LOGINเดินทางกันมาถึงปลายเรื่อง ขอแวะทักทายคุณผู้อ่านสักนิดนะคะกบฏรักหัวใจปรารถนา เรื่องราวความรักต่างวัยระหว่างผู้ปกครองหนุ่ม กับเด็กสาวกำพร้า ที่ต้องอยู่ภายใต้ความดูแลของน้องชายพ่อเลี้ยง ด้วยความใกล้ชิด ฝ่ายหนึ่งก็สาวน้อยวัยใส สะสวยน่ารัก อีกฝ่ายก็หนุ่มใหญ่วัยทำงาน โสด-หล่อ-รวย คุณสมบัติครบสำหรับให้สาวๆ เก็บเอาไปฝัน ความรัก-ความใคร่จึงบังเกิด แต่ด้วยความแตกต่าง ไม่ว่าอายุ มุมมอง และประสบการณ์ เลยกลายเป็นอุปสรรคที่ทั้งสองจะต้องฟันฝ่าหากนักอ่านท่านใดมีคำติชม หรือต้องการชี้จุดผิดพลาดในขั้นตอนการผลิต สามารถพูดคุยเข้ามาได้ทางแฟนเพจ : นิยายโรมานซ์โดยลิลลี่ ผู้เขียนยินดีน้อมรับฟังทุกอย่างเพื่อนำไปแก้ไขในโอกาสต่อไป ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุน ท้ายสุดจริงๆ ขอฝากผลงานไม่ว่าภายใต้นามปากกา พันแสงจันทร์ - กำไลแก้ว - ลิลเอง ไว้ ณ โอกาสนี้ขอบคุณจากใจลิลลี่ โจนส์
ปัญจมาสะดุ้งตกใจตื่นจากนิทราแสนสุข เมื่อได้ยินเสียงโอ้กอ้ากมาจากในห้องน้ำสิ่งแรกที่หล่อนทำ คือควานมือหาร่างสามีสุดที่รักสองเดือนแล้ว ที่หล่อนลงนามในเอกสารสำคัญใบทะเบียนสมรส มีชื่อ นาย อกัณห์ นภนนท์ เป็นคู่สมรส แต่งานฉลองวิวาห์เพิ่งมีขึ้นเมื่อวานที่โรงแรมหรูในช่วงดีๆ ของชีวิต ไม่เพียงแต่หล่อนสมหวังในความรัก ได้ผู้ชายที่ตนเคยวางแผนพิชิตร่างกายและหัวใจ มาเป็นสามีในทุกความหมาย ผลการเรียนตลอดสามปีครึ่งที่หล่อนทุ่มเทเวลาให้เต็มที่ ยังปรากฏว่าได้รับเกียรตินิยมเหรียญทอง นับว่าเกินที่ตั้งใจเอาไว้เสียงกดชักโครก สลับเสียงโอ้กอ้ากดังมาอีกหญิงสาวนิ่วหน้า รีบลงจากเตียงเดินเป็นวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ด้วยความรักความเป็นห่วงสิ่งที่พบคือ ร่างสูงใหญ่ของสามีนั่งเกาะโถชักโครกอย่างหมดท่า หล่อนลงไปนั่นข้างๆ ลูบหลังไหล่คนหน้าซีดแทบจะดูเป็นสีกระดาษเก่าๆ“อากัณห์ขา เป็นอะไรไปคะ เมื่อวานก็ไม่ได้ดื่มเยอะนี่นา”อกัณห์ไม่ตอบ เพราะรู้สึกว่าถ้าเปิดปากตอนนี้อะไรๆ คงจะพุ่งออกมาอีก แม้เขาจะแน่ใจว่าได้คายเศษอาหารที่ตกค้างในกระเพาะ และลำไส้ออกหมดแล้วก็ตามแต่ถึงเขาจะเปิดปาก ทำแค่ส่ายศีรษะนิดหนึ่ง น้ำขมๆ ก็ยังพุ่งขึ้นม
