Share

คนคลั่งรัก

Penulis: Baby_Snow
last update Tanggal publikasi: 2026-11-03 10:38:33

ฉันเลือกที่จะให้โอกาสพี่วินซ์ได้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง และให้โอกาสตัวเองได้พบเจอความรักที่สวยงามด้วย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Winz ลุ่มหลงรัก   คนคลั่งรัก

    ฉันเลือกที่จะให้โอกาสพี่วินซ์ได้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง และให้โอกาสตัวเองได้พบเจอความรักที่สวยงามด้วยเช่นกัน ทุกอย่างกลับมาปกติ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสถานะ..พี่วินซ์ขอฉันเป็นแฟนแบบจริงจัง มาถึงขั้นนี้ฉันคงไม่เล่นตัวอีกต่อไป ตอบตกลงทันทีทันใด พูดได้เต็มปากแล้วว่าฉันคือน้องกีวี่แฟนพี่วินซ์อดีตเด็กวิศวะไอทีสุดฮ็อทกลับจากเพชรบูรณ์ฉันก็หอบเสื้อผ้ามาอยู่กับผู้ชายจริงจัง อะพาร์ตเม้นต์ยังไม่คิดคืนห้องเพราะจะเอาไว้กลับไปนอนยามงอนผัว แต่คนที่จริงจังกว่าคือพี่วินซ์ เขาพาฉันไปกินข้าวกับพ่อแม่ ฉันเจอท่านสส.ผดุงวันย์ตัวเป็นๆ ครั้งแรก พี่วินซ์หล่อเหมือนพ่อเป๊ะเลย นักการเมืองก็เหมือนดารา เป็นคนดังคนหนึ่งแต่อยู่คนละบทบาทหน้าที่ ฉันไม่ได้บอกพี่วินซ์หรอกนะว่าฉันเลือกพรรคของพ่อเขา เลือกพ่อแล้วก็เลือกลูกเหมือนที่แม่ฉันบอก "แอบแซ่บกับพี่วินซ์นี่เอง" ยัยป่านเอาปากกาน้ำเงินมาจิ้มที่คาง ทำตาโตปากง้ำเพราะมารู้ทีหลังว่าผู้ชายคนนั้นคือพี่วินซ์"ก็มันอร่อยดี""ย่ะ อร่อยท่าไหนเหรอ ผู้ชายถึงคลั่งรักเบอร์นั้น" "แกก็.." ฉันเขินตัวบิดแขนพันกันเพราะพี่วินซ์คลั่งรักฉันอย่างที่ป่านพูดจริงๆ นอกจากจะเปิดตัวฉันตามโซเช

  • Winz ลุ่มหลงรัก   ความพยายามสำเร็จ

    ฉันลงมาจากชั้นสองตอนเวลาหกโมงเย็น พี่วินซ์ยังอยู่ที่นี่ เขากำลังช่วยแม่ปิดร้าน พอเห็นหน้าฉันก็ยิ้มปากบานแฉ่ง"ดีขึ้นไหม" เขาแตะหลังมือที่แก้มวัดอุณหภูมิ ไม่เกรงใจแม่ที่ก็ยืนเก็บเงินอยู่ไม่ไกล"ทำไมพี่ยังอยู่คะ จะค้างที่นี่เหรอ""อยากค้างจะให้ค้างไหม"ฉันส่ายหน้า เหล่ตามองแม่ แม่ก็นี่ก็นิ่งเชียว"ค้างไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวเราหาจองรีสอร์ทให้พี่แล้วกัน""พี่จองแล้ว เดี๋ยวไอ้เดย์จะมารับกลับไปนอน""ก่อนกลับก็กินข้าวด้วยกันก่อนนะ" แม่เอ่ยขัดขึ้น"ครับคุณแม่"พี่วินซ์ยิ้มหล่อโปรยเสน่ห์ใสแม่ ปกติแล้วแม่เป็นคนเงียบขรึม ดุมากกว่าเล่น แต่ตอนนี้แม่ดันยิ้ม สงสัยจะโดนพี่วินซ์ทำของใส่สำเร็จสิบนาทีต่อมาพี่แอปเปิ้ลก็กลับมาพร้อมอาหารสำเร็จรูปในมือ อาหารบนโต๊ะวันนี้จึงดูน่ากินเป็นพิเศษ พร้อมกับแขกพิเศษอีกหนึ่งคน พี่วินซ์เฟรนด์ลี่เป็นทุนเดิม เขาคุยกับแม่และพี่แอปเปิ้ลโดยไม่มีเคอะเขินแม้แต่นิด"น้องเรียนจบ ผมจะให้คุณพ่อคุณแม่มาทาบทามนะครับ"แกร๊ง! ช้อนในมือของฉันร่วงหลุดใส่จานเพราะตกใจ ทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว และอีพี่วินซ์ก็หัวเราะขบขันฉันอยู่ด้วย จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง ดูเขาพูดเข้าสิ"มีลูกเขยเป็นลูกชายท่านสส.

