Mag-log inShare
บทที่ 2 ไม่ถูกชะตา
Huling Na-update:
2025-12-04 23:55:25บทที่ 2
ไม่ถูกชะตา
พลอยชมพูเริ่มตัวสั่นเทาเธอกลัวไปหมดทุกสิ่งยิ่งสายตาของเจ้าของบ้านที่มองมาก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกกลัว สองขาไม่กล้าก้าวขยับไปไหนจนท่านปิติพัฒน์พาเธอเข้ามาในบ้านแล้วให้แม่บ้านจัดเตรียมห้องนอนเอาไว้
"นี่มันบ้านของผมคิดอยากจะทำอะไรก็ทำแบบนี้ได้เหรอ"
"ฉันแค่ฝากหนูพลอยไว้กับแกไม่กี่วันเดี๋ยวฉันก็มารับ แกอย่าทำเรื่องเล็กให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่นักเลยไอ้ดิน!"
"ตามใจอยากจะทำอะไรก็ทำแต่เรื่องนี้ผมบอกไว้ก่อนนะยังไงแม่ก็ต้องรู้"
"ถ้าแกบอกแม่แก เรื่องที่แกฆ่าคนแม่แกก็ต้องรู้เหมือนกัน"
สัจจะไม่มีในหมู่โจรพ่อของเขาก็ไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่แม้แต่ตัวปฐพีเองเขาก็มีมลทินเหมือนกันงานนี้อะไรยอมได้ก็คงต้องยอมไปก่อนเขารอให้พ่อของเขากลับกรุงเทพฯ เสียก่อนจากนั้นของเล่นชิ้นนี้ของพ่อมันจะกลายเป็นของเล่นที่เขาใช้อวัยวะเบื้องล่างเขี่ยลงถังขยะ
"แมวฉันฝากดูแลหนูพลอยด้วยแล้วแกก็ต้องดูแลด้วยชีวิตถ้าเกิดหนูพลอยเป็นอะไรขึ้นมาอย่าหาว่าฉันไม่เตือน"
"ค่ะคุณท่าน"
"หนูพลอยอยู่ที่นี่ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องออกไปไหนนี่อะไรก็โทรหาฉันมีโทรศัพท์เครื่องใหม่ในนี้มีเบอร์ของฉันแค่คนเดียวโทรหาฉันได้ตลอด 24 ชั่วโมงถ้าฉันไม่รับฉันอาจจะติดงานแต่ฉันจะรีบโทรกลับทันที"
พลอยชมพูก้มหน้าลงก่อนจะนั่งลงที่ปลายเตียงเธอรู้สึกสิ้นหวังไปเสียทุกสิ่งทุกอย่างจนกระทั่งขบวนรถของท่านปิติพัฒน์ขับออกไปเธอก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะมองไปรอบ ๆ ห้องพักของเธอ
"คุณพลอยคะทานอะไรมาหรือยังคะ"
"หนูทานมาแล้วค่ะ"
"ฟังป้านะอยู่ที่นี่ช่วยงานในครัวงานในบ้านไปก่อนอย่าทำตัวเป็นคุณหนูอยู่สบายเพราะคุณดินไม่ค่อยเหมือนคนอื่น"
"ค่ะ"
เธอรู้อยู่แล้วแค่มองหน้า ฟังการพูดก็รู้ว่าเจ้าของบ้านเป็นคนยังไงเธอจึงเลือกที่จะทำตัวดี ๆ ช่วยงานบ้านงานเรือนถ้าทำไร่ทำสวนได้เธอก็จะทำ
ด้านปฐพีเขาเดินกลับขึ้นมาบนห้องก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหวังจะโทรหาคุณแม่เพื่อบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นพ่อของเขาจะได้ถูกคุณแม่จัดการเสียบ้างไม่ใช่พาเมียน้อยมาเปิดตัวต่อหน้าลูกชายแบบนี้
