LOGINHindi kaagad naka-imik si Crassus nang marinig niya ang sinabi ni Raine. Blangkong tinitigan niya ito. Hindi pa rin ito tumitigil sa kakaiyak. So Raine's mother finally told her the truth. Crassus eagerness to wait had finally paid off. Ang tagal niyang nagtimpi na huwag sabihin kay Raine ang tungkol sa pagkatao nito. He was so impatient about it— thank goodness, he was able to restrain himself.Mas lalo'ng humagulhol si Raine. Bumalik sa reyalidad ang isip ni Crassus. Nagtaas-baba na rin ang baba nito dahil sa kakaiyak. Napatiimbagang si Crassus. Binuhat niya ito at dinala sa loob.Subalit nang marating ni Crassus ang sofa ay hindi niya tuluyang inilapag si Raine. Umupo siya roon habang kinandong niya ito. Patuloy pa rin ito sa pag-iyak. Binalewala nito ang pagbuhat niya, patunay lang na okopado ang isip nito. Kung sa ibang pagkakataon pa ay matagal na sana ito nagreklamo, pero hindi. Umiiyak pa rin ito.Hindi nagsalita si Crassus. Alam niya'ng nasasaktan ito sa nalaman kaya binigy
Kumunot ang noo ni Crassus nang makitang patay na ang ilaw ng living area. Tahimik na ang villa. Kahit ang mga katulong ay hindi na pakalat-kalat sa sala. Sinipat niya ang suot na relo, pasado ala siyete pa lang ng gabi. Sinara ni Crassus ang pinto. Pupuntahan niya sana ang kwarto ni Manang Lena nang biglang nagpakita si Scott. "Where is she?" Crassus asked as he stared to his cousin. Si Raine kaagad ang pumasok sa isip niya. Kapag ginabi siya ng uwi ay madalas na naghihintay ito sa kanya. Subalit hindi niya ito nakita ngayon. Kahit sa sala ay hindi kya ito nadatnan na nag-aabang. "Room," Scott replied. "Something's off. Her mom visited earlier. She came straight here. Kahit na galing pa siya sa province."Tinabingi ni Crassus ang kanyang ulo. "Maybe she's just missed her daughter.""I hope so." Namulsa si Scott. Ininguso niya ang hagdan. "She's upstairs."Crassus nodded. Aalis na sana siya nag may nakalimutan siyang itanong kay Scott. "Is everything good while I'm away?""Yes
"H-hindi ako ang tunay mo'ng ina, Raine."Nagulantang si Raine sa narinig. Parang pinompyang ng husto ang kanyang puso. Natulala siya habang nakaawang ang kanyang labi. Pansin ni Roberta na nawalan ng imik si Raine. Dahan-dahan niya'ng niyugyog ang kamay nito. "Tina..." sambit ni Roberta para kunin ang atensiyon nito. Hinaplos niya ang pisngi nito. "Tina..."Kumukurap-kurap si Raine. Tulalang lumingon siya sa kanyang mama.Napapikit ng mariin si Roberta. Pinagdikit niya ang kanilang mga noo at kanyang ikinulong ang pisngi nito sa kanyang mga kamay.Tinabig ni Raine ang kamay ni Roberta. Hilaw siyang ngumiti."N-nagbibiro ka lang po, hindi ba, mama?" muling tanong ni Raine. Dahan-dahan siyang umiling. "Hindi ba?"Lumunok si Roberta. Mas lalo siya naging balisa nang makitang natuliro ulit si Raine. "P-pero itong tandaan mo, Tina. Kahit hindi ka nanggaling sa akin, tinuturing kita na parang sarili kong anak. Kahit anuman ang mangyari, hindi ako mawawala sa tabi mo.""A-ano ba iyang p
Dumaan ang ilang araw matapos mangyari ang insidente ay naging bugnutin si Raine. Tatlong araw ng hindi umuuwi si Crasssus sa villa. Naninibago siya dahil panay ang mga katulong, si Scott at si Rothan ang kanyang mga kasama. Gusto niya sanang lumabas pero hindi naman siya pinapayagan. Simula ng may humarang sa kanila ay naging maingat na si Crassus. Bago ito pumunta ng business trip ay binilinan na nito si Scott na huwag siya palalabasin kung hindi importante. Kahit pagkatapos ng review class niya ay diretso uwi na siya sa bahay. Hindi katulad dati na hawak pa niya ang kanyang oras.Pabor naman iyon sa kanya, pero nakaraang araw lang iyon. Nahihirapan pa siyang maglakad noong time na iyon dahil sa pèmpem niya kaya okay lang sa kanya. Pero ngayon na kaya na niya'ng kumilos, pakiramdam niya ay parang kinadina ang kanyang paa."Tch! Business trip," maktol na wika ni Raine nang nakasimangot. "Sino'ng niloloko mo? Iniiwasan mo lang ako. Loko talaga ang orangutan na 'yon."Hanggang ngayon