  • Winz ลุ่มหลงรัก   ใจยวบยาบ

    เสียงเคาะประตูดังขึ้นอยู่สามครั้ง รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าอาจจะไม่ใช่แม่หรือพี่แอปเปิ้ล แต่เพราะที่นี่คือบ้านของฉันจึงไม่รีรอเดินไปเปิดประตูพี่วินซ์ผลักดันตัวฉันแล้วพุ่งพรวดเข้ามาก่อนปิดประตู ครั้นจะกรี๊ดส่งเสียงกรีดร้อง มือใหญ่ก็ยกอุดปากทันควัน"ไม่ต้องกรี๊ด คุณแม่อนุญาตให้พี่ขึ้นมา"ฉันดึงมือเขาออก ถลึงตาโต "ไม่จริง..""อย่าลืมสิว่าก่อนขึ้นบันไดพี่ต้องผ่านเคาน์เตอร์ขายของนะ ขึ้นมาโดยไม่มีคนเห็นได้ไง""ละ แล้วพี่ขึ้นมาทำไม เราบอกให้กลับไป""ตัวร้อนมาก ป่วยบ่อยแบบนี้พี่จะซื้อวิตามินซีให้กินเยอะๆ"นอกจากจะไม่ฟังฉัน ยังยกตัวฉันขึ้นมาวางบนโต๊ะเขียนหนังสือ สองมือเข้าโอบประคองแก้มนวล เขาทิ้งหน้าผากลงมาชนชิดหน้าผากของฉัน"คิดถึง.. กลับบ้านทำไมไม่บอกกันบ้าง""ขนาดไม่บอกพี่ยังรู้"ฉันนั่งนิ่งไม่ได้ผลักไส ยอมรับแบบหน้าไม่อายเลยว่าก็คิดถึงเขาเหมือนกัน"ก็ไปหาทุกที่ที่คิดว่าจะไปแล้ว พี่สุ่มมา"พี่วินซ์ผละออก เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าค้นหาของบางอย่างจนได้ผ้าขนหนูผืนเล็กจิ๋วที่ถูกพับเอาไว้ชั้นบน ไม่จบแค่นั้นยังเดินหายเข้าห้องน้ำด้วย ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่"เช็ดตัวเถอะ"จู่ๆ ก็มาจั

  • Winz ลุ่มหลงรัก   พุ่งชนเป้าหมาย

    สาบานเลยว่าตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยมีภาพของตังเองในอนาคตเลยว่าจะต้องมานั่งจับผิดผัว แต่ตั้งแต่เห็นภาพของตัวเองในไอจีของเขา ฉันก็ย้อนดูรูปภาพทั้งหมดจนไปถึงภาพราวห้าปีก่อน ทั้งหมดล้วนแต่เป็นภาพถ่ายในอิริยาบทหล่อระเบิดระเบ้อของเขา มีผู้หญิงมาคอมเม้นต์มากมายแต่ตอบกลับน้อยมาก ในไอจีไม่มีอะไรที่เป็นประโยชน์มากนัก ฉันเลยเข้าไปส่องในเฟซบุ๊คแทน"เฮ้อ! ไม่มีอะไรเข้าไปใหญ่"โพสต์ล่าสุดเมื่อปีที่แล้วโน้น ฉันวางมือถือลงข้างตัวแล้วหลับตา ยาออกฤทธิ์ทำให้ฉันง่วงมาก ไม่มีแรงแม้แต่จะหันไปมองมือถือที่หน้าจอสว่างวาบขึ้นเสียงตะโกนเรียกของพี่แอปเปิ้ลปลุกฉันให้ตื่นลืมตาในตอนเช้า ไม่รอให้ฉันได้จูนหัวสมองด้วยซ้ำก็ถูกลากให้ลงมายังชั้นล่าง"อะไรแต่เช้า" ฉันออกลูกงอแง ลงไปแดดิ้นบนพื้นได้ฉันทำไปแล้วนะ"แม่เรียก"พี่แอปเปิ้ลบุ้ยปากไปทางหน้าร้าน แม่กำลังยืนคุยอยู่กับผู้ชายสองคน ความหล่อของพวกเขากระแทกตาทำให้ฉันตาสว่างขึ้นมาทันที"เฮ้ย! มาทำไม"พี่วินซ์กับพี่เดย์มองมาที่ฉัน มีคนดีใจที่เห็นหน้าฉันจนยิ้มแป้นปากกว้างด้วยนะ น่าหมั้นไส้"เขาบอกว่ามาง้อลูกสาวคนเล็ก" แม่ตะโกนตอบกลับมาแทน"กลับไปค่ะ พี่เดย์คะ.. พาเพื่อนพี่ก