ไม่ทันที่ปฐพีจะได้โทรญาติของเขาก็โทรมาหาเขาจึงกดรับสายแล้วเดินออกมาตรงหน้าต่างเพื่อมองดูความเสียหายหลังจากที่พายุฝนโหมกระหน่ำลงมาในไร่ของเขา
"ว่าไงไอ้ภู"
(ไร่มึงเป็นไงบ้างวะที่ไร่กูทุเรียนร่วงเยอะเลยคนงานกำลังเดินดูแต่กูประเมินด้วยสายตาคิดว่าน่าจะเสียหายหลายแสนว่ะ)
"คงไม่ต่างกันแต่พวกเงาะกับมังคุดไม่ค่อยเสียหายเท่าไหร่"
(แล้วเมื่อกี้พ่อมึงมาใช่ไหมตอนกูขับรถเข้ามาสวนกับขบวนรถของพ่อมึง)
"เออดิพาเมียน้อยมาฝากไว้ที่บ้านกูอีกแล้ว"
(พ่อมึงนี่ยังไงว่าแต่คนนี้อายุเท่าไหร่ครั้งก่อนพามาก็เกือบจับมึงทำผัวไม่ใช่หรือวะฮ่าๆ)
"น่าจะไม่เกิน 25 เหมือนเด็กจบมาเมื่อนี่ ดูซื่อ ๆ เซ่อ ๆ ไม่รู้ว่าเสแสร้งหรือสืบข้อมูลกูมาแล้วก็ไม่รู้"
(เอาน่าสงสารเด็กมัน)
"สงสารกูนี่ต้องมาเจอเรื่องอะไรก็ไม่รู้น่าเบื่อฉิบ"
(เออๆ กูเข้าใจมึงไอ้ดินเดี๋ยวกูไปตรวจงานก่อนก็แล้วกันว่าง ๆ กูจะแวะไปหา)
"เออ"
จบการสนทนา
หลังจากวางสายปฐพีเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านไม้หลังใหญ่เขาไม่ได้สนสายตาของเมียน้อยพ่อที่กำลังเดินออกมาจากห้องพักด้านล่าง คนสวนที่ยืนรออยู่จึงเดินนำเข้าไปตรวจความเสียหายในสวนผลไม้ ทันทีที่ปฐพีเดินเข้ามาในสวนเขาก็เห็นความเสียหายของต้นทุเรียนปีนี้พายุฝนมาบ่อยเหลือเกินคนงานจึงต้องประคบประหงมดูแลต้นทุเรียนกันด้วยชีวิตจริง ๆ
"คุณดินครับมีต้นทุเรียนที่อยู่ติดกับไร่คุณภูโค่นหลายต้นอยู่ครับ ตรงนั้นคันดินมันพังลงมามีทุเรียนได้รับความเสียหายเยอะแล้วก็ต้นมะยงชิดแถบท้ายไร่ครับ"
ปฐพีรีบเดินมาดูยังจุดเสียหายเขาให้คนงานจัดการตัดกิ่งที่มันข้ามไปฝั่งไร่ของญาติเขาให้เรียบร้อยส่วนลูกทุเรียนก็ให้คนงานเอาไปแปรรูปหารายได้พิเศษให้กับคนงาน
"มีตรงไหนเสียหายอีกไหม"น้ำเสียงของปฐพีเอ่ยถามคนงานจึงรีบวิ่งมายืนตรงหน้าเขาบางที่ที่เสียหายมากคนงานก็ช่วยกันไปบ้างแล้ว
"ตอนนี้ไม่มีครับมีแค่ตรงนี้ที่ต้นไม้โค่นส่วนบริเวณอื่นมีแค่ลูกที่ไม่สมบูรณ์ร่วงหล่นลงมาคนงานกำลังช่วยกันเก็บครับ"
"อืม ฝากด้วยแล้วกันนะเดี๋ยวให้แม่บ้านเอาน้ำเอากาแฟมาให้วันนี้เหนื่อยกันหน่อยดูท่าฝนคงไม่ตกลงมาแล้วล่ะ"
ปฐพีเดินตรวจงานอยู่สักพักก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้านเมื่อมาถึงเขาก็เห็นเมียน้อยพ่อกำลังเข้าครัวกับแม่บ้านคนอื่น ๆ
"ป้าแมวครับวันนี้ผมไม่ทานข้าวบ้านนะเดี๋ยวออกไปทานที่สวนไอ้ภู"
"แต่ป้าเตรียมเอาไว้เยอะเลยนะคะคุณดิน จะตักไปทานกับคุณภูไหมเดี๋ยวป้าจะตักใส่กล่องไปให้"
