로그인Tumango naman si Pia at nagpaalam bago bumalik sa reception area.Pagdating niya ay nadatnan niyang si Chanty ay abala pa rin sa paglalaro kay Aldrige, na tuwang-tuwa sa mga ipinapakita ng babae. Malapit na ring mag-alas-singko, hudyat na pa-end na ang kanilang shift. Umupo si Pia sa harap ng desk a
It’s been a week since nagtratrabaho si Pia sa inirekomendang resort ni Aling Clara. So far, ayos naman ang kanyang trabaho bilang front desk personnel—hindi ito ganoon kabigat, at maari pa niyang isama ang kanyang anak na si Aldrige. Nakalagay lang ito sa crib sa tabi ng front desk, kaya’t kahit ab
“Ihja, bakit ka umiiyak? May masakit ba sa katawan mo?” tanong agad ni Aling Clara, halatang natataranta habang pinagmamasdan ang mukha at katawan ni Seraphina, para bang may hinahanap na sugat o anumang dahilan ng kanyang pagluha.Napatawa na lamang si Seraphina sa reaksyon nito, isang tawang may h
A Year After“Oh, ineng Pia… may inland resort sa kabilang baryo, hiring daw. Baka gusto mong mag-apply doon. Sayang din, baka sakaling mapakinabangan mo,” wika ni Aling Clara habang abala sa pagtutupi ng mga damit na bagong laba.“Talaga ho ba, nang?…” bahagyang natigilan si Seraphina at napatingin
“Wala akong maalala...” mahinang usal niya, pilit pinipilit buuin ang mga hiwa-hiwalay na larawan sa kanyang isipan. “Pa… paano ako nakarating dito?”Muling lumapit si Aling Clara habang pinapahiran ng basang bimpo ang kanyang noo. “Nakita ka ni Nando kahapon sa gilid ng sapa, hija.” malumanay nguni
SeraphinaHindi niya alam kung nasaan siya. Nagising na lamang siya na para bang itinapon sa gitna ng isang lugar na hindi pamilyar—masukal, madilim, at may amoy ng usok na pumapasok mula sa labas ng barung-barong na kinaroroonan niya. Kumirot ang kanyang sentido, at napansin niyang may benda ang ka
"The peaceful days will not last," ika nga, dahil nitong mga nakaraang araw ay may mga random calls siyang natatanggap—mga tawag na kadalasan ay walang sumasagot kapag binubuksan niya ang linya, o di kaya’y agad ding binababa kapag siya’y nagsasalita pa lamang. Sa paaralan kung saan siya nagtuturo,
Napabuga ng malalim na hininga si Seraphina nang tuluyan nang makaalis si Sebastian. Nang marinig niya ang pagharurot ng sasakyan nito palayo, tila sumabay ang pintig ng puso niya sa bawat pag-ikot ng gulong, palayo sa kanila. Napapikit siya ng marahan, pinipilit pigilan ang kirot na pilit sumusulpo
Napatango si Sebastian bilang pagsang-ayon, saglit na nag-isip bago muling nagsalita, “Maybe… Sir, can you please take care of them? And contact me when something happens to the three of them?”Halos mapahinto ang tiyuhin ni Seraphina. Dahan-dahan itong lumingon, at sa anyo ng kanyang mukha, halatan
“Thank you…” nakangiting wika ni Seraphina, at sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, nakita ni Sebastian ang ngiti na hindi pilit—isang ngiting may kapayapaan. Marahan din siyang napangiti. Hindi man iyon ngiti ng tagumpay, ngunit iyon ay ngiti ng pag-unawa—at marahil, ng pagbitaw.“K







