บทที่ 3 เตรียมจัดการ

บทที่ 3

เตรียมจัดการ

คืนนี้ปฐพีนั่งดื่มสังสรรค์อยู่ที่ไร่ภูตะวันจนดึกเขาขับรถกลับมายังไร่ปฐพีไร่ที่เป็นดินแดนสวรรค์ของเขา เขาไม่ชอบความวุ่นวายและไม่ชอบการเมืองจึงทำให้เขาเลือกที่จะอยู่ในไร่ของคุณยายมาตั้งแต่เรียนจบจากนั้นก็ดูแลบริหารไร่ปฐพีมาตลอดจนสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำไหนจะธุรกิจของเขากับคุณแม่และธุรกิจของเขากับภูตะวันอีก

ตึก!

ตึก!

ตึก!

เสียงฝีเท้าหนักดังมาจากหน้าบ้านพลอยชมพูสะดุ้งตื่นขึ้นมาเธอรีบเปิดประตูออกมาดูก่อนจะพบชายหนุ่มเจ้าของบ้านอยู่ในอาการมึนเมาเขาเดินเซไปมามือเกาะโต๊ะเกาะเก้าอี้ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยฟุ้งมาถึงห้องของเธอ

"คุณปฐพีไหวไหมคะ"

พลอยชมพูรีบเดินออกมาประคองร่างของปฐพีเอาไว้ก่อนที่เขาจะล้มลงไปกับพื้นโชคดีที่ปฐพีเกาะเธอไว้ทัน

"เธอมันเมียน้อยพ่อฉันนี่ ออกไปอย่ามายุ่งกับฉัน!"

น้ำเสียงที่ตวาดทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งโหยงแต่ถ้าปล่อยเขาไว้แบบนี้ก็คงจะไม่ดียิ่งถ้าแม่บ้านหรือคนงานมาเห็นภาพลักษณ์ของเจ้าของไร่นอนเหมือนหมาข้างถนนคนจะมองเขาไม่ดีไปเลย เธอไม่สนใจคำด่าทอว่าร้ายแต่ช่วยพยุงเขาขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุเล

ปึก!

ร่างสูงถูกพลอยชมพูดันลงไปบนที่นอนเธอถอดถุงเท้าให้เขาจัดท่านอนในท่าที่สบายก่อนจะดึงผ้าห่มมาปิดร่างกายเอาไว้แล้วเปิดเครื่องปรับอากาศให้อยู่ในอุณหภูมิที่พอเหมาะวันนี้ฝนตกทำให้อากาศเย็นสบายเธอจึงไม่เปิดแอร์แรงนักเพราะกลัวว่าเขาจะปอดบวมเสียก่อน

เมื่อพลอยชมพูเดินลงมาชั้นล่างเธอก็รีบเก็บกวาดข้าวของที่ถูกปฐพีปัดและเดินชนจนกระจายไปทั่วพื้นกว่าจะได้นอนก็เกือบตี 2 เธอจึงตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้จะได้ตื่นมาทันช่วยแม่บ้านคนอื่น ๆ ทำกับข้าวไปส่งคนงานในไร่

เช้าวันต่อมา

ปฐพีตื่นมาในช่วงสายเพราะเสียงโทรศัพท์จากผู้เป็นแม่ที่โทรมาถามสารทุกข์สุกดิบลูกชายเขาตื่นมารับสายแล้วตั้งสติมือควานหารีโมตมาปิดแอร์สายตากวาดมองร่างกายของตนเอง

"ครับแม่"

(เมื่อคืนไปนั่งดื่มที่บ้านเจ้าภูมาใช่ไหมลูก)

"แม่รู้ได้ไงครับไอ้ภูบอกแม่เหรอ?"

(เมื่อเช้าแม่เจ้าภูโทรมาบอกว่าที่สวนได้รับความเสียหายและแม่ได้ข่าวมาว่าพ่อเราพาผู้หญิงไปฝากไว้อีกแล้วใช่ไหมเมื่อคืนกลับมาเสียมืดเลย)

"เฮ้อ... แม่ทนพ่อได้ยังไงกี่ครั้งแล้วที่พ่อพาผู้หญิงมาแบบนี้ครั้งนี้เด็กกว่าผมอีกนะ"

(แล้วดินจะให้แม่ทำยังไงแม่บังคับหรือห้ามพ่อเราได้เสียที่ไหน แม่ถามลูกน้องพ่อแล้วเด็กคนนั้นเป็นลูกของคนขับรถคนเก่าดินจำน้าพรได้ไหม)

"จำได้ครับ"

(เด็กคนนั้นก็คือลูกสาวของน้าพรน้าพรเคยพามาขอทุนการศึกษาตอนเรียนมหาวิทยาลัยเรื่องนี้เด็กคนนั้นไม่ได้เสนอตัว เธอเป็นเด็กเรียนดีพ่อเราเลยให้ทุนการศึกษาไปแต่สุดท้ายพ่อเรานั่นแหละที่อยากได้เด็กคนนั้นจนถึงขั้นเรียกน้าพรมารับเงินและบ้านที่พ่อเราแอบซื้อเอาไว้ มันเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ อยู่แถวชานเมือง)

"ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นแต่ผมแค่ไม่ชอบที่พ่อพาผู้หญิงมาบ้านผมแบบนี้อีก ผู้หญิงที่พ่อพามามีแต่พวกหิวเงินอยากได้ผมกันจนตัวสั่น"

(เอาไว้พรุ่งนี้แม่จะแวะไปหาแล้วแม่จะจัดการเด็กคนนั้นเอง)

"ครับ"