"ไม่ครับ"
ปฐพีเดินขึ้นห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าชำระร่างกายก่อนจะเดินลงมาพร้อมกุญแจรถกระบะของไร่ปฐพีเพื่อออกไปยังไร่ภูตะวันที่อยู่ติดกัน
ภูตะวันเดินออกมาต้อนรับลูกพี่ลูกน้องด้วยความแปลกใจไม่คิดว่าปฐพีจะมาหาตนในวันนี้เขาจึงให้คนงานเตรียมตั้งโต๊ะดื่มสังสรรค์กันให้หนำใจเพราะตัวเขาเองก็มีปัญหาคาใจที่อยากจะคุยกับปฐพีเหมือนกัน
"ไม่คิดว่ามึงจะมาวันนี้กูไม่ได้ให้แม่บ้านทำกับแกล้มเอาไว้เลย"
"อะไรก็ได้กูไม่เรื่องมากหรอกแค่ไม่อยากอยู่บ้านเบื่อขี้หน้าคน"
"มึงนี่มันเหลือเกินทำไมมึงถึงไม่ชอบผู้หญิงคนนั้นล่ะ ปกติมึงก็เฉย ๆ กับผู้หญิงคนอื่น ๆ ไม่ใช่หรือไงทำอย่างกับพ่อมึงไม่เคยฝากผู้หญิงเอาไว้กับมึง"
ปฐพีไม่รู้จะพูดยังไงให้ภูตะวันเข้าใจวินาทีแรกที่เขาได้เห็นพลอยชมพูมันทำให้เขานึกถึงอดีตคนรักที่เขาฝังใจมานานเธอเป็นผู้หญิงเรียบร้อย เรียบร้อยมาก มากเสียจนทำให้เขามองผู้หญิงคนอื่นไม่สวยอีกเลย ความน่ารักความเรียบร้อยของพีชญาทำให้ปฐพีหลงใหลทั้งภายนอกภายในแม้แต่เรื่องบนเตียงปฐพีไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้มาก่อน จนวันที่เขาถูกเธอสวมเขาความแค้นที่ฝังลึกทำให้ปฐพีมองผู้หญิงทุกคนบนโลกในแง่ลบหมดเลย
"กูแค่ไม่ชอบขี้หน้ารู้สึกไม่ถูกชะตาเฉย ๆ"
------------------------------
ก็ขอให้ไม่ชอบตลอดไปนะคะคุณปฐพี ไรท์จะคอยดูค่ะ!
อ่านแล้วอย่าลืมคอมเมนต์ให้กันบ้างนะคะทุกคน
Pinakabagong kabanata
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 22 ความสุขที่แสนวิเศษ ตอนจบ
บทที่ 22ความสุขที่แสนวิเศษ ตอนจบคุณหมอและพยาบาลเดินออกมาพร้อมกับพลอยชมพูเธอนั่งอยู่ในรถเข็นใบหน้าดูยิ้มแย้มแต่ปฐพีกับรู้สึกไม่สบายใจเขารีบเดินเข้ามาถามอาการแล้วจับมือเธอไว้มือของเขามีแต่เหงื่อคงเป็นเพราะความเครียดความกังวลที่ทำให้ปฐพีเป็นแบบนี้"แฟนผมเป็นอะไรครับคุณหมอ""หมอตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้วนะคะตอนนี้คนไข้กำลังตั้งครรภ์ค่ะก็เลยมีอาการหน้ามืดเวียนหัวคลื่นไส้อาเจียน""อะไรนะครับ!""