Chapter 6

“WHAT HAPPENED?” takang tanong ng mommy niya kay Raveia.

Para siyang nasa hot seat now that she was in between these men—Ranier and Alex—with the drama-like scene of “ang pinag-aagawan na babae.” Bukod sa napagigitnaan ay tila bugbog sarado rin si Alex kay Ranier dahil sa benda nito sa braso, at may saklay pa sa tabi nito.

Anyone who could see them would think na ang haba ng buhok niya, but no!

Ayaw niya lang talaga na magkatabi si Alex at Ranier sa iisang upuan, kahit pa ang haba ng sofa nila sa bahay. 

“I’m sorry about this, Tita Ellyna. Ihahatid ko na sana si Ravi pauwi, pero nagtalo lang kami sa—well, it’s confidential, pero—“

“Confidential? When did things between you and Ravi become confidential, Ranier?” matigas na tanong ng daddy. Bakas sa mukha nito na hindi nito nagustuhan ang sinasabi ng binata.

“Tito John, I didn’t mean it that way! Fu—god!” Napahilamos na lamang sa kanyang mukha si Ranier nang lalong dumilim ang mukha ni John. “Ravi, come on! Tell your parents that it’s your fault.”

Palihim siyang napangiti nang tila mula sa drama ng pinag-aagawan na babae, ay napunta sa questioning the future son-in-law ang mga pangyayari. 

“Wala po kasi sa sarili niya kanina si Ravi, o sadyang may galit lang talaga siya sa akin. Kasi kung kailan naman ako papalapit sa kotse, saka niya bubuksan ‘yong p***o. Ayun po, tumilapon ako at nagkalasog-lasog ang katawan,” walang prenong paliwanag ni Alex nang manatiling tahimik si Raveia.

Nanlaki ang mata ni Ellyna at John dahil sa narinig at tinapunan ng masamang tingin ang anak.

Si Ranier naman ay tila biglang gumaan ang stress na dala-dala dahil sa mga tinuran ni Alex. Lihim din itong nagpasalamat dahil naibaling ni Alex ang atensyon ng mga matatanda kay Ravi at tila ba hindi na pinansin pa ang ‘confidential’ na sinabi nito kanina.

Raveia, on the other hand, had her eyes widened in shock. “Anong sinabi mo?!” sigaw niya kay Alex.

Kulang na lang ay hablutin niya mula rito ang saklay at ihampas ito rito.

“Ako? Baliw? Nahihibang ka na ba?!” Tumayo siya at hinarap si Alex na ngayon ay tila aliw na aliw sa naging reaksyon niya. “Ikaw ‘tong tanga na bigla na lang sumusulpot sa kung saan!”

Hinablot niya mula rito ang saklay, at bago pa niya ito maiamba sa binata ang hawak ay agad siyang inawat ng ama.

“Ravi!”

“Dad, can’t you see? He’s bullying me!” asik niya sa ama. 

“Wow ha? Ako pa ngayon ang nambu-bully samantalang ako na bugbog sarado dito,” pagpapa-awa ni Alex. Tumingin ito kay Ranier at bahagyang umusog sa tabi nito. Nangunyapit pa ito sa braso na tila bata na nagsusumbong. “Sir Ranier oh. Hindi ko kasama magulang ko ngayon. Walang magtatanggol sa akin. Nandito pa ako sa bahay nila. For sure-”

“Wait lang, hijo,” putol ni Ellyna sa sinasabi ni Alex. “Though you are in our house, at mukhang pinagkakaisahan, hindi namin tino-tolerate ang mali. Don’t worry. We will compensate you for the damage done by our daughter.”

Lalong nanlaki ang mga mata ni Raveia knowing na mas kinampihan ng mga magulang niya si Alex. Ni hindi man lang inalam mula sa kanya kung totoo nga ba ang sinasabi ng binata. Tumingin siya kay Ranier, umaasa na kakampihan siya nito at tutulungan na magpaliwanag. Ngunit umiwas ito ng tingin at bumaling kay Alex. Tinapik-tapik pa nito ang kamay ni Alex na nakahawak rito na tila ba sinasabi ni Ranier na “I’m here for you.”

Bigla siyang nandiri sa naisip.

“Hindi maari… N-No way!” gigil niya.

Ang malaromantikong pamamanhikan na nauwi sa agawan ng babae na mga pantasya niya kani-kanina lamang, ngayon ay nababalot na ng katanungan:

Are they actually using me to get closer?

KINAILANGANG lumiban sa klase ni Raveia, Ranier at Alex dahil sa insidente. Bukod sa mahihirapan si Alex dahil sa kalagayan nito, ay guilty rin si Ranier.

Raveia, on the other hand, was in a different situation.

