LOGINเวลาผ่านไป ชายหนุ่มจากงานปาร์ตี้ค่อยๆ เลือนลางไปจากใจมายด์ แม้ว่าเบอร์โทรจะเมมเอาไว้ในมือถือ แต่มายด์ไม่มีโอกาสได้จับหรือใช้มันเสียที จนกระทั่งวันหนึ่ง เด็กสาวรู้สึกถึงร่างกายที่เปลี่ยนไป มีน้ำมีนวล และโหยหาแต่ความรักจากฝน วันหนึ่งเมื่อทานอาหารเช้าแล้วเธอเกิดอาหารคลื่นไส้เวียนหัว
วิมลรู้แล้วว่า เวลานี้ก็มาถึง เมื่อเด็กสาวคนนี้กำลังจะให้บุตรแก่สามีเธอ แววตาของวิมลไม่พอใจหนักมาก ว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้จริงๆ จังๆ กับเมียใหม่พ่อผัวที่จากไปแล้ว ฝนหันไปทางวิมลแล้วพบว่าเมียเขากำลังโกรธอยู่
“จะเอาบ้านคืนมั๊ย?” เขาถามวิมลเบาๆ ในขณะที่ลูกสาวของเธอกำลังนั่งกินข้าวเงียบๆ วิมลจึงไม่มองหน้าสามีของเธออีก ทั้งโกรธทั้งไม่พอใจ แต่กลับทำอะไรไม่ได้ จนกว่าจะถึงนาทีของเธอบ้าง
ฝนเห็นว่ามายด์ไม่ค่อยสบายจึงยอมปล่อยเธอออกจากบ้าน เพื่อไปหาหมอที่ร.พ. เขาเป็นคนพาเธอไปตามลำพัง และไม่ยอมให้มายด์คลาดสายตา จึงได้ติดตามใกล้ชิดตลอดเวลา… จนกระทั่งไปพบแพทย์เพื่อทราบการตรวจร่างกาย คุณหมอได้มีสีหน้ายิ้มแย้มกับฝนและมายด์พร้อมกัน
“ยินดีด้วยนะครับ น้องกำลังตั้งท้อง คุณเป็นสามีของน้องรึเปล่าครับ?” ฝนมีอารามดีใจเมื่อสิ่งที่เขาทำลงไป มันสำเร็จแล้ว
“ผมเองครับ” ฝนตอบยิ้มแย้ม ทำให้สีหน้าหมอถึงกับบึ้งตึงไปบ้าง
“ผมแค่อยากจะบอกว่า ตอนนี้น้องตั้งท้องลูกชาย อย่าลืมมาฝากครรภ์ตามนัดด้วยนะครับ” จากนั้นหมอจึงได้จัดแจงยาบำรุง และใบนัดให้มาที่ร.พ. ชายหนุ่มดีใจเหลือเกินที่ความคาดหวังของเขาสำเร็จไปบ้างแล้ว ในขณะที่มายด์รู้สึกกังวล และต้องอุ้มท้องแบบนี้ คงไม่มีทางไปพบกับหนุ่มๆ เหล่านั้นได้อีกแล้ว ความหวังของเธอริบหรี่จนอยากจะหาทางหนีจากบ้านหลังนั้นให้ได้
******
ในขณะที่ฝนกำลังขับรถพามายด์กลับมาบ้าน เธออยากจะคุยกับเขาเสียหน่อย หลังจากที่ไม่มีโอกาสคุยกันเสียที เพราะเจอหน้ากันทีไร เขาจับเธอถ่างขาจัดหนักเสียน้ำแตก แทบไม่ได้คุยอะไรเลยตลอดระยะเวลาเกือบสี่เดือน
“ถ้าคุณฝนได้ลูกชายแล้ว จะปล่อยมายด์กลับไปบ้านบ้างได้หรือเปล่าคะ?” เด็กสาวเริ่มจะคิดถึงญาติ พ่อแม่พี่น้อง เพราะไม่ได้ติดต่อเลย ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังไม่ได้ใช้เงินเลย นอกจากใช้ร่างกายตัวเองกับฝนแทบจะทุกวันและทุกคืน
