تسجيل الدخولPag dating ko sa cottage kung saan nag uumpukan ang mga Maritess nang staff house na pinapangunahan ng baliw kung kaibigan na si Winona. Nang mapansin nila ako kaagad ako nitong tinawag at ang loka loka ang ganda pa ng bungad na tanong sa'akin. "Julianna, bruha kamusta ang first night? nawasak na ba ang perlas ng silanganan?" tawang tawa na tanong nito. Maging sila Nathalie ay nag tawanan sa kabaliwan nito. "Sira, wala. Pagod kami pareho." sagot ko. "Weh! Baka napagod kasi walang pahinga," singit ni Nathalie. "Wala nga talaga. Promise!" sagot ko sabay taas ng kamay, tanda na nagsasabi ako ng totoo. "Naku! Ang hina mo naman Julianna, sir Kiefer na 'yon eh! Ganito na lang mamaya uminom tayo para may lakas ng loob ka. Ano game ka ba?" aya ni Patrice. Si Patrice ang bagong pumalit sa'akin. Baliw rin katulad ni Winona kaya magkaka sundo silang lahat. "Sige! Pero hwag niyo ko lalasingin ha." sagot ko. Imbes na mag salita pa ang mga ito bigla silang tumigil ng makita nila na paparati
Habang abala ang lahat sa pagkain binulungan ako ng asawa ko. "Lablab, exit na tayo?" wika niya. "Ha? Bakit?" patay malisya na tanong ko. Pero gets ko naman ang gusto niyang ipahiwatig. "Tseee! Manahimik ka dyan." bulong ko sabay siko rito ng mahina. "Joke lang naman Lablab, baka lang kasi pumayag ka na no. Kasal naman na tayo." wika nito na halatang nagtatampo na. Balak ko pa sana siyang lasingin para walang may mangyari sa'amin. Dahil takot pa din ako hanggang ngayon sa XL na size na yan. Pero naalala ko rin ang sinabi ni Inay, tumgkulin kung paligayahin ang asawa ko, haixt! Ang hirap pala talaga mag-asawa. "Anong itsura na yan Lablab," tanong ko. "Wala! Punta na lang ako muna sa'kanila makikipag-inuman ng Lambanog," sagot nito. "Lambanog? Bakit may lambanog ba dito?" tanong ko. Pero hindi niya ako pinapansin. Halatang nag-tampo na talaga. Hindi ko alam kung susuyuin ko ba siya, pero bahala na. Bago pa siya maka alis nahila ko na ang kamay nito. Inilihis ko ang strap ng We
Music Maestro... Kaya naman ayon na ang hudyat na kailangang pumasok na kami sa loob. Isang maingay at malakas na masigabong palakpakan ang inihanda nilang lahat para sa'amin. Habang papasok kami sa loob narinig ko ang kanta na paborito ko at kanta ko para rito. Naluha naman ako at damang dama ko ang bawat lyrics nito. Nagbalik ang lahat nang ala-ala sa'akin sa simula na nagkita kami at ang araw-araw naming bangayan at hanggang sa maramdaman namin na pwede pala kaming magkasundo at magmahalan.Hindi ko nga akalain na pagtatagpuin kaming dalawa, sobrang bait pa rin nang tadhana sa aming dalawa. Natigil ang pag-iisip ko nang mag salita muli si Daniela. Masaya ako na pumayag siya kahit dala lang ng isang biro ko nung high school kami na kapag kinasal ako, gusto ko siya ang mag host sa kasal ko, akalain ko bang may talent talaga ito sa pag-ho-hosting."Congratulations Kiefer and Julianna and best wishes to both of you. We wish you to be blessed with a long and happy life together with yo
Nang matapos akong magsalita, muli na namang nagsalita si Father Peterson; "Bless their marriage, O God, as they begin their journey down the road of life together. We don’t know what lies ahead for the road turns and bends. But help them to make the best of whatever comes their way." wika niya. "Help them to continue to enjoy each other as they did when they first met. Help them to realize that nothing nor no one is perfect and to look for the good in all things and all people including themselves. Help them to respect each other’s likes and dislikes, opinions and beliefs, hopes and dreams and fears even though they may not always understand them. Help them to learn from each other and to help each other to grow mentally, emotionally, and spiritually. Help them to realize that no matter what happens to them they will hold on to each other and know that things have a way of working out for the good. Help them to create for their children a peaceful, stable home of love as a found