ตอนนี้คนไข้กำลังตั้งครรภ์ค่ะคุณพ่อ"เห็นหน้าตาของปฐพีตอนนี้พลอยชมพูอยากจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้มากเขาดูตกใจแถมยังดีใจในเวลาเดียวกันปฐพีรีบเดินไปห้องจ่ายยาแล้วจัดการชำระเงินก่อนจะพาเธอกลับมาที่บ้านแต่เมื่อมาถึงคุณแม่ของเขาก็นั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นท่านเป็นห่วงเพราะได้ยินเสียงรถของลูกชายขับออกไปกลางดึกจึงรีบออกมาดูพอแม่บ้านบอกว่าพลอยชมพูไม่สบายท่านก็นอนไม่หลับจึงขอนั่งรออยู่ด้านล่างจนกว่าทั้งสองจะเดินทางกลับบ้าน"หนูพลอยเป็นยังไงบ้างลูกคุณหมอว่ายังไงบ้าง""หนูไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ^^""ตอนนี้พลอยไม่ได้เป็นอะไรแล้วครับแต่คนที่เป็นคือเด็กในท้องต่างหาก^^""ฮะ! หนูพลอยท้องเหรอลูก ดินไม่ได้โกหกแม่ใ
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 21 สู่ขอไปเลย
บทที่ 21สู่ขอไปเลยปฐพีตื่นมาอีกทีในช่วงสายเขาควานหาพลอยชมพูแต่กลับไม่เจอเธอนอนอยู่ข้างกายจึงรีบลุกจากที่นอนพอตั้งสติมองไปรอบ ๆ ตอนนี้เขาอยู่ในห้องนอนเก่าของพลอยชมพูจึงรีบออกมาจากห้องก็พบคุณแม่กำลังนั่งจิบกาแฟดูข่าวในโทรทัศน์อย่างใจเย็น"พลอยอยู่ไหนครับคุณแม่""ไม่รู้สิตื่นมาก็ไม่เจอแล้ว""อ้าว! คุณแม่ครับพลอยหายไปทั้งคนคุณแม่กลับมานั่งใจเย็นแบบนี้เหรอครับ!""เมียเราทั้งคนปล่อยให้หายไปได้ยังไงล่ะ!"เจอสวนกลับมาแบบนี้ปฐพีถึงกลับไปต่อไม่เป็นเลย เขาเดินออกมาจากบ้านเพื่อมองหาพลอยชมพูแต่ถามใครก็ไม่มีใครเห็นกลับขึ้นมาบนห้องก็พบแต่ความว่างเปล่าเสื้อผ้าของเธอหายไป 3 ชุด ของใช้บางอย่างก็หายไป"เธออยู่ไหนวะ!"ปฐพีหยิบโทรศัพท์พยายามโทรหาพลอยชมพูแต่เธอก็ไม่ยอมรับสายเขาเริ่มกังวลใจกลัวว่าเธอจะโมโหและโกรธเคืองที่เขาพูดจาไม่ดีเมื่อวานแถมเมื่อคืนยังเมาไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวอีกด้านคุณหญิงนภาท่านรู้สึกสะใจที่เห็นลูกชายกำลังลุกลี้ลุกลนพลันนึกถึงช่วงเวลาที่ลูกชายกลั่นแกล้งลูกสะใภ้ของเธอเพราะแบบนี้นี่แหละเธอถึงอยากสั่งสอนลูกชายตัวดีเสียบ้างทั้งเรื่องการพูดการจาและการวางตัวต่าง ๆ กับพลอยชมพู"คุณหญิงคะทำไ
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 20 เมียหายไม่รู้ตัว
บทที่ 20เมียหายไม่รู้ตัว1 วันเต็ม ๆ ที่พลอยชมพูนอนหลับหมดสติไม่รู้สึกตัวเธอไม่ได้ถูกล่วงเกินทางเพศแต่ถูกวางยาโชคดีที่เธอไม่เป็นอะไรมากแต่ปฐพีนี่สิวิ่งวุ่นเรื่องคดีความจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนแม่ของเขาต้องมาดูแลลูกสะใภ้อย่างใกล้ชิดปฐพีกลับเข้ามาในห้องพักฟื้นเขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาเพราะเห็นว่าพลอยชมพูยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาเขาจึงเอนกายนอนหลับพักผ่อนรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มีมือเล็ก