จบการสนทนา

ปฐพีรู้สึกสนุกขึ้นมาเสียอย่างนั้นเขาอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็ว ๆ อยากดูบทลงโทษที่คุณแม่ของเขาจะมอบให้พลอยชมพูเผลอ ๆ เด็กคนนั้นอาจจะหนีออกไปจากไร่ของเขาเองก็ได้โดยที่เขาไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น

เมื่อปฐพีเดินลงมาจากบ้านเขาก็มองไปยังตัวต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวของเขาร้าวฉานเธอกำลังจัดโต๊ะอาหารแล้วเดินเข้าไปในครัวโดยไม่พูดอะไรสักคำ

"คุณดินคะ วันนี้ป้าไม่ได้ทำกับข้าวนะคุณพลอยเป็นคนลงมือทำเองทั้งหมดเลยป้ามัวไปต่อยาที่โรงพยาบาลมาค่ะ"

"ครับ"

ใจจริงปฐพีไม่ได้อยากทานข้าวเลยสักนิดยิ่งรู้ว่าเธอเป็นคนทำเขาแทบไม่อยากจะแตะมันเลยแต่เพราะเมื่อวานเขาไม่ได้ทานข้าวหนำซ้ำยังไปดื่มแอลกอฮอล์กับภูตะวันข้าวปลาก็ไม่ได้กินวันนี้เขาเลยหิวมากกว่าทุกครั้งจึงจัดการอาหารบนโต๊ะจนเกือบหมดรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แม่บ้านจะมาเติมข้าวให้อีกแต่เขายกมือปฏิเสธรีบดื่มน้ำแล้วออกมาจากบ้านเพื่อทำงานในไร่ต่อ

บรรยากาศในไร่กลับคืนสู่สภาวะปกติผลงานดูแลกันได้ดีจริง ๆ ไม่เสียแรงที่เขาจ่ายค่าแรงให้และเอาผลไม้ตกเกรดมาแปรรูปเอาเงินเข้ากองกลางเพื่อให้คนงานได้แบ่งสันปันส่วนกันใช้

"คุณดินครับที่ด้านหลังผมให้คนลงต้นไม้แล้วนะครับเมื่อคืนฝนตกดินกำลังชุ่มฉ่ำเลย"

"อืม อยากได้อะไรก็บอกก็แล้วกันนะวันนี้ฉันจะเข้าเมืองไปซื้อของซื้อปุ๋ย"

"รายการของที่ต้องซื้อผมให้คุณดินไปหมดแล้วครับ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่ต้องซื้อเพิ่มถ้ามีผมจะรีบโทรบอกครับ"

ปฐพีพยักหน้าช้า ๆ ในหัวเขากำลังคิดแก้ปัญหางานในแต่ละวันการทำสวนมันไม่ใช่เรื่องยากและไม่ใช่เรื่องง่ายบางคนไม่ต้องดูแลอะไรมากผลผลิตกับออกมาจนเก็บขายไม่ทันบางสวนดูแลแทบตายผลผลิตกลับได้น้อยจนน่าใจหายแต่ถ้าหากไม่ดูแลต้นไม้พวกนี้ก็ขาดสารอาหารลูกดกแต่ไม่มีคุณภาพก็มีให้เห็นเยอะแยะไป

เมื่อรถกระบะของไร่ปฐพีขับมาจอดในเมืองหน้าร้านปุ๋ยสาวสวยในชุดสายเดี่ยวกางเกงขาสั้นก็รีบเดินออกมาต้อนรับลูกค้าประจำ เธอชื่อเปรี้ยวเป็นลูกสาวเจ้าของร้านปุ๋ยที่อยากได้เขาเป็นผัวจนตัวสั่นแต่เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงแบบนี้เลย

"คนปฐพีขาวันนี้มาเองเลยนะคะ^^"

"ช่วยจัดปุ๋ยตามรายการนี้ด้วยให้คนขนขึ้นรถให้ด้วยนะครับเดี๋ยวผมมา"

"เดี๋ยวเปรี้ยวจัดการให้ค่ะจะให้ไปส่งถึงไร่ก็ได้นะคะสำหรับคุณปฐพีเปรี้ยวยินดีต่อให้ขาดทุนก็ไม่เป็นไรค่ะ"

ปฐพียิ้มให้บาง ๆ เธอก็เป็นแบบนี้แหละทุกครั้งที่มาก็ขอให้ได้แทะโลมเขาสักนิดไม่เช่นนั้นคงจะนอนไม่หลับ ปฐพีเดินมานั่งที่ร้านกาแฟเขามองไปยังขนมในตู้ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขากับอดีตคนรักมาร้านนี้เป็นประจำเวลาเขาจัดการเรื่องซื้อปุ๋ยพีชญาก็มักจะมานั่งรอที่ร้านกาแฟแล้วสั่งเค้กมะพร้าวทานเพื่อรอเวลากลับไร่

"อเมริกาโน่ 1 แก้วครับแล้วก็เค้กมะพร้าว 1 ชิ้น"

"ทานเหมือนเดิมเลยนะคะ^^"

"ครับ"

คุณป้าเจ้าของร้านรีบจัดการอเมริกาโน่และเค้กมะพร้าวมาเสิร์ฟให้ปฐพี ทุกครั้งที่ปฐพีมาก็จะสั่งแบบนี้เป็นประจำจนเจ้าของร้านเห็นหน้าก็รู้ใจว่าเขาต้องทานเค้กมะพร้าวกับกาแฟแก้วโปรด

----------------------------

ตอนหน้าคุณหญิงจะทำอะไรลูกสาวไรท์ไหมนะ