MasukNagulat si Jessica."A-Ano ang sinasabi mo? Ipalaglag ang baby?"Isang malamig at mapait na tawa ang kumawala sa mga labi ni Craige."Hindi ba iyon naman talaga ang gusto mong gawin?"Agad na hinawakan ni Jessica ang manggas nito."Craige, may kailangan akong sabihin sa 'yo. May mga taong nagdala sa akin sa ospital ngayon. Gusto nilang saktan ang anak natin. A-Ang mga taong iyon ay..."Sasabihin na sana niya ang mga pangalan nina Alicia at Adrian nang bigla siyang putulin ni Craige.Tiningnan siya nito nang may malamig at mapanuyang ngiti sa kanyang mga labi."Jessica, Miss Pablo, niloloko mo na naman ba ako gamit ang panibagong kasinungalingan?"Unti-unting nawala ang pagtataka sa mukha ni Jessica at napalitan iyon ng pagkalito. Agad niyang inalis ang kumot at bumangon mula sa kama."Ano'ng kasinungalingan ang sinasabi mo?""May nagdala ba talaga sa 'yo sa ospital, o ikaw mismo ang kusang pumunta? May ibang taong gustong saktan ang bata o ang taong gustong ipalaglag siya ay
Mabilis na sumagot ang doktor.“Mr. Montero, dumating po kayo sa tamang oras. Hindi pa nagsisimula ang operasyon, kaya ligtas pa ang sanggol.”Agad na napatingin si Craige sa patag na tiyan ni Jessica.“Ayos ba ang sanggol?”Tumango ang doktor.“Maayos po ang kalagayan ng sanggol. Napakalusog niya.”“Kailan siya magigising?”“Kapag nakapagpahinga na po siya, Mr. Montero.”Wala nang sinabi pa si Craige.Maingat siyang yumuko at marahang binuhat si Jessica sa kanyang mga bisig, na para bang natatakot siyang magising o masaktan ito. Pagkatapos ay tahimik niya itong inilabas ng ospital.Dinala niya si Jessica sa kanyang villa.Pagpasok sa silid, maingat niya itong inihiga sa malambot na kama at marahang kinumutan.Nag-uumapaw sa galit, sakit, at pagkadismaya ang kanyang dibdib. Ngunit kahit ganoon, hindi niya magawang saktan ang babaeng nasa kanyang harapan.Pagkatapos ng lahat, dinadala pa rin nito ang anak nila.Dahan-dahang ipinatong ni Craige ang kanyang palad sa tiyan ni
Iwinagayway ni George ang kanyang kamay.“Dalhin sila sa kustodiya!”Agad na sumugod ang mga bodyguard na nakasuot ng itim na suit at dinakip ang doktor.Maging ang iba pang mga doktor at nurse na nakasuot ng puting coat at mask ay mabilis ding pinigilan at pinaluhod.Mahigpit na niyakap ni Craige si Jessica sa kanyang mga bisig. Nag-aapoy sa matinding poot ang malamig niyang mga mata habang pinagmamasdan ang mga taong nasa harapan niya.“Ano ang ginawa ninyo kay Jessica? Kung may sinuman sa inyo ang nangahas na saktan siya o ang bata na nasa kanyang sinapupunan, pagbabayaran ninyo iyon ng sarili ninyong buhay!”Namutla ang doktor. Malalamig na pawis ang walang tigil na tumutulo sa kanyang noo.Kakaalis pa lamang ni Adrian, at ilang sandali lang ang lumipas ay dumating na si Craige.Sa pagkakataong iyon, lubos niyang pinagsisihan ang pagsang-ayon sa planong iyon.Ngunit upang mailigtas ang sarili niyang buhay, wala na siyang ibang pagpipilian kung hindi sundin ang kwentong ipi
Agad na inutusan ni Alicia ang nurse.“Kung gano'n, bilisan ninyo ang operasyon. Gusto naming makita mismo, sa sarili naming mga mata ang pagtanggal sa batang iyon!”Tumango ang nurse.“Opo. Naiintindihan ko.”Tatalikod na sana ito upang bumalik sa operating room nang biglang may isang tauhan ni Adrian na nagmamadaling dumating. Habol ang hininga nito at halatang bakas sa mukha ang matinding pagkataranta.“Mr. Carlos! May problema po!”Kumunot ang noo ni Adrian.“Ano ang nangyari? Bakit ka ganyan?”Punong-puno ng malamig na pawis ang noo ng tauhan habang hingal na sumagot.“Narito na po si Mr. Montero!”Agad na nagbago ang mga ekspresyon nina Adrian at Alicia.“Ano ang sinabi mo?” gulat na tanong ni Adrian. “Sino ang narito?”“Mr. Montero, si Craige! Dumating po siya kasama ang napakaraming tauhan. Isinara na nila ang buong ospital at papunta na sila rito. Ilang sandali na lang, darating na sila!”Namutla si Alicia.“Paano nalaman ni Craige? Bakit siya nakarating nang gan