To make up for her mistake, as her parents had insisted, she needed to accompany Alex and help him walk to school—a request she flatly refused. Kaya ang ending ay lumiban na lang din siya sa klase.

Napag-alaman nila na mag-isa lang na naninirahan si Alex. Hindi naman nito dinisclose ang kahit ano tungkol sa magulang at pamilya nito na mas lalong naging dahilan ng awa ng mga magulang ni Raveia para sa binata. At ang resulta, siya ngayon ang inatasan na tulungan si Alex.

Nariyan na inuutusan siya ng ina na dalhan ito ng makakain sa condo nito, tulungan sa mga gawaing bahay, lalong lalo na ang alalayan ito sa paglalakad. Kulang na lang ay sabihin ng mommy niya na tumira na siya kay Alex para mas matulungan pa.

Pero siyempre, alam niya na hindi iyon gagawin ng ina. Dahil sa bawat punta niya sa bahay ng binata ay kasama niya si Ranier, isa sa mga bagay na ipinapagpasalamat niya. Mababantayan niya ang dalawa.

Hindi pwedeng magsama sa iisang lugar ang dalawang ito, bulong ng isip niya.

“Ravi, the delivery’s almost there. Pakiabangan na lang.”

Napahugot siya ng isang malalim na hininga. Kung mayroon man siyang ayaw sa mga nangyayari, iyon ay naging instant utusan siya ng dalawang lalaki. 

“Bakit ba kasi nagpa-deliver ka pa eh pwede naman mag-take out!” inis na sagot niya.

“Alex was alone. Paano kung habang wala tayo rito, may mangyaring masama sa kanya?”

“At anong mangyayari? Nasa loob lang naman siya ng bahay niya. Unless sapian siya ng mabuting espiritu at tumalon na lang sa bintana.” Na ikatutuwa ko, dugtong ng isip niya.

“Everything can happen in a short period of time, Ravi. Paano kung matapilok siya? Isang paa na nga lang nagagamit niya-”

“Katangahan niya na iyon!”

“Raveia!”

Nahigit niya ang paghinga. 

Wala siyang magawa kung hindi padabog na tumungo sa p***o kaysa lalong galitin si Ranier. Bago pa siya tuluyang makalabas ay tinapunan niya ng masamang tingin si Alex. Ngunit imbis na masindak ito, ay lalo lang itong ngumisi sa kanya.

“Hindi pa tayo tapos, bruha ka!” sigaw niya bago tuluyang isara ang p***o.

Umuusok na tinungo niya ang elevator.

Naiinis siya sa mga pagkakataong tulad nito. As Ranier said, everything can happen in a short period of time. 

Paano kung…

Natutop niya ang bibig sa naisip.

“What if they’re making out while I’m gone? Just imagining it makes me puke!”

Mabilis niyang tiningnan kung nasaang floor na ang elevator.

“Fvck!” 

Nahampas niya ang p***o ng elevator, dahilan upang gumawa ito ng ingay na tila nagkiskis ang mga bakal na pader. Nahintakutan siya sa nangyari kaya minabuti na lamang niyang pigilan ang sariling inis kaysa masira ang elevator at ma-trap siya sa loob. Lalo lamang magtatagal na magsasama ang dalawa kung sakaling mangyari iyon.

“Bakit ba kasi sa dinami-daming floor, sa twentieth floor ka pa umupang unggoy ka! Alex na malandi! Kakalbuhin kita!” sigaw niya.

Nasa gitna siya ng panggigigil sa kawawang binata nang biglang bumukas ang elevator. At doon bumungad ang isang magandang babae. Simple lang ang suot nitong white off-shoulder dress na hanggang tuhod ang haba, pero malakas pa rin ang presensya.

Bahagya siyang natigilan at umayos ng tayo. Humalukipkip pa siya at pinasadahan ng tingin ang babae.

Nagulat ito nang makita ang ginagawa niya. Matagal pa itong tumitig sa kanya na tila ba nagdadalawang-isip ito kung sasakay o hindi.

Kahit nahihiya siya sa pinaggagagawa ay nakuha niyang taasan ito ng kilay. “What? Nagmamadali ako. Sumakay ka kung sasakay ka. Abala!”

Bahagya itong yumuko bago tuluyang pumasok sa elevator. 

Nang mapag-isa sila, tila nakaramdam siya ng kakaiba. Napatingin na lamang siya sa kanyang repleksyon na tila may hinahanap sa pinakasuluk-sulukan ng kanyang isip. 

Para bang matagal niya nang nakita ang babae. Ang mapupungay na mata nito na nakatitigan niya kanina ay tila isang alaala na minsan ay na naglalaro siya sa park at pinagmamasdan siya ng mga matang iyon.

Nagkibit-balikat na lamang siya at isinawalang bahala ang nasa isip.

“Déjà vu? Nonsense.”