로그인"อื้ออออ~"หญิงสาวเม้มปากแน่นครางลึกในลำคอกับความสุขสมที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ร่องเล็กกระตุกถี่ๆ พร้อมน้ำใสพรั่งพรูออกมาจนเลอะเตียงไทเปกระตุกยิ้มร้ายในความมืด ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ดึงดูดมหาศาลเข้าใกล้ พร้อมจุมพิตอ่อนโยนบนหน้าผากเนียนใสของเธอ"เสียวดีไหมครับเมียจ๋า""อึก...เสียวมากค่ะ..." ร่
"ลูกน้องคุณวิคเตอร์น่ะเหรอคะ""อื้อ...ผมเจอมันบ่อยเวลาไปแข่ง ไม่รู้ไปคุยกันยังไงมันถึงได้แนะนำว่าเพื่อนเจ้านายมันกำลังรับสมัครลูกน้อง ผมดูหน่วยก้านดีหัวไว น่าจะลองไปสมัครดู ทำเงินได้เยอะกว่าอยู่กับพวกเสี่ยปล่อยเงินกู้ เลยลองไปตามคำแนะนำ บอกเลยตอนนั้นก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก...แต่นั่นเหมือนเป็นจุดเปลี่
ห้องนอนเก่ากะทัดรัดของทิชาเรียบง่ายแบบมากๆ มีเพียงฟูกวางบนพื้นเลย แล้วก็มีตู้เสื้อผ้าหลังเก่า กับโต๊ะกระจกตั้งพื้นเอาไว้นั่งแต่งตัวแต่งหน้า แค่นี้ก็แทบจะไม่เหลือช่องวางให้เดินไปมาเท่าไร หลังจากมารดามาช่วยเก็บข้าวเก็บของในห้องดูสะอาดสะอ้านไม่ขายหน้าแฟนหนุ่มแล้ว ร่างเล็กนอนกลิ้งบนฟูกด้วยท่าทางกระสับกร
"คะ...คือ...รถพี่ชายเท่มากเลยครับ พี่สอนผมขับได้ไหม""ไอ้ทาม!" ทิชาที่นั่งข้างแฟนหนุ่มขัดขึ้นทันที รู้สึกขายหน้าเหลือเกินที่น้องชายทำตัวแบบนี้"ไม่เป็นไร" ไทเปหันไปตบหลังมือแฟนสาวให้ใจเย็น แล้วหันไปตอบเด็กหนุ่มที่ตอนนี้หน้าเจื่อนลงไปแล้วหลังจากถูกสายตาตำหนิของบิดามารดาจ้องเขม็ง "ถ้าอยากลองตอนนี้ พี่
"มะ...แม่คะ...นี่คุณไทเปค่ะ แฟนหนูเอง""สวัสดีครับ" ชายหนุ่มยกมือขึ้นไหว้อย่างสุภาพใบหน้าหล่อเหลาและความนอบน้อมเรียกคะแนนจากหญิงวัยกลางคนได้มากทีเดียว แม้ตอนแรกเธอจะตกตะลึงเช่นกันที่ลูกสาวพาแฟนมาให้รู้จัก แต่เห็นท่าทางลูกสาวมีความสุขเธอก็สบายใจไม่ได้นึกหวงอะไรมาก"ไหว้พระเถอะลูก ไปๆ เดินทางกันมาเหน
"ไม่ต้องห่วงครับ ไอ้ตะวันมันรักสัตว์"ครืด ครืด ครืดสิ้นคำพูดเสียงโทรศัพท์ของไทเปก็แผดเสียงร้องไม่หยุด เขาพ่นลมหายใจออกมาเมื่อเห็นชื่อของตะวันโทรเข้ามา แต่ก็ยอมตัดสินใจกดรับสาย"ฮะ..."(ไอ้เหี้ยไทเป! มึงแม่งมารับลูกสาวมึงกลับไปเลยนะ มันจะแดกหัวกูแล้ว!)ยังไม่ทันเอ่ยจบประโยคน้ำเสียงฉุนเฉียวของอีกฝ่า
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ นึกสงสารเพื่อนที่เส้นทางความรักดูเหมือนจะราบรื่นกลับมีอุปสรรคชิ้นใหญ่มาขวาง แถมจะไปใช้กำลังความรุนแรงจัดการก็ไม่ได้อีก"ชล ช่วงนี้นอกจากงานที่โกดังและท่าเรือมึงมีงานที่ไหนอีกไหม" บอดีการ์ดมาดขรึมหันไปถามรุ่นน้องที่ตามหลังมาตลอดตั้งแต่เช็กสินค้าจนมาถึงห้องพักด้วยเสียงราบเรีย
"หม่าม้าทำถูกหรือเปล่าคะฮันนี่ ม้าช่วยอุ๊งอิ๊งเขาเยอะเกินไปหรือเปล่า แต่ตอนนี้เขาก็ดูดีขึ้นนะ ไม่ได้โทรมาร้องไห้คร่ำครวญบ่อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แสดงว่าการรักษามันก็ได้ผลใช่ไหม""เมี้ยวววว~""เฮ้ออออ~ แต่ทำไมหม่าม้ารู้สึกไม่ค่อยใจสบายเลย หม่าม้าเป็นคนขี้งกใจแคบเหรอ"เจ้าฮันนี่ไม่ตอบ เปลี่ยนมาใช้ใบหน้
ผ่านไปอีกหลายวันอุ๊งอิ๊งเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่ทิชาต้องการจะสื่อ ทำให้เธอไม่ได้โทรมาทุกวี่ทุกวันเช่นเมื่อก่อน แต่ก็ไม่ได้หายไปจากชีวิตเธอซะทีเดียว อย่างวันนี้พอเห็นว่าเป็นวันหยุด จึงชวนทิชามาเที่ยวเล่นทำอาหารกินกันที่ทาวน์โฮมของเธอ ซึ่งทิชาก็ตอบรับคำเชิญโดยดีเพราะช่วงหลังอุ๊งอิ๊งก็ทำตัวดีขึ้น เธอก็
มือบางอุ้มประคองแมวน้อยอย่างระมัดระวัง ซึ่งก็โดนดวงตาสีเขียวกระจ่างใสค้อนมองกลับอย่างไม่พอใจ แล้วกระโดดหนีลงจากอ้อมแขนหนีไปอีกทาง'นังลูกสาวตัวดี พ่อแกกลับเมื่อไหร่อย่ามาอ้อนทีหลังก็แล้วกัน'ร่างเล็กขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก่นบ่นแมวตัวเล็กในใจเสร็จก็ปีนขึ้นมาบนเตียง เธอค่อยๆ เคลื่อนกายเชื่องช้าขยับเข้าแนบช