ๆ มาเขี่ยอยู่ตรงปลายจมูกเขาจึงคว้าข้อมือนั้นด้วยความตกใจเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมากลับพบว่าเจ้าของมือน้อย ๆ เป็นพลอยชมพูเธอเดินมาพร้อมกับเสาน้ำเกลือ"เล่นอะไรของเธอแล้วลุกมาทำไมเดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาจะทำยังไง""ฉันไม่เป็นอะไรแล้วค่ะตื่นมาไม่เจอใครพอมองมาที่โซฟาเห็นคุณนอนหลับอยู่ก็เลยลุกมาหา""แม่ฉันคงกลับไปอาบน้ำอาบท่าอีกสักพักก็คงจะมา""คุณปฐพีเป็นยังไงบ้างคะ""ฉันไม่เป็นอะไรเธอต่างหากเป็นยังไงบ้างรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงเธอมากขอโทษที่ปล่อยให้เธอหลุดมือถูกจับตัวไป""ฉันถูกพ่อของคุณวางยาตอนนั้นฉันกลัวไปหมดเลยแต่ตอนนี้ฉันไม่กลัวอะไรแล้วตื่นขึ้นมาเจอคุณฉันรู้สึกโล่งใจมาก ๆ เลยค่ะ"เขาดึงเธอเข้ามากอดแล้วหอมแก้มทั้งสองข
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 19 ช่วยชีวิต
บทที่ 19ช่วยชีวิตพลอยชมพูถูกจับตัวขึ้นรถเธอพยายามจะดิ้นและถีบเข้าที่อกของคุณท่านทำให้คุณท่านบันดาลโทสะตบหน้าเธออย่างแรงประตูไฟฟ้าที่กำลังค่อย ๆ ปิดทำให้ปฐพีเห็นช็อตนั้นพอดีเขาแทบจะบ้าร้องโวยวายคนสวนจึงรีบเข้ามาช่วยและจัดการพวกบอดี้การ์ดบางคนจนบาดเจ็บสาหัสพีชญารีบเข้ามาดึงปฐพีเอาไว้แต่ปฐพีไม่สนใจเขาผลักพีชญาจนล้มลงไปกับพื้นกรี๊ด!!"ดิน!!"คุณหญิงได้ยินเสียงเอะอะโวยวายท่านรีบลงมาดูพอเห็นทุกคนกำลังวุ่นวายถึงรู้ได้ทันทีว่าสามีของเธอกับอดีตแฟนของลูกชายน่าจะร่วมมือกัน คุณหญิงสั่งให้แม่บ้านช่วยกันจับตัวพีชญาเอาไว้แล้วปล่อยให้ลูกชายกับคนงานบางส่วนขับรถตามออกไป"ปล่อยนะคะพีชจะไปหาดิน!!""ฉันรอวันนี้มานานแล้วจับมันไว้อยากให้ฉันร้ายมากใช่ไหมพูดมาได้ยังไงว่าฉันส่งคนไปทำร้ายเธอถ้าฉันอยากจะทำฉันลงมือเองไม่ดีกว่าหรือไง!"เพี๊ยะ!!ใบหน้าขาว ๆ ถูกคุณหญิงตบด้วยความแรงจนใบหน้าของเธอเป็นรอยแดงแต่มันยังไม่จบแค่นั้นเพราะคุณท่านต้องการตบสั่งสอนเด็กเมื่อวานซืนที่ใส่ร้ายป้ายสีจนท่านต้องทะเลาะกับลูกชายเพี๊ยะ!"ตบนี้แลกกันกับที่เธอเคยทำร้ายลูกฉัน!"เพี๊ยะ!"ส่วนตบนี้แลกกับสิ่งที่เธอใส่ร้ายฉัน!"เพี๊ยะ!!"ส่
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 18 เด็กขี้งอน NC
