MasukGive me the gun."Natigilan si Raine sa narinig. Tulalang napatitig siya kay Crassus. Palipat-lipat ang mata niya sa kakatitig sa mga mata nito.Lumunok si Raine. "Baril?"Crassus nodded. "Get it. It's in the compartment."Mabilis na lumingon si Raine sa compartment ng kotse. "P-paanong—" Umiling siya. "Huwag kang magpapaputok, delikado. Huwag kang lumabas."Sinipat ni Raine ang paligid. Nang mapagtanto niya ang sitwasyon na kinasasadlakan nila ni Crassus ngayon ay napapikit siya ng mariin."Napapalibutan nila tayo. Isang maling galaw mo lang ay papaulanan nila ng bala itong kotse," malamig na wika ni Raine. "Hintayin na lang natin sina Scott.""She's right, Crassus," Saturn said. "Don't do drastic moves. Just wait for them."Hindi sumagot si Crassus. Sa halip ay binalingan niya ang mga armadong lalaki na papalapit sa kanila. His eyes turned cold. Bumaba ang lalaking naka-helmet sa motor nito. Hinubad nito ang suot na helmet ngunit hindi kasali ang taklob sa mukha. Lumapit ang kasam
Napakapit si Raine sa hawakan na malapit sa kanyang ulohan. Napalunok siya. Tahimik na pinagmasdan niya ang ginagawa ni Crassus.Pinagpawisan na ng maglagkit ang kamay ni Raine. Dinumbol ng kaba ang kanyang puso. Lalo na at pansin niya ang pagiging tahimik ni Crassus.Sa kakahanap nito ng paraan para masalisihan ang mga humahabol sa kanila ay napadpad na sila sa may matalahib at masukal na kagubatan. Ito iyong shortcut na daan papuntang sentro. Bihira lang si Crassus na dumadaan dito dahil hindi nito tipo ang rota'ng ito. Masyado kasi'ng tahimik. Wala rin masyadong madadaanan na mga bahay dahil puro kahoy ang nakapalibot. Hindi katulad nang nasa kabila na urbanisado at maraming nakahilera na mga village. Muling tinapakan ni Crassus ang silinyador ng kotse. Umangil ang makina ng sasakyan. Napasinghap si Raine."Crassus..." sambit ni Raine. "May ideya ka ba kung sino sila?" tanong niya sabay titig kay Crasssus."No," he answered shortly, his eyes are still fixed on the r
"Tina...."Nasa bukana sila ng mansion. Papauwi na sina Raine at Crassus kaya nasa labas sila Lolo Faustino. Pati na ang dalawang bagong kasambahay na kinuha ni Crassus. Nakahilera ang mga ito sa likod ni Lolo Faustino at bahagyang nakayuko.Tinalungan ni Mang Timo si Crassus na ipasok ang mga bagahi sa trunk ng kotse. Kaya nagkaroon ng pagkakataon si Lolo Faustino para kausapin si Raine.Napalingon si Raine nang tinawag ni Lolo Faustino ang kanyang pangalan. Bahagya siyang ngumiti."Lolo," tugon ni Raine. Nilapitan niya ito at saka nagmano. "Aalis na po kami. Bibisita po ako rito kapag may bakante akong oras.""It's okay, Tina. I understand, " he smiled weakly. "Pwede rin naman ako bumisita sa inyo.""Sige po," magalang na sagot ni Raine. "Ingat ka po rito, huh, Lolo? Iyong meds mo po,"muli niyang bilin.Grandpa Faustino chuckled. "Okay, Tina."Lumapit si Lolo Faustino kay Raine at pagkunwa'y bumulong."Don't forget about our conversation yesterday," he whispered. "Tell me if someth
Hindi makatugon si Raine kay Crassus. Ramdam niya ang emosiyon nito sa bawat bigkas ng mga salita. Puno iyon ng galit at pait. Kahit ang mga mata nito ay tulirong nakatitig sa sahig, at paminsan-minsan ay nakikita niyang kumukuyom ang mga kamay nito. "Baka may malalim siya na dahilan kaya niya nagawa iyon. Alam ko na galit ka talaga, pero sana ay huwag ka masyadong magpadala sa nararamdaman mo," payo pa ni Raine. "Kunsabagay, wala ako sa kinalalagyan mo ngayon. Masakit din naman talaga ang ginawa niya. Pero kasi, Daddy mo pa rin yon. Wala ka sa mundong ito kung wala rin siya." "Tch! He should have thought of that before he left," Crassus said dryly. "Do you think it's a wise decision to trick his family just because he's ashamed? The audacity. Dahil sa ginawa niya—" Naglapat ng mariin ang labi ni Crassus. "I'll never forget what he did." Napabuntonghinghinga si Raine. "Ano ng gagawin mo?" "None. If he has some guts to show his face here then I don't gave a fûck. I'll w
