LOGINเชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ
“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน
“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...
“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...
“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแบบตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มเดียวกันที่เคยอ่าน... นพอ้ำอึ้งหน้าร้อนผ่าว รู้สึกถึงเรียวแขนร้อนของเชน ขนาบอยู่ข้างลำตัวเวลานั่งอยู่บนโซฟา เขาเม้มปากแน่นมองเชนตรงหน้าอย่างไม่ละวางสายตา นพเองก็ตื่นเต้นใจเต้นรัว เชนเองก็เช่นกันที่เขาเริ่มโน้มตัวลงต่ำเรื่อยๆ
******
เรียวริมฝีปากเหยียดตรงร้อนอุ่น บดเบียดแผ่วเบา พร้อมมือใหญ่เรียวนวลช้อนศรีษะท้ายทอยของหนุ่มน้อย นพแหงนใบหน้าขึ้นสูงรับรสจูบร้อนจากฝ่ายตรงข้าม เขารู้สึกใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ และรุ่มร้อนมากขึ้นไปทุกที หนุ่มน้อยรู้สึกกลัวแต่ก็อยากรู้ตื่นเต้นจนไม่อยากให้เชนหยุด เขารู้สึกชอบเหมือนตัวเองอยู่ในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น
กายเชนนั่งอยู่เคียงข้างมิได้ละวางริมฝีปากออกห่าง สองแขนเลื่อนสวมกอดหลังจากครอบครองริมฝีปากนวลหวานตรงหน้า ดึงกายหนุ่มน้อยเข้ามาสวมกอดแนบร่างหนาของเชนแนบชิด หนุ่มน้อยสอดสองแขนเข้าสีข้างเอวของเชน ช้อนเรือนแขนสัมผัสเรือนหลังของเชนอย่างโหยหา...
“อือ...” หนุ่มน้อยส่งเสียงครางเบาๆ อย่างพอใจ มันรู้สึกโล่งใจโดยไม่ต้องระแวงว่าใครในบ้านเขาจะรับรู้ โดยเฉพาะสาวใช้ที่ชอบแอบลอบสังเกตการณ์เขากับครูเชนอยู่บ่อยครั้ง เรียวริมฝีปากยังคบบดเบียดหนักขึ้นเรื่อยๆ ปลายลิ้นร้อนจากเชนเริ่มหยอดแหย่เพื่อเข้าไปเผยอฝ่ายตรงข้าม และนพเองก็กลัวที่จะอ้าปาก
เชนเคลื่อนมือหนึ่งไปยังใบหน้านพ ใช้ปลายนิ้วโป่งเขี่ยริมฝีปากล่างของนพ เพื่อช่วยเผยอให้ง่ายขึ้น และนพต้องยอมทำตามที่เชนต้องการ เพราะนพเองก็รู้สึกคล้อยตามเชนไปด้วย ริมฝีปากร้อนจู่โจมอีกครั้งพลางสอดปลายลิ้นร้อนโลมเลียแหย่เข้าปากนพบุกจู่โจมเร้าอารมณ์หนุ่มน้อยให้ยินยอมเขาแต่โดยดี...
“อ้า...” นพเริ่มตื่นเต้นหนักขึ้นเรื่อยๆ หอบหายใจอย่างโหยหา เรือนหน้าเขาเริ่มแดงก่ำ เพราะความรุ่มร้อนในกายมันทำให้เขาเริ่มอยากถอดเสื้อผ้า... เชนเป็นฝ่ายถอดเสื้อผ้าตน และเริ่มค่อยๆ ถลกเสื้อของนพให้เปลือยกายตามเขา กางเกงช่วงล่างเริ่มมีบางอย่างตุงนูนหนา
ใบหน้าของนพก็เริ่มขัดเขินแดงก่ำ ริมฝีปากละวางจนเริ่มสั่น บวมเจ่อแดงอิ่มจนเชนรู้สึกชอบใจ มากกว่าใบหน้าของแฟนเขาเริ่มเลือนหายไปจากใจ เป็นเวลาที่เชนต้องการจะลืมแฟนเก่า และมีใครสักคนที่ทำให้ใจเขาเต้นแรง โหยหามีใครสักคนให้เขาในเวลาที่เหงาเปล่าเปลี่ยว อดกลั้นมานานแค่ไหนที่ต้องใช้มือสำเร็จใคร่ให้ตัวเอง
“เอ่อ... ผมทำให้นะครับ” นพเป็นฝ่ายปลดกางเกงให้เชนบ้าง หลังจากเขาถอดเสื้อให้ เรือนหน้าหนุ่มน้อยไปเจอของใหญ่ยาวกำลังผงาดตรงหน้า มือใหญ่เรียวนวลจับหัวนพกดหัวลงให้ปากเขาเข้าหาส่วนปลายที่อวบกลมใหญ่ หนุ่มน้อยหน้าแดงตกตะลึง แต่เหมือนจะรู้งานโดยไม่ต้องพูดอะไรจนกระทั่งปากหวานนวลนุ่ม เริ่มครอบงำของกลมอวบอิ่ม
ปากเชนเริ่มกัดริมฝีปากล่าง พลางครางเสียวซ่านเมื่อนพเริ่มใช้ปากกลืนกินส่วนของเขาที่กำลังเริ่มแข็งใหญ่ยาวหลังจากโอบกอดจูบบดเบียดจนเกิดอารมณ์พลุพล่าน มือเชนกดหัวนพหนักขึ้น หนุ่มน้อยกลืนกินเข้าไปได้ครึ่งลำจนมือเชนสั่นสะท้านจนเชนต้องครางอย่างพอใจ เผลอโยกสะโพกดันส่วนของเขาให้เข้าไปในปากนพลึกขึ้น
หนุ่มน้อยค่อยๆ คลายออก แต่โดนกดหัวให้กลืนกินจนแทบสุดโคน จนปลายด้านแทบทิ่มเข้าลำคอเขาจนสำลัก น้ำตาไหล แต่นพดันเริ่มชอบจะใช้ปากกลืนกินของๆ เชนในเวลานี้จนเขาอมเข้าไปได้หมดด้ามของเชน ผงกหัวดูดกลืนรัวๆ จนเชนเริ่มกัดปากสั่น หลับตาผ่อนคลายอย่างพึงใจ จนต้องโยกสะโพกลากออกพลางดันกลับเข้าไปในปากนพแทบสะท้าน
“มาเถอะนพ... ผมเสียวมาก” เชนเริ่มหายใจอ้าปากผ่อนคลาย เขากำลังแข็งได้ที่และอยากกอดนพแทบใจจะขาด ตั้งแต่หนุ่มน้อยทำให้เขานึกถึงฉากในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น ความคิดเขาไปเปลี่ยนจนอาจจะเป็นเหตุให้เลิกกับแฟน เพราะดันรู้สึกไม่ถึงอารมณ์นั้น และเวลานี้นพกำลังทำให้เขาไปถึงสวรรค์ที่รอคอยมานาน...
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







