เมื่อนางร้ายไม่รักแล้ว

เมื่อนางร้ายไม่รักแล้ว

last updateLast Updated : 2026-05-14
By:  รอรีวันUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
5Chapters
2views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอกำลังจะบอกข่าวดีกับเขา แต่เขากลับตอบกลับด้วยข่าวที่ดีกว่า "พี่ว่าเราหย่ากันเถอะ" ความรู้สึกคล้ายกับโลกทั้งใบของเธอกำลังพังทลาย "ก็ได้ค่ะ สตาร์จะหย่ากับพี่"

View More

Chapter 1

1 เราหย่ากันเถอะ

“Gimana, Abra, enak nggak sup iganya?” suara Riani mengisi ruang makan.

Serayu melirik suaminya yang menjawab singkat, “Enak,” sambil tetap makan.

Senyum puas muncul di wajah sang mertua, senyum yang sudah sering Serayu lihat, tapi tak pernah terasa hangat.

Abra merangkul bahu Serayu dengan santai. Sentuhan itu membuatnya kaku, bukan karena tidak nyaman, tapi karena ia tahu mata Riani sudah memperhatikan.

Dan benar saja, tatapan tajam itu langsung menusuk, seolah menilai bahwa Serayu tak pantas berada di sana.

“Ini masakan Aileen,” ucap Riani tiba-tiba.

Nama itu menghantam Serayu lebih kuat daripada nada suara yang mengatakannya.

Abra tersedak spontan, dan saat Serayu hendak memberinya air, Riani menepis tangannya seolah ia hanya gangguan. Sang mertua yang kemudian menyodorkan gelas pada Abra, membuat batas antara mereka semakin jelas, bahwa Serayu tetap orang luar.

“Aileen mampir tadi. Sekarang dia pindah tugas ke sini,” lanjut Riani. “Tambah cantik, pintar, karirnya bagus… Harusnya dulu kamu sabar nunggu dia S2.”

Ucapan itu menusuk, bukan karena Serayu cemburu, tetapi karena ia sudah terlalu sering dibandingkan dengan perempuan yang bahkan belum pernah ia temui.

Abra menahan ibunya dengan satu kata, “Mama.”

Saat itu juga Serayu tahu makan siang itu sudah berakhir untuknya.

“Kenapa, Abra? Nyatanya, sampai detik ini Mama memang tidak pernah merestui pernikahan kalian,” ujar Riani tanpa ragu. Ia menatap Serayu dengan tajam, seperti bagaimana ia selalu menatap menantunya itu.

“Ma, sudahlah.” Abra mulai kesal, tapi masih menahan diri.

Sementara Serayu, ia hanya bisa menundukkan kepalanya. Ia tahu, ia hanyalah koas dari keluarga sederhana yang masuk rumah sakit itu lewat beasiswa.

Hidupnya berubah sejak kecelakaan kecil dengan mobil milik Abra, dokter bedah muda yang arogan dan pewaris rumah sakit. Berniat bertanggung jawab, Serayu menyadari jumlah uang yang dikeluarkan untuk memperbaiki mobil itu cukup besar.

Hingga akhirnya, tawaran pernikahan kontrak muncul dari Abra sebagai jalan keluar. Serayu sudah menolaknya, tapi keadaan keluarganya yang serba kekurangan memaksanya menerima.

Tak ada yang tahu perjanjian itu, termasuk Riani, yang sejak awal menolaknya. Serayu terlalu “biasa” untuk keluarga besar itu. 

Apa pun yang Serayu lakukan selalu tampak salah di mata Riani. Bahkan hal sekecil menaruh gelas pun bisa menjadi alasan untuk merendahkannya.

“Abra, sampai kapan kamu mau dibutakan oleh istri kecilmu itu? Dia ini hanya mengincar hartamu, memanfaatkan popularitasmu di dunia kedokteran!” seru Riani tak tahan lagi. Tatapannya kembali terarah pada Serayu. “Kamu ini dari keluarga miskin, modal beasiswa, harusnya kamu sadar diri.”

Serayu kembali menunduk, tak tahu harus merespon dengan kalimat apa. Ia tahu, pernikahan ini hanya di atas kertas, tapi apa yang ibu mertuanya katakan tentang latar belakang keluarganya benar-benar meluikai hatinya.

“Ibu Riani, saya memang dari keluarga miskin, tapi saya nggak pernah punya niatan buruk pada Mas Abra dan keluarga,” lirih Serayu berusaha membela diri.