Tahimik na nakaupo sa bench sina Raine at Crassus. Nakakabingi ang katahimikan na nasa pagitan nila. Kanina pa pinakiramdaman ni Raine si Crassus. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ito kumikibo. Hinayaan lang niya ito. Alam niyang mabigat ang pinagdaanan nito. Kaya pinagkasya lamang niya ang sarili sa pagtitig sa mga capiz lantern na nakasabit sa mga sanga ng punong mangga.Napatingala si Raine. Sa hindi inaasahan ay nahagip ng paningin niya ang madilim na kalangitan. "Ang daming stars," komento ni Raine habang nakatitig sa langit.Napalingon si Crassus kay Raine. Nang makita niyang nakatitig ito sa langit ay napatingala rin siya."Yeah," Crassus murmured as he stare intently at the sky. Sumulyap si Raine Kay Crassus. "Sabi nila, kung darating daw ang pagkakataon na nahihirapan ka o nalulungkot— tumingala ka lang daw at tumitig sa mga bituin. Nang sa ganoon ay maunawaan mo kung ano ang purpose nila. Na kung bakit malayo sila sa kinaroroonan mo."Crassus eyebrows
"He's not dead, Tina."Nagimbal si Raine sa narinig. Natulala siya. Walang lumabas na salita sa bibig niya.Napakurap siya habang dahan-dahan na tumango. "H-hindi patay?" patanong niyang usal. "Iyong Papa ni...."Muling napahinto si Raine. Hindi makuhang idugtong ng tuluyan ang kanyang sasabihin sa labis na pagkagulat.Bumuntonghininga si Lolo Faustino. "Kaya ako may contact sa kanya dahil alam ko na simula't sapol ay hindi siya patay, Tina.""P-pero..." Lumunok si Raine. "P-paanong nangyari 'yon? H-hindi ba, nagpakamatay ang mama ni Crassus dahil...""It's a long story, Tina," Grandpa Faustino cut her of. "He faked his death."Pabagsak na napasandal si Raine sa sofa. Natulala siya habang pinuproseso ng utak niya ang kanyang nalaman."P-pineke niya ang..." Sandaling huminto si Raine.. "Bakit? Ano'ng naisip niya?" Hindi mapigilang tanong niya. "Hindi man lang niya naisip kung ano ang magiging kalabasan no'n?"Napapikit si Lolo Faustino. "Hindi ko rin alam kung ano'ng pumasok sa kukute
"Crassus..." Hindi pa tuluyan nakalapit ang mag-asawa sa dance floor ay may tumawag na kay Crassus. Napalingon si Crassus sa taong tumawag, at dahil magkahawak-kamay sila ng asawa niya— nakuha rin nito ang atensiyon ni Raine. Kilala ni Crassus ang tumawag sa kanya. Ngumiti siya ng pormal nang mamu
"I'm glad you were able to attend the Christmas ball, Levy," Don Faustino said, his voice is calm but carrying a weight of authority. "Of course, Papa," Levy replied politely. "I still honor you." "Good to hear that," Don Faustino express ion hardened. "But I didn't like what you said earlier." "
Hindi rin nagtagal pagkatapos i-anunsiyo ni Don Faustino ang bagong hostess ng susunod na ball ay nagpalakpakan ang mga bisita. Kaagad umugong ang bulungan dahil na rin sa ginawa ni Crassus. Marami sa mga bisita ang na-curious. Nang malaman nila na si Raine ang nakasungkit sa mailap na puso ni Cra
"Families! Ladies and gentlemen! Let's give a warm and thunderous welcome to the grandson of Don Faustino, the remarkable Mr. Crassus Adam Almonte, and his dazzling wife— Mrs. Raine Athena Almonte!" Crassus was true to his words. Kalalabas pa lang nila ni Raine sa mansion pero nakapulupot na ang br







