Share

Chapter 6

Penulis: Real Silient
last update Tanggal publikasi: 2025-10-28 20:09:56

Liam’s POV 

Nakatayo ako sa gitna ng balkonahe ng mansion, hawak hawak ang baso ng whiskey. Tahimik ang paligid, tanging huni ng mga kuliglig at hampas ng hangin sa mga dahon ang maririnig. Mula rito, tanaw ko ang malawak na hardin na nilulunod ng ilaw ng buwan.

Humigop ako ng hangin, pilit pinapakalma ang sarili. Selena’s asleep, siguro pagod na pagod iyon sa maghapong pamimili nila ni Isa.

“Isa…” mahinang bulong ko, halos pabulong sa hangin.

“Pero… ‘Bela’ suits her better.” Napangiti ako nang hindi sinasadya.

Agad kong itinago ang ngiti, napailing sa sariling kahibangan. What the hell am I thinking? Bakit hanggang ngayon, hindi ko pa rin makalimutan ang inosenteng mukha ni Isabela? Akala ko, wala nang babaeng makakapagpabilis ng tibok ng puso ko,  pero iba siya. Iba ang epekto niya sa akin.

Nilagok ko ang natitirang whiskey, mariin kong hinawakan ang baso hanggang sa maramdaman ko ang lamig ng salamin sa aking palad. Bakit parang nararamdaman ko pa rin… ang mga labi niya sa labi ko?

Tila may naiwan na apoy sa bawat hibla ng alaala. Napapikit ako, hinaplos ang labi ko, at doon sumiklab muli ang init ng eksenang pilit kong nililimot. Ang lambot ng kanyang labi, ang amoy ng kanyang buhok, at.. Diyos ko, ang marahang pagdikit ng kanyang dibdib sa dibdib ko.

Bigla kong iminulat ang mga mata.

“Damn it…” mariin kong bulong. “I’m out of my mind.”

She’s just like her mother… dangerous. Poisonous. Dapat umiwas ako. Dapat kalimutan ko siya bago pa ako tuluyang lamunin ng tukso.

Ibinaba ko ang baso sa lamesa, tumayo, at lumabas ng kwarto. Work. I need to work. Anything to keep me busy.

Ngunit pagdaan ko sa dulo ng pasilyo, napatingin ako sa pinto ng silid ni Isabela. Naisip kong lumayo, pero bago pa ako makatalikod, biglang may tumama sa aking dibdib.

“Ouch…” mahinang ungol niya. Napaatras siya, muntik nang matumba kaya mabilis kong hinawakan ang kanyang beywang upang alalayan.

Mainit ang balat niya sa ilalim ng aking mga palad, masyadong mainit. Napatitig ako sa kanya. Namimilog ang mga mata niyang tila naguguluhan, at sa pagitan ng pagtama ng aming mga tingin, para bang huminto ang oras.

Ngunit nang bumaba ang tingin ko, napakurap ako.

Shit…

Ang nipis ng suot niyang pantulog. At oo, wala siyang suot na bra. Kita ko ang banayad na paggalaw ng kanyang dibdib sa bawat paghinga niya. Para akong pinagsabugan ng apoy mula ulo hanggang paa. 

Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko, hindi ko na alam kung para pigilan siyang matumba… o para pigilan ang sarili ko.

“S-sorry po… Daddy,” mahina niyang sabi, halatang kabado. Mabilis niya akong itinulak at tumakbo pabalik sa kanyang kwarto, isinara ang pinto na may malakas na kalabog.

“Daddy.”

Isang simpleng salita lang, pero may kung anong kuryenteng dumaloy sa aking katawan nang marinig ko iyon mula sa kanyang bibig. Ang boses niya… malambot, nanginginig, may halong kaba at kung anong hindi ko maipaliwanag na enerhiya.

Hindi ko alam kung bakit gano’n ang dating, tila may halong paggalang, pag-aalangan, at isang hindi maipaliwanag na tensyon na nagpatigil sa mundo ko.

Napalunok ako, pilit pinapakalma ang sarili habang ang boses niya ay parang echo na paulit-ulit sa isip ko.

Naiwan akong nakatayo sa pasilyo, naninigas, at nilalabanan ang init na kumukulo sa loob ko.

“ She is like a Goddess earlier, or should I say Demoness…” bulong ko, sabay mariing iling.

Hindi na ako tumuloy sa opisina. Sa halip, tumungo ako sa banyo at binuksan ang malamig na shower. Habang dumadaloy ang malamig na tubig sa aking katawan, pilit kong pinapatay ang apoy na iniwan ni Isabela. Pero kahit gaano kalamig ang tubig, hindi maalis sa isip ko ang kanyang mukha… ang kanyang mapanuksong tinig … at ang dibdib niyang tayong tayo na tila kay sarap… 

“ Shit!” inis kong sigaw pilit pinipigilan ang sarili. I need some release.

Itinaas ko ang aking ulo at sinalubong ang nahuhulog na tubig mula sa shower sa aking mukha habang hinihimas ang malaki at tayong tayo kong alaga. 

“ Aaaah” I can't help but gasp habang naaalala ko ang malambot na labi ni Isabela na tumama sa aking labi at hindi lang yun. Mas sumiklab ang init ng aking katawan nung maalala ko ang tagpo namin kanina. Ang malambot niyang katawan sa aking mga palad at ang katamtamang laki ng kanyang dibdib na sa tingin ko ay sakto sa aking malaking kamay.. 

“ Aaaahh” isang malakas na ungol ang lumabas sa aking bibig nung ako ay nilabasan. Mabilis ganun kabilis. Ganun ang epekto ni Isabela sa aking katawan.

Ang hindi alam ni Selena, at wala rin akong planong aminin, ay ang katotohanang hindi ako impotent. Ang totoo, wala lamang siyang kakayahang gisingin ang matagal nang natutulog na apoy sa loob ko.

Ngayon ko lang napagtanto… dumating na ang babaeng may kapangyarihang magpabalik ng damdaming iyon.

At mas lalong nakakatawa, dahil siya mismo ang anak ng babaeng kinamumuhian ko.

Si Isabela.

Mukhang panahon na para palitan ko ang plano. Maaari kong gamitin si Isabela… hindi bilang laruan, kundi bilang kasangkapan upang ipaghiganti ang aking ina. 

Habang nakatayo ako sa gitna ng shower, marahang bumubuo sa isip ko ang isang plano, matalino, maingat, at mapanganib.

At sa bawat segundong lumilipas, mas nagiging malinaw sa akin ang layunin.

Hindi ko maitatanggi… mas lalo akong nasasabik na isakatuparan ang perpektong plano kong iyon.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Aj Espiritu
nice Ang ganda Ng storya meron Ako bagong babasahin
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 320

    Isabela’s POVPagdating sa Milan, dumiretso ako sa apartment namin ni Mommy. Plano kong doon muna tumuloy dahil ayokong bumalik sa mansyon ni Liam nang mag-isa. nalulungkot ako kapag wala siya. Gusto ko, pagpasok ko sa pinto ng mansyong iyon, kasama ko na si Liam.“Mommy!” Isang masayang salubong ang ibinigay sa akin ni Maeva. Agad ko siyang binuhat at pinauulanan ng yakap at halik.“Daddy is so busy... I thought he was coming home today. I miss him so much,” nakapout niyang sabi.Hinimas ko ang kaniyang buhok habang tinititigan ang mga mata niyang kawangis ng sa kaniyang ama. “Daddy is working so hard for you, anak. We should always try to understand him, okay? He loves you so much.”Ramdam ko ang bahagyang pagtatampo ni Maeva, pero pilit siyang tumango. Nakita ko ang makahulugang tingin ni Mommy sa akin, isang tingin na tila ba nababasa na niya agad ang pagbabago sa puso ko.“Kumain ka na muna, Isabela. Alam kong pagod ka sa biyahe,” sabi ni Mommy.“Iaakyat ko lang po ang gamit ko

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 319

    Isabela’s POVPagkatapos kumain, pumasok na ako sa aking suite para maligo at maghanda. Mamaya na ang flight ko pabalik ng Milan. Hindi ko pa sigurado kung sabay ba kaming uuwi ni Liam o baka may importante pa siyang kailangang asikasuhin dito sa Paris.Habang nasa loob ako ng banyo at dinadama ang init ng tubig, hindi ko mapigilang mapangiti. Naalala ko ang mga halik at titig ni Liam na tila nagpapainit sa aking buong katawan.Nagbabad ako sa shower, pilit na pinapawi ang init na tila nagliliyab pa rin sa loob ko.Paglabas ko, nakabalot lang ako ng bathrobe. Abala ako sa pag-a-apply ng lotion sa aking binti sa harap ng salamin nang biglang bumukas ang

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 318

    Isabela’s POVSa unang pagkakataon sa loob ng anim na taon, nagising ako na tila tinanggalan ng mabigat na pasan sa dibdib. Walang bangungot ng nakaraan, walang pait ng galit. Ang huling naaalala ko ay ang malambing na boses ni Liam habang nagkukwento siya at ang init ng kaniyang yakap na nagsilbi kong kumot kagabi.Ang himbing ng tulog ko. Iyong tipong kahit ang ingay ng Paris sa labas ay hindi nambulabog sa kapayapaang nahanap ko sa piling niya.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, inaasahang mararamdaman ko ang kanyang presensya sa tabi ko. Ngunit nang haplusin ko ang kabilang panig ng kama, tanging malamig na unan na lang ang naroon.Agad akong napabangon. Kinabahan ako. Isang pamilyar na takot ang gumapang sa puso ko, paano kung panaginip lang ang lahat? Paano kung guni-guni ko lang ang pagtatapat niya?“Liam?” mahina kong tawag, pero walang sumagot.Mabilis akong tumayo, binalewala ang bahagyang kirot sa aking puson. Dumiretso ako sa banyo para maghilamos at ayusin ang