บทที่ 18เด็กขี้งอน NCปฐพีมองดูดวงตาคู่สวยที่กำลังจ้องมองดวงตาของเขาเป็นประกายปากของเธอก็ทำงานอย่างต่อเนื่องทั้งอมทั้งดูดเล่นเอาเขาขนลุกไปทั้งตัว"อื๊มม~"อ๊อก~ อ๊อก~ อ๊อก~"พลอยพอก่อนฉันจะเสร็จ~ อ่าา~""อึก!"น้ำสีขาวพวยพุ่งออกมาจนน่าตกใจปฐพีไม่คิดว่าความอัดอั้นที่เขาสะสมมามันจะมากมายขนาดนี้ พลอยชมพูอ้าปากโชว์ผลงานที่เธอทำครั้งแรก ความน่ารักน่าเอ็นดูนี่แหละที่ทำให้ปฐพีหลงใหลในตัวเธอเขาสอดนิ้วเข้าไปในปากให้เธอดูดและกลืนน้ำในปากจนหมดจากนั้นเขาก็เริ่มสอดแท่งร้อนที่ยังไม่อ่อนตัวเข้าไปสู่โพรงสาวอีกครั้ง"อ๊าาา~""ร้องเบา ๆ ไม่กลัวแม่ฉันได้ยินหรือไง""คุณปฐพี~""หืมม?""ฉันเสียว~"เมื่อเอวหนาเริ่มขยับพลอยชมพูก็เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ทั้งเสียวทั้งมันอยากจะกรีดร้องออกมาให้ลั่นห้องแต่ก็ต้องพยายามอดกลั้นเก็บเสียงร้องครวญครางเอาไว้ปฐพีรู้ว่ามันอึดอัดมากกับการที่ไม่ได้ปลดปล่อยอย่างเต็มที่เขาจึงโน้มกายลงไปประกบจูบเธออย่างดูดดื่ม ทั้งสองสาดอารมณ์ใส่กันโดยที่จุดเชื่อมยังคงสานสัมพันธ์กันอย่างแน่นแฟ้นคนนึงแทงเข้าอีกคนกระดกเอวรับปึก! ปึก! ปึก!ไฟราคะในครั้งนี้มันโหมกระหน่ำจนน่ากลัวทั้งสองพากันมาที่ร
กรงรักปฐพี NC30+ บทที่ 17 จับเมียเข้าห้อง NC
บทที่ 17จับเมียเข้าห้อง NC1 สัปดาห์เต็ม ๆ ที่ไร่ปฐพีมีแต่ความวุ่นวายจนป้าแมวขอเข้าพบปฐพีเป็นการส่วนตัวยังไงเธอก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านหลังนี้ปฐพีย่อมเชื่อและรับฟังในสิ่งที่เธอพูด"ป้าแมวมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับอะไรในบ้านขาดเหลือจัดการได้เลยนะครับ""คุณพลอยจัดการเรียบร้อยแล้วค่ะเธอสั่งของใน app ที่ขายของราคาถูกมา พวกที่จัดโปรโมชั่นราคาถูก ๆ เธอซื้อยกลังมาตุนเอาไว้เรียบร้อยแล้วประหยัดงบไปเยอะเลยค่ะ""เอาเงินใครซื้อครับไม่เห็นพลอยมาเบิกเงินกับผมเลย""น่าจะเป็นเงินส่วนตัวของคุณพลอยค่ะ"ยัยเด็กคนนี้มันน่าตีก้นจริง ๆ ของใช้ในบ้านของใช้ส่วนรวมแทนที่จะมาเบิกเงินกับเขากับใช้เงินส่วนตัวซื้อมันใช้ได้ที่ไหนกัน"ที่ป้ามาคุยกับคุณดินไม่ใช่เรื่องของคุณพลอยแต่เป็นเรื่องของคุณพีช""เฮ้อ..." ปฐพีถอนหายใจออกมาเขาเองก็เบื่อกับปัญหาที่เขาต้องมารับรู้และรับฟังในแต่ละวัน "พีชก่อเรื่องอะไรอีกครับป้าแมว?""ป้าอยากจะเตือนคุณดินเอาไว้ตั้งแต่คุณพีชเข้ามาอยู่ที่นี่บ้านหลังนี้มันก็แทบไม่มีความสุขเลยคุณหญิงไม่ยอมลงจากบ้านคุณพลอยก็ทำงานหนักขึ้นนอกจากผ้าของคุณหญิงของคุณพลอยและคุณดินคุณพลอยยังต้องซักผ้าให้คุณพีช
Maaari mong magustuhan
