6. Bölüm

Ayrılmama beş gün kala, hastaneye istifamı sundum.

O zamanlar, Dante ile birlikte olmak için tıp eğitimimi ilerletme şansımdan vazgeçmiştim. Ona yakın olmak için Güzelkent şehrindeki hareketli bir hastanede uzman doktor olmayı seçmiştim.

Meslektaşlarım istifa etmek istediğimi duyunca şok oldu.

"Nina, neden birden istifa ediyorsun?"

"Düğün davetiyelerini yeni dağıtıyordun. Bu, ev hanımı olmayı planladığın anlamına mı geliyor?" diye takıldı biri.

Elimde bir dosya klasörüyle hafifçe gülümsedim ve başımı salladım. "Hayır. Düğün iptal oldu."

***

Eve döndüğümde, kapıyı açar açmaz Dante ve Isobel'i kanepede otururken gördüm. Bir haftadır görmediğim Dante, onunla sohbet etmekle meşguldü.

Elimdeki dosya klasörünü görünce, "O da ne?" diye sordu.

"Sadece gereksiz evraklar. Atmak için getirdim." diye yalan söyledim.

Başını sallayan Dante, evin etrafına bakındıktan sonra şaşkın bir ifadeyle, "Sadece bir hafta yoktum. Evdeki birçok şey neden kaybolmuş gibi geliyor?" dedi.

Dosya klasörünü yatak odasına güvenle koyduktan sonra sakin bir şekilde, "Ortalıkta duran bazı gereksiz eşyaları ayıkladım." diye yanıtladım.

Dante'nin söyleyecek daha çok şeyi varmış gibi görünüyordu ama Isobel söze girdi.

"Nina, Dante bu seyahatte bana eşlik etmek için gerçekten çok çaba harcadı. Onunla düğün fotoğrafı çekimine gitmeme izin verip hayalimi gerçekleştirmemi kabul ettiğin için de gerçekten minnettarım."

Sesinde bir zafer havası sezdim.

"Ne dersiniz? İkinize de yemek ısmarlayarak benim için yaptıklarınıza teşekkür edeyim. Sanırım bir süre daha vaktinizi alacağım. Umarım benden nefret etmezsin, Nina."

Isobel'le bu anlamsız kavgalara girmeye hiç niyetim yoktu. Beş gün sonra Dante'yi sonsuza kadar terk edecektim. Tek istediğim her şeyi düzgünce toparlayıp bir an önce gitmekti.

Ama benim uzun süren sessizliğim karşısında Isobel'in gözleri yaşlarla kızardı.

"Dante, Nina üzgün mü? Sonuçta ikiniz evlenmek üzeresiniz, ama..."

Isobel'in sözlerini duyan Dante kaşlarını çattı ve hoşnutsuzlukla beni azarladı: "Bu nasıl tavır? Isobel içtenlikle bize teşekkür etmeye çalışıyor! Onunla bir yemek yesen ne olur sanki? Kimse yemeği zehirlemiyor."

Daha konuşmamıştım bile, ama Dante çoktan mutsuz olduğuma ve sorun çıkardığıma karar vermişti.

Sonunda Dante tarafından restorana sürüklendim. Garson sipariş almaya geldiğinde menüyü karıştırmaya başladım. Ama Dante hemen, "Ağır baharatlı, çiğ veya az pişmiş hiçbir şey olmayacak, ve hiçbir yemekte sarımsak kullanılmadığından emin olun." dedi.

Yemekler geldiğinde Dante özenle Isobel'e yemek servisi yaptı, sonra bir tabak karidesi bana doğru itti.

"Isobel şu anda deniz ürünü yiyemez. Bunu senin için sipariş ettim." dedi.

Karideslere bakarken iştahım tamamen kaçtı. Çatal bıçağımı bırakıp, "Benim deniz ürünlerine alerjim var." dedim.

Dante benim deniz ürünleri alerjimi hatırlamıyordu bile, ama Isobel'in diyet kısıtlamalarını ezbere biliyordu. Isobel'in sarımsak sevmediği gibi özel detayları bile hatırlayabiliyordu.

Donup kalan Dante, bana bir an suçlulukla baktıktan sonra masaya birkaç yemek daha sipariş etti. Yine de çatal bıçağımı tekrar elime almadım. Sadece tamamen sessizce suyumu yudumladım.

Yemekten sonra ayrılmak üzereyken Julia'dan bir telefon geldi.

"Nina, Profesör Moore projenin önerilen takvimine tamamen uyacağından emin olup olmadığını teyit etmemi istiyor. Bu araştırma gizli bir projenin parçası, bu yüzden bir iki yıl boyunca dış dünyayla bağlantını kesmek zorunda kalabilirsin."

Gözlerim önümdeki Dante ve Isobel'e takıldı. Basamaklardan inerken, dikkatlice elleriyle belini sararak ona destek oluyordu.

"Eminim." diye yanıtladım ürkütücü derecede sakin bir sesle.

"Tamam, iyi." dedi Julia. "Profesör Moore kocandan uzak kalmaya dayanamayacağından endişeleniyordu."

Bakışlarımı geri çekip diğer tarafa yöneldim.

"Düğün iptal oldu. Gitmek için tüm düzenlemeleri tamamladım."

Sözlerimi bitirir bitirmez arkamdan şaşkın bir ses duydum: "Kim gidiyormuş?"