Awalnya, ketika menerima perlakuan buruk dari sang ibu mertua, Serayu tak ingin ambil pusing. Ia hanya perlu bertahan hingga kontrak pernikahannya dengan Abra berakhir. Namun lama-kelamaan, ibu mertuanya semakin keterlaluan.

“Di dunia ini tidak ada maling yang mengaku, Serayu! Saya nggak tahu, apa yang sudah kamu perbuat sampai bisa mencuci otak anak saya dan berani melawan ibunya sendiri,” cibir Riani tanpa perasaan.

Serayu meremas ujung bajunya di bawah meja. Tatapannya terarah ke arah Riani dengan penuh rasa tidak terima.

Abra yang melihat ekspresi Serayu langsung mengulurkan tangannya untuk menggenggam tangan istrinya di bawah meja. Seolah memberi instruksi untuk tidak lagi membalas ucapan ibunya agar suasana tidak semakin keruh.

“Sejak awal semua sudah berjalan lancar. Abra hanya tinggal menunggu waktu untuk menikah dengan Aileen, tapi tiba-tiba kamu muncul dan mengacaukan semuanya. Seharusnya kamu nggak usah menampakkan diri di hidup anak saya,” lanjut Riani seolah masih belum puas menyudutkan sang menantu.

“Ma, dari awal Abra memang nggak ingin menikah dengan Alieen,” sahut Abra menyanggah.

“Iya karena perempuan ini lebih dulu mencuci otakmu, Abra!” seru Riani makin kesal.

Serayu makin merasa kesal. Ia tahu, tiap kali kejadian seperti ini datang, Abra memang berusaha membelanya. Entah apa motif sebenarnya, setidaknya Serayu sedikit merasa terbantu meskipun rasanya juga percuma karena ibu mertuanya itu sama sekali tak bisa dibantah.

Jika saja Abra bersikap abai, mungkin hidup Serayu akan semakin terasa terperosok. Sudah terjebak dalam pernikahan kontrak, masih juga ditindas di keluarga suaminya tanpa pembelaan sedikitpun.

“Sudahlah, Abra antar Mama pulang,” kata Abra pasrah. Ia berdiri dan bersiap untuk pergi dari ruang makan.

“Kamu benar-benar berubah semenjak menikah dengannya,” tuduh Riani dengan nada dingin.

Abra tidak menanggapi, hanya menghela napas lalu menoleh pada istrinya.

“Masuklah dulu, Saya akan antar Mama pulang,” titahnya berbisik, meminta Serayu masuk ke dalam kamar.

Serayu menurut, tapi belum genap langkahnya tiba-tiba suara Riani membelah keheningan.

