LOGIN“Seraphina?”Halos kusang lumabas ang pangalang iyon sa aking mga labi nang masilayan ko ang babaeng nakatayo sa hindi kalayuan. Para akong natigilan sa aking kinatatayuan. Bumilis ang tibok ng aking puso habang hindi maalis ang aking tingin sa kanyang mukha.Hindi... imposible.Ngunit bakit ganoon?
Tumango naman si Pia at nagpaalam bago bumalik sa reception area.Pagdating niya ay nadatnan niyang si Chanty ay abala pa rin sa paglalaro kay Aldrige, na tuwang-tuwa sa mga ipinapakita ng babae. Malapit na ring mag-alas-singko, hudyat na pa-end na ang kanilang shift. Umupo si Pia sa harap ng desk a
It’s been a week since nagtratrabaho si Pia sa inirekomendang resort ni Aling Clara. So far, ayos naman ang kanyang trabaho bilang front desk personnel—hindi ito ganoon kabigat, at maari pa niyang isama ang kanyang anak na si Aldrige. Nakalagay lang ito sa crib sa tabi ng front desk, kaya’t kahit ab
“Ihja, bakit ka umiiyak? May masakit ba sa katawan mo?” tanong agad ni Aling Clara, halatang natataranta habang pinagmamasdan ang mukha at katawan ni Seraphina, para bang may hinahanap na sugat o anumang dahilan ng kanyang pagluha.Napatawa na lamang si Seraphina sa reaksyon nito, isang tawang may h
A Year After“Oh, ineng Pia… may inland resort sa kabilang baryo, hiring daw. Baka gusto mong mag-apply doon. Sayang din, baka sakaling mapakinabangan mo,” wika ni Aling Clara habang abala sa pagtutupi ng mga damit na bagong laba.“Talaga ho ba, nang?…” bahagyang natigilan si Seraphina at napatingin
“Wala akong maalala...” mahinang usal niya, pilit pinipilit buuin ang mga hiwa-hiwalay na larawan sa kanyang isipan. “Pa… paano ako nakarating dito?”Muling lumapit si Aling Clara habang pinapahiran ng basang bimpo ang kanyang noo. “Nakita ka ni Nando kahapon sa gilid ng sapa, hija.” malumanay nguni
“You must call your husband,” wika ni Jessie mula sa kabilang linya, ang boses nito ay punong-puno ng pag-aalala.Tama naman siya—pwede naman talagang tawagan ni Seraphina si Sebastian. Pero ang gabing ito ay tila simbolo ng pormal na pagputol ng lahat ng natitirang koneksyon sa pagitan nila. Ang ga
The room was dimly lit, the air heavy with secrets and unspoken intentions. Inside the four walls, silence reigned—until a sharp, manic laugh pierced through the gloom. It echoed like a haunting melody, laced with something far more dangerous than amusement.“You’re crazy…” wika ng lalaki, napailing
"The peaceful days will not last," ika nga, dahil nitong mga nakaraang araw ay may mga random calls siyang natatanggap—mga tawag na kadalasan ay walang sumasagot kapag binubuksan niya ang linya, o di kaya’y agad ding binababa kapag siya’y nagsasalita pa lamang. Sa paaralan kung saan siya nagtuturo,
Napatango si Sebastian bilang pagsang-ayon, saglit na nag-isip bago muling nagsalita, “Maybe… Sir, can you please take care of them? And contact me when something happens to the three of them?”Halos mapahinto ang tiyuhin ni Seraphina. Dahan-dahan itong lumingon, at sa anyo ng kanyang mukha, halatan