Napatigil si Craige sa kanyang kinatatayuan..Hindi niya kailanman naisip na buntis si Jessica.Dalawang buwan na pala itong nagdadalang-tao.'Bakit hindi niya sinabi sa 'kin?'Agad niyang inilapit sa tainga ang telepono at mariing nagsalita.“Salamat, Dr. Garcia.”Pagkababa ng tawag, mabilis siyang tumayo. Punong-puno ng pananabik ang kanyang mukha habang nilingon si George.“George, narinig mo ba? Buntis si Jessica! Magiging ama na ako!”Agad na nagliwanag ang mukha ni George.“Binabati ko po kayo, Mr. Montero! Magkakaroon na po kayo ng anak!”Tama. Magkakaroon na siya ng anak. Magiging ama na siya.Hindi maipaliwanag ni Craige ang nag-uumapaw na saya sa kanyang dibdib. Sa panahong pinakamatindi ang kanyang pagnanais na magkaroon ng sariling anak, sa wakas ay dumating na ang munting buhay na bunga ng kanilang pagmamahalan ni Jessica.“Mr. Montero,” maingat na saad ni George. “Nasaan na po ngayon si Miss Pablo?”Biglang natigilan si Craige.Hindi niya alam. Hindi niya alam
“Craige, iligtas mo ako! Craige, iligtas mo ang anak natin! Craige!”Sa sandaling iyon, wala nang ibang magawa si Jessica kung hindi paulit-ulit na tawagin ang pangalan ni Craige.Desperado siyang umaasang darating ito. Umaasang maililigtas siya. Umaasang maililigtas ang kanilang anak.Ngunit hindi pa rin alam ni Craige na may dinadala siyang sanggol.Sa isip niya, ganito na lamang ba matatapos ang buhay ng kanilang anak bago pa man ito maisilang?Sunod-sunod na pumatak ang maiinit na luha sa kanyang mga pisngi, dahilan upang lumabo ang kanyang paningin.Sa isang tabi, nagkatinginan sina Adrian at Alicia bago sabay na ngumiti.Hindi darating si Craige. Hindi niya malalaman ang lahat nang ito.****Samantala, bumalik naman si Craige sa kanyang opisina.Matapos tapusin ang lahat ng kanyang trabaho, sumandal siya sa kanyang upuan. Kinuha niya ang kanyang telepono at agad na tinawagan ang numero ni Jessica.Nais niya itong yayain na mag-dinner. Ngunit paulit-ulit lamang tumun
Simula pagkabata, nag-aaral na si Monica ng pagsasayaw, at buwan-buwan ay gumagastos siya ng malaking halaga para sa skincare at beauty treatments niya. Maputi at makinis ang kanyang balat, ang kanyang katawan ay payat ngunit mayroong hubog. Sa suot niyang strappy mini dress, nakakaakit niyang tingn
Tuluyan nang na-speechless si Roberto. Nanatili lamang siyang tahimik, tila hindi alam kung paano tutugon.Bahagyang nainis si Maxine. Ngayon lamang niya lubos na napagtanto kung gaano kaliit ang pasensya ni Shawn, na kahit sa ganitong sandali ay nangingibabaw pa rin ang kanyang pagseselos.Tuming
Tumingin si Shawn kay Roberto at mariing nagsalita.“Uncle Roberto, uulitin ko. Hindi ko papakasalan ang anak ninyo na si Monica. Ang taong mahal ko ay si Maxine.”Agad na napuno ng sakit at hinanakit ang mukha ni Monica nang marinig 'yon.“Shawn!”Bigla namang hinila ni Shawn si Maxine, tuluyan
Ngunit walang sumagot sa kanyang pagtawag. Walang Shawn na tumugon.Si Wilbert naman ay nasa labas pa, inihahatid ang mga bisita nila. Nakangiti siya nang may paghingi ng paumanhin ang nakabalot sa kanyang mukha, habang tinutulungan niya sina Mr. Catacutan at Mr. Lopez na sumakay sa kanilang mga sas







