Chapter 7

Isabela’s POV

“Andito ako sa may bench malapit sa building natin,” sabi ko sa phone habang nakaupo at nakatanaw sa mga estudyanteng nagdaraan. I’m at school, at in an hour magsisimula na ang klase namin sa Business Law and Taxation.

“Asan ka na ba? Andito na ako! Hindi ako nakapag-research, pakopya!” halos sumigaw na sabi ni Casey sa kabilang linya.

Napangiti ako. The usual Casey.

“Nakikita na nga kita, tignan mo sa harap mo!” natatawa kong sabi.

Bigla siyang napalingon. At first, blanko lang ang mukha niya, parang loading pa ang utak niya. Pero nang tuluyang maregister sa isip niyang ako nga ‘yung nakatayo sa harap niya, namilog ang chinita niyang mata at halos malaglag ang panga niya.

“Hahaha!” natatawa ako sa priceless niyang reaksyon.

Lumapit siya sa akin, parang isang imbestigador na may bagong kaso, lumapit, yumuko ng bahagya, at tiningnan ako mula ulo hanggang paa, tapos bumalik ulit sa mukha ko na parang hindi makapaniwala.

“Isabela Alcantara… ikaw ba ‘yan?! OMG!” halos mapasi