MasukLiam’s POV"I don't care about the market fluctuations! Fix the server breach or consider your contracts terminated!"Ipinukpok ko ang aking kamay sa mesa ng conference room dito sa aming main branch sa Singapore. Tatlong oras na ang nakalilipas mula nang lumapag ang flight ko galing Paris, at wala pa akong tulog.Pero hindi puyat ang nagpapakulo ng dugo ko, kundi ang katahimikan mula sa kabilang panig ng mundo.Huminga ako nang malalim at niluwagan ang aking kurbata. Lumakad ako patungo sa malawak na bintana ng opisina kung saan tanaw ang nagtataasang gusali ng lungsod. Pero sa likod ng repleksyon ko, ang nakikita ko ay ang mukha ni Isabela habang mahimbing na natutulog bago ako umalis ng mansyon.
Isabela POVSa unang pagkakataon sa loob ng anim na taon, naramdaman ko uli ang takot, takot na bak hindi ko na muling makita si Liam, na baka hindi na siya muling bumalik sa amin ni Maeva.Sa pagkakataong ito, mas masakit. Dahil ngayon, alam ko na kung ano ang pakiramdam ng muling mapangalagaan... at kung gaano kabilis itong mawala sa isang iglap.“Anak... Isabela?”“Po?” Tulala akong napatingin kay Mommy Selene. Doon ko lang napagtanto na kanina pa pala ako nakatitig sa basong wala nang laman.“Sabi ko, kumain ka na. Masyadong malalim ang iniisip mo, anak. Baka lumamig na ang pagkain mo,” malumanay niyang sabi, bakas ang pag-aalala sa kanyang mga mata.
Isabela’s POVNagising ako na tila binibiyak ang bungo ko sa sobrang sakit. Ang liwanag na tumatagos sa bintana ay tila nanununtok sa aking mga mata. Pagtingin ko sa relo sa side table, alas otso na ng umaga.“Shit!” napaupo ako nang mabilis, pero agad ding napa-aray dahil sa hilo. Tatlong araw na lang at kailangan ko nang matapos ang gown ko. I’m running out of time.Habang hinihimas ko ang aking sentido, unti-unting nagbalik ang mga kaganapan kagabi. Ang tawanan... ang wine... ang garden...“Paano ako nakaakyat dito?” bulong ko sa sarili.At doon, parang isang mabilis na pelikulang nag-flash sa isip ko ang lahat. Ang pagyakap ko sa braso ni Liam. Ang pags
Liam’s POVDahan-dahan ko siyang inihiga sa kama. Maingat ang bawat galaw ko, tila ba hawak ko ang pinakamahalagang kristal sa mundo na sa isang maling pagkilos ay baka mabasag. Nanatili siyang tulog, ang kanyang paghinga ay malalim at pantay, tanda na tuluyan na siyang nilamon ng antok at ng wine na ininom namin kanina.Naupo ako sa gilid ng kama at pinagmasdan siya. Sa ilalim ng malamlam na ilaw ng lamp shade, ang mukha ni Isabela ay payapa. It’s been so long nung naititigan ko saya ng ganito kalalamim, kaingant katagala.Hinila ko ang kumot at maingat na itinakip sa kanyang balikat. Inayos ko rin ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa kanyang mukha."Bakit kailangang maging ganito kahirap, Isabela?" mahina kong bulong, halos hindi ko na marinig an
Liam’s POVIbinaba ko si Maeva mula sa aking balikat at pinanood siyang tumakbo pabalik kay Hudson. Ang tawa niya ang tanging musika na nagpapakalma sa ingay ng mga salitang paulit-ulit na bumubulong sa isip ko simula kanina sa shop.“A man like Liam Tejero isn't going to destroy what I have...”“It’s all a tactical move...”Huminga ako nang malalim, pilit na nilulunok ang pait. Masakit. Higit pa sa anumang pagkatalo sa negosyo ang marinig na para sa babaeng mahal ko, isa lang akong piraso sa kanyang chessboard. Na ang bawat paglambot niya nitong mga nakaraang gabi ay bahagi lang ng isang istratehiya.Pero habang tinititigan ko siya ngayon na lumalabas mula sa kusina
Casey’s POVMataman kong tinititigan si Isabela. May kung anong bigat sa bawat galaw niya na pilit niyang itinatago sa likod ng isang pilit na ngiti. Kanina pa ako nakakaramdam ng kakaiba, isang tensyong hindi ko maipaliwanag. Pero, aaminin ko, muntik na akong maniwala kanina. Noong makita ko kung paano sinubuan ni Liam si Isabela, at kung paano iyon tinanggap ni Isabela nang walang pag-aalinlangan... akala ko talaga ayos na ang lahat. Kinilig ako, dahil sa gitna ng lahat ng gulo, mukhang nahanap na nila ang daan pabalik sa isa’t isa.At kung may tao man na masaya kung mangyayari iyon, isa ako doon.Pagbalik ko galing sa banyo, nakita kong nakapagpalit na si Isabela ng damit. Dahan-dahan akong lumapit sa kanila at napahawak sa aking baba.Mula sa malayo, mukha silang galing sa isang luxury magazine ad. Si Liam, ang Ruthless Billionaire, ay nag-transform na isang Grill Master na tila walang ibang inisip kundi ang perpektong timpla ng steak. Habang si Maeva at Isabela naman ay masaya