Matapos kaming sunduin sa hotel ng bridal car. Heto nasa harap na ako ng simbahan at ilang sandali na lang bubuksan na nila ang pintuan para makapasok ako sa loob. Slow motion ang pag bukas ng pintuan pakiramdam ko isa akong prinsesa na binubuksan ang bulwagan ng palasyo. Hanggang sa masilaw ako sa liwanag na tumama sa mga mata ko. At kitang kita ko ang mga tao sa loob, nangunguna na sina Wilma, Nathalie, Nathan at mga ka-work ko sa Palawan. Lalo na ang lahat nang importanteng tao sa buhay ko ay naririto rin. Sila Tatay, Nanay, Karina at Janna maging mga relatives, batchmates ko mula Elementarya hanggang highschool at mga taong naging parte na rin nang buhay ko. Lahat sila ay masayang nakangiting nakatingin sa'akin, at nang mapadako ang mga mata ko sa harap nang altar kitang kita ko si tanda ay este sir Kiefer na nakatayo banda roon at tila kanina pa ako hinihintay. Hindi ako makapaniwala na ngayon na talaga ang araw ng kasal namin. Sobra akong nasurpresa ng makita ang bawat pala
Nagising ako ng maaga at napakaganda ng araw at medyo maaliwalas naman. Mukhang inaadya talaga ni Lord na matuloy ang kasal namin. Maaga pa lang hindi na talaga ako mapakali, hindi ko alam kung bakit ganito ang pakiramdam ko. Pakiramdam ko may mangyayaring hindi maganda. Hanggang sa kumatok ng kwarto ko si Nay.. "Anak, bilisan mo bukas mo ang pintuan." sigaw ni Inay. Halata sa boses nito ang pagkatakot. Nagmamadali akong buksan ang pintuan. "Nanay, bakit po kayo humahangos? Ano pong nangyari?" tanong ko. "Anak hwag kang mabibigla ang Tatay mo." putol na sambit ni Nanay. "Ano pong nangyari kay Tay, Nay. Sumagot po kayo." tanong ko at bakit pakiramdam ko parang may nangyaring di maganda s Itay ko. "Anak! Hwag kang mabibigla ha. Ang Tatay mo, patay na." wika ni Nanay. Na blangko ang mukha.. "Nanay, bawiin niyo po ang sinabi niyo hindi pa patay si Tatay. Hindiiiiiiiiii. Napabalikwas ako ng bangon, at pawis na pawis sa sobrang takot ko. Ang sama ng panaginip ko. Ilang min
Ilang minuto ang nakakaraan. Naglalakad na si Julianna nang may humarang na kulay grey na sasakyan at nang ibaba ng may-ari ang binatana nito nakita niya ang boyfriend at sine senyasan siya na sumakay na. Labag man sa kalooban niya, pero umikot na lang rin siya at sumakay. No choice siya male-late
Nang makababa nakita nito na namimilipit sa sakit ang kaniyang pamangkin. "W-what happened? Sino 'yong kausap mo at bakit nag sisigaw ka?" tanong ko. "Ah! Wala po tito, may magnanakaw kasi." sagot nito. Biglang kumunot ang noo ko sa sinabi nito. "Magnanakaw? Saan? Sino?" sunod sunod na ta
Bigla akong nagising sa napaka samang panaginip at habol ang bawat hininga na ako'y magising. Napatayo ako at napatingin sa wristwatch na suot ko, mag-i- isang oras na rin pala ang nakakalipas buhat ng dalhin ito sa emergency room. Ilang minuto pa ang hinintay ko bago lumabas ang doctor na nag c
"Hi! Ms. Julianna, are you okay now?" biglang tanong nito sabay lapit sa'akin para kunin ang temperature ko. "Medyo okay, okay naman na ako Nurse Jenny." nakangiting sambit ko. "Good for you Ms. Baka mamaya pwede ka na lumabas, pero rest muna ha. Mahirap mabinat." bilin nito. Ngumiti ito at luma