“Ceraikan Serayu, Abra!”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
5 Chapters
1 เราหย่ากันเถอะ
“เราหย่ากันเถอะ”“สตาร์มีข่าวดีจะบอก”ขจารินหุบยิ้มทันทีที่ได้ยินสิ่งที่ผู้ชายซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามพูด“เมื่อกี้พี่วีพูดว่าอะไรนะคะ” หญิงสาวลองถามกลับปรวีร์อีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ เธอจะได้คิดดูอีกทีว่าข่าวดีที่เธอกำลังจะบอกเขาควรพูดออกไปในตอนนี้ดีหรือไม่“พี่บอกว่าเราหย่ากันเถอะ”“ทำไมล่ะคะ สตาร์รักพี่ พี่ก็รักสตาร์ไม่ใช่หรือ” ขจารินค่อย ๆ เก็บเอกสารกับเครื่องมือตรวจครรภ์ลงกระเป๋าอย่างแนบเนียน“พี่แค่แสดงว่าพี่รักน่ะ” ปรวีร์ยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกตัวเอง “พี่เบื่อจะต้องเล่นละครแล้ว พี่คิดถึงณิชาน่ะ ไม่ว่าอย่างไรก็ลืมณิชาไม่ได้”แม้จะเป็นคำพูดที่รู้ดีว่าทำร้ายจิตใจเธอ แต่ปรวีร์ก็ยังอยากที่จะพูดมันออกมา ทุกอย่างจะได้ชัดเจนเสียทีหญิงสาวในชุดมินิเดรสสีครีมก้มหน้า ‘ณิชา’ ใช่แล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ลืมหล่อนไม่ได้ ที่ผ่านมาเธอก็แค่หลอกตัวเองมาหลายปี“สตาร์ก็คิดว่าที่ผ่านมาเรารักกันเสียอีก ที่แท้สตาร์ก็คิดไปเองฝ่ายเดียว” น้ำเสียงของขจารินเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดปรวีร์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ เขาไม่ได้รักเธอมาตั้งแต่แรก แต่เพราะถูกบังคับแบบอ้อม ๆ ทำให้ชายหนุ่มต้องยินย
last updateLast Updated : 2026-05-14
Read more
2 บังเอิญ
เขาแค่บังเอิญผ่านมาแต่กลับมีผู้หญิงที่กำลังยืนร้องไห้โบกเรียก และเพราะคิดว่าเธอกำลังเดือดร้อน ธามนิธิจึงจอดเพื่อที่จะถามถึงต้นสายปลายเหตุ“ออกรถเลยค่ะ” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ ระหว่างนั้นเขาเองก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งตามไล่หลังเธอมาธามนิธิเดาว่าผู้ชายคนนั้นอาจเป็นคนไม่ดีที่เธอกำลังหนีรถหรูแล่นมาได้ราว ๆ สิบนาที ผู้หญิงตัวเล็กคนนั้นไม่พูดอะไรสักคำ ธามนิธิจึงได้แต่นั่งเงียบฟังเสียงเธอร้องไห้กระทั่งผ่านไปครู่หนึ่งเสียงร้องไห้ที่มาจากเบาะหลังก็หายไปชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นไปดูกระจกมองหลัง“คุณ...ให้ผมไปส่งที่ไหนครับ” แต่เมื่อคนตัวสูงหันกลับไปมองกลับพบว่าเธอสลบไปแล้วหาเรื่องซวยแล้วกู! ธามนิธิสบถดาราหนุ่มรีบขับรถไปยังโรงพยาบาลที่มีวอร์ดวีไอพีทันที แน่นอนว่าด้วยชื่อเสียงของเขาคงไม่สามารถพาเธอไปโรงพยาบาลปกติได้เป็นพระเอกซูเปอร์สตาร์พ่วงมาด้วยตำแหน่งขวัญใจมหาชน ถ้าเกิดเขาพาผู้หญิงที่นอนสลบอยู่หลังรถไปโรงพยาบาลทั่วไป คงได้ถูกชาวเน็ตถ่ายรูปถ่ายคลิปเอาไปพูดกันแน่ ๆรถสปอร์ตสีเหลืองจอดนิ่งสนิทที่ลานจอดวีไอพี ธามนิธิเดินลงไป ก่อนจะเป็นคนอุ้มเธอเข้าไปในโรงพยาบาลเพราะที่นี่เป็นโซนวีไอพี ทุกคนต
last updateLast Updated : 2026-05-14
Read more
3 ไม่เจ็บเท่ากับหัวใจ
ปรวีร์โทรศัพท์หาเธอหลายสายแต่ยายนั่นก็ไม่รับโทรศัพท์ คงจะเป็นเหมือนทุกครั้งที่เธอโกรธและรอให้เขาตามไปง้อขอคืนดี แน่นอนว่าครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งเพราะทั้งสองต่างก็จดทะเบียนหย่าขาดจากกันเรียบร้อยแล้วเป็นอันจบสิ้นความเป็นสามีภรรยาตามกฎหมายไปแล้ว ความห่วงใยที่มีในเวลานี้เป็นเพียงความห่วงใยในสถานะเพื่อนกันเท่านั้นเขาจำได้ว่าตอนที่จะแยกกันเธอบอกว่าคืนนี้ขอกลับไปนอนที่คอนโดมิเนียมก่อนเพราะเตรียมตัวไม่ทันสำหรับเรื่องนี้ ปรวีร์จึงเลือกที่จะไปรอเธอที่คอนโดมิเนียมตามที่บอกกันเอาไว้‘บัวลอยน้ำขิงของคุณแม่’เมื่อผ่านร้านบัวลอยร้านประจำ เขาจำได้ว่าเธอชอบกิน ปรวีร์จึงจอดรถเพื่อซื้อรวมถึงขนมหวานอีกหลายชนิดกลับไปกินด้วย อย่างน้อยคืนนี้ก็จะเป็นคืนสุดท้ายของเขาและเธอธามนิธิเก็บโทรศัพท์ของผู้หญิงที่เขาช่วยไว้ข้างทางเอาไว้กับตัว หน้าจอแสดงชื่อของคนที่โทรเข้ามาว่า ‘สามี’ ชายหนุ่มรู้มารยาทดี และคิดว่าไม่ควรรับโทรศัพท์แทน เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นชู้กับผู้หญิงที่เขาเพิ่งพาขึ้นรถมาคนตัวสูงเดินไปนั่งอยู่ข้าง ๆ เตียงคนป่วย บนแขนขาว ๆ มีเข็มน้ำเกลือเจาะอยู่ เขาเฝ้ามองน้ำเกลือที่ไหลออกจากขวดแ
last updateLast Updated : 2026-05-14
Read more
4 เธอไม่ได้เลวฝ่ายเดียว
ธามนิธิเดินตามผู้หญิงที่เขาเก็บได้มาจนถึงเคาน์เตอร์จ่ายเงิน ตอนแรกคิดว่าเขาจะต้องเป็นฝ่ายจ่ายเงินค่ารักษาให้เธอเสียอีก แต่เห็นยายนั่นจ่ายเงินด้วยตัวเองเขาก็โล่งใจหล่อนดูมีเงิน เสื้อผ้ากับเครื่องประดับที่ใส่อยู่บนตัวก็ไม่ใช่ราคาถูก ๆ เป็นของมีราคาทั้งนั้นโดยเฉพาะนาฬิกาข้อมือโรเล็กซ์เลดี้มาสเตอร์พีซที่อยู่บนข้อมือเล็ก ๆ เรือนนั้นราคาไม่ต่ำกว่าล้านบาท ดูแล้วน่าจะเป็นรุ่นลิมิเต็ดคัสตอมที่ผลิตออกมาไม่มาก เขาเดาว่าเธอน่าจะเป็นไฮโซหรือเซเล็บอะไรพวกนั้นผู้ชายตัวสูงเดินตามหลังเธอมาช้า ๆ เธอจ่ายเงินเรียบร้อยจึงค่อยหันกลับมาสนทนากับเขา“เราแยกกันตรงนี้เถอะค่ะ” หญิงสาวหันมาพูดคุยกับเขาหลังจากจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายของตัวเองเรียบร้อย“อย่าทำให้ผมเสียความตั้งใจสิครับ อย่างน้อยก็ให้ผมได้ไปส่งเถอะ” ธามนิธิไม่ยอมแพ้ ถึงเขาจะเป็นผู้ชายบ้องตื้น เพลย์บอย และเสือผู้หญิง แต่ลึก ๆ เขาก็ยังมีความเป็นสุภาพบุรุษ“อย่าเลยค่ะ คุณน่าจะอู้งานมามากพอแล้ว” ขจารินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลีย เธออยากกลับบ้านเต็มที พรุ่งนี้ก็ยังต้องยุ่งวุ่นวายกับการย้ายบ้านอีก“ไม่ได้สิ เห็นผมเป็นรถแท็กซี่ก็ได้นะ ให้ผมไปส่งเถอะ เป็นห่วงจ
last updateLast Updated : 2026-05-14
Read more
5 คืนสุดท้าย
ธามนิธิค่อนข้างหงุดหงิดที่ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาต้องตกไปอยู่ในห้วงแห่งความวุ่นวายของเจ้าหล่อน ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นพลเมืองดีที่พาเธอมาส่งโรงพยาบาลแท้ ๆคนตัวเล็กที่ถูกเขาลากออกมาจากโรงพยาบาล เธอพยายามจะรั้งมือตัวเองให้หลุดออกจากมือใหญ่ แต่ผู้ชายคนนี้แข็งแรงเกินไปและไม่ปล่อยให้เธอเป็นอิสระแบบง่าย ๆ“คุณธาม!” เจ้าของน้ำเสียงหวานใสร้องเรียก“ครับ!” ธามนิธิหันกลับไปหาผู้หญิงที่เรียกเขา “คุณมีอะไร” น้ำเสียงของชายหนุ่มใครที่ได้ยินก็คงเดาได้ไม่ยากว่าเขากำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์แห่งความขุ่นเคือง“ปล่อยก่อนค่ะ” ขจารินยกมือของตัวเองขึ้นมาโดยมีมือของธามนิธิหนีบติดมาด้วย“...” เขาถอนหายใจครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยให้หญิงสาวเป็นผู้แกะมือเขาออก“เรื่องเมื่อครู่ขอโทษด้วย จากนี้ไปฉันจะรับผิดชอบเองค่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรื่องนี้ก็ตาม และก็ขอบคุณคุณจริง ๆ ที่ช่วยฉันในเรื่องนี้” เธอพูดอย่างรู้สึกผิดขจารินรู้สึกผิดจริง ๆ ที่ไปดึงเอาคนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอเดาว่าเขาน่าจะเป็นคนที่มีชื่อเสียงพอสมควรดูจากบุคลิกและจากที่คุณพยาบาลมาขอลายเซ็น และเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่สำหรับคนมีชื่อเสียงแบ
last updateLast Updated : 2026-05-14
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status