  • Winz ลุ่มหลงรัก   มันจบแล้ว

    เพิ่งเข้าใจประโยคที่ว่าร้องไห้ปานจะขาดใจก็วันนี้ เข้ามาในห้องได้ฉันก็ไม่ทำอะไรเลยนอกจากร้องไห้และร้องไห้ มันเจ็บร้าวในอกไปหมด เจ็บกว่าการที่เห็นผู้หญิงคนนั้นกอดแขนพี่วินซ์คือการที่เขายังไม่เปลี่ยนไปทั้งที่เคลมตัวเองว่าหากมีคนรักจะไม่มีวันเจ้าชู้ เจ็บยิ่งกว่านั้นคือการที่ฉันดันโง่หลงเชื่อคำหลอกลวงเหล่านั้นจนวันนี้พูดได้เต็มปากว่ารักพี่วินซ์หมดหัวใจฉันร้องไห้จนหลับไปโดยไม่รู้ตัว ตื่นขึ้นมาอีกทีเพราะเสียงมือถือร้องเรียก เป็นเบอร์โทรของเจ้าของอะพาร์ตเม้นต์ที่โทรเข้ามา"ค่ะพี่แวว.."[น้องกีวี่มีคนมาแจ้งพี่ว่ามีผู้ชายไม่คุ้นหน้านั่งอยู่หน้าห้องเราตั้งแต่เมื่อคืน คนอื่นเขาเลยกลัวว่าจะเป็นคนไม่ดีหวังมาทำร้ายเราตอนออกมาจากห้องหรือเปล่า พี่ขึ้นไปดูมาแล้วนะ เหมือนเขาจะหลับอยู่ แฟนหรือเปล่าคะ]"เดี๋ยวหนูเคลียร์เองค่ะ ขอโทษนะคะ"วางสายจากพี่แววก็ไม่ได้รีบร้อนนัก ฉันยังมีอารมณ์เข้าห้องน้ำอาบน้ำจัดการตัวเองให้สดชื่น คนนั้นจะได้ไม่เห็นสภาพเละเทะไปด้วยน้ำตาให้เขามาสมน้ำหน้าครึ่งชั่วโมงฉันถึงไปเปิดประตู ทันทีที่ประตูอ้าออก พี่วินซ์ก็เงยหน้าขึ้นมอง อ่า.. เขานั่งอยู่จริงๆ ด้วย บ้าชะมัดเลยเขารีบร้อนลุก

  • Winz ลุ่มหลงรัก   ไม่เคยเปลี่ยนไป

    เพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับการช่วยป่านเตรียมตัวไปนัดเดท กว่าจะออกจากอะพาร์ตเม้นต์ของป่านก็สามทุ่ม พี่วินซ์ส่งแชทมาบอกฉันว่าจะไปนั่งดื่มที่ผับกับพี่มังกรและพี่เก้าก่อนกลับเพราะไม่ได้ปาร์ตี้กันนานแล้วบังเอิญมากที่ฉันนั่งรถแท็กซี่ผ่านผับนี้พอดีจึงตัดสินใจลงจากรถ เดินเลียบๆ เคียงๆ มองที่ลานจอดรถเห็นว่ารถของพี่วินซ์ยังคงจอดอยู่ที่นี่ ดูจากเวลาขณะนี้สี่ทุ่มกว่าๆ ฉันหยิบมือถือออกมาหวังต่อสายหาเขา แต่ยังไม่ทันได้กดโทรออก สายตามองตรงไปยังหน้าผับแล้วเห็นพี่วินซ์อยู่ตรงนั้น มีพี่เก้ายืนอยู่ข้างๆ และอีกฝั่งหนึ่งมีผู้หญิงยืนอยู่สองขาของฉันก้าวเดินไปเองอัตโนมัติ มองไกลๆ ฉันอาจจะตาฝาดไปเองก็ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังควงแขนเขา"ก็พี่เรียกเปรี้ยวมาที่โต๊ะเองนะ เปรี้ยวผิดอะไรล่ะคะ""ไม่ได้เรียก.. "เสียงพี่วินซ์ตอบกลับตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ นั่นไม่ได้อยู่ในความสนใจของฉันเพราะไอ้ที่คิดว่าตาฝาดดันไม่ใช่ มีผู้หญิงกำลังควงแขนเขาพูดจาออดอ้อนออเซาะ โดยที่เขาก็ก้มหน้ามองเธอคนนั้นไร้การผลักไส"ช่างพวกเขาสิคะ พี่ไปต่อกับเปรี้ยวดีกว่า คืนนี้ว่างนะ"ฟังมาถึงตรงนี้ฉันก็ยกมือถือขึ้นมากดโทรออกแล้วยกแนบหู ฟังเสียงรอสายอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status