สัญชาตญาณ และความคุ้นเคยมาก่อนกับท่ารักนี้ สาวน้อยหัวไวของเขาก็ต่อเองหลังจากนั้นอกัณห์ขบฟันแน่น เขาจวนเจียนจะหนีขึ้นสวรรค์ไปก่อนเพียงเพราะภาพท่อนลำของตนค่อยๆ ถูกกลืนกินทีละนิด ทีละนิด“อูยส์....” เขาไม่อาจทนเก็บเสียงบ่งบอกความซ่านเสียวไว้กับตัวได้อีกต่อไป“อา....”เสียงครางจากปากบางอิ่มสอดรับอกัณห์ทนรับต่อไปไม่ไหวจริงๆ กับจังหวะสาละวันเตี้ยลงๆ ของร่างอ้อนแอ้น จึงออกแรงที่มือกระชากสะโพกกลมมนให้กลืนกินตัวตนส่วนที่เหลือเกือบครึ่งของเขาในจังหวะเดียว“โอ๊ะ!” เสียงเล็กอุทานเขาเองก็ใช่จะไร้ปฏิกิริยากับการถูกสวมสอดจากปลอกนุ่มชุ่มฉ่ำ “อ๊ากซ์!”พอเสี้ยวส่วนเขาจมมิด ร่างบางก็นั่งนิ่ง จะเพื่อให้เกิดความคุ้นชินกับความใหญ่โตที่คาคับ หรือเพื่อดื่มด่ำกับช่วงเวลาการถูกเติมเต็ม อกัณห์ไม่สามารถคาดเดา แต่จังหวะบีบเค้นของจีบพลูเนื้อนุ่มข้างในช่องทางหญิงกำลังจะทำเขาขาดใจ“จะ... แจ้”“ขา!”เสียงขานรับหวานฉ่ำ แต่แววตาหรี่ปรือที่มองมาสบตาเขา ทำให้เขารู้ว่าจังหวะขมิบเป็นจังหวะ หนึ่ง-สอง...หนึ่ง-สอง-สาม มาจากความตั้งใจแกล้งเขาของเด็กร้ายกาจอกัณห์รู้ ถ้าขืนปล่อยตามใจเด็กขี้แกล้ง เขาคงจะเสียเชิงชา
ภายในห้องนอนใหญ่ของเจ้าของบ้านยามนี้ แทบไม่มีสรรพเสียงอื่นใดนอกจากเสียงคราง เสียงหอบหายใจกระเส่า เสียงเนื้อตัวส่ายเสียดไปบนผ้าปูที่นอน เมื่อเจ้าบ้านตั้งใจอย่างเหลือเกินที่จะปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาของว่าที่คุณผู้หญิงของบ้านให้พุ่งแรงร่างสองร่างผลัดกันพลิกขึ้นพลิกลง มีอยู่ช่วงตอนหนึ่งที่ฝ่ายหญิงทำเอาฝ่ายชายร่างแอ่นโค้งกัดฟันกรอด เพื่อไม่ให้ตัวเองหลั่งคาปากนุ่มน้อยแต่แล้วไม่กี่พริบตา ฝ่ายหญิงสาวก็แทบจะดิ้นพล่าน เมื่อชายหนุ่มแสดงออกถึงความโหยหิวในตัวหล่อนเขาทั้งดูดดื่ม ทั้งขบเม้ม ด้วยริมฝีปากลิ้นอุ่นสากนั่นก็ใช่ว่าเขาจะละเลย ไม่นำมาใช้งานความสากที่ปาดเลียร้ายพอๆ กับยามสอดซุกหยั่งเชิงความลึกของซอกหลืบ“อ๊ะ! อ๊ะ!.... อากัณห์ขา!” แทบว่าขาดคำเสียงเรียกชื่อเขาด้วยสุ้มเสียงเกือบจะฟังเป็นกรีดร้อง ร่างบางเด้งสะโพกค้างเหนือที่นอนอยู่อึดใจก่อนอ่อนยวบ อกัณห์รู้ว่าทำให้ว่าที่ภรรยา และแม่ของลูกเขาในอนาคตถึงจุดสุดยอดอีกแล้ว แต่ก็ยังไม่ละปาก ลิ้น จากแอ่งน้ำหวานยิ่งหญิงสาวขับหลั่งออกมามากตามระดับความซ่านเสียว เขาก็ยิ่งซ่านใจความเป็นชายขึ้นลำแข็งปั๋ง พร้อมจะสาดกระสุนสู่เป้าหมายทุกเมื่อของเขา ผงกฟ
ปัญจมายังมองตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ตาไม่กะพริบ เมื่อร่างสูงเดินกลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดในมือ“อากัณห์เก็บเสื้อผ้าไว้ที่นี่เยอะเลยนี่คะ”หล่อนเปิดปากพูด ขณะรับผ้าเช็ดตัวมาจากเขา“มันจำเป็น บางทีมีงานเลี้ยงหลังเลิกงาน หรือนัดลูกค้าทุ่มสองทุ่ม อาขี้เกียจกลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้าน เลยต้องสำรองเสื้อผ้าไว้ที่นี่”“หวังว่าจะไม่มีเตียงน้ำในห้องนอนลับตรงไหนสักที่ในนี้หรอกนะคะ”อกัณห์หัวเราะ ตอบขันๆ“ไม่มีหรอกทั้งเตียงน้ำ และห้องนอนลับ แต่จะว่าไปก็น่ามีไว้นะ”“ไม่นะ! แจ้ไม่ยอมให้มีเด็ดขาด!”คราวนี้เสียงหัวเราะห้าวๆ ดังลั่น พอซาความขันสีหน้าเอาเรื่องของคนตัวเล็ก อกัณห์ก็โน้มหน้าไปจุ๊บปลายจมูกโด่งเรียวทีหนึ่ง“หึงก็เป็นด้วย” เขาล้อ“ทำไมจะไม่เป็นคะ แจ้ก็ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง” “ถ้าหึงก็ต้องแปลว่ารัก”“รักไม่รักไม่รู้ แต่อย่าให้จับได้ละกัน ว่าอากัณห์นอกใจแจ้ มาตั้งฮาเร็มนอกบ้าน”อกัณห์ดึงร่างอ้อนแอ้นมาชิดตัว ปากพูดว่า “ไม่ต้องกลัวหรอก ว่าอาจะมีฮาเร็ม ไม่ว่าในบ้านหรือนอกบ้าน แค่แจ้คนเดียวอายังไม่รู้เลยว่าจะบริการไหวหรือเปล่า”“อย่าเลย ทำเป็นพูดไปงั้นแหละที่ว่ากลัวบริการไม่ไหว แจ
“โอ!” เขาครางชิดลำคอบอบบาง ที่ชีพจรกำลังเต้นตุบๆ ทันทีที่ส่งมือลงไปรั้งกระโปรงอัดพลีทสูงขึ้นจากนั้นก็ส่งฝ่าไปทักทายเนินโหนกเป็นกระเปาะ ที่เขาไม่ได้สัมผัสมาเป็นเวลาหนึ่งปี หกเดือน กับอีกสิบเอ็ดวันครึ่งแค่พบว่าเป้ากางเกงในเนื้อบางเกาะตะโพกกลมมนเปียกชื้น เขาก็ลืมหมดสิ้นความควรไม่ควร เหมาะสมไม่เหมาะสม“อาทนไม่ไหวแล้ว!”สิ้นคำ ก็ยกร่างในวงแขนไปยืนหน้าโต๊ะทำงาน ปัดเลื่อนแฟ้มเอกสารพอมีที่ให้สะโพกกลมมนนั่งจากแววตา อกัณห์รู้ว่าสาวน้อยของเขายังงงงวยจากจูบ และสัมผัสของเขาตากลมเบิกกว้างนิดหนึ่ง บ่งบอกให้รู้ว่าสติที่แตกกระเจิงเริ่มคืนมา เมื่อเขาจัดแจงรูดชั้นในตัวน้อยลงจากสะโพก ดึงมาตามขาเรียว กระทั่งพ้นปลายขาอารมณ์ปรารถนารุนแรงที่ครอบงำเขา ทำให้อกัณห์ลืมนึกไปว่าเลขาของเขาอาจจะเปิดประตูเข้ามาตอนไหนก็ได้ปากบางอิ่มเผยอ เมื่อเขาปลดเข็มขัดและรูดซิบ แต่ไม่มีคำห้ามปรามอกัณห์ก้มจูบปากเผยอ สอดลิ้นล่วงล้ำเข้าสู่โพรงปากนุ่มเขาไม่เสียเวลาถอดกางออกพ้นกายทั้งชั้นนอกชั้นในทันทีที่ตัวตนบ่งบอกความเป็นชายพ้นจากการกักขัง จับตรงเป้าที่อ้ารอ เขาก็กระแทกจนเสี้ยวส่วนจมลึกลงในโพรงนุ่มฉ่ำเยิ้มในจังหวะเดียว โ