“อยากกลับบ้าน…” ชายหนุ่มขับรถไป ครุ่นคิดไป ความจริงเขาอยากได้เธอทำเมีย แต่มาคิดถึงตอนที่บอกวิมลว่า หลังจากได้ลูกชายแล้ว เขาจะเอาบ้านจากเธอแล้วก็ระเห็ดเด็กสาวออกไปเสีย… มาถึงเวลานี้เขากลับอยากเก็บเธอเอาไว้กกนานๆ ไม่อยากปล่อยให้หลุดมืออีกต่อไป วิมลไม่อาจทำให้เขามีความสุขได้เลย ทั้งเรื่องบนเตียง หรือเรื่องลูกก็ตาม
“นะคะ…” เด็กสาววิงวอน แต่สีหน้าของฝนไม่อยากปล่อยเธอให้หลุดมือจริงๆ
“โอนบ้านคืนผม และทรัพย์สินทั้งหมดที่ได้จากพ่อผม… เมื่อคุณคลอดลูกแล้ว ผมจะพาไปส่งบ้านคุณ…” ฝนจำใจต้องบอกไปแบบนั้น เพราะเขาอยากได้ของๆ พ่อเขาคืนจากเธอ อีกทั้งตอนนี้มายด์กำลังอุ้มท้องลูกเขาด้วย ยิ่งเป็นลูกชาย เขาอยากได้ลูกชายมากที่สุด
“จริงๆ นะคะ” มายด์เริ่มเห็นความหวัง บ้านหลังนั้นไม่ได้ทำให้เธอมีความสุขเลย มีแต่ความเสียว และตกเป็นทาสอารมณ์ยามฝนมาจัดหนักกับเธอทุกๆ ดอก และปล่อยน้ำอัดกายเธอทุกๆ ครั้ง เธอเกือบจะหลงลืมชายหนุ่มเหล่านั้นไปแล้วด้วยซ้ำ หวังเพียงว่าจะได้ออกจากบ้านหลังนั้นเสียที
“กลับไปหาแฟนสินะ ที่ยอมแต่งงานกับพ่อผม เพราะแค่เรื่องเงิน” ฝนบ่นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ไม่ใช่เพราะโกรธเธอเรื่องมาเอาเงินพ่อเขา แต่เขาเริ่มจะรักเธอและหึงหวงเธอ ที่เริ่มอยากจะไปจากเขาเพราะมีหนุ่มอื่นในใจ
“มายด์ไม่มีแฟนนะ ที่นอนด้วยกันยังไม่พออีกรึคะ?” มายด์แค่อยากจะเรียกร้อง เธออยากกลับบ้าน แต่ตอนนดันมาอุ้มท้องกับชายที่นอนกับเธอแทบจะทุกคืน จนมีลูกให้เขาจนได้
“ถ้างั้นไปอำเภอ แล้วเซ็นต์ทุกอย่างคืนผมสิ…” ฝนยังย้ำเช่นเดิม ที่เขาทำทุกอย่างจนต้องทะเลาะกับวิมล ก็เพราะมายด์ได้ทรัพย์สินของพ่อเขาไป
“ได้ค่ะ มายด์จะคืนให้หมด หลังคลอดลูกแล้ว มายด์ขอกลับบ้านนะคะ” เด็กสาวเริ่มอยากจะแข็งข้อกลับบ้างแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอมาหลายอาทิตย์ ทำให้เธอคิดได้ว่า คงไม่มีอะไรให้ความสุขเธอได้ นอกจากสิ่งที่เธอต้องการ “อิสระภาพ”
******
เด็กสาวเซ็นต์ทุกอย่าง ภายใต้การดูแลของฝนเป็นผู้ปกครอง เพราะเธอยังไม่ยี่สิบบริบูรณ์ แต่กำลังอุ้มท้องลูกชายให้เขาแบบนี้ เพื่อให้ได้เป็นอิสระ เธอจึงยอมมอบทรัพย์สินทั้งหมดคืนแก่ฝนเสียที ชายหนุ่มเป็นผู้ชนะในครั้งนี้
แต่เมื่อกลับมาถึงบ้าน ฝนกลับเกิดอารมณ์ถวิลหาในเรือนร่างเด็กสาว จึงจูงมือมายด์ไปกับเขา เพื่อลากขึ้นเตียงของเขา แทนที่จะเป็นห้องนอนของเธอ เด็กสาวเดินตามไปอย่างสงสัย นี่เขายังจะพาเธอมายังห้องนอนของวิมลกับฝน เพื่อจับเธอนอนหงาย ถ่างขาเช่นเดิม