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 317

    Liam’s POVNapatitig ako sa kaniya, at sa halip na mainis, isang mahinang tawa ang kumawala sa aking mga labi. Isinandal ko ang aking noo sa kanyang balikat habang dahan-dahang humuhupa ang init ng aking katawan.“Perfect timing,” bulong ko uli, pero sa pagkakataong ito ay may kasama nang ngiti.Humiwalay ako nang bahagya at hinaplos ang kaniyang pisngi. Kitang-kita ko ang panghihinayang at bahagyang sakit sa kanyang mga mata dahil sa nararamdamang cramps.Anim na taon akong naghintay. Ano ba naman ang dagdag na ilang araw? Ang mahalaga sa akin, sa puntong ito, ay nasa loob kami ng iisang silid at hindi na siya tumatakbo palayo.

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 315

    Liam’s POVTila tumigil ang pagdaloy ng dugo sa aking mga ugat. Ang bawat salitang binibitawan ni Isabela ay tila mga martilyong nagpapabagsak sa huling pader na itinayo ko sa paligid ng aking puso.Nalaman na niya.Ang sikretong pilit kong ikinubli dahil sa takot na kaawaan niya lang ako, ang madilim na kabanata ng buhay ko na ayaw ko sanang masilip niya kailanman, ay heto na, nakalatag sa aming pagitan. Ngunit mas lalo kong naramdaman ang paninikip ng aking dibdib dahil umiiyak siya nang dahil sa akin. Iyon ang pinakahuling bagay na gusto kong maramdaman niya, ang masaktan nang dahil sa akin.Sa isang saglit, ang paligid ko ay naglaho. Ang marangyang suite sa Paris ay napalitan ng amoy ng gamot at malamig na bakal.~~ Flashback: Six Years Ago ~~Durog na durog ako nang makita ko silang magkayakap ni Miguel sa airport. Pinanood ko kung paano siya naglakad palayo sa akin, papasok sa loob, dala ang puso kong kinuha niya nang buo. Akala ko, may pag-asa pa. Akala ko sapat na ang pagma

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 314

    Isabela POVDahan-dahan kong ibinaba ang baso sa maliit na lamesa bago ko sinalubong ang mga mata ni Liam. Ang takot na kanina ay sumasakal sa akin ay narito pa rin, nakabara sa aking lalamunan, at tila anumang oras ay muli akong lulunurin ng sarili kong mga luha.Hindi ako nakapagsalita agad. Sa halip, mas lalo akong lumapit sa kanya. Hinawakan ko ang kanyang mga kamay, ang mga kamay na akala ko noong isang oras ay hinding-hindi ko na muling mahahawakan. Naramdaman ko ang panandaliang pagkabigla sa kanyang mga mata, hindi niya inaasahan ang ganito ang pagtugon ko pagkatapos ng mahabang panahon ng aking pagmamatigas.Ang makita si Liam na buhay, humihinga, at walang galos ay nagsilbing isang malakas na wake-up call para sa akin. Habang nakatitig ako sa kaniyang nag-aalalang mukha, umalingawngaw sa isipan ko ang boses ni Lea kanina. Ang bawat salita niya ay tila naging gabay sa madilim na pasilyo ng aking puso.“Isabela, cherish every moment that you have. Huwag mong sayangin ang pan

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 30

    Liam’s POV“Sir, the project has been disapproved by the board,” kinakabahang sabi ni Adrian sa akin.Natigilan ako, hindi makapaniwala sa narinig ko. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, halos hindi ko ma-process ang narinig.“Hindi po sila sang-ayon na ang Lorenzo Group ang hahawak ng projects.

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 29

    Isabela’s POVMaaga akong nagising kinabukasan. Paglingon ko sa kabilang kama, malinis pa rin ito, ni hindi man lang nagusot.Hindi nga dito natulog si Casey. Siguradong magkasama si Casey at Rico buong gabi.Madilim pa ang paligid pagtingin ko sa bintana. Alas singko pa lang ng umaga. Naisipan kon

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 28

    Isabela’s POVNakaupo ako ngayon sa cottage habang ninanamnam ang hangin na humahaplos sa aking mukha. Ang sarap ng pakiramdam, presko, tahimik, parang sandaling nakalimutan ng mundo ang pagod ko.“Isa, halika na! Magswimming na tayo. Tignan mo, makulimlim ang panahon, hindi masyadong mainit!” siga

  • Whispers of Forbidden Desire   Chapter 27

    Liam’s POV“Ben, wag mo akong iwan… Please, iiwan ko ang lahat para sa’yo… Ben, bakit mo ako iniwan?”Nanlilisik ang mga mata ko habang tinititigan si Mommy mula sa labas ng pinto. Hinahimas niya ang lumang retrato ni Daddy na may malabong mga gilid. Ilang taon na siyang nasa facility na ito pero t

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status