LOGIN“Seraphina?”Halos kusang lumabas ang pangalang iyon sa aking mga labi nang masilayan ko ang babaeng nakatayo sa hindi kalayuan. Para akong natigilan sa aking kinatatayuan. Bumilis ang tibok ng aking puso habang hindi maalis ang aking tingin sa kanyang mukha.Hindi... imposible.Ngunit bakit ganoon?
Tumango naman si Pia at nagpaalam bago bumalik sa reception area.Pagdating niya ay nadatnan niyang si Chanty ay abala pa rin sa paglalaro kay Aldrige, na tuwang-tuwa sa mga ipinapakita ng babae. Malapit na ring mag-alas-singko, hudyat na pa-end na ang kanilang shift. Umupo si Pia sa harap ng desk a
It’s been a week since nagtratrabaho si Pia sa inirekomendang resort ni Aling Clara. So far, ayos naman ang kanyang trabaho bilang front desk personnel—hindi ito ganoon kabigat, at maari pa niyang isama ang kanyang anak na si Aldrige. Nakalagay lang ito sa crib sa tabi ng front desk, kaya’t kahit ab
“Ihja, bakit ka umiiyak? May masakit ba sa katawan mo?” tanong agad ni Aling Clara, halatang natataranta habang pinagmamasdan ang mukha at katawan ni Seraphina, para bang may hinahanap na sugat o anumang dahilan ng kanyang pagluha.Napatawa na lamang si Seraphina sa reaksyon nito, isang tawang may h
A Year After“Oh, ineng Pia… may inland resort sa kabilang baryo, hiring daw. Baka gusto mong mag-apply doon. Sayang din, baka sakaling mapakinabangan mo,” wika ni Aling Clara habang abala sa pagtutupi ng mga damit na bagong laba.“Talaga ho ba, nang?…” bahagyang natigilan si Seraphina at napatingin
“Wala akong maalala...” mahinang usal niya, pilit pinipilit buuin ang mga hiwa-hiwalay na larawan sa kanyang isipan. “Pa… paano ako nakarating dito?”Muling lumapit si Aling Clara habang pinapahiran ng basang bimpo ang kanyang noo. “Nakita ka ni Nando kahapon sa gilid ng sapa, hija.” malumanay nguni
Pagkalabas ni Seraphina sa mansyon, agad siyang sinalubong ng isang itim na kotse na nakaparada malapit sa tarangkahan. Bumukas ang pinto nito, at bumaba ang isang pamilyar na pigura—ang kanyang tiyuhin, si Hugo, ang nakababatang kapatid ng kanyang yumaong ina. Napahinto si Seraphina at napatingin s
Nang tuluyan ng kumalma si Seraphina, agad siyang dinala ng kanyang kapatid sa study room kung saan naghihintay ang kanilang ama. Tahimik niyang pinagmasdan ang silid habang papasok—hindi nagbago ang ayos ng mga libro sa estante, at ang mabangong amoy ng mamahaling kahoy ay nanatili pa rin sa hangin
Dahil week-long ang university intramurals, naisipan ni Seraphina na umuwi muna sa Manila. Ang dating plano nila ng kanyang kapatid na susunod na lang siya ay hindi natuloy. Nagpatuloy ang kanyang breakdowns—lalo na kapag may tumatawag sa kanya o kahit simpleng pag-vibrate lang ng kanyang cellphone,
Dahil sa tawag na iyon, mas lalong naging maingat si Seraphina. Hindi na siya lumalabas sa campus tuwing may libreng oras, at kung dati ay bumibili siya ng pagkain sa labas o sa canteen, ngayon ay mas pinipili na lang niyang magbaon. Kapag uwian naman, hindi siya nagpapagabi at palaging nagpapasundo







