LOGINLiam’s POV
“Hindi totoo ’yan. Hindi kami ang may kasalanan. It was your mom’s fault,” galit na sabi ni Selene.
Bang!
Nagulat si Selene nang basagin ko ang vase sa mesa.
Hindi ko na napigilan.Liam’s POV“Liam, wait...”Tila nahimasmasan ako nang marinig ang mahinang daing ni Isabela. Agad akong natigilan sa pagpapaikot sa kaniya nang maramdaman kong biglang bumigat ang kaniyang katawan sa aking mga bisig. Ang malawak kong ngiti ay mabilis na napalitan ng matinding pag-aalala nang makita kong napapikit siya nang mariin at napahawak sa aking mga balikat para humigpit ang kapit.“Isabela? Hey, I’m sorry! I’m so sorry,” natatarantang bulong ko habang dahan-dahan ko siyang ibinababa.Tila umiikot ang kayang paningin dahil bahagya siyang napa-iling at sumandal sa dibdib ko. Pakiramdam ko ay ako ang pinakwirdong lalaki sa mundo.Sa sobrang tuwa ko, nakalimutan kong kakatapo
Liam’s POVNagising ako na masarap ang pakiramdam, bagaman ramdam ko ang kaunting puyat mula sa nagbabagang gabi namin ni Isabela sa ilalim ng shower. Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan siya sa ilalim ng unang sinag ng araw.Ang gulo ng kanyang buhok at ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi ay sapat na para mas lalong lumalim ang paghanga ko sa kanya.Ito ang tanging pangarap na hinding-hindi ko bibitawan, ang magising sa tabi niya, damhin ang init ng kanyang balat, at sambahin ang kanyang kagandahan bago pa man magsimula ang araw.Nakita kong dahan-dahang namulat ang mga mata ni Isabela.
Liam’s POVKakatapos lang naming kumain at ngayon ay tila ako buntot na nakasunod sa likod ni Isabela habang abala siya sa paghahanap ng damit ko na pwedeng ipahiram sa kanyang kapatid.“Hindi mo pa ito nagagamit, 'di ba?” pinakita niya sa akin ang isa sa mga paborito kong silk pajamas na hindi ko pa man lang naisusuot.Gusto kong tumanggi. Gusto kong sabihin na kahit ano, huwag lang ang paborito ko. Pero nang makita ko ang kislap ng saya sa mga mata ni Isabela, isang uri ng ligaya na ngayon ko lang nakita matapos ang mahabang panahon ng kanyang pangungulila ay tila natunaw ang lahat ng inis ko.Para sa kanya, handa kong tiisin kahit ang pin
Isabela’s POVGusto ko sanang yakapin si Liam dahil sa sobrang pananabik na makita siya, pero hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng hiya dahil nasa harap namin si Sean.Kaya hinawakan ko na lang ang kanyang kamay at nagtanong.“What are you doing here? Dahil ba ito sa nakita mo noong isang araw?” nag-aalalang tanong ko.Nakita kong biglang lumamlam ang kaniyang mga mata. Mahigpit niyang hinawakan ang aking kamay habang ang isa naman niyang kamay ay ginamit niya para ilagay ang tumatakas kong buhok sa likod ng aking tainga.“Let’s go on a check-up tomorrow,” diretsong sabi nito. Kita ko ang takot sa kanyang mga mata.
Isabela’s POVHindi ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Sa harap ng lahat, sinaktan ni Liam si Sean.Alam kong nagseselos siya, pero hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag.“Sean, I’m so sorry,” bulong ko habang pinapahid ang bahagyang dugo sa gilid ng kaniyang labi. Tumingin ako kay Liam nang may halong sakit at galit.Nang makita kong papunta ang security para sana paalisin si Liam, mabilis akong kumilos.Ayoko namang gawin nila iyon sa kaniya kaya nakiusap ako sa kanila. Nang malayo na ang lahat, tsaka ko lang muling tiningnan si Liam, puno ng
Liam’s POVHindi ako nakatulog simula nang makita ko ang pagsusuka ni Isabela kahapon ng gabi. Habang hindi niya alam, tila dinudurog ang puso ko nang makita ang putla niyang mukha at ang pilit niyang ngiti.Sa pagkakakita sa maputlang hitsura niya, biglang bumabalik sa alaala ko ang pagkamatay ni Daddy, ang takot na baka may sakit siyang itinatago, ang takot na baka mawala siya sa akin.Hindi ko makakaya. Sasama ako sa kanya kahit sa hukay, huwag lang siyang mawala.Kaya sa loob ng ilang oras inayos ko ang lahat para makapuntsa sa kanya, isinantabi ko ang lahat. Isinantabi ko ang trabaho sa Singapore, ang mga gulo sa kumpanya, dahil ano pa ang silbi ng tagumpay kung mawawala ang babaeng mahal ko?
Isabela’s POVPagkatapos kong makuha ang lahat ng sukat na kailangan ni Casey, sabay kaming umuwi sa aking apartment. Halata ang pananabik sa kanyang mga mata pagpasok pa lang namin, tila may hinahanap si
Isabela’s POVHindi ko napigilang mapatili sa loob ng sasakyan. Mabilis kong hinablot ang kamay ni Casey para titigan nang malapitan ang kanyang singsing. Sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada ng Milan, ang brilyante ay tila sumasayaw sa kinang, isang simbolo ng bagong simula na matagal ko ring ipinagd
Isabela’s POVAng hangin sa loob ng Palazzo Visconti ay tila may dalang kuryente, isang halo ng amoy ng mamahaling pabango, tagumpay, at ang bigat ng atensyon ng buong Milan. Pagkatapos ng isang palabas n
Liam’s POV“Sir, na-submit na po ni Mr. Julian Beaumont ang lahat ng kinakailangang dokumento. Inimbitahan din niya kayo sa Paris para dumalo sa kasal ng kanyang anak.”







