางรังเกีย
เมื่อได้เวลาอันสมควร เรเธเซียก็ถูกเมอร์ลินอุ้มพามาที่กลางสนาม จากซุ้มแต่งงานกลายเป็นโต๊ะที่มีเค้กช็อกโกแลตและลูกสตอเบอร์รี่วางเรียงเป็นชั้น ๆ บนเค้กมีเทียนเลขสามปักอยู่พร้อมตัวอักษร HBD.SIASIA เขียนอยู่ ผู้คนมากมายที่รายล้อมล้วนเป็นคนที่รักหนูน้อยเรเธเซียคนนี้ แต่เสียใจด้วยที่ในสายตาของเรเธเซียมีแต่
“แต่เรเธเซียคงยังไม่รู้สินะว่าตัวเองจะเป็นพี่สาวแล้ว” พอพูดแล้วก็หันมองเจ้าหญิงน้อยที่สนใจแต่เล่นกับคุณลุงมาเวอริค เมอร์ลินยิ้มบางก่อนสายตาจะสะดุดกับใบหน้าที่ดูซีดเล็กน้อยของอิการาชิ ตามจริงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้ใครมาตายในที่ของเขา เมอร์ลินจึงขอตัวแล้วเดินเข้ามาหาพี่ชาย“จะตายเหรอ? ถ้
‘ถ้าเซียเซียเห็นดาดี๊กับมามี๊จุ๊บ ๆ กัน เซียเซียต้องปิดตาแบบนี้นะคะ’ทั้งบอกและทำให้ดูเป็นตัวอย่าง การอบรมของคุณอาฝาแฝดก็เลยประสบความสำเร็จ ยกเว้นโอนิกซ์ที่ยืนจ้องตาแป๋ว ซึ่งแน่นอนว่ารามิเอลกับอิดอนได้แต่กำหมัดอยากซัดหน้าโจไซอาห์เหลือเกินช่วงเวลานี้นับเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขรองลงมาจากตอนเห็นหน้าลู
โจไซอาห์ทำให้พี่ชายอย่างมาเวอริครู้สึกอุ่นใจที่จะฝากน้องชาย แม้ความเป็นจริงเขาจะไม่มีสิทธิ์เข้ายุ่งเพราะทั้งคู่เคยแต่งงานกันแล้ว แต่พอได้รับหน้าที่พี่ชายจากเมอร์ลิน ความหวงน้องมันก็ทำงานเกินหน้าตาทันที“พ่อได้ยินและได้รับรู้ถึงความรักที่ลูกมีต่อภรรยา ขอให้พระเจ้าทรงมอบพรแด่ลูก” บาทหลวงกล่าวขึ้นพร้อม
ลูกชายคนโต รามิเอลลูกชายคนรอง เจฟรีย์ลูกชายคนกลาง พอร์ชลูกชายคนเล็ก โจไซอาห์ลูกสาวคนโต เวโรนิก้า ผู้เป็นแฝดพี่ลูกสาวคนเล็ก เอมมิเลีย ผู้เป็นแฝดน้องส่วนภรรยาทั้งสองไม่ขอเข้าร่วมประชุมเพราะพวกเธอไม่มีส่วนข้องเกี่ยวกับหัวข้อในวันนี้และไม่คิดจะมีด้วยซ้ำ มันเป็นแบบนี้มาตลอด เอเวอร์เร็ตต์มองเหล่าลูก
รวมถึงประโยคหลังจากปาแก้ว ‘โทษที พอดีเป็นอารมณ์ของคนท้องน่ะครับ’“เห็นทีการขัดใจคนท้องคงไม่ใช่เรื่องสนุกแล้วสิ” โจไซอาห์พูดขึ้น“อะไรของคุณ...” เมอร์ลินพึมพำแล้วกระชับกอดคอสามีก่อนเอ่ยคำบางคำออกมาที่ทำให้โจไซอาห์อบอุ่นขึ้นมาในใจ “...ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น ตอนนั้นมันโกรธน่ะ”“ฉันเข้าใจ
“...”“อเล็กซานเดอร์” คำตอบจากปากพี่ชายทำเมอร์ลินตกตะลึง มาเวอริคยิ้มก่อนกล่าวต่อ “ต่อให้พี่ออกจากห้องขังได้แต่พี่ขึ้นจากใต้ดินไม่ได้ กว่าจะทำให้อเล็กซ์ได้แผล นายก็ไปจากคาร์ลอฟสองสัปดาห์แล้ว สิ่งเดียวที่พี่ทำได้เพื่อนายคือการขึ้นเป็นทายาทที่แท้จริง แล้วพี่จะทำให้นายกลับมาอยู่ด้วยกัน” มาเวอริคยิ้มนิด
“นายจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วกลับคาร์ลอฟไปซะ ฉันไม่ต้องการลูกน้องที่น่าหงุดหงิดแบบนาย” น้ำเสียงเย็นชาไร้หัวใจของมาเวอริคทำฟินน์รู้สึกแน่นหน้าอก ฟินน์เงยมองผู้เป็นนายที่เดินผ่านเขาไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ฟินน์ยังไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรผิด? หากเป็นเรื่องเมื่อคืน เขาก็แค่กันพี่น้องมาร์การ์เล็ตเท