“ผมรักเธอนะ ได้โปรดอย่าจากผมไปเลย” ฝนยอมรับว่า สองสามเดือนที่ผ่านมา เด็กสาวทำให้เขามีความสุขมาก และยิ่งไปกว่านั้น เธอกำลังจะมีลูกชายให้แก่เขา” กายหนุ่มร้อนรุ่ม โลมไล้ร่างเด็กสาว กอดรัดจูบริมฝีปากมายด์
เด็กสาวตัวแข็งยินยอม เผยอปากอ้ารับ เพราะเขาเริ่มกอดเธอด้วยความรัก และความอบอุ่น มายด์ไม่ได้ยินนานแล้วคำว่ารัก จากชายที่หลับนอนด้วย อีกทั้งเขากำลังจะเปลื้องผ้าเธอ เพื่อลดกายลงต่ำ จูบพรมลงเรือนอก และหน้าท้องซึ่งลูกชายของเธอกำลังนอนหลับอยู่
ฝนแค่อยากใกล้ชิดกับลูกชาย จึงได้ลงลิ้นโลมเลีย ปลุกเร้าอารมณ์มายด์ให้ถ่างขาออก เด็กสาวยินยอมอย่างลืมตัว เพราะเธอชอบกับลิ้นร้อนที่โลมเลีย หยอดแหย่ร้อนสากตวัดรัวๆ รอบด้านเสียเปียกฉ่ำ
“แต่.. อ๊า!!!” มายด์อยากจะค้าน แต่ฝนกลับรัวลิ้นในร่องเปียกที่อวบอิ่มบวมเต๊งของวัยสาว มันทั้งนุ่มและอบอุ่นเสียเขาอยากชิมเธอให้มากขึ้น ร่างบางสั่นเสียวสะท้านเพราะลิ้นร้อนของชายหนุ่ม มิใช่ชายแก่ที่เคยทำให้เธอได้รู้จักมัน
“ซี๊ด!!!” เด็กสาวกัดฟันกรีดร้องสั่นเสียวหนักมาก หลังจากฝนลงลิ้นจนชุ่มจนเด็กสาวเสร็จเสียวน้ำแตกฉ่ำกระเฉาะอาบลิ้นเขา… ความแข็งขันขององคชาตดันกายชายหนุ่มให้ขยับตัวขึ้นไปอยู่เหนือร่างของมายด์ และเด็กสาวพร้อมถ่างขาให้แก่เขาเช่นเดิม เรือนหน้าของชายวัยสามสิบ อยู่เหนือเด็กสาวเกือบวัยยี่สิบ จนไม่มีคำพูดใดๆ นอกจากอารมณ์ความต้องการของทั้งสอง ในห้องนอนของฝน
“อยู่กับผมเถอะนะ” ฝนขอร้องให้มายด์เปลี่ยนใจ และเขาเริ่มจะผิดคำพูดที่เคยให้ไว้กับเธอ และวิมลด้วย… หัวบากอวบใหญ่แข็งแน่นตลอดลำ กำลังสอดส่วนกลมมนแทงร่องปิดให้แย้มเปิด หลังจากหล่อลื่นเสียเปียกฉ่ำ เด็กสาวอยากจะอ้าปากห้ามปราม เธออยากกลับบ้าน แต่กลายเป็นว่าจุกในลำคอจนพูดไม่ออก นอกจากกรีดร้องครวญครางออกมาแทน
“อ้า… อ๊า…!!! ซี๊ด!!! อ๊า!!!” เด็กสาวขมวดคิ้วหนักอึดอัดท้อง รู้สึกคับจุกแน่นในกายจนพูดอะไรไม่ออก สมองของเธอว่างเปล่าหลังจากพบกับของใหญ่อวบยาวอัดแน่นตลอดลำอยู่ในช่องท้อง ร่างเธอสั่นเสียวสะท้านไปทั่วร่าง แรงอัดกระแทกตบตีกับปากทางเข้าต่อเนื่อง มีแต่เสียงปะทะของกล้ามเนื้อเปียกชุ่มเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