Pagkatapos isiwalat ni Roberta ang lahat ng hinaing ay binalot ng katahimikan ang sala. Hindi makapagsalita ang mag-ina. Hindi rin ito makatingin sa kanya ng maayos. Halatang guilty ang mga ito.Kung hindi pa na-ospital ang Mama nila, hindi niya malalaman ang mga kalokohan ng mag-ina. Kaya pala ilag ang Tiya Puring niya kina Manuela. Iyon pala ay may hinanakit ito sa sarili nitong pamangkin at apo. Kung siya rin ang nasa posisyon ng kanyang Tiya ay talagang aabot din sa sukdulan ang kanyang galit. Hindi niya masikmura ang mga kalokohan ni Manuela.Nalaman niya kina Tiya Puring at anak nito na si Helena ang mga kalapastanganan ng mag-ina. Hindi nakatiis ang mga ito na hindi magsumbong. Lalo na ang nagkasakit ng malala ang mama nila.Napailing si Roberta. "Hindi sana tayo mamomroblema at mag-aaway kung ginastos ninyo sa tama ang pera ni Mama. May pangtustos sana tayo sa sakit niya. Kaso mga walang hiya kayo eh. Nagawa ninyong mag trip to Thailand noong nakaraang taon, habang naiwan dito
Sa kabilang banda, habang naka-upo sa loob ng bahay ni Lola Pansing ay hindi maampat ang inis ni Roberta. Simula nang dumating siya rito kahapon ay wala na ibang ginawa ang magaling niya na kapatid kung hindi magpaparinig at magpapaawa. Kaunti na lang ang kulang ay matutulili na siya sa boses nito.Ang totoo niyan ay may dahilan kung bakit siya napabisita rito. Balak naman talaga niya na bumisita sa kanyang Mama pero bigla iyon napaaga nang tumawag si Manuela kahapon.Isinugod kahapon sa ospital ang Mama nila. Matagal na pala nito iniinda ang pananakit ng ulo subalit hindi napag tuunan ng pansin. Akala ni Manuela ay dahil lang pagtaas mg dugo nito kaya sumasakit ang ulo nito. Hindi na rin nito pinapa-check up kahit sa health center ang mama nila. Sa sobrang kampante nito ay lumalala sakit ng Mama nila. Kung hindi pa raw ito nagsusumigaw kahapon, hindi nila malalaman ang kalagayan ng kalusugan nito. Iyon pala ay iba ang dahilan kung bakit nanakit ang ulo nito.Ngayon pa sila
Tumaas ang kilay ni Raine sa narinig. Manghang napalingon siya sa kanyang pinsan na si Erasha. Umismid siya. "Akala ko ba mas magaling ka sa akin?" Pagpapaalala ni Raine sa sinabi ni Erasha noong nakaraan. "Bakit magpapatulong ka pa?"Nagkibit-balikat si Erasha. "Para mas madali." Ngumiti siya ng
"Raine Athena..."Nagkaharap sina Raine at Crassus. Sinikap ni Raine na hindi makipagtitigan pero kahit ano'ng gawin niya, natantangay siya sa ginagawa nito. Napansin ni Crassus na hindi maayos ang lapel ni Raine. Kumunot ang noo niya. Sa halip na makipagkamay, inayos niya ang kwelyo nito."What's
"Gusto mo, huhulaan ko?"Sumimangot ng husto si Raine. Kahit na kaharap pa niya si Crassus, talagang hindi na siya nahihiya na ipakita ang kanyang emosiyon.Tumalim ang mata ni Raine. "Tigilan mo na nga ako," asik niya. "Kailan ba ako pwedeng pumasok sa trabaho?""Next week."Hindi makapaniwalang k
Kanina pa naka-alis Crassus pero hanggang ngayon ay lutang pa rin si Raine. Gabi na at nasa garden na siya ng villa tumatambay. Tapos na sila mag-usap pero laman pa rin ng kanyang isip ang naging paksa nila kanina.Pagkatapos nila mag-usap ni Crassus ay umalis na ito. Iniwan siya kasama ang tray na







