FAZER LOGIN“Seraphina?”Halos kusang lumabas ang pangalang iyon sa aking mga labi nang masilayan ko ang babaeng nakatayo sa hindi kalayuan. Para akong natigilan sa aking kinatatayuan. Bumilis ang tibok ng aking puso habang hindi maalis ang aking tingin sa kanyang mukha.Hindi... imposible.Ngunit bakit ganoon?
Tumango naman si Pia at nagpaalam bago bumalik sa reception area.Pagdating niya ay nadatnan niyang si Chanty ay abala pa rin sa paglalaro kay Aldrige, na tuwang-tuwa sa mga ipinapakita ng babae. Malapit na ring mag-alas-singko, hudyat na pa-end na ang kanilang shift. Umupo si Pia sa harap ng desk a
It’s been a week since nagtratrabaho si Pia sa inirekomendang resort ni Aling Clara. So far, ayos naman ang kanyang trabaho bilang front desk personnel—hindi ito ganoon kabigat, at maari pa niyang isama ang kanyang anak na si Aldrige. Nakalagay lang ito sa crib sa tabi ng front desk, kaya’t kahit ab
“Ihja, bakit ka umiiyak? May masakit ba sa katawan mo?” tanong agad ni Aling Clara, halatang natataranta habang pinagmamasdan ang mukha at katawan ni Seraphina, para bang may hinahanap na sugat o anumang dahilan ng kanyang pagluha.Napatawa na lamang si Seraphina sa reaksyon nito, isang tawang may h
A Year After“Oh, ineng Pia… may inland resort sa kabilang baryo, hiring daw. Baka gusto mong mag-apply doon. Sayang din, baka sakaling mapakinabangan mo,” wika ni Aling Clara habang abala sa pagtutupi ng mga damit na bagong laba.“Talaga ho ba, nang?…” bahagyang natigilan si Seraphina at napatingin
“Wala akong maalala...” mahinang usal niya, pilit pinipilit buuin ang mga hiwa-hiwalay na larawan sa kanyang isipan. “Pa… paano ako nakarating dito?”Muling lumapit si Aling Clara habang pinapahiran ng basang bimpo ang kanyang noo. “Nakita ka ni Nando kahapon sa gilid ng sapa, hija.” malumanay nguni
Dahil sa tawag na iyon, mas lalong naging maingat si Seraphina. Hindi na siya lumalabas sa campus tuwing may libreng oras, at kung dati ay bumibili siya ng pagkain sa labas o sa canteen, ngayon ay mas pinipili na lang niyang magbaon. Kapag uwian naman, hindi siya nagpapagabi at palaging nagpapasundo
“Pina-uuwi ka na ni Dad sa Manila,” wika ni Frederick habang naglalakad sila patungo sa barbecue stall.Napatingin naman si Seraphina sa kanyang kapatid at bahagyang napakunot ang kanyang noo, hindi inaasahan ang sinabi nito.“Ako? Uuwi sa Manila? Why? You haven’t told Dad that I’m working here?” ta
Pero isang bagay ang hindi nakaligtas kay Frederick—hindi siya nito tinitingnan habang sinasabi iyon.Napangiwi si Frederick. Alam niyang nagsisinungaling ang kapatid.“Look at me, Seraphina. Tell—”“Ma’am, heto na po ang order ninyo,” biglang pagsingit ng tindera, dahilan upang hindi maituloy ni Fr
“What did you just ask, Seraphina?” tanong ni Frederick, halatang nag-aalangan.Napatingin si Seraphina sa kanyang kapatid, pilit binabasa ang ekspresyon nito. Hindi niya sigurado kung nagulat lang ito sa tanong niya o may itinatagong kaba. Pero isang bagay ang tiyak—hindi normal ang kinikilos ni Fr