เรียวขาทั้งสองของมายด์ถูกจัดให้ยืดยาวตรง พาดไหล่ฝนระหว่างนี้แรงดันกดหนัก อัดกระแทกเปิดร่องสวาทฉ่ำชุ่ม ดูดรัดองคชาตชายกลืนกินได้หมดลำจนปากมดลูกแย้มเปิดดูดส่วนปิ่มถลกหนังห่อหุ้มให้รูดเปิด
ชายหนุ่มครางเสียว เร่งความเร็วระหว่างกระแทกต่อเนื่องจนสุดกำลังเสียเขา กระเฉาะน้ำข้นทะลักอัดฉีดเข้าร่างเด็กสาวอย่างที่เคยทำทุกๆ ครั้ง หวังเพียงว่าจะเปลี่ยนใจมายด์ให้อยู่กับเขาต่อไป
“คุณทำเกินไปแล้วนะคะ!!! นี่มันห้องนอนของเรา!!!” วิมลต้องตกตะลึงจนโกรธสุดใจ เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน หลังจากไปรับลูกสาวกลับมาจากโรงเรียน พบภาพบาดตาบาดใจว่า สามีของตัวเองกำลังได้เสียกับเมียพ่อผัวบนเตียงของตัวเองในบ้าน
ฝนกำลังปลดปล่อยน้ำข้นขาวอัดฉีดเข้าร่างมายด์ แทบทะลักร่องปิ่มฉ่ำ เขาลากมันออกมา ระหว่างที่กำลังหายใจหอบเหนื่อยกับมายด์ เด็กสาวรีบปกปิดเรือนกาย หาเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างเร่งรีบเพราะความตกใจทันที ตรงหน้าพบวิมลกำลังโกรธน้ำแดงเสียน้ำตาแทบจะไหลอาบแก้มซ้าย
“วิมล ผมกำลังจะได้ลูกชายกับมายด์ คุณต้องดีใจกับผมนะ เรากำลังจะได้ลูกชาย” ฝนบอกข่าวดีกับเมียรัก แล้วไปหยิบกางเกงมาสวมใส่ แต่ฝ่ามือเย็นเฉียบยกขึ้นสูงเพื่อฟาดใส่แก้มสามี เธอไม่ได้ดีใจกับเขาด้วยเลย
“นั้นลูกคุณกับนังนั้น ฉันไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว ฉันจะฟ้องหย่า แยกทางกับคุณเสีย ฉันจะเอาเรื่องนังนั้นด้วย!!!” วิมลไม่อยากทนวิธีสันติกับฝนอีกต่อไป เธอทนเขามาสามเดือนกว่าแล้ว และครานี้ฝนกับมายด์จะต้องชดใช้เธอครึ่งนึงตามทะเบียนสมรส
“เดี๋ยว!!! หยุดก่อนวิมล ผมไม่ได้อยากหย่ากับคุณ” ในระหว่างที่ฝนกำลังเคลียร์กับวิมล ห้ามมิให้เธอจ้างทนายฟ้องหย่า เวลานี้ที่มายด์รีบวิ่งกลับไปที่ห้อง เพื่อไปหยิบมือถือ และแอบกลับมาขโมยเงินบางส่วนในกระเป๋าเงินของฝนที่วางตกไว้ในห้องนอน… เธอกำลังหาทางพยายามหนีออกจากบ้านหลังนี้ ในระหว่างที่ฝนกับวิมลกำลังเคลียร์อยู่…
แม้ร่างกายจะไม่แข็งแรงเหมือนตอนที่แต่งงานใหม่ๆ มายด์พยายามหาทางเล็ดลอดหนีออกจากบ้านหลังนี้ เธอเซ็นต์คืนให้ฝนไปแล้ว หากวิมลจะหย่ากับฝนแล้วแบ่งสมบัติคนละครึ่ง ก็คงไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอ มายด์ต้องการเพียงอิสรภาพของตัวเองแล้วยามนี